Ду ҳафта бар ин гӯна шодон бизӣаст

دو هفته بر این گونه شادان بزیست

Ки донад ки фардои дил афрӯз кист

که داند که فردا دل‌افروز کیست

Сими ҳафта Кайхусрав омад ба гунг

سیم هفته کیخسرو آمد به گنگ

Шунид он ғў ноӣу овои чанг

شنید آن غو نای و آوای چنگ

Бихандеду баргашти гирди ҳисор

بخندید و برگشت گرد حصار

Бимонад андари он гардиши рӯзгор

بماند اندر آن گردش روزگار

Чунин гуфт кони кӯи чунин бора кард

چنین گفت کان کو چنین باره کرد

На аз баҳри пайкор патёра кард

نه از بهر پیکار پتیاره کرد

Чу хӯни сари шоҳ Эрон бирехт

چو خون سر شاه ایران بریخت

Ба мо бар чунин оташи кини ббихт

به ما بر چنین آتش کین ببیخت

Шигифт омадаш кончнон ҷой дид

شگفت آمدش کانچنان جای دید

Сипеҳрии длором бар пой дид

سپهری دلارام بر پای دید

Ба рустам чунин гуфт к-эии паҳлавон

به رستم چنین گفت کای پهلوان

Сазад гар бибинӣ ба равшани равон

سزد گر ببینی به روشن روان

Ки бо мо ҷаҳондори яздон чаҳ кард

که با ما جهاندار یزدان چه کرد

зи хӯбӣу пирӯзии андари набард

ز خوبی و پیروزی اندر نبرد

Бадиро куҷои номи бад бар бадӣ

بدی را کجا نام بد بر بدی

Ба тундӣу кажӣу нобахрадӣ

به تندی و کژی و نابخردی

Гурезон шуд аз дасти мо бар ҳисор

گریزان شد از دست ما بر حصار

Бар ин сони бросўд аз рӯзгор

بر این سان برآسود از روزگار

Бадии кӯи бади он ҷаҳонро сараст

بدی کو بد آن جهان را سرست

Ба перии расида кунун битарсат

به پیری رسیده کنون بترست

Бад-ӣн гар надорам зи яздони сипос

بدین گر ندارم ز یزدان سپاس

Мабодо ки шаб зинда бошам се пос

مبادا که شب زنده باشم سه پاس

Каз ӯйаст пирӯзӣу дастгоҳ

کز اویست پیروزی و دستگاه

Ҳам ӯ офаринандаи ҳўру моҳ

هم او آفرینندهٔ هور و ماه

зи як сӯии он шористони кӯҳ буд

ز یک سوی آن شارستان کوه بود

зи пайкори лашкар беандӯҳ буд

ز پیکار لشکر بی اندوه بود

Ба рӯй дигар будаш оби равон

به روی دگر بودش آب روان

Ки равшан шудӣ мардро зу равон

که روشن شدی مرد را زو روان

Кашиданд бар дашти пардаи сарой

کشیدند بر دشت پرده سرای

з ҳар сӯии дижи паҳливонӣ ба пой

ز هر سوی دژ پهلوانی به پای

Замини ҳафт фарсанг лашкар гирифт

زمین هفت فرسنگ لشکر گرفت

зи лашкари замини даст бар сар гирифт

ز لشکر زمین دست بر سر گرفت

Саропарда зад рустам аз дасти рост

سراپرده زد رستم از دست راست

зи шоҳи ҷаҳондори лашкари бхўост

ز شاه جهاندار لشکر بخواست

Ба чап бар фиребурзи Ковӯс буд

به چپ بر فریبرز کاووس بود

Дили афрӯз бо буқ ва бо кӯс буд

دل‌افروز با بوق و با کوس بود

Бирафтанду бурданди пардаи сарой

برفتند و بردند پرده‌سرای

Сим рӯй Гӯдарз багазед ҷой

سیم روی گودرز بگزید جای

Шаб омад бар омад з ҳар сӯи хурӯш

شب آمد بر آمد ز هر سو خروش

Ту гуфтӣ ҷаҳонро бадаред гӯш

تو گفتی جهان را بدرید گوش

Заминро ҳамеи дили баромади зи ҷой

زمین را همی دل برآمد ز جای

зи баси нолаи буқу шипўр ва ноӣ

ز بس نالهٔ بوق و شیپور و نای

Чу хуршеди бардошт аз чархи занг

چو خورشید برداشت از چرخ زنگ

Бадаред пероҳани машки ранг

بدرید پیراهن مشک رنگ

Нишаст аз бар асби шбрнги шоҳ

نشست از بر اسب شبرنگ شاه

Биёмад бигардед гирди сипоҳ

بیامد بگردید گرد سپاه

Чунин гуфт бо рустами пилтан

چنین گفت با رستم پیلتن

Ки ин номвари меҳтари анҷуман

که این نامور مهتر انجمن

Чунин дорам умеди коФросёб

چنین دارم امید کافراسیاب

Набинад ҷаҳон низ ҳаргиз ба хоб

نبیند جهان نیز هرگز به خواب

Агар куштагар зинда ояд ба даст

اگر کشته گر زنده آید به دست

Бибинад сари теғи яздони параст

ببیند سر تیغ یزدان پرست

Баронам ки ӯро з ҳар сӯи сипоҳ

برآنم که او را ز هر سو سپاه

Ба ёрӣ бияёд бад-ӣни размгоҳ

به یاری بیاید بدین رزمگاه

Битарсанд вази тарс ёрӣ кунанд

بترسند وز ترس یاری کنند

На аз кин ва аз комкорӣ кунанд

نه از کین و از کامکاری کنند

Бакӯшем то пеш аз он кӯи сипоҳ

بکوشیم تا پیش از آن کو سپاه

Бихонад бар ӯ бар бигиреми роҳ

بخواند بر او بر بگیریم راه

Ҳамаи бораи дижи фурӯди оварем

همه بارهٔ دژ فرود آوریم

Ҳамаи сангу хокаш ба равад оварем

همه سنگ و خاکش به رود آوریم

Сипаҳро кунун рӯзи сахтии гузашт

سپه را کنون روز سختی گذشت

Ҳамон рӯзи разми андари ороми гашт

همان روز رزم اندر آرام گشت

Чу душман ба девор гирад паноҳ

چو دشمن به دیوار گیرد پناه

зи пайкор ва кинаш натарсад сипоҳ

ز پیکار و کینش نترسد سپاه

Шикаста диласт ӯ бад-ӣни шористон

شکسته دلست او بدین شارستان

Казин пас шавад бе гумони хорстон

کزین پس شود بی گمان خارستان

Чу гуфтори Ковӯси ёди оварем

چو گفتار کاووس یاد آوریم

Равонро ҳама сӯй дод оварем

روان را همه سوی داد آوریم

Куҷо гуфт кин кин бо дору барад

کجا گفت کاین کین با دار و برد

Бипушади замона ба зангору гирд

بپوشد زمانه به زنگار و گرد

Писар бар писар бигузаронам ба даст

پسر بر پسر بگذرانم به دست

Чунин то шавад сол бар панҷ шаст

چنین تا شود سال بر پنج شست

Ба сони дарахтӣ буд тозаи барг

به سان درختی بود تازه برگ

Дил аз кин шоҳон натарсад зи марг

دل از کین شاهان نترسد ز مرگ

Падар бугзарад кин бимонад ба ҷой

پدر بگذرد کین بماند به جای

Писар бошад ин дардро раҳнамоӣ

پسر باشد این درد را رهنمای

Бузургон бар ӯ офарини хонданд

بزرگان بر او آفرین خواندند

Варои хусрави покдини хонданд

ورا خسرو پاکدین خواندند

Ки кини падар бар ту ояд ба сар

که کین پدر بر تو آید به سر

Мабодӣ ба ҷузи шоҳу пирӯзгар

مبادی به جز شاه و پیروزگر