Ду фарзанд будаш ба кирдори моҳ

دو فرزند بودش به کردار ماه

Сазовори шоҳӣу тахту кулоҳ

سزاوار شاهی و تخت و کلاه

Яке номи Гуштоспу дигари зрир

یکی نام گشتاسپ و دیگر زریر

Ки зер оваредӣ сар нараҳ шер

که زیر آوریدی سر نره شیر

Гузашта ба ҳар донишӣ аз падар

گذشته به هر دانشی از پدر

зи лашкар ба мардии баровардаи сар

ز لشکر به مردی برآورده سر

Ду шоҳи сарафроз ва ду неки пай

دو شاه سرافراز و دو نیک‌پی

Набераи ҷаҳондори коўс кӣ

نبیرهٔ جهاندار کاوس کی

Бадишони бадии ҷони лҳроспи шод

بدیشان بدی جان لهراسپ شاد

Вазишон накардӣ зи Гуштоспи ёд

وزیشان نکردی ز گشتاسپ یاد

Ки Гуштоспро сари пар аз бод буд

که گشتاسپ را سر پر از باد بود

Вазони кори лҳроспи ношод буд

وزان کار لهراسپ ناشاد بود

Чунин то баромади барин рӯзгор

چنین تا برآمد برین روزگار

Пар аз дарди Гуштосп аз шаҳриёр

پر از درد گشتاسپ از شهریار

Чунон бад ки дар порси як рӯзи тахт

چنان بد که در پارس یک روز تخت

Ниҳоданд зери гули афшони дарахт

نهادند زیر گل‌افشان درخت

Бифармуд лҳросп то меҳтарон

بفرمود لهراسپ تا مهتران

Бирафтанд чанде зи лашкари сарон

برفتند چندی ز لشکر سران

Ба хон бар яке ҷом ме хостанд

به خوان بر یکی جام می‌خواستند

Дили шоҳ гетӣ биёростанд

دل شاه گیتی بیاراستند

Чу Гуштосп мехӯрд барпоӣ хост

چو گشتاسپ می‌خورد برپای خاست

Чунин гуфт к-эии шоҳ бо доду рост

چنین گفت کای شاه با داد و راست

Ба шоҳӣ нишаст ту фархундаи бод

به شاهی نشست تو فرخنده باد

Ҳамон ҷовдони номи ту зиндаи бод

همان جاودان نام تو زنده باد

Туро дод яздони кулоҳу камар

ترا داد یزدان کلاه و کمر

Дигар шоҳи Кайхусрави додгар

دگر شاه کیخسرو دادگر

Кунун ман яке бандаам бар дарат

کنون من یکی بنده‌ام بر درت

Парастандаи ахтару афсарат

پرستندهٔ اختر و افسرت

Надорам касеро зи мардон ба мард

ندارم کسی را ز مردان به مرد

Гар оянд пешам ба рӯзи набард

گر آیند پیشم به روز نبرد

Магари рустами золи соми савор

مگر رستم زال سام سوار

Ки бо ӯ насозад касе корзор

که با او نسازد کسی کارزار

Чу Кайхусрав аз ту пари андешаи гашт

چو کیخسرو از تو پر اندیشه گشت

Туро дод тахт ва худ андари гузашт

ترا داد تخت و خود اندر گذشت

Гар аидўнк ҳастам зи арзонён

گر ایدونک هستم ز ارزانیان

Марои ном бар тоҷу тахту каён

مرا نام بر تاج و تخت و کیان

Чунин ҳам киам пеши ту бандаи вор

چنین هم که‌ام پیش تو بنده‌وار

Ҳаме бошаму хўонмти шаҳриёр

همی باشم و خوانمت شهریار

Ба Гуштосп гуфт эй писари гӯши дор

به گشتاسپ گفت ای پسر گوش دار

Ки тундӣ на хуб ояд аз шаҳриёр

که تندی نه خوب آید از شهریار

Чу андарзи Кайхусрави орм ба ёд

چو اندرز کیخسرو آرم به یاد

Ту бишинав нигар сар напечӣ з дод

تو بشنو نگر سر نپیچی ز داد

Маро гуфт бидодгари шаҳриёр

مرا گفت بیدادگر شهریار

Яке ху буд пеши боғи баҳор

یکی خو بود پیش باغ بهار

Ки чун об бояд ба неру шавад

که چون آب یابد به نیرو شود

Ҳамаи боғи азуи пари з оҳӯ шавад

همه باغ ازو پر ز آهو شود

Ҷавонӣ ҳануз ин баландии мҷўӣ

جوانی هنوز این بلندی مجوی

Суханро бисанҷ ва ба андозаи гӯй

سخن را بسنج و به اندازه گوی

Чу гуштосб бишунид шуд пари зи дард

چو گشتاسب بشنید شد پر ز درد

Биёмад зи пеши падари гӯнаи зард

بیامد ز پیش پدر گونه زرد

Ҳаме гуфт бегонагонро навоз

همی گفت بیگانگان را نواز

Чунин бош ва бо зодаи ҳаргизи мсоз

چنین باش و با زاده هرگز مساز

зи лашкари варо буд сесад савор

ز لشکر ورا بود سیصد سوار

Ҳамаи гирду шоистаи корзор

همه گرد و شایستهٔ کارزار

Фурӯд омаду кеҳтаронро бихонад

فرود آمد و کهتران را بخواند

Ҳамаи розҳо пеш эшон баранд

همه رازها پیش ایشان براند

Ки имшаби ҳамаи соз рафтан кунед

که امشب همه ساز رفتن کنید

Дилу дидаи зини боргаҳи бркнид

دل و دیده زین بارگه برکنید

Яке гуфт азишон ки роҳат куҷост

یکی گفت ازیشان که راهت کجاست

Чу бурдорӣ оромгоҳат куҷост

چو برداری آرامگاهت کجاست

Чунин дод посух ки дар ҳиндӯон

چنین داد پاسخ که در هندوان

Маро шод доранду равшани равон

مرا شاد دارند و روشن روان

Яке нома дорам ман аз шоҳи ҳинд

یکی نامه دارم من از شاه هند

Навиштаи зи машки сияҳ бар паранд

نوشته ز مشک سیه بر پرند

Кигар зии ман оеи турои кеҳтарам

که گر زی من آیی ترا کهترم

зи фармону рои ту барнагзарам

ز فرمان و رای تو برنگذرم

Чу шаб тира шуд бо сипаҳ барнишаст

چو شب تیره شد با سپه برنشست

Ҳаме рафт ҷӯшону гурзӣ ба даст

همی رفت جوشان و گرزی به دست

Ба шабгири лҳросп огоҳ шуд

به شبگیر لهراسپ آگاه شد

Ғамии гашту шодяш кӯтоҳ шуд

غمی گشت و شادیش کوتاه شد

зи лашкари ҷаҳондидагонро бихонад

ز لشکر جهاندیدگان را بخواند

Ҳама бӯдании пеш эшон баранд

همه بودنی پیش ایشان براند

Бибинед гуфт ин ки Гуштосп кард

ببینید گفت این که گشتاسپ کرد

Дилам кард пари дарду сари пари зи гирд

دلم کرد پر درد و سر پر ز گرد

Бпрўрдмш то баровард ёл

بپروردمش تا برآورد یال

Шуд андари ҷаҳони номвар бе ҳам?ил

شد اندر جهان نامور بی‌همال

Бдонгаҳ ки гуфтам ки омад ба бор

بدانگه که گفتم که آمد به بار

зи боғи ман овора шуд номдор

ز باغ من آواره شد نامدار

Бирафт ва бар андеша бар буд дайр

برفت و بر اندیشه بر بود دیر

Бифармуд то пеш ӯ шуд зрир

بفرمود تا پیش او شد زریر

Бадв гуфт багазин зи лашкари ҳазор

بدو گفت بگزین ز لشکر هزار

Саворони гирд аз дар корзор

سواران گرد از در کارزار

Бирав тез бар сӯии Ҳиндӯстон

برو تیز بر سوی هندوستان

Мабодо бару буми ҷодўстон

مبادا بر و بوم جادوستان

Сӯии рӯми Густаҳм навзар бирафт

سوی روم گستهم نوذر برفت

Сӯии чин гуроза гурозед тафт

سوی چین گرازه گرازید تفت