Чу рустам бидид онки Қоран чаҳ кард

چو رستم بدید آنک قارن چه کرد

Чаҳ гӯна буд сози нангу набард

چه‌گونه بود ساز ننگ و نبرد

Ба пеш падар шуд бипурсед аз вай

به پیش پدر شد بپرسید از وی

Ки бо ман ҷаҳон пҳлўоно бигӯӣ

که با من جهان پهلوانا بگوی

Ки афросйоби он бади андеши мард

که افراسیاب آن بد اندیش مرد

Куҷо ҷой гирад ба рӯзи набард

کجا جای گیرد به روز نبرد

Чаҳ пӯшади куҷои броФрозди дирафш

چه پوشد کجا برافرازد درفش

Ки пайдост тобони дирафши бунафш

که پیداست تابان درفش بنفش

Ман имрӯзи банди камаргоҳи ӯй

من امروز بند کمرگاه اوی

Бигирам кашонаш биорам биравӣ

بگیرم کشانش بیارم بروی

Бадв гуфт зол эй писари гӯши дор

بدو گفت زال ای پسر گوش‌دار

Як имрӯз бо хештани ҳуши дор

یک امروز با خویشتن هوش‌دار

Ки он тарк дар ҷанг нар аждаҳост

که آن ترک در جنگ نر اژدهاست

Дар оҳанг ва дар кӣна абр балост

در آهنگ و در کینه اَبر بلاست

Дирафшаш сиёҳаст ва хуфтон сиёҳ

درفشش سیاهست و خفتان سیاه

зи оҳанаши соиди зи оҳани кулоҳ

ز آهنش ساعد ز آهن کلاه

Ҳама рӯй оҳани гирифта ба зар

همه روی آهن گرفته به زر

Нишонеи сияҳи баста бар худ бар

نشانی سیه بسته بر خود بر

Азуи хештанро нигаҳи дори сахт

ازو خویشتن را نگه‌دار سخت

Ки мардӣ далерасту пирӯзи бахт

که مردی دلیرست و پیروز بخت

Бадв гуфт рустам ки эй паҳлавон

بدو گفت رستم که ای پهلوان

Ту аз ман мадори инчи ранҷаи равон

تو از من مدار ایچ رنجه روان

Ҷаҳони офаринанда ёр манаст

جهان آفریننده یار منست

Дилу теғу бозу ҳисор манаст

دل و تیغ و بازو حصار منست

Барангехти он Рахши рўиинаҳи сам

برانگیخت آن رخش رویینه سم

Баромад хурӯшидани гови дам

برآمد خروشیدن گاو دم

Чу афросйобаш ба ҳомӯн бидид

چو افراسیابش به هامون بدید

Шигифтед азон кӯдак норасед

شگفتید ازان کودک نارسید

з таркон бипурсед кини аждаҳо

ز ترکان بپرسید کین اژدها

Бад-ӣни гӯна аз банд гашта раҳо

بدین گونه از بند گشته رها

Кадомаст кинро надонам ба ном

کدامست کین را ندانم به نام

Яке гуфт кин пӯри дастони сом

یکی گفت کاین پور دستان سام

Набинӣ ки бо гурз сом омадаст

نبینی که با گرز سام آمدست

Ҷавонасту ҷӯёӣ ном омадаст

جوانست و جویای نام آمدست

Ба пеш сипоҳ омад афросйоб

به پیش سپاه آمد افراسیاب

Чу киштӣ ки мавҷаши براردи зи об

چو کشتی که موجش برآرد ز آب

Чу рустам варо дид бифишоради рон

چو رستم ورا دید بفشارد ران

Бгрдн баровард гурзи гарон

بگردن برآورد گرز گران

Чу танг андар оварад бо ӯ замин

چو تنگ اندر آورد با او زمین

Фурӯ кард гурзи гаронро ба зин

فرو کرد گرز گران را به زین

Ба банди камараш андар оварад чанг

به بند کمرش اندر آورد چنگ

Ҷудо кардаш аз пушти зини паланг

جدا کردش از پشت زین پلنگ

Ҳамеи хости бурданаши пеши Қубод

همی خواست بردنش پیش قباد

Диҳад рӯзи ҷанг нахустинаш дод

دهد روز جنگ نخستینش داد

зи ҳонги сипаҳдору чанги савор

ز هنگ سپهدار و چنگ سوار

Наомад дўоли камари пойдор

نیامد دوال کمر پایدار

Гусаст ва ба хок андар омад сараш

گسست و به خاک اندر آمد سرش

Саворон гирифтанд гирди андараш

سواران گرفتند گرد اندرش

Сипаҳбад чу аз чанг рустам биҷуст

سپهبد چو از چنگ رستم بجست

Бхоӣиди рустами ҳамеи пушти даст

بخائید رستم همی پشت دست

Чаро гуфт нгрФтмши зиракаш

چرا گفت نگرفتمش زیرکش

Ҳаме бар камари сохтам банди хуш

همی بر کمر ساختم بند خوش

Чу овоӣ занг омад аз пушти пел

چو آوای زنگ آمد از پشت پیل

Хурӯшидани кӯс бар чанд майл

خروشیدن کوس بر چند میل

Яке муждаи бурданди наздики шоҳ

یکی مژده بردند نزدیک شاه

Ки рустам бадаред қалби сипоҳ

که رستم بدرید قلب سپاه

Чунон то бар шоҳ таркон расед

چنان تا بر شاه ترکان رسید

Дирафш сипаҳдор шуд нопадид

درفش سپهدار شد ناپدید

Гирифташ камарбанду бФгнди хор

گرفتش کمربند و بفگند خوار

Хурӯшии зи таркони баромади бзор

خروشی ز ترکان برآمد بزار

зи ҷой андар омад чу оташи Қубод

ز جای اندر آمد چو آتش قباد

Биҷунбед лашгар чу дарёи зи бод

بجنبید لشگر چو دریا ز باد

Баромад хурӯшидани дору кӯб

برآمد خروشیدن دار و کوب

Дарахшидани ханҷару захми чӯб

درخشیدن خنجر و زخم چوب

Барон трги заррину заррини сипар

بران ترگ زرین و زرین سپر

Ғамӣ шуд сар аз чоки чоки табар

غمی شد سر از چاک چاک تبر

Ту гуфтӣ ки абрии баромади зи кунҷ

تو گفتی که ابری برآمد ز کنج

зи шингарф найранг зад бар туранҷ

ز شنگرف نیرنگ زد بر ترنج

зи гирди саворон дар он паҳни дашт

ز گرد سواران در آن پهن دشت

Замин шаш шуду осмони гашти ҳашт

زمین شش شد و آسمان گشت هشت

Ҳазор ва сад ва шаст гирди далер

هزار و صد و شصت گرد دلیر

Ба як захм шуд кушта чун нараҳ шер

به یک زخم شد کشته چون نره شیر

Бирафтанд таркони зи пеши Муғон

برفتند ترکان ز پیش مغان

Кашиданд лашгари сӯии домғон

کشیدند لشگر سوی دامغان

Взонҷо ба Ҷайҳун ниҳоданд рӯй

وزانجا به جیحون نهادند روی

Халидаи дил ва бо ғам ва гуфт вгўӣ

خلیده دل و با غم و گفت‌وگوی

Шикастаи силеҳу гусастаи камар

شکسته سلیح و گسسته کمر

На буқ ва на кӯс ва на пой ва на сар

نه بوق و نه کوس و نه پای و نه سر