Сипаҳдори таркони ду дидаи пуроб

سپهدار ترکان دو دیده پرآب

Шигифтӣ фурӯ монад зи афросйоб

شگفتی فرو ماند ز افراسیاب

Яке мард бо ҳушро баргузед

یکی مرد با هوش را برگزید

Фириста ба Эрони чунон чун сзид

فرسته به ایران چنان چون سزید

Яке нома бинвишт артнги вор

یکی نامه بنوشت ارتنگ‌وار

Бирав карда сад гӯнаи ранг ва нигор

برو کرده صد گونه رنگ و نگار

Ба номи худованди хуршеду моҳ

به نام خداوند خورشید و ماه

Ки ӯ дод бар офарини дастгоҳ

که او داد بر آفرین دستگاه

Взў бар равони Фаридуни дуруд

وزو بر روان فریدون درود

Казу дорад ин тухми мо тору пуд

کزو دارد این تخم ما تار و پود

Гар аз тӯр бар Эраҷи неки бахт

گر از تور بر ایرج نیک‌بخت

Бад омад падед аз паии тоҷу тахт

بد آمد پدید از پی تاج و تخت

Барон бар ҳаме ронад бояд сухан

بران بر همی راند باید سخن

Бибояд ки пайванд монад ба бен

بباید که پیوند ماند به بن

Гар ин кӣна аз Эраҷ омад падед

گر این کینه از ایرج آمد پدید

Манӯчеҳри сартосари он кин кашид

منوچهر سرتاسر آن کین کشید

Барон ҳам ки кард оФридўни нахуст

بران هم که کرد آفریدون نخست

Куҷои ростиро ба бахшиш биҷуст

کجا راستی را به بخشش بجست

Сазад гар баронем дил ҳам барон

سزد گر برانیم دل هم بران

Нигарадем аз ойину роҳи сарон

نگردیم از آیین و راه سران

зи Ҷайҳун ва то моўролнҳр бар

ز جیحون و تا ماورالنهر بر

Ки Ҷайҳуни мёнчисти андари гузар

که جیحون میانچیست اندر گذر

Бару буми мо буд ҳангоми шоҳ

بر و بوم ما بود هنگام شاه

Накардӣ барон марзи Эраҷи нигоҳ

نکردی بران مرز ایرج نگاه

Ҳамон бахши Эраҷи зи Эрони замин

همان بخش ایرج ز ایران زمین

Бидод оФридўн ва кард офарин

بداد آفریدون و کرد آفرین

Азон гар бигардему ҷанги оварем

ازان گر بگردیم و جنگ آوریم

Ҷаҳон бар дили хеши танги оварем

جهان بر دل خویش تنگ آوریم

Буд захми шамшеру хашми худоӣ

بود زخم شمشیر و خشم خدای

Наёбем баҳра ба ҳар ду сарой

نیابیم بهره به هر دو سرای

Вагар ҳамчунон чун Фаридуни гирд

و گر همچنان چون فریدون گرد

Ба тӯр ва ба силам ва ба Эраҷи супурд

به تور و به سلم و به ایرج سپرد

Бубахшем ва зон пас нҷўиими кин

ببخشیم و زان پس نجوییم کین

Ки чандини бало худ наярзад замин

که چندین بلا خود نیرزد زمین

Сароянда аз сол чун барфи гашт

سراینده از سال چون برف گشت

зи хӯни каёни хоки шингарфи гашт

ز خون کیان خاک شنگرف گشت

Саранҷоми ҳам ҷуз ба болои хеш

سرانجام هم جز به بالای خویش

Наёбад касе баҳра аз ҷои хеш

نیابد کسی بهره از جای خویش

Бимонем рӯзи пасини зери хок

بمانیم روز پسین زیر خاک

Саропои карбосу ҷои муғок

سراپای کرباس و جای مغاک

Вагар озмндисту андӯҳу ранҷ

و گر آزمندیست و اندوه و رنج

Шудани танги дил дар сарои сипанҷ

شدن تنگ‌دل در سرای سپنج

Магар ром гардад барин киқбод

مگر رام گردد برین کیقباد

Сари мард бихарад нагардад з дод

سر مرد بخرد نگردد ز داد

Кас аз мо набенанд Ҷайҳун бихоб

کس از ما نبینند جیحون بخواب

Вази Эрони нёинди азин рӯй об

وز ایران نیایند ازین روی آب

Магар бо дуруду салому паём

مگر با درود و سلام و پیام

Ду кишвар шавад зини сухани шодком

دو کشور شود زین سخن شادکام

Чу нома ба меҳр андар оварад шоҳ

چو نامه به مهر اندر آورد شاه

Фиристод наздики Эрони сипоҳ

فرستاد نزدیک ایران سپاه

Ббрднди нома бар киқбод

ببردند نامه بر کیقباد

Сухан низ азин гӯна карданд ёд

سخن نیز ازین گونه کردند یاد

Чунин дод посух ки донеи дуруст

چنین داد پاسخ که دانی درست

Ки аз мо набад пишдстии нахуст

که از ما نبد پیشدستی نخست

зи тӯр андар омад нахустин ситам

ز تور اندر آمد نخستین ستم

Ки шоҳӣ чу Эраҷ шуд аз тахт кам

که شاهی چو ایرج شد از تخت کم

Бад-ӣни рӯзгори андари афросйоб

بدین روزگار اندر افراسیاب

Биёмад ба тезӣу бгзошти об

بیامد به تیزی و بگذاشت آب

Шунидӣ ки бо шоҳи навзар чаҳ кард

شنیدی که با شاه نوذر چه کرد

Дили дом ва дад шуд пар аз доғу дард

دل دام و دد شد پر از داغ و درد

зи кӣна ба ағрираси пурхирад

ز کینه به اغریرث پرخرد

На он кард каз мардумӣ дар хӯрд

نه آن کرد کز مردمی در خورد

зи кирдори бадгар пушаймон шавед

ز کردار بد گر پشیمان شوید

Бнўии зи сари боз паймон шавед

بنوی ز سر باز پیمان شوید

Маро нест аз кӣнау ози ранҷ

مرا نیست از کینه و آز رنج

Бсичидаҳам дар сарои сипанҷ

بسیچیده‌ام در سرای سپنج

Шуморо супурдам азон рӯй об

شما را سپردم ازان روی آب

Магар ёбад оромиши афросйоб

مگر یابد آرامش افراسیاب

Бнўии яке боз паймон навишт

بنوی یکی باز پیمان نوشت

Ба боғи бузургӣ дарахтӣ бикушт

به باغ بزرگی درختی بکشت

Фиристода омад басони паланг

فرستاده آمد بسان پلنگ

Расониди нома ба назд пашанг

رسانید نامه به نزد پشنگ

Буна барниҳоду сипаҳро баранд

بنه برنهاد و سپه را براند

Ҳамеи гирд бар осмони брФшонд

همی گرد بر آسمان برفشاند

зи Ҷайҳун гузар кард монанди бод

ز جیحون گذر کرد مانند باد

Вазон огаҳӣ шуд бар киқбод

وزان آگهی شد بر کیقباد

Ки душман шуд аз пеш бе корзор

که دشمن شد از پیش بی‌کارزار

Бидон гашти шодони дили шаҳриёр

بدان گشت شادان دل شهریار

Бадв гуфт рустам ки эй шаҳриёр

بدو گفت رستم که ای شهریار

Мҷуи оштии даргаи корзор

مجو آشتی درگه کارزار

Набад пештари оштиро нишон

نبد پیشتر آشتی را نشان

Бад-ӣни рӯзи гурз ман оварадашон

بدین روز گرز من آوردشان

Чунин гуфт бо номвари киқбод

چنین گفت با نامور کیقباد

Ки чизе надидам накӯтар з дод

که چیزی ندیدم نکوتر ز داد

Набераи Фаридуни фаррухи пашанг

نبیره فریدون فرخ پشنگ

Ба сирии ҳаме сар бипечад зи ҷанг

به سیری همی سر بپیچد ز جنگ

Сазадгар ҳар онкас ки дорад хирад

سزد گر هر آنکس که دارد خرد

Бкжӣ ва норостӣ нанигарад

بکژی و ناراستی ننگرد

зи зоўлстон то бдрёии санад

ز زاولستان تا بدریای سند

Навиштем аҳдии туро бар паранд

نوشتیم عهدی ترا بر پرند

Сари тахт бо афсари нимрўз

سر تخت با افسر نیمروز

Бидор ва ҳаме бош гетӣ фурӯз

بدار و همی باش گیتی فروز

Вазин рӯй кобул ба меҳроби даҳ

وزین روی کابل به مهراب ده

Саросари синонат ба зҳроби даҳ

سراسر سنانت به زهراب ده

Куҷо подшоҳӣаст беҷанг нест

کجا پادشاهیست بی‌جنگ نیست

Вагар чанд рӯй замин танг нест

وگر چند روی زمین تنگ نیست

Сарашро биёрост бо тоҷи зар

سرش را بیاراست با تاج زر

Ҳамон грдгоҳш ба заррини камар

همان گردگاهش به زرین کمر

зи як рӯй гетии Марвро супурд

ز یک روی گیتی مرو را سپرد

Бабўсед рӯй замини марди гирд

ببوسید روی زمین مرد گرد

Азон пас чунин гуфт фаррухи Қубод

ازان پس چنین گفت فرخ قباد

Ки бе золи тахт бузургӣ мабод

که بی‌زال تخت بزرگی مباد

Ба як мӯӣ дастон наярзад ҷаҳон

به یک موی دستان نیرزد جهان

Ки ӯ монадмон ёдгор аз маон

که او ماندمان یادگار از مهان

Яке ҷомаи шаҳриёрӣ ба зар

یکی جامهٔ شهریاری به زر

зи ёқӯту пирӯзаи тоҷу камар

ز یاقوت و پیروزه تاج و کمر

Ниҳоданд маҳд аз бар панҷ пел

نهادند مهد از بر پنج پیل

зи пирӯзаи рахшони бикрдори нил

ز پیروزه رخشان بکردار نیل

Бгстрди зари бФт бар маҳд бар

بگسترد زر بفت بر مهد بر

Яке ганҷи каш кас надонист мар

یکی گنج کش کس ندانست مر

Фиристод наздики дастони сом

فرستاد نزدیک دستان سام

Ки халъати марои зини фузун буд ком

که خلعت مرا زین فزون بود کام

Агар бошудам зиндагонии дароз

اگر باشدم زندگانی دراز

Туро дорам андари ҷаҳон бе ниёз

ترا دارم اندر جهان بی‌نیاز

Ҳамон Қорани нюу кшўод ро

همان قارن نیو و کشواد را

Чу брзину хроди пӯлод ро

چو برزین و خراد پولاد را

БроФгнди халъати чунон чун сзид

برافگند خلعت چنان چون سزید

Касеро ки халъат сазовор дид

کسی را که خلعت سزاوار دید

Дирам доду динору теғу сипар

درم داد و دینار و تیغ و سپر

Кро дар хур омад кулоҳу камар

کرا در خور آمد کلاه و کمر