Чу Гуштоспи наздик дарё расед

چو گشتاسپ نزدیک دریا رسید

Пиёда шуду бож хоҳиш бидид

پیاده شد و باژ خواهش بدید

Яке пирср буд ҳишўии ном

یکی پیرسر بود هیشوی نام

Ҷавонмарду бедор ва бо ройу ком

جوانمرد و بیدار و با رای و کام

Бирав офарин кард Гуштосп ва гуфт

برو آفرین کرد گشتاسپ و گفت

Ки бо ҷони пакети хиради боди ҷуфт

که با جان پاکت خرد باد جفت

Азоирони яке номдорами дабир

ازایران یکی نامدارم دبیر

Хирадманду равшани дилу ёдгир

خردمند و روشن‌دل و یادگیر

Ба киштии барин об агар бигузарам

به کشتی برین آب اگر بگذرم

Сипосӣ наҳй ҷовдон бар серум

سپاسی نهی جاودان بر سرم

Чунин гуфт шоистае тоҷ ро

چنین گفت شایسته‌ای تاج را

Ва ё ҷавшану теғу тороҷ ро

و یا جوشن و تیغ و تاراج را

Кунун роз бигушоӣ ва бо ман бигӯӣ

کنون راز بگشای و با من بگوی

Азин сон ба дарёи гузаштани мҷўӣ

ازین سان به دریا گذشتن مجوی

Марои ҳадя бояд агар гуфт рост

مرا هدیه باید اگر گفت راست

Турои ройу роҳ дабирӣ куҷост

ترا رای و راه دبیری کجاست

з ҳишўӣ бишунид Гуштосп гуфт

ز هیشوی بشنید گشتاسپ گفت

Ки аз ту маро нест чизе наҳуфт

که از تو مرا نیست چیزی نهفت

зи ман ҳарч хоҳӣ надорам дареғ

ز من هرچ خواهی ندارم دریغ

Азин афсару меҳру динору теғ

ازین افسر و مهر و دینار و تیغ

зи динори лухтӣ ба ҳишўӣ дод

ز دینار لختی به هیشوی داد

Азон ҳадя шуд марди гӣрандаи шод

ازان هدیه شد مرد گیرنده شاد

зи киштии сабк бодбон баркашид

ز کشتی سبک بادبان برکشید

Ҷаҳонҷӯйро сӯй қайсар кашид

جهانجوی را سوی قیصر کشید

Яке шористони бад ба рӯми андарун

یکی شارستان بد به روم اندرون

Се фарсанги паҳнои шаҳраши фузун

سه فرسنگ پهنای شهرش فزون

Баровардаи силами ҷои бузург

برآوردهٔ سلم جای بزرگ

Ншстнгаҳи қайсарони сутург

نشستنگه قیصران سترگ

Чу Гуштосп омад бидон шористон

چو گشتاسپ آمد بدان شارستان

Ҳамеи ҷусти ҷои яке корстон

همی جست جای یکی کارستان

Ҳамеи гашти як ҳафта бар гирди рӯм

همی گشت یک هفته بر گرد روم

Ҳамеи кори ҷусти андари ободи бум

همی کار جست اندر آباد بوم

Чу чизе ки будаш бихӯрад ва бидод

چو چیزی که بودش بخورد و بداد

Ҳаме рафт ношоду дили пари зи бод

همی رفت ناشاد و دل پر ز باد

Чу дар шаҳри обод чанде бгшт

چو در شهر آباد چندی بگشت

зи айвон ба девони қайсари гузашт

ز ایوان به دیوان قیصر گذشت

Ба усқуф чунин гуфт к-эии дастгир

به اسقف چنین گفت کای دستگیر

зи Эрони яке номҷўими дабир

ز ایران یکی نامجویم دبیر

Бад-ӣн кор бошам турои ёрманд

بدین کار باشم ترا یارمند

з девон кунам ҳарч ояд писанд

ز دیوان کنم هرچ آید پسند

Дабирон ки буданд дар боргоҳ

دبیران که بودند در بارگاه

Ҳаме кард ҳаряк ба дигари нигоҳ

همی کرد هریک به دیگر نگاه

Казин калаки пӯлод гирён шавад

کزین کلک پولاد گریان شود

Ҳамон рӯй қртос бирён шавад

همان روی قرطاس بریان شود

Яке бора бояд ба зераши баланд

یکی باره باید به زیرش بلند

Ба бозуи камон ва ба зин бар каманд

به بازو کمان و به زین بر کمند

Ба овоз гуфтанд моро дабир

به آواز گفتند ما را دبیر

Зиёнаст пеш омадани ногузир

زیانست پیش آمدن ناگزیر

Чу бишунид Гуштоспи дили пари зи дард

چو بشنید گشتاسپ دل پر ز درد

з девон биёмад ду рухсораи зард

ز دیوان بیامد دو رخساره زرد

Яке боди сард аз ҷигар баркашид

یکی باد سرد از جگر برکشید

Ба наздики чӯпон қайсар расед

به نزدیک چوپان قیصر رسید

Ҷавонмардро номи нстоў буд

جوانمرد را نام نستاو بود

Далеру ҳшиўор ва бо тов буд

دلیر و هشیوار و با تاو بود

Ба наздики нстоў чун шуд фароз

به نزدیک نستاو چون شد فراز

Бирав офарин карду барадаши намоз

برو آفرین کرد و بردش نماز

Нигаҳ кард чӯпону бнўохтш

نگه کرد چوپان و بنواختش

Ба наздикии хеши бншохтш

به نزدیکی خویش بنشاختش

Чаҳ мардӣ бадв гуфт бо ман бигӯӣ

چه مردی بدو گفت با من بگوی

Ки ҳам шоҳи шохӣ ва ҳам номҷўӣ

که هم شاه شاخی و هم نامجوی

Чунин дод посух ки эй номдор

چنین داد پاسخ که ای نامدار

Яке кара тозам далеру савор

یکی کره تازم دلیر و سوار

Марогар навозӣ ба кори оимт

مرا گر نوازی به کار آیمت

Ба ранҷ ва ба бад низ ёри оимт

به رنج و به بد نیز یار آیمت

Бадв гуфт нстоўи зин дар бигард

بدو گفت نستاو زین در بگرد

Ту эдар ғарибии вебии пои мард

تو ایدر غریبی وبی‌پای مرد

Биёбону дарёу аспони яла

بیابان و دریا و اسپان یله

Ба ноошно чун сипорам гила

به ناآشنا چون سپارم گله

Чу бишунид Гуштосп ғамгин бирафт

چو بشنید گشتاسپ غمگین برفت

Раҳи сорибонон қайсар гирифт

ره ساربانان قیصر گرفت

Яке офарин кард бар сорибон

یکی آفرین کرد بر ساربان

Ки пирӯзи бодӣу равшани равон

که پیروز بادی و روشن روان

Хирадманд чун рӯй Гуштосп дид

خردمند چون روی گشتاسپ دید

Пазира шуд ва ҷойгоҳаш гузид

پذیره شد و جایگاهش گزید

Сабк боз густард густурданӣ

سبک باز گسترد گستردنی

Биоварад чизе ки бади хӯрданӣ

بیاورد چیزی که بد خوردنی

Чунин гуфт Гуштосп бо сорўон

چنین گفت گشتاسپ با ساروان

Ки ин марди бедору равшани равон

که ای مرد بیدار و روشن روان

Марои даҳ яке корвонии шутур

مرا ده یکی کاروانی شتر

Чу рой оядат музди мо ҳам бабр

چو رای آیدت مزد ما هم ببر

Бадв сорибон гуфт к-эии шермард

بدو ساربان گفت کای شیرمرد

Нзибди турои ҳаргизи ин коркард

نزیبد ترا هرگز این کارکرد

Ба чизе ки мо рост чун сар кунӣ

به چیزی که ما راست چون سر کنی

Ба оядгар оҳанг қайсар кунӣ

به آید گر آهنگ قیصر کنی

Туро бениёзӣ диҳад зини сухан

ترا بی‌نیازی دهد زین سخن

Ҷузи оҳанги даргоҳ қайсар макун

جز آهنگ درگاه قیصر مکن

Вагар гуми шиддат роҳ дорам ҳиўн

و گر گم شدت راه دارم هیون

Писандидау мардуми раҳнамӯн

پسندیده و مردم رهنمون

Бирав офарин карду баргашт зуӣ

برو آفرین کرد و برگشت زوی

Пар аз ғами сӯй шаҳр биниҳод рӯй

پر از غم سوی شهر بنهاد روی

Шуд он дардҳо бар дилаш бар гарон

شد آن دردها بر دلش بر گران

Биёмад ба бозори оҳангарон

بیامد به بازار آهنگران

Яке номвар буд бўроби ном

یکی نامور بود بوراب نام

Писандидаи оҳангарии шодком

پسندیده آهنگری شادکام

Ҳамеи сохтӣ наъли аспони шоҳ

همی ساختی نعل اسپان شاه

Бар қайсар ӯро бадии пойгоҳ

بر قیصر او را بدی پایگاه

Варои ёру шогирди бади сӣ ва панҷ

ورا یار و شاگرد بد سی و پنج

зи путку зи оҳани расида ба ранҷ

ز پتک و ز آهن رسیده به رنج

Ба дӯконаш бинишаст Гуштоспи дайр

به دکانش بنشست گشتاسپ دیر

Шуд он пешаи кор аз нишастанаши сайр

شد آن پیشه‌کار از نشستنش سیر

Бадв гуфт оҳангар эй никхўӣ

بدو گفت آهنگر ای نیکخوی

Чаҳ дорӣ ба дукони мо орзӯӣ

چه داری به دکان ما آرزوی

Чунин дод посух ки эй неки бахт

چنین داد پاسخ که ای نیک‌بخت

Напечам сар аз путки вази кори сахт

نپیچم سر از پتک وز کار سخت

Маро гар бидорӣ ту ёрӣ кунам

مرا گر بداری تو یاری کنم

Барин путку санадон саворӣ кунам

برین پتک و سندان سواری کنم

Чу бишунид бўроб зу достон

چو بشنید بوراب زو داستان

Ба ёрӣ ӯ гашти ҳамдостон

به یاری او گشت همداستان

Гиронмояи гӯйӣ ба оташ битофт

گرانمایه گویی به آتش بتافت

Чу шуд тофтаи сӯии санадони шитофт

چو شد تافته سوی سندان شتافت

Ба Гуштосп доданд путкии гарон

به گشتاسپ دادند پتکی گران

Бирав анҷуман гашта оҳангарон

برو انجمن گشته آهنگران

Бузади путк ва бишикаст санадону гӯй

بزد پتک و بشکست سندان و گوی

Азуи гашти бозор пар гуфт вгўӣ

ازو گشت بازار پر گفت‌وگوی

Битарсед бўроб ва гуфт эй ҷавон

بترسید بوراب و گفت ای جوان

Ба захми ту оҳаннадорад тавон

به زخم تو آهن ندارد توان

На путк ва на оташ на санадон на дам

نه پتک و نه آتش نه سندان نه دم

Чу бишунид Гуштосп зон шуд дижам

چو بشنید گشتاسپ زان شد دژم

Биндохти путк ва бишуд гурусна

بینداخت پتک و بشد گرسنه

На рӯй хӯриши бад на ҷои буна

نه روی خورش بد نه جای بنه

Намонад ба каси рӯзи сахтӣ на ранҷ

نماند به کس روز سختی نه رنج

На осонӣу шодмонӣ на ганҷ

نه آسانی و شادمانی نه گنج

Баду нек бар мо ҳаме бугзарад

بد و نیک بر ما همی بگذرد

Набошад дижам ҳарки дорад хирад

نباشد دژم هرکه دارد خرد