Чу хуршед шуд бар сари кӯҳи зард
چو خورشید شد بر سر کوه زرد
Намонад он замони рӯзгори набард
نماند آن زمان روزگار نبرد
Шаб омад яке пардаи обнӯс
شب آمد یکی پردهٔ آبنوس
Бапушед бар чеҳраи сндрўс
بپوشید بر چهرهٔ سندروس
Чу хуршед азон кӯшиш огоҳ шуд
چو خورشید ازان کوشش آگاه شد
зи бурҷи камон бар сар гоҳ шуд
ز برج کمان بر سر گاه شد
Ббди чашмаи рӯз чун сндрўс
ببد چشمهٔ روز چون سندروس
з ҳар сӯи баромади дам ноӣу кӯс
ز هر سو برآمد دم نای و کوس
Чкочок бархест аз ҳар ду рӯй
چکاچاک برخاست از هر دو روی
з хӯн шуд ҳамаи рзмгаҳи ҷӯии ҷӯй
ز خون شد همه رزمگه جوی جوی
Биёмад сабки қайсар аз маймана
بیامد سبک قیصر از میمنه
Ду домодро кард пеши буна
دو داماد را کرد پیش بنه
Абри майманаи пӯри қайсари сқил
ابر میمنه پور قیصر سقیل
Абри майсараи қайсару кӯсу пел
ابر میسره قیصر و کوس و پیل
Дҳодаҳи баромади з ҳар ду сипоҳ
دهاده برآمد ز هر دو سپاه
Ту гуфтӣ броўихт бо шед моҳ
تو گفتی برآویخت با شید ماه
Биҷунбед Гуштосп аз пеши саф
بجنبید گشتاسپ از پیش صف
Яке бораи зери аждаҳое ба каф
یکی باره زیر اژدهایی به کف
Чунин гуфт Илёс бо анҷуман
چنین گفت الیاس با انجمن
Ки қайсари ҳаме бож хоҳад зи ман
که قیصر همی باژ خواهد ز من
Чу бар дар чунин аждаҳо бошадаш
چو بر در چنین اژدها باشدش
Азирои маниш бобаҳо бошадаш
ازیرا منش بابها باشدش
Чу Гуштоспи Илёсро дид гуфт
چو گشتاسپ الیاس را دید گفت
Ки акнӯн ҳунарҳо набояд наҳуфт
که اکنون هنرها نباید نهفت
Барангехтанд асп ҳар ду савор
برانگیختند اسپ هر دو سوار
Абои найзау тири ҷавшани гузор
ابا نیزه و تیر جوشن گذار
Азон лашкар Илёс бикшод шаст
ازان لشکر الیاس بگشاد شست
Ки Гуштоспро барканд кори паст
که گشتاسپ را برکند کار پست
Бузади найзаи Гуштосп бар ҷавшанаш
بزد نیزه گشتاسپ بر جوشنش
Бахаст он замони корзории таниш
بخست آن زمان کارزاری تنش
БиФгндш аз бора бирасон маст
بیفگندش از باره برسان مست
Бёзид ва бигирифт дасташ ба даст
بیازید و بگرفت دستش به دست
зи пеши саворони кашонаши бабрад
ز پیش سواران کشانش ببرد
Биовараду наздики қайсари супурд
بیاورد و نزدیک قیصر سپرد
Биоварад лашкар ба пеши сипоҳ
بیاورد لشکر به پیش سپاه
Ба кирдори бод андар омад зи роҳ
به کردار باد اندر آمد ز راه
Азишон чаҳ моя гирифт ва бикушт
ازیشان چه مایه گرفت و بکشت
Бикуштанд мар ҳрк омад ба мушт
بکشتند مر هرک آمد به مشت
Чу рӯмии пас андари ҳам овоз шуд
چو رومی پساندر همآواز شد
Чу Гуштосп зон ҷойгаҳ боз шуд
چو گشتاسپ زان جایگه باز شد
Бар қайсар омад сипаҳ тохта
بر قیصر آمد سپه تاخته
Ба пирӯзӣу гардани афрохта
به پیروزی و گردن افراخته
зи лашкар чу қайсар бидидаш ба роҳ
ز لشکر چو قیصر بدیدش به راه
зи шодӣ пазира шудаш бо сипоҳ
ز شادی پذیره شدش با سپاه
Сару чашми он номвар бӯс дод
سر و چشم آن نامور بوس داد
Ҷаҳони офаринро ҳаме кард ёд
جهانآفرین را همی کرد یاد
Вазон ҷойгаҳ бозгаштанд шод
وزان جایگه بازگشتند شاد
Сипаҳбади кулоҳ каён барниҳод
سپهبد کلاه کیان برنهاد
Ҳамаи рӯм бо ҳадя ва бо нисор
همه روم با هدیه و با نثار
Бирафтанд шодон бар номдор
برفتند شادان بر نامدار