Ҳаме рафт Гуштоспи партобу хашм
همی رفت گشتاسپ پرتاب و خشم
Дилии пари зи кину пар аз оби чашм
دلی پر ز کین و پر از آب چشم
Ҳамеи тохт то пеш кобул расед
همی تاخت تا پیش کابل رسید
Дарахту гулу сабза ва об дид
درخت و گل و سبزه و آب دید
Бидон ҷои хуррам фурӯд омаданд
بدان جای خرم فرود آمدند
Ббўднди як рӯзу дам бар заданд
ببودند یک روز و دم بر زدند
Ҳамаи кӯҳсоронаши нахчир буд
همه کوهسارانش نخچیر بود
Ба ҷӯии обҳо чун майу шер буд
به جوی آبها چون می و شیر بود
Шаби тира май хост аз мегусор
شب تیره می خواست از میگسار
Ббрднди шамъ аз бар ҷӯйбор
ببردند شمع از بر جویبار
Чу бФрўхт аз кӯҳ гетӣ фурӯз
چو بفروخت از کوه گیتی فروز
Бирафтанд азони беша бо бозу юз
برفتند ازآن بیشه با باز و یوز
Ҳамеи тохти асп аз пай ӯ зрир
همی تاخت اسپ از پی او زریر
Замонӣ ба ҷое нёсуд дайр
زمانی به جایی نیاسود دیر
Чу овози аспони баромади зи роҳ
چو آواز اسپان برآمد ز راه
Бирафтанд гардони зи нахчиргоҳ
برفتند گردان ز نخچیرگاه
Чу биниҳод Гуштоспи гӯши андари он
چو بنهاد گشتاسپ گوش اندر آن
Чунин гуфт бо номвари меҳтарон
چنین گفت با نامور مهتران
Ки ин ҷуз ба овози аспи зрир
که این جز به آواز اسپ زریر
Намонад ки ӯ рости овози шер
نماند که او راست آواز شیر
На танҳо биёмадгар ӯ омадаст
نه تنها بیامد گر او آمدست
Ки бо лашкарӣ ҷангҷӯ омадаст
که با لشکری جنگجو آمدست
Ҳануз андарин бад ки гардии бунафш
هنوز اندرین بد که گردی بنفش
Падед омаду пели пайкари дирафш
پدید آمد و پیل پیکر درفش
Зрири сипаҳбад ба пеши сипоҳ
زریر سپهبد به پیش سپاه
Чу боди дмон андар омад зи роҳ
چو باد دمان اندر آمد ز راه
Чу Гуштоспро дид гирён бирафт
چو گشتاسپ را دید گریان برفت
Пиёдаи бадв рӯй биниҳод тафт
پیاده بدو روی بنهاد تفت
Ҷаҳони офаринро ситоиш гирифт
جهانآفرین را ستایش گرفت
Ба пеши бародар ниёйиш гирифт
به پیش برادر نیایش گرفت
Гирифтанд мари икдгрро канор
گرفتند مر یکدگر را کنار
Нишастанд шодон дар он марғзор
نشستند شادان در آن مرغزار
зи лашкар ҳар онкас ки бади пешрав
ز لشکر هر آنکس که بد پیشرو
Варо хондӣ шоҳи Гуштоспи гӯ
ورا خواندی شاه گشتاسپ گو
Бхўонднду наздики бншонднд
بخواندند و نزدیک بنشاندند
з ҳар ҷойгоҳии сухани ронданд
ز هر جایگاهی سخن راندند
Чунин гуфт зишони яке номвар
چنین گفت زیشان یکی نامور
Ба Гуштоспи к-эии гирди заррини камар
به گشتاسپ کای گرد زرین کمر
Ситораи шиносони Эрони гуруҳ
ستارهشناسان ایران گروه
Ҳронкс ки донем дониш пажӯҳ
هرانکس که دانیم دانش پژوه
Ба ахтарат гӯйанд Кайхусравӣ
به اخترت گویند کیخسروی
Ба шоҳӣ ба тахти маӣ бар шӯй
به شاهی به تخت مهی بر شوی
Кунун афсари шоҳи Ҳиндӯстон
کنون افسر شاه هندوستان
Бапушӣ набошем ҳамдостон
بپوشی نباشیم همداستان
Азишон касе нест яздони параст
ازیشان کسی نیست یزدان پرست
Яке ҳам надоранд бо шоҳи даст
یکی هم ندارند با شاه دست
Нигар то писанд ояд андари хирад
نگر تا پسند آید اندر خرد
Куҷои ройро шоҳи фармони барад
کجا رای را شاه فرمان برد
Туро аз падари србсри никўист
ترا از پدر سربسر نیکویست
Надонам ки озурдан аз баҳр чист
ندانم که آزردن از بهر چیست
Бадв гуфт Гуштоспи к-эии номҷўӣ
بدو گفت گشتاسپ کای نامجوی
Надорам ба пеши падари обрӯӣ
ندارم به پیش پدر آبروی
Ба коўсён хоҳад ӯ некӯӣ
به کاوسیان خواهد او نیکوی
Бузургӣ ва ҳам афсари хусравӣ
بزرگی و هم افسر خسروی
Агар тоҷ Эрон сипорад ба ман
اگر تاج ایران سپارد به من
Парастиш кунам чун батонро шмн
پرستش کنم چون بتان را شمن
Вагарна набошам ба даргоҳи ӯй
وگرنه نباشم به درگاه اوی
Надорам дили равшан аз моҳи ӯй
ندارم دل روشن از ماه اوی
Ба ҷое шавам кам наёбанд низ
به جایی شوم کم نیابند نیز
Ба лҳроспи монами ҳамаи марзу чиз
به لهراسپ مانم همه مرز و چیز
Бигуфт ину баргашт зон марғзор
بگفت این و برگشت زان مرغزار
Биёмад бар номвари шаҳриёр
بیامد بر نامور شهریار
Чу бишунид лҳросп бо меҳтарон
چو بشنید لهراسپ با مهتران
Пазира шудаш бо сипоҳии гарон
پذیره شدش با سپاهی گران
Ҷаҳонҷӯй рӯй падар дид боз
جهانجوی روی پدر دید باز
Фурӯд омад аз бораи барадаши намоз
فرود آمد از باره بردش نماز
Варои танги лҳросп дар барграфт
ورا تنگ لهراسپ در برگرفت
Бидон пӯзиши ороиш андар гирифт
بدان پوزش آرایش اندر گرفت
Ки тоҷи ту тоҷи сари моҳи бод
که تاج تو تاج سر ماه باد
зи ту девро дасти кӯтоҳи бод
ز تو دیو را دست کوتاه باد
Ки ҳаргизи нёмўздти роҳи бад
که هرگز نیاموزدت راه بد
Чу дастури бад бар дар шоҳи бад
چو دستور بد بر در شاه بد
зи шоҳии маро ном тоҷасту тахт
ز شاهی مرا نام تاجست و تخت
Турои меҳру фармону паймону бахт
ترا مهر و فرمان و پیمان و بخت
Варо гуфт Гуштоспи к-эии шаҳриёр
ورا گفت گشتاسپ کای شهریار
Манам бар дарат бар яке пешкор
منم بر درت بر یکی پیشکار
Агар кам кунӣ ҷоҳ фармон кунам
اگر کم کنی جاه فرمان کنم
Ба паймони равонро гаравгон кунам
به پیمان روان را گروگان کنم
Бузургон бирафтанд бо ӯ ба роҳ
بزرگان برفتند با او به راه
Гурозону пӯён ба айвони шоҳ
گرازان و پویان به ایوان شاه
Биёрост айвони гўҳрнгор
بیاراست ایوان گوهرنگار
Ниҳоданд хон ва май хушгувор
نهادند خوان و می خوشگوار
Яке ҷашн карданд каз чархи моҳ
یکی جشن کردند کز چرخ ماه
Ситора баборед бар ҷашнгоҳ
ستاره ببارید بر جشنگاه
Чунон бади зи мастӣ ки ҳар меҳтарӣ
چنان بد ز مستی که هر مهتری
Бирафтанд бар сари зи зари афсарӣ
برفتند بر سر ز زر افسری
Ба коўсён буд лҳроспи шод
به کاوسیان بود لهراسپ شاد
Ҳамеша зи Кайхусраваш буд ёд
همیشه ز کیخسروش بود یاد
Ҳамеи рехт зон дарди Гуштоспи хӯн
همی ریخت زان درد گشتاسپ خون
Ҳаме гуфт ҳаргуна бо раҳнамӯн
همی گفت هرگونه با رهنمون
Ҳаме гуфт ҳарчанд кӯшам ба рой
همی گفت هرچند کوشم به رای
Наёрам ҳамеи чораи ин ба ҷой
نیارم همی چارهٔ این به جای
Агар бо саворон шавам меҳтарӣ
اگر با سواران شوم مهتری
Фиристад пасам низ бо лашкарӣ
فرستد پسم نیز با لشکری
Ба чораи зи раҳи бозгрдондм
به چاره ز ره بازگرداندم
Басии хоҳиш ва пандҳо ронадам
بسی خواهش و پندها راندم
Чу танҳо шавам нанг дорам ҳаме
چو تنها شوم ننگ دارم همی
зи лҳроспи дил танг дорам ҳаме
ز لهراسپ دل تنگ دارم همی
Дил ӯ ба коўсёнсти шод
دل او به کاوسیانست شاد
Наёяд гузари меҳр ӯ бар нажод
نیاید گذر مهر او بر نژاد
Чу як тан буд кам кунад хостор
چو یک تن بود کم کند خواستار
Чаҳ донад ки ман чун шудам шаҳриёр
چه داند که من چون شدم شهریار