Ба қайсари хазар буд наздиктар
به قیصر خزر بود نزدیکتر
Вазишони бадаши рӯзи ториктар
وزیشان بدش روز تاریکتر
Ба марзи хазари меҳтари Илёс буд
به مرز خزر مهتر الیاس بود
Ки пӯри ҷаҳондори мҳрос буд
که پور جهاندار مهراس بود
Ба Илёси қайсари яке нома кард
به الیاس قیصر یکی نامه کرد
Ту гуфтӣ ки хӯн бар сар хома кард
تو گفتی که خون بر سر خامه کرد
Ки чандин ба афсӯс хӯрдӣ хазар
که چندین به افسوس خوردی خزر
Кунун рӯз осоиш омад басар
کنون روز آسایش آمد بسر
Агар сову божесту ганҷи гарон
اگر ساو و باژست و گنج گران
Гаравгон азон марз чанде сарон
گروگان ازان مرز چندی سران
Вагарнаи фаррухи зод чун пели маст
وگرنه فرخزاد چون پیل مست
Бияёд кунад кишваратро чу даст
بیاید کند کشورت را چو دست
Чу Илёс бар хонд он нома ро
چو الیاس بر خواند آن نامه را
Ба заҳри об дар зад сари хома ро
به زهر آب در زد سر خامه را
Чунин дод посух ки чандини ҳунар
چنین داد پاسخ که چندین هنر
Набӯдӣ ба рӯми андаруни србср
نبودی به روم اندرون سربسر
Агар ман нахоҳам ҳамеи божи рӯм
اگر من نخواهم همی باژ روم
Шумо шод бошед зон марзу бум
شما شاد باشید زان مرز و بوم
Чунин дил гирифтед аз як савор
چنین دل گرفتید از یک سوار
Ки назд шумо ёфт ӯ зинҳор
که نزد شما یافت او زینهار
Чунон дон ки ӯ доми оҳрмнст
چنان دان که او دام آهرمنست
Вагар кӯҳи оҳани ҳамон иктнст
و گر کوه آهن همان یکتنست
Ту ӯро бад-ӣни ҷанг ранҷа макун
تو او را بدین جنگ رنجه مکن
Ки ман байни дарозии нмонми сухан
که من بین درازی نمانم سخن
Сухан чун ба мейрин ва аҳрн расед
سخن چون به میرین و اهرن رسید
зи Илёс ва он дом кӯ густаред
ز الیاس و آن دام کو گسترید
Фиристод мейрин ба қайсари паём
فرستاد میرین به قیصر پیام
Ки ин аждаҳо нест коед ба дом
که این اژدها نیست کاید به دام
На гургаст каз чора биҷон шавад
نه گرگست کز چاره بیجان شود
з олудани заҳр печон шавад
ز آلودن زهر پیچان شود
Чу Илёс дар ҷанг хашм оварад
چو الیاس در جنگ خشم آورد
Ҷаҳонҷӯйро хӯн ба чашм оварад
جهانجوی را خون به چشم آورد
Нигаҳ кун кунун кин сарафрози мард
نگه کن کنون کاین سرافراز مرد
Азу чанд печад ба дашти набард
ازو چند پیچد به دشت نبرد
Ғамии гашти қайсари зи гуфторашон
غمی گشت قیصر ز گفتارشان
Чу бишунид зон гӯнаи бозорашон
چو بشنید زان گونه بازارشان
Фаррухи зодро гуфт пари моя Эй
فرخزاد را گفت پر مایهای
Ҳамеи рӯмро ҳамчуи пероя Эй
همی روم را همچو پیرایهای
Чунон дон ки Илёс широўжн аст
چنان دان که الیاس شیراوژن است
Чу асп афганд пели рӯйин тан аст
چو اسپ افگند پیل رویینتن است
Агар тоби дорӣ ба ҷангаш бигӯӣ
اگر تاب داری به جنگش بگوی
Ва гарна мабар андарин об рӯй
و گرنه مبر اندرین آب روی
Агар ҷанг ӯро надории ту пой
اگر جنگ او را نداری تو پای
Бисозем бо ӯ яке хуби рой
بسازیم با او یکی خوب رای
Ба хӯбии зи раҳи бозгрдонмш
به خوبی ز ره بازگردانمش
Сухан бо ҳазинаи броФшонмш
سخن با هزینه برافشانمش
Бадв гуфт Гуштоспи кини ҷусту ҷӯй
بدو گفت گشتاسپ کین جست و جوی
Чаро бояд ва чист ин гуфту гӯй
چرا باید و چیست این گفت و گوی
Чу ман бораи андари ҷаҳонам ба хок
چو من باره اندر جهانم به خاک
Надорам зи марзи хазари ҳеҷ бок
ندارم ز مرز خزر هیچ باک
Валикин набояд ки рӯзи набард
ولیکن نباید که روز نبرد
зи мейрину аҳрн буд ёд кард
ز میرین و اهرن بود یاد کرد
Ки эшон ба разми андар аз душманӣ
که ایشان به رزم اندر از دشمنی
Бароранд кажӣу оҳрмнӣ
برآرند کژی و آهرمنی
Чу лашкар бияёд зи марзи хазар
چو لشکر بیاید ز مرز خزر
Нигаҳбон ман бош бо як писар
نگهبان من باش با یک پسر
Ба неруии пирӯзгари як худоӣ
به نیروی پیروزگر یک خدای
Чу ман бо сипоҳ андар оем зи ҷой
چو من با سپاه اندر آیم ز جای
На Илёси монам на бо ӯ сипоҳ
نه الیاس مانم نه با او سپاه
На чндни бузургӣу тахту кулоҳ
نه چندن بزرگی و تخت و کلاه
Камарбанди гирмши вази пушти зин
کمربند گیرمش وز پشت زین
Ба абри андари орми занам бар замин
به ابر اندر آرم زنم بر زمین
Дигар рӯз чун ?бардамӣади офтоб
دگر روز چون بردمید آفتاب
Чу заррин сипар менамӯд андари об
چو زرین سپر مینمود اندر آب
зи сӯии хазар ноӣ рӯйин бхост
ز سوی خزر نای رویین بخاست
Ҳамеи гирд бар шуд сӯии чархи рост
همی گرد بر شد سوی چرخ راست
Сарафрози қайсар ба Гуштосп гуфт
سرافراز قیصر به گشتاسپ گفت
Ки акнӯн ҷудо кун сипоҳ аз наҳуфт
که اکنون جدا کن سپاه از نهفت
Бигуфт ину лашкар ба берун кашид
بگفت این و لشکر به بیرون کشید
Гӯону ялонро ба ҳомӯн кашид
گوان و یلان را به هامون کشید
Ҳамеи гашт бо гурзаи гоўсор
همی گشت با گُرزهٔ گاوسار
Чу сарви баланд аз бар кӯҳсор
چو سرو بلند از بر کوهسار
Ҳамеи ҷуст бар дашти ҷои набард
همی جست بر دشت جای نبرد
зи ҳомӯн ба абр андар оварад гирд
ز هامون به ابر اندر آورد گرد
Чу Илёс дид он бару ёли ӯй
چو الیاس دید آن بر و یال اوی
Чунон гардиши чангу гўполи ӯй
چنان گردش چنگ و گوپال اوی
Саворӣ фиристод наздики ӯй
سواری فرستاد نزدیک اوی
Ки бФрибди ани рои торики ӯй
که بفریبد ان رای تاریک اوی
Биёмад бадв гуфт к-эии сарфароз
بیامد بدو گفت کای سرفراز
зи қайсари бад-ӣни гӯнаи сар кам фароз
ز قیصر بدین گونه سر کم فراز
Казин лашкар акнӯн савораши туе
کزین لشکر اکنون سوارش تویی
Баҳораши туе номдораши туе
بهارش تویی نامدارش تویی
Ба иксўи гароӣ аз миёни ду саф
به یکسو گرای از میان دو صف
Чаҳ дории чунин бар лаб оварда каф
چه داری چنین بر لب آورده کف
Ки Илёс шераст рӯзи набард
که الیاس شیر است روز نبرد
Пазира даройади сабктар зи гирд
پذیره درآید سبکتر ز گرد
Агар ҳадяи хоҳии варо ганҷ ҳаст
اگر هدیه خواهی ورا گنج هست
Мсоӣ аз паии чиз бо ранҷи даст
مسای از پی چیز با رنج دست
з гетӣ гузин кун яке баҳра Эй
ز گیتی گزین کن یکی بهرهای
Ту бошӣ барон баҳра дар шуҳра Эй
تو باشی بران بهره در شهرهای
Ҳиммат ёр бошам ҳиммати кеҳтарам
همت یار باشم همت کهترم
Ки ҳаргизи зи паймон ту нагузарам
که هرگز ز پیمان تو نگذرم
Бадв гуфт Гуштосп кин сарди гашт
بدو گفت گشتاسپ کاین سرد گشت
Суханҳо зи андозаи андари гузашт
سخنها ز اندازه اندر گذشت
Ту кардӣ бад-ӣни доварии дасти пеш
تو کردی بدین داوری دست پیش
Кунун бозгаштии зи гуфтори хеш
کنون بازگشتی ز گفتار خویش
Сухани гуфтан акнӯн наёяд ба кор
سخن گفتن اکنون نیاید به کار
Гуҳи ҷангу овезаши корзор
گه جنگ و آویزش کارزار
Фиристодаи баргашт ва омад чу бод
فرستاده برگشت و آمد چو باد
Ҳаме кард посух ба Илёси ёд
همی کرد پاسخ به الیاس یاد