Бифармуд то пеш ӯ шуд дабир
بفرمود تا پیش او شد دبیر
Биоварад қртосу чинии ҳарир
بیاورد قرطاس و چینی حریر
Яке нома аз қӣру машку гулоб
یکی نامه از قیر و مشک و گلاب
Бифармуд дар кори афросйоб
بفرمود در کار افراسیاب
Чу шуд хома аз машки вази қӣр тар
چو شد خامه از مشک وز قیر تر
Нахуст офарин кард бар додгар
نخست آفرین کرد بر دادگر
Ки доранда ва бар сар оранда ӯст
که دارنده و بر سر آرنده اوست
Замину замонро нигоранда ӯст
زمین و زمان را نگارنده اوست
Ҳамӯи офаринандаи пелу мӯр
همو آفرینندهٔ پیل و مور
зи хошок то оби дарёии шӯр
ز خاشاک تا آب دریای شور
Ҳама бо тавоноӣ ӯ якеаст
همه با توانایی او یکیست
Худованд ҳаст ва худованд нест
خداوند هست و خداوند نیست
Касеро ки ӯ парваранд ба меҳр
کسی را که او پروراند به مهر
Бар он кас нагардад ба тундии сипеҳр
بر آن کس نگردد به تندی سپهر
Аз ӯ бод бар шоҳи гетии дуруд
از او باد بر شاه گیتی درود
Каз ӯ хезади оромро тору пуд
کز او خیزد آرام را تار و پود
Расидами бад-ӣни диж ки афросйоб
رسیدم بدین دژ که افراسیاب
Ҳаме дошт аз баҳри орому хоб
همی داشت از بهر آرام و خواب
Бадви андарун буд тахту кулоҳ
بدو اندرون بود تخت و کلاه
Бузургӣ ва дияему ганҷу сипоҳ
بزرگی و دیهیم و گنج و سپاه
Чиҳил пели зи эшон ҳамаи бастаи гашт
چهل پیل ز ایشان همه بسته گشت
Ҳар он кас ки баргашти тани хастаи гашт
هر آن کس که برگشت تن خسته گشت
Бигӯед кунун Геви як як ба шоҳ
بگوید کنون گیو یک یک به شاه
Сухан ҳарчӣ рафт андари ин размгоҳ
سخن هرچه رفت اندر این رزمگاه
Чу бар пеши яздони гушойии ду лаб
چو بر پیش یزدان گشایی دو لب
Ниёйиш кун аз баҳри ман рӯзу шаб
نیایش کن از بهر من روز و شب
Кашидем лашкар ба Мочӣну чин
کشیدیم لشکر به ماچین و چین
Вази он рӯй ронам ба макрони замин
وز آن روی رانم به مکران زمین
Вази он пас бар об зира бигузарам
وز آن پس بر آب زره بگذرم
Агар пои яздон буд ёварам
اگر پای یزدان بود یاورم
зи пеши шаҳаншоҳи баргашти Гев
ز پیش شهنشاه برگشت گیو
Абои лашкарии гшну мардони ню
ابا لشکری گشن و مردان نیو
Чу боди ҳавои гашт ва бибаред роҳ
چو باد هوا گشت و ببرید راه
Биёмад ба наздики Ковӯси шоҳ
بیامد به نزدیک کاووس شاه
Пас огоҳӣ омад ба Ковӯс кӣ
پس آگاهی آمد به کاووس کی
Аз он паҳлавони зодаи неки пай
از آن پهلوان زادهٔ نیک پی
Пазира фиристод чанде сипоҳ
پذیره فرستاد چندی سپاه
Гиронмоягон бар гирифтанд роҳ
گرانمایگان بر گرفتند راه
Чу омад бар шаҳри Геви далер
چو آمد بر شهر گیو دلیر
Сипоҳии зи гардон чу як дашти шер
سپاهی ز گردان چو یک دشت شیر
Чу Гев андар омад ба наздики шоҳ
چو گیو اندر آمد به نزدیک شاه
Заминро бабўсед бар пеши гоҳ
زمین را ببوسید بر پیش گاه
Варо дид Ковӯс бар пои ҷуст
ورا دید کاووس بر پای جست
Бихандеду бистаради рӯйиш ба даст
بخندید و بسترد رویش به دست
Бпрсидш аз шаҳриёру сипоҳ
بپرسیدش از شهریار و سپاه
зи гардандаи хуршеду тобандаи моҳ
ز گردنده خورشید و تابنده ماه
Бигуфт он куҷо дид Геви сутург
بگفت آن کجا دید گیو سترگ
зи гардони вази шаҳриёри бузург
ز گردان وز شهریار بزرگ
Ҷавон шуд зи гуфтор ӯ марди пер
جوان شد ز گفتار او مرد پیر
Пас он нома биниҳод пеши дабир
پس آن نامه بنهاد پیش دبیر
Чу он нома бар шоҳ Эрон бихонад
چو آن نامه بر شاه ایران بخواند
Ҳамаи анҷуман дар шигифтӣ бимонад
همه انجمن در شگفتی بماند
Ҳамаи шоди гаштанд ва хуррам шуданд
همه شاد گشتند و خرم شدند
зи шодии ду дидаи пар аз нам шуданд
ز شادی دو دیده پر از نم شدند
Ҳама чиз доданд дарвеш ро
همه چیز دادند درویش را
БнФридаҳ карданд бдкиш ро
بنفریده کردند بدکیش را
Фурӯд омад аз тахти Ковӯси шоҳ
فرود آمد از تخت کاووس شاه
з сар барграфт он киёнии кулоҳ
ز سر برگرفت آن کیانی کلاه
Биёмад бғлтид бар тираи хок
بیامد بغلتید بر تیره خاک
Ниёйиши кунони пеши яздони пок
نیایش کنان پیش یزدان پاک
Вази он ҷойгаҳ шуд ба ҷой нишаст
وز آن جایگه شد به جای نشست
Ба гирди дижи ойин шодӣ бибаст
به گرد دژ آیین شادی ببست
Ҳаме гуфт бо шоҳи Гев ончӣ дид
همی گفت با شاه گیو آنچه دید
Сухан каз лаби шоҳ Эрон шунид
سخن کز لب شاه ایران شنید
намеовараду ромишгаронро бихонад
می آورد و رامشگران را بخواند
Ваз Эрон набарда саронро бихонад
وز ایران نبرده سران را بخواند
з ҳар гӯна Эй гуфт ва посух шунид
ز هر گونهای گفت و پاسخ شنید
Чунин то шаби тира андар чамед
چنین تا شب تیره اندر چمید
Бирафтанд бо шамъи ёрони зи пеш
برفتند با شمع یاران ز پیش
Дилаши шоду хуррам ба айвони хеш
دلش شاد و خرم به ایوان خویش
Чу барзади хур аз чархи рахшони синон
چو برزد خور از چرخ رخشان سنان
Бипечед шаб гирд карда Аннан
بپیچید شب گرد کرده عنان
Табира бар омад зи даргоҳи шоҳ
تبیره بر آمد ز درگاه شاه
Бирафтанд гардон бидон боргоҳ
برفتند گردان بدان بارگاه
Ҷаҳондори пас Гевро пеш хонд
جهاندار پس گیو را پیش خواند
Бар он номвари тахти шоҳии нишонд
بر آن نامور تخت شاهی نشاند
Бифармуд то хостаи пеши барад
بفرمود تا خواسته پیش برد
Ҳамон номвари сарфарозони гирд
همان نامور سرفرازان گرد
Ҳамон бигнаҳ рӯй пӯшидагон
همان بیگنه روی پوشیدگان
Пас пардаи андари ситами дидагон
پس پرده اندر ستم دیدگان
Ҳамон ҷҳну грсиўзи бндсоӣ
همان جهن و گرسیوز بندسای
Ки ӯ баради пои Сиёвуши зи ҷой
که او برد پای سیاوش ز جای
Чу грсиўзи бдкншро бидид
چو گرسیوز بدکنش را بدید
Бар ӯ кард нафрин ки нафрини сзид
بر او کرد نفرین که نفرین سزید
Ҳамон ҷҳнро пой карда ба банд
همان جهن را پای کرده به بند
Ббрднди наздики тахти баланд
ببردند نزدیک تخت بلند
Бидон духтарони ради афросйоб
بدان دختران رد افراسیاب
Нигаҳ кард Ковӯси мижгони пари об
نگه کرد کاووس مژگان پر آب
Пас пардаи шоҳашон ҷой кард
پس پردهٔ شاهشان جای کرد
Ҳмонгаҳи парастанда бар пой кард
همانگه پرستنده بر پای کرد
Асирон ва он кас ки буд аз наво
اسیران و آن کس که بود از نوا
Биёрост мар ҳар якеро ҷудо
بیاراست مر هر یکی را جدا
Якеро нигаҳбони якеро ба банд
یکی را نگهبان یکی را به بند
Ббрднд аз пеши шоҳи баланд
ببردند از پیش شاه بلند
Аз он пас ҳамаи хоста ҳарчӣ буд
از آن پس همه خواسته هرچه بود
зи динори вази гавҳари нобсўд
ز دینار وز گوهر نابسود
Ба арзонён дод то офарин
به ارزانیان داد تا آفرین
Бихонанд бар шоҳи Эрони замин
بخوانند بر شاه ایران زمین
Дигар бардагони меҳтаронро супурд
دگر بردگان مهتران را سپرد
Ба айвони бабрад аз бузургону хирад
به ایوان ببرد از بزرگان و خرد
Биёростанд аз дар ҷҳни ҷой
بیاراستند از در جهن جای
Хӯриш бо парастандау раҳнамоӣ
خورش با پرستنده و رهنمای
Ба диж бар яке ҷои торик буд
به دژ بر یکی جای تاریک بود
зи дили давр бо дахмаи наздик буд
ز دل دور با دخمه نزدیک بود
Ба грсиўз омад чунон ҷои баҳр
به گرسیوز آمد چنان جای بهر
Чунинаст кирдори гардандаи даҳр
چنینست کردار گردنده دهر
Хунаки он касе кӯ буд подшо
خنک آن کسی کو بود پادشا
Кафӣ род дорад дилии порсо
کفی راد دارد دلی پارسا
Бидонад ки гетӣ бар ӯ бугзарад
بداند که گیتی بر او بگذرد
Нагардад ба гирд дар бе хирад
نگردد به گرد در بی خرد
Хирад чун шавад аз ду дидаи сиришк
خرد چون شود از دو دیده سرشک
Чунон ҳам ки девона хоҳад пизишк
چنان هم که دیوانه خواهد پزشک
Аз он пас каз эшон бпрдхти шоҳ
از آن پس کز ایشان بپردخت شاه
зи бегонаи мардум тиҳӣ кард гоҳ
ز بیگانه مردم تهی کرد گاه
Нависандаи оҳанг қртос кард
نویسنده آهنگ قرطاس کرد
Сари хома бар сон алмос кард
سر خامه بر سان الماس کرد
Нбштнди нома ба ҳар кишварӣ
نبشتند نامه به هر کشوری
Ба ҳар номадорӣ ва ҳар меҳтарӣ
به هر نامداری و هر مهتری
Ки шуд тарку чини шоҳро яксара
که شد ترک و چین شاه را یکسره
Ба обишхур омад палангу барра
به آبشخور آمد پلنگ و بره
Дирам доду динори дарвеш ро
درم داد و دینار درویش را
Парогандау мардуми хеш ро
پراگنده و مردم خویش را
Ба ду ҳафта дар пеши даргоҳи шоҳ
به دو هفته در پیش درگاه شاه
Аз анбӯҳ бахшиш надиданд роҳ
از انبوه بخشش ندیدند راه
Сими ҳафта бар ҷойгоҳи маӣ
سیم هفته بر جایگاه مهی
Нишаст андари ором бо Фрҳӣ
نشست اندر آرام با فرهی
зи баси нола ноӣу бонги сурӯд
ز بس نالهٔ نای و بانگ سرود
Ҳаме дод гули ҷом майро дуруд
همی داد گل جام می را درود
Ба як ҳафта аз кохи Ковӯс кӣ
به یک هفته از کاخ کاووس کی
Ҳаме мавҷ бархест аз ҷом май
همی موج برخاست از جام می
Сари моҳи нави халъати Геви сохт
سر ماه نو خلعت گیو ساخت
Ҳамеи зару пирӯзаи андари ншохт
همی زر و پیروزه اندر نشاخت
Тибқҳои заррину пирӯзаи ҷом
طبقهای زرین و پیروزه جام
Камарҳои заррину заррини стом
کمرهای زرین و زرین ستام
Парастор бо тавқ ва бо гӯшвор
پرستار با طوق و با گوشوار
Ҳамон ёрау тоҷи гавҳар нигор
همان یاره و تاج گوهر نگار
Ҳамон ҷомаи тахт ва афганданӣ
همان جامهٔ تخت و افگندنی
зи рангу зи бӯи вази прогнднӣ
ز رنگ و ز بو وز پراگندنی
Фиристод то Гевро хонданд
فرستاد تا گیو را خواندند
Бар авранги зарринаши бншонднд
بر اورنگ زرینش بنشاندند
Ббрднди халъат ба наздики ӯй
ببردند خلعت به نزدیک اوی
Бимолиди Геви андари он тахт рӯй
بمالید گیو اندر آن تخت روی