Дигар рӯз чун хури баромади зи роғ

دگر روز چون خور برآمد ز راغ

Ниҳод аз бар чархи заррини чароғ

نهاد از بر چرخ زرین چراغ

Хурӯшии баромади баланд аз ҳисор

خروشی برآمد بلند از حصار

Пар андеша шуд зон сухани шаҳриёр

پر اندیشه شد زان سخن شهریار

Ҳмонгаҳ дар диж кушоданд боз

همانگه در دژ گشادند باز

Бараҳна шуд аз рӯй пӯшидаи роз

برهنه شد از روی پوشیده راز

Биёмад зи дижи ҷҳн бо даҳ савор

بیامد ز دژ جهن با ده سوار

Хирадманду бодонашу мояи дор

خردمند و بادانش و مایه دار

Бишуд пеши даҳлези пардаи сарой

بشد پیش دهلیز پرده سرای

Ҳаме буд бо номдорон ба пой

همی بود با نامداران به پای

Аз он пас биёмад минуашони гирд

از آن پس بیامد منوشان گرد

Хирад ёфта ҷҳнро пеши барад

خرد یافته جهن را پیش برد

Хирадманд чун пеш хусрав расед

خردمند چون پیش خسرو رسید

Шуд аз оби дидаи Рахши нопадид

شد از آب دیده رخش ناپدید

Бимонад андар ӯ ҷҳни ҷангии шигифт

بماند اندر او جهن جنگی شگفت

Кулоҳи бузургии зи сар бар гирифт

کلاه بزرگی ز سر بر گرفت

Чу омад ба наздики тахташи фароз

چو آمد به نزدیک تختش فراز

Бар ӯ офарин карду барадаши намоз

بر او آفرین کرد و بردش نماز

Чунин гуфт к-эии номвари шаҳриёр

چنین گفت کای نامور شهریار

Ҳамеша ҷаҳонро ба шодии гузор

همیشه جهان را به شادی گذار

Бару буми мо бар ту фархундаи бод

بر و بوم ما بر تو فرخنده باد

Дилу чашми бадхоҳи ту кандаи бод

دل و چشم بدخواه تو کنده باد

Ҳамеша бадии шоду яздони параст

همیشه بدی شاد و یزدان پرست

Бару буми мо пеши густардаи даст

بر و بوم ما پیش گسترده دست

Хуҷаста шудани боду боз омадан

خجسته شدن باد و باز آمدن

Ба некии ҳамеи достонҳо задан

به نیکی همی داستانها زدن

Паёмии гузорами зи афросйоб

پیامی گزارم ز افراسیاب

Агар шоҳро зон нагирад шитоб

اگر شاه را زان نگیرد شتاب

Чу аз ҷҳн гуфтор бишунид шоҳ

چو از جهن گفتار بشنید شاه

Бифармуд заррини яке пешгоҳ

بفرمود زرین یکی پیشگاه

Ниҳоданд зери хирадманди мард

نهادند زیر خردمند مرد

Нишасту паёми падар ёд кард

نشست و پیام پدر یاد کرد

Чунин гуфт бо шоҳи коФросёб

چنین گفت با شاه کافراسیاب

Нишастаст пари дарду мижгони пари об

نشستست پر درد و مژگان پر آب

Нахустин дурудии расонам ба шоҳ

نخستین درودی رسانم به شاه

Аз он доғи дили шоҳи турони сипоҳ

از آن داغ دل شاه توران سپاه

Ки яздони сипос ва бадвем паноҳ

که یزدان سپاس و بدویم پناه

Ки фарзанд дидам бад-ӣни пойгоҳ

که فرزند دیدم بدین پایگاه

Ки лашкар кашад шаҳриёрӣ кунад

که لشکر کشد شهریاری کند

Ба пеши саворон саворӣ кунад

به پیش سواران سواری کند

зи роҳи падари шоҳ то киқбод

ز راه پدر شاه تا کیقباد

зи модари сӯй тӯр дорад нажод

ز مادر سوی تور دارد نژاد

зи шоҳони гетӣ сараш бартараст

ز شاهان گیتی سرش برترست

Ба чини ном ӯ тахтро афсараст

به چین نام او تخت را افسرست

Ба абри андаруни тези парони уқоб

به ابر اندرون تیز پران عقاب

Наҳанги диловар ба дарёии об

نهنگ دلاور به دریای آب

Ҳамаи посбонон тахт вайанд

همه پاسبانان تخت ویند

Даду доми шодон ба бахт вайанд

دد و دام شادان به بخت ویند

Бузургон ки бо тоҷ ва бо зеваранд

بزرگان که با تاج و با زیورند

Ба рӯй замини мар туро кеҳтаранд

به روی زمین مر ترا کهترند

Шигифтитар аз кори деви нижанд

شگفتی تر از کار دیو نژند

Ки ҳаргиз нахоҳад ба мо ҷузи газанд

که هرگز نخواهد به ما جز گزند

Бидон меҳрбонӣ ва он ростӣ

بدان مهربانی و آن راستی

Чаро шуд дили ман сӯии костӣ

چرا شد دل من سوی کاستی

Ки бар дасти ман пӯри Ковӯси шоҳ

که بر دست من پور کاووس شاه

Сиёвуши рад кушта шуд бе гуноҳ

سیاووش رد کشته شد بی گناه

Ҷигар хастаам зи ин сухани пари зи дард

جگر خسته‌ام ز این سخن پر ز درد

Нишаста ба иксўи зи хоб ва з хӯрд

نشسته به یکسو ز خواب و ز خورد

На ман киштам ӯро ки нопоки дев

نه من کشتم او را که ناپاک دیو

Бабрад аз дилами тарси гиҳони хдиў

ببرد از دلم ترس گیهان خدیو

Замонаи варои бади баҳонаи маро

زمانه ورا بد بهانه مرا

Ба чанги андаруни бади фасонаи маро

به چنگ اندرون بد فسانه مرا

Ту акнӯн хирадмандӣу подшо

تو اکنون خردمندی و پادشا

Пазирндаи мардуми порсо

پذیرندهٔ مردم پارسا

Нигаҳ кун ки то чанд шаҳри фарох

نگه کن که تا چند شهر فراخ

Пар аз боғу айвону майдону кох

پر از باغ و ایوان و میدان و کاخ

Шудаст андари ин кӣна ҷустани хароб

شدست اندر این کینه جستن خراب

Баҳонаи Сиёвушу афросйоб

بهانه سیاووش و افراسیاب

Ҳамон корзории саворони ҷанг

همان کارزاری سواران جنگ

Ба тани ҳамчуи пел ва ба зӯри наҳанг

به تن همچو پیل و به زور نهنگ

Ки ҷузи коми шерон кафанашон набӯд

که جز کام شیران کفنشان نبود

Сиррӣ низ наздик танашон набӯд

سری نیز نزدیک تنشان نبود

Яке манзили андар биёбон намонад

یکی منزل اندر بیابان نماند

Ба кишвари ҷуз аз дашт вайрон намонад

به کشور جز از دشت ویران نماند

Ҷуз аз кӣнау захми шамшери тез

جز از کینه و زخم شمشیر تیز

Намонад зи мо ном то растхез

نماند ز ما نام تا رستخیز

Наёяд ҷаҳони офаринро писанд

نیاید جهان آفرین را پسند

Ба фарҷом печон шавем аз газанд

به فرجام پیچان شویم از گزند

Вагар ҷанги ҷӯии ҳамеи бегмон

وگر جنگ جویی همی بیگمان

Наёсоед аз кини дилати як замон

نیاساید از کین دلت یک زمان

Нигаҳ кун бад-ӣни гардиши рӯзгор

نگه کن بدین گردش روزگار

Ҷуз ӯро макун бар дили омӯзгор

جز او را مکن بر دل آموزگار

Ки мо дар ҳисорем ва ҳомӯн турост

که ما در حصاریم و هامون تراست

Сиррии пари зи кини дили пар аз хӯн турост

سری پر ز کین دل پر از خون تراست

Ҳаме гунг хонам биҳишт манаст

همی گنگ خوانم بهشت منست

Баровардаи бум ва кишт манаст

برآوردهٔ بوم و کشت منست

Ҳам эдар марои ганҷ ва эдар сипоҳ

هم ایدر مرا گنج و ایدر سپاه

Ҳам эдар нигин ва ҳам эдар кулоҳ

هم ایدر نگین و هم ایدر کلاه

Ҳам ӣнҷоами кишт ва ҳам ӣнҷоам хӯрд

هم اینجام کشت و هم اینجام خورد

Ҳам ӣнҷоами мардони рӯзи набард

هم اینجام مردان روز نبرد

Турои гоҳи гармӣу хушии гузашт

ترا گاه گرمی و خوشی گذشت

Гулу лолау ранги вшии гузашт

گل و لاله و رنگ وشی گذشت

Зимистону сармо ба пеш андараст

زمستان و سرما به پیش اندرست

Ки бар найза ҳо гардад афсурдаи даст

که بر نیزه‌ها گردد افسرده دست

Ба доман чу абри андроФгнди чин

به دامن چو ابر اندرافگند چین

Бару буми мо санг гардад замин

بر و بوم ما سنگ گردد زمین

з ҳар сӯ ки хонам бияёд сипоҳ

ز هر سو که خوانم بیاید سپاه

Нтобӣ ту бо гардиши ҳўру моҳ

نتابی تو با گردش هور و ماه

Вар айдун гумоне ки ҳар корзор

ور ایدون گمانی که هر کارزار

Турои бардаади ахтари рӯзгор

ترا بردهد اختر روزگار

Аз андешаи гардун магар бугзарад

از اندیشه گردون مگر بگذرد

зи ранҷи ту дигар касе бархӯрд

ز رنج تو دیگر کسی برخورد

Гар аидўнки гӯйӣ ки таркони чин

گر ایدونک گویی که ترکان چین

Бигирам занами осмон бар замин

بگیرم زنم آسمان بر زمین

Ба шамшер бигзорам ин анҷуман

به شمشیر بگذارم این انجمن

Ба даст ту оем гирифтори ман

به دست تو آیم گرفتار من

Мапиндор кин низ нобӯд нест

مپندار کاین نیز نابود نیست

Нисоед касе кӯ нФрсўд нест

نساید کسی کو نفرسود نیست

Набераи сари хусравони зодшм

نبیرهٔ سر خسروان زادشم

зи пушти Фаридуни вази тухми ҷам

ز پشت فریدون وز تخم جم

Марои дониш эзадӣ ҳасту фар

مرا دانش ایزدی هست و فر

Ҳамон ёварами эзади додгар

همان یاورم ایزد دادگر

Чу танг андар ояд бади рӯзгор

چو تنگ اندر آید بد روزگار

Нахоҳад дилами панди омӯзгор

نخواهد دلم پند آموزگار

Ба фармони яздон ба ҳангоми хоб

به فرمان یزدان به هنگام خواب

Шавам чун ситора бар офтоб

شوم چون ستاره بر آفتاب

Ба дарёии кимок бар бигузарам

به دریای کیماک بر بگذرم

Сипорам турои лашкару кишварам

سپارم ترا لشکر و کشورم

Марои гунг ва диж бошад оромгоҳ

مرا گنگ و دژ باشد آرامگاه

Набинад маро низ шоҳу сипоҳ

نبیند مرا نیز شاه و سپاه

Чу ояд марои рӯзи кин хостан

چو آید مرا روز کین خواستن

Бибин он замони лашкар оростан

ببین آن زمان لشکر آراستن

Биёям бихоҳам зи ту кини хеш

بیایم بخواهم ز تو کین خویش

Ба ҳар ҷой пайдо кунам дайни хеш

به هر جای پیدا کنم دین خویش

Вагар кӣна аз мағз берун кунӣ

و گر کینه از مغز بیرون کنی

Ба меҳри андари ин кишвар афсун кунӣ

به مهر اندر این کشور افسون کنی

Гушойам дар ганҷи тоҷу камар

گشایم در گنج تاج و کمر

Ҳамон тахту динору ҷоми гуҳар

همان تخت و دینار و جام گهر

Ки тӯри Фаридун ба Эраҷи надод

که تور فریدون به ایرج نداد

Ту бурдор ваз кин макун ҳеҷ ёд

تو بردار وز کین مکن هیچ یاد

Вагар чин ва Мочӣн бигирӣ равост

و گر چین و ماچین بگیری رواست

Бидон рои рони дили ҳаме кат ҳавост

بدان رای ران دل همی کت هواست

Хуросону макрони замини пеши тест

خراسان و مکران زمین پیش تست

Марои шодкомӣ кам ва беш тест

مرا شادکامی کم و بیش تست

Ба роҳӣ ки бигузашт Ковӯси шоҳ

به راهی که بگذشت کاووس شاه

Фрстмти чандон ки бояд сипоҳ

فرستمت چندان که باید سپاه

Ҳамаи лашкаратро тавонгар кунам

همه لشکرت را توانگر کنم

Турои тахти заррин ва афсар кунам

ترا تخت زرین و افسر کنم

Ҳиммат ёр бошам ба ҳар корзор

همت یار باشم به هر کارزار

Ба ҳар анҷумани хўонмти шаҳриёр

به هر انجمن خوانمت شهریار

Гар аз панди ман сар бипечӣ ҳаме

گر از پند من سر بپیچی همی

Вагар бо ниёкони басӣчии ҳаме

و گر با نیاکان بسیچی همی

Чу зи ин бози гардии бёрои ҷанг

چو ز این باز گردی بیارای جنگ

Манам сохтаи ҷангро чун паланг

منم ساخته جنگ را چون پلنگ