Бирафт аз лаб равад назд пашанг

برفت از لب رود نزد پشنگ

Забони пари зи гуфтору кӯтоҳи чанг

زبان پر ز گفتار و کوتاه چنگ

Бадв гуфт к-эии номбурдори шоҳ

بدو گفت کای نامبردار شاه

Туро буд азин ҷанг ҷустани гуноҳ

ترا بود ازین جنگ جستن گناه

Яке онкии паймон шикастани зи шоҳ

یکی آنکه پیمان شکستن ز شاه

Бузургон пешин надиданд роҳ

بزرگان پیشین ندیدند راه

На аз тухми Эраҷи ҷаҳон пок шуд

نه از تخم ایرج جهان پاک شد

На заҳри гзоиндаҳ тирёк шуд

نه زهر گزاینده تریاک شد

Яке кам шавад дигар ояд ба ҷой

یکی کم شود دیگر آید به جای

Ҷаҳонро намонанд бе кадхудоӣ

جهان را نمانند بی‌کدخدای

Қубод омаду тоҷ бар сари ниҳод

قباد آمد و تاج بر سر نهاد

Ба кӣнаи яке нав дар андари кушод

به کینه یکی نو در اندر گشاد

Саворӣ падед омад аз тухми сом

سواری پدید آمد از تخم سام

Ки дастонаши рустами ниҳодаи сети ном

که دستانش رستم نهاده‌ست نام

Биёмад басони наҳанги дижам

بیامد بسان نهنگ دژم

Ки гуфтӣ заминро бисӯзад ба дам

که گفتی زمین را بسوزد به دم

Ҳамеи тохти андари фарозу нишеб

همی تاخت اندر فراز و نشیب

Ҳаме зад ба гурз ва ба теғу ркиб

همی زد به گُرز و به تیغ و رکیب

зи гурзаш ҳаво шуд пар аз чоки чок

ز گُرزش هوا شد پر از چاک چاک

Наярзед ҷонам ба як мушти хок

نیرزید جانم به یک مشت خاک

Ҳамаи лашкари мо ба ҳам брдрид

همه لشکر ما به هم بردرید

Каси андари ҷаҳони ин шигифтӣ надид

کس اندر جهان این شگفتی ندید

Дирафш маро дид бар як карон

درفش مرا دید بر یک کران

Ба зин андар оварад гурзи гарон

به زین اندر آورد گُرز گران

Чунон барграфтам зи зини хаданг

چنان برگرفتم ز زین خدنگ

Ки гуфтӣ надорам ба як пашшаи санг

که گفتی ندارم به یک پشه سنگ

Камарбанди бигусасту банди қабоӣ

کمربند بگسست و بند قبای

з чангаш фитодам нигуни зери пой

ز چنگش فتادم نگون زیر پای

Бидон зӯр ҳаргиз набошад ҳужабр

بدان زور هرگز نباشد هژبر

Ду поиш ба хоки андару сар ба абр

دو پایش به خاک اندر و سر به ابر

Саворони ҷангии ҳамаи ҳамгуруҳ

سواران جنگی همه همگروه

Кашидандам аз пеши он лухти кӯҳ

کشیدندم از پیش آن لخت کوه

Ту доне ки шоҳии дилу чанги ман

تو دانی که شاهی دل و چنگ من

Ба ҷанги андаруни зӯру оҳанги ман

به جنگ اندرون زور و آهنگ من

Ба дасти ваии андари яке пашша ам

به دست وی اندر یکی پشه‌ام

Вазони офариниши пар андеша ам

وزان آفرینش پر اندیشه‌ام

Яке пилтан дидаму ширчнг

یکی پیلتن دیدم و شیرچنگ

На ҳуш ва на дониш на ройу диранг

نه هوش و نه دانش نه رای و درنگ

Аннанро супурда барон пели маст

عنان را سپرده بران پیل مست

Яке гурзаи гови пайкари бадаст

یکی گُرزهٔ گاو‌پیکر بدست

Ҳамоно ки куполи сисдҳзор

همانا که کوپال سیصدهزار

Задандаш барон тораки трги дор

زدندش بران تارک ترگ‌دار

Ту гуфтӣ ки аз оҳанаш карда анд

تو گفتی که از آهنش کرده‌اند

зи сангу зи рӯйиш бароварда анд

ز سنگ و ز رویش برآورده‌اند

Чаҳ дарёаши пеш ва чаҳ бабри баён

چه دریاش پیش و چه ببر بیان

Чаҳ дарандаи шер ва чаҳ пели жён

چه درنده شیر و چه پیل ژیان

Ҳамеи тохти яксон чу рӯзи шикор

همی‌تاخت یکسان چو روز شکار

Ба бозӣ ҳаме омадаш корзор

به بازی همی‌آمدش کارزار

Чунугар бадии сомро дастбурд

چنو گر بدی سام را دستبرد

Ба таркони нмондии сарафрози гирд

به ترکان نماندی سرافراز گرد

Ҷуз аз оштӣ ҷустанат рой нест

جز از آشتی جستنت رای نیست

Ки бо ӯ сипоҳи туро пой нест

که با او سپاه ترا پای نیست

Заминии куҷои оФридўни гирд

زمینی کجا آفریدون گرد

Бдонгаҳ ба тӯри диловари супурд

بدانگه به تور دلاور سپرد

Ба ман дода буданду бахшидаи рост

به من داده بودند و بخشیده راست

Турои кин пешин набоист хост

ترا کین پیشین نبایست خواست

Ту доне ки дидан на чун огаҳӣаст

تو دانی که دیدن نه چون آگهیست

Миёни шунидан ҳамеша тиҳӣаст

میان شنیدن همیشه تهیست

Гулистон ки имрӯз бошад бабор

گلستان که امروز باشد ببار

Ту фардои ченӣ гул наёяд бакор

تو فردا چنی گل نیاید بکار

Аз имрӯзи кории бФрдои ммон

از امروز کاری بفردا ممان

Ки донад ки фардо чаҳ гардад замон ?

که داند که فردا چه گردد زمان؟

Турои ҷанги Эрон чу бозӣ намӯд

ترا جنگ ایران چو بازی نمود

зи бозии сипаҳро дарозӣ фузуд

ز بازی سپه را درازی فزود

Нигар то чаҳ мояи стоми бзр

نگر تا چه مایه ستام بزر

Ҳам аз трги заррину заррини сипар

هم از ترگ زرین و زرین سپر

Ҳамон тозии аспони заррини лагом

همان تازی اسپان زرین لگام

Ҳамон теғи ҳиндӣ ба заррини ниёам

همان تیغ هندی به زرین نیام

Азин бештари номдорони гирд

ازین بیشتر نامداران گرد

Қубод андар омад ба хории бабрад

قباد اندر آمد به خواری ببرد

Чу клбод ва чун бормони далер

چو کلباد و چون بارمان دلیر

Ки будӣ шикораш ҳама нараҳ шер

که بودی شکارش همه نره شیر

Хзрўони куҷо зол бишикаст хирад

خزروان کجا زال بشکست خرد

Намӯдаш ба гурзи гарони дастбурд

نمودش به گُرز گران دستبرد

Шмососи кинтуз лашкари паноҳ

شماساس کین‌توز لشکر‌پناه

Ки Қоран бикушташ ба овардгоҳ

که قارن بکشتش به آوردگاه

Ҷузин номадарон кини садҳазор

جزین نامدران کین صدهزار

Фузун кушта омад гуҳи корзор

فزون کشته آمد گه کارزار

Бтар зини ҳамаи ному нанги шикаст

بتر زین همه نام و ننگ شکست

Шикастӣ ки ҳаргизи ншоидши баст

شکستی که هرگز نشایدش بست

Гар аз ман сар номвар гашта шуд

گر از من سر نامور گشته‌شد

Ки ағрираси пурхирад кушта шуд

که اغریرث پرخرد کشته‌شد

Ҷавонии баду некии рӯзгор

جوانی بد و نیکی روزگار

Ман имрӯзро дай гирифтам шумор

من امروز را دی گرفتم شمار

Ки пеш омадандам ҳамон саракашон

که پیش آمدندم همان سرکشان

Пас пушт ҳар як дирафшии кашон

پس پشت هر یک درفشی کشان

Басӣ ёд додандам аз рӯзгор

بسی یاد دادندم از روزگار

Дмон аз пас ва ман давони зору хор

دمان از پس و من دوان زار و خوار

Кунун аз гузашта макун ҳеҷ ёд

کنون از گذشته مکن هیچ یاد

Сӯии оштии ёз бо киқбод

سوی آشتی یاز با کیقباد

?герат дигар ояд яке орзӯӣ

گرت دیگر آید یکی آرزوی

Ба гирд андар ояд сипаҳи чорсўӣ

به گرد اندر آید سپه چارسوی

Ба як дасти рустам ки тобандаи ҳўр

به یک دست رستم که تابنده هور

Гуҳи разм бо ӯ нтобад ба зӯр

گه رزم با او نتابد به زور

Ба рӯй дигар Қорани разми зан

به روی دگر قارن رزم‌زن

Ки чашмаши надидаи сети ҳаргизи шикан

که چشمش ندیده‌ست هرگز شکن

Се дигар чу кшўоди заррини кулоҳ

سه دیگر چو کشواد زرین‌کلاه

Ки омад ба омули бабради он сипоҳ

که آمد به آمل ببرد آن سپاه

Чаҳорум чу меҳроби кобули худоӣ

چهارم چو مهراب کابل خدای

Ки дастур шоҳасту зобули худоӣ

که دستور شاهست و زابل خدای