Вази он пас биёмад хиромони дабир

وز آن پس بیامد خرامان دبیر

Биоварад қртосу машку абир

بیاورد قرطاس و مشک و عبیر

Нбштнди нома ки аз кирдигор

نبشتند نامه که از کردگار

Ба додему хушнӯд аз рӯзгор

به دادیم و خشنود از روزگار

Ки фарзанди мо гашти пирўзбхт

که فرزند ما گشت پیروزبخت

Сазои маии ваз дар тоҷу тахт

سزای مهی وز در تاج و تخت

Бадиро ки гетии ҳаме нанг дошт

بدی را که گیتی همی ننگ داشت

Ҷаҳонро пар аз ғорат ва ҷанг дошт

جهان را پر از غارت و جنگ داشت

зи дасти ту овора шуд дар ҷаҳон

ز دست تو آواره شد در جهان

Нгўинди номаши ҷузи андари ниҳон

نگویند نامش جز اندر نهان

Ҳамаи сола то буд хўнриз буд

همه ساله تا بود خونریز بود

Ба бадномӣу зиштии овез буд

به بدنامی و زشتی آویز بود

Бузади гардани навзари тоҷдор

بزد گردن نوذر تاجدار

зи шоҳони вази расатони ёдгор

ز شاهان وز راستان یادگار

Бародаркушу бдтну шоҳи каш

برادرکش و بدتن و شاه کش

Бидонадяшу бдроаҳу ошуфтаи ҳаш

بداندیش و بدراه و آشفته هش

Пай ӯ ммон то наад бар замин

پی او ممان تا نهد بر زمین

Ба турону макрону дарёии чин

به توران و مکران و دریای چین

Ҷаҳонро магар зу раҳоӣ буд

جهان را مگر زو رهایی بود

Сар бе баҳояши баҳоӣ буд

سر بی بهایش بهایی بود

Агар довари додгари як худоӣ

اگر داور دادگر یک خدای

Ҳаме буд хоҳад турои раҳнамоӣ

همی بود خواهد ترا رهنمای

Ки гетӣ башуе з ранҷ бидон

که گیتی بشویی ز رنج بدان

зи гуфтору кирдори нобахрадон

ز گفتار و کردار نابخردان

Бидод ҷаҳони офарин шод бош

بداد جهان آفرین شاد باش

Ҷаҳонро яке тоза бунёд бош

جهان را یکی تازه بنیاد باش

Магари бози байнами туро шодмон

مگر باز بینم تو را شادمان

Пар аз дард гардад дили бадгумон

پر از درد گردد دل بدگمان

Вази ин пас ҷуз аз пеши яздони пок

وز این پس جز از پیش یزدان پاک

Набошам каз ӯйаст умеду бок

نباشم کز اویست امید و باک

Бидон то ту пирӯз бошӣу шод

بدان تا تو پیروز باشی و شاد

Сарати сабзи боду дилати пар з дод

سرت سبز باد و دلت پر ز داد

Ҷаҳони офарини раҳнамои ту бод

جهان آفرین رهنمای تو باد

Ҳамеша сари тахти ҷои ту бод

همیشه سر تخت جای تو باد

Ниҳоданд бар нома бар меҳри шоҳ

نهادند بر نامه بر مهر شاه

Бар айвони шаҳ Гев багазед роҳ

بر ایوان شه گیو بگزید راه

Ба раҳ бар набӯдаш ба ҷое диранг

به ره بر نبودش به جایی درنگ

Ба наздик Кайхусрав омад ба гунг

به نزدیک کیخسرو آمد به گنگ

Бар ӯ офарин кард ва нома бидод

بر او آفرین کرد و نامه بداد

Паёми ниёи пеш ӯ кард ёд

پیام نیا پیش او کرد یاد

зи гуфтор ӯ шод шуд шаҳриёр

ز گفتار او شاد شد شهریار

намеовараду ромишгар ва мегусор

می‌ آورد و رامشگر و میگسار

Ҳаме хӯрд пирӯзу шодони се рӯз

همی خورد پیروز و شادان سه روز

Чаҳорум чу бФрўхт гетӣ фурӯз

چهارم چو بفروخت گیتی فروز

Сипаҳро ҳамаи тарк ва ҷавшан бидод

سپه را همه ترک و جوشن بداد

Паёми ниё пешашон кард ёд

پیام نیا پیششان کرد یاد

Мари онро ба Густаҳми навзари супурд

مر آن را به گستهم نوذر سپرد

Яке лашкарии номбурдору гирд

یکی لشکری نامبردار و گرد

з гунг гузин роҳ чин барграфт

ز گنگ گزین راه چین برگرفت

Ҷаҳонро ба шамшер дар бар гирифт

جهان را به شمشیر در بر گرفت

Набад рӯзи бекору тираи шубон

نبد روز بیکار و تیره شبان

Тилоия ба рӯз ва ба шаби посбон

طلایه به روز و به شب پاسبان

Бад-ӣни гӯна то шористони падар

بدین گونه تا شارستان پدر

Ҳаме рафт гирёну пари кӣнаи сар

همی رفت گریان و پر کینه سر

Ҳамеи гирди боғи Сиёвуши бгшт

همی گرد باغ سیاوش بگشت

Ба ҷое ки биниҳод хўнризи ташт

به جایی که بنهاد خونریز تشت

Ҳаме гуфт каз довари як худоӣ

همی گفت کز داور یک خدای

Бихоҳам ки бошад марои раҳнамоӣ

بخواهم که باشد مرا رهنمای

Магар ҳамчунин хӯни афросйоб

مگر همچنین خون افراسیاب

Ҳам эдар бирезам ба кирдори об

هم ایدر بریزم به کردار آب

Ва зи он ҷойгаҳ шуд сӯии тахти боз

و ز آن جایگه شد سوی تخت باز

Ҳаме гуфт бо довари поки роз

همی گفت با داور پاک راز

зи лашкари фиристодагони баргузед

ز لشکر فرستادگان برگزید

Ки гӯйанд ва донанд гуфт ва шунид

که گویند و دانند گفت و شنید

Фиристод кас назд хоқони чин

فرستاد کس نزد خاقان چین

Ба фағфуру солори макрони замин

به فغفور و سالار مکران زمین

Ки гар дод гиред ва фармон кунед

که گر داد گیرید و فرمان کنید

зи кирдори бади дил пушаймон кунед

ز کردار بد دل پشیمان کنید

Хӯришҳо фиристед назд сипоҳ

خورشها فرستید نزد سپاه

Бибинед ночори моро ба роҳ

ببینید ناچار ما را به راه

Касе кӯ битобад зи фармони ман

کسی کو بتابد ز فرمان من

Вагар давр бошад зи паймони ман

و گر دور باشد ز پیمان من

Биёрост бояд пасаро ба разм

بیاراست باید سپه را به رزم

Ҳар он кас ки бигурезад аз роҳи базм

هر آن کس که بگریزد از راه بزم

Фиристода омад ба ҳар кишварӣ

فرستاده آمد به هر کشوری

Ба ҳар ҷо ки бади номвари меҳтарӣ

به هر جا که بد نامور مهتری

Ғамии гашти фағфуру хоқони чин

غمی گشت فغفور و خاقان چین

Бузургон ҳар кишварӣ ҳамчунин

بزرگان هر کشوری همچنین

Фиристодаро чанд гуфтанд гарм

فرستاده را چند گفتند گرم

Суханҳои ширин ба овози нарм

سخنهای شیرین به آواز نرم

Ки мо шоҳро сар ба сар кеҳтарем

که ما شاه را سر به سر کهتریم

Замини ҷуз ба фармон ӯ наспурем

زمین جز به فرمان او نسپریم

Гузарҳо ки роҳи далерони бадаст

گذرها که راه دلیران بدست

Бубинем то чанд вайрон шудаст

ببینیم تا چند ویران شدست

Кунем аз сари обод бо хӯрданӣ

کنیم از سر آباد با خوردنی

Ббошиму оремаш оварданӣ

بباشیم و آریمش آوردنی

Ҳаме гуфт ҳар кас ки будаш хирад

همی گفت هر کس که بودش خرد

Кигар безиён ӯ ба мо бугзарад

که گر بی زیان او به ما بگذرد

Ба дарвеши бахшем бисёр чиз

به درویش بخشیم بسیار چیز

Нисор ва хӯришҳо бисозем низ

نثار و خورشها بسازیم نیز

Фиристодаро бекарон ҳадя дод

فرستاده را بی‌کران هدیه داد

Биёмад ба даргоҳи пирӯзу шод

بیامد به درگاه پیروز و شاد

Дигар номвар чун ба макрон расед

دگر نامور چون به مکران رسید

Дили шоҳи макрон дигаргуна дид

دل شاه مکران دگرگونه دید

Бар тахт ӯ рафт ва нома бидод

بر تخت او رفت و نامه بداد

Бигуфт аз паёми ончӣ будаш биёад

بگفت از پیام آنچه بودش بیاد

Сабки мари фиристодаро хор кард

سبک مر فرستاده را خوار کرد

Дили анҷумани пари з тимор кард

دل انجمن پر ز تیمار کرد

Бадв гуфт бо шоҳ Эрон бигӯӣ

بدو گفت با شاه ایران بگوی

Ки нодида бар мо фузӯнии мҷўӣ

که نادیده بر ما فزونی مجوی

Замонаи ҳамаи зер тахт манаст

زمانه همه زیر تخت منست

Ҷаҳони равшан аз фар бахт манаст

جهان روشن از فر بخت منست

Чу хуршед тобон шавад бар сипеҳр

چو خورشید تابان شود بر سپهر

Нахустин бар ин буми тобад ба меҳр

نخستین بر این بوم تابد به مهر

Ҳамми донишу ганҷ обод ҳаст

همم دانش و گنج آباد هست

Бузургӣу мардӣу неруии даст

بزرگی و مردی و نیروی دست

Гар аз ман ҳаме роҳ ҷӯяд равост

گر از من همی راه جوید رواست

Ки ҳар ҷонвар бар замини подшост

که هر جانور بر زمین پادشاست

Набандем агар бигузарӣ бар ту роҳ

نبندیم اگر بگذری بر تو راه

Зӣоне макун бар гузар бо сипоҳ

زیانی مکن بر گذر با سپاه

Вар айдун ки бо лашкари ое ба шаҳр

ور ایدون که با لشکر آیی به شهر

Бар ин подшоҳӣ туро нест баҳр

بر این پادشاهی ترا نیست بهر

Нмонм ки бар бум ман бигузарӣ

نمانم که بر بوم من بگذری

Вази ин марз ҷое ба пай биспурӣ

وز این مرز جایی به پی بسپری

Нмонм ки Монии ту пирӯзгар

نمانم که مانی تو پیروزگر

Вагар ёбӣ аз ахтари нек бар

وگر یابی از اختر نیک بر

Бар ин гӯна чун шоҳ посух шунид

بر این گونه چون شاه پاسخ شنید

Аз он ҷойгаҳи лашкар андар кашид

از آن جایگه لشکر اندر کشید

Биёмад гурозон ба сӯии хутан

بیامد گرازان به سوی ختن

Ҷаҳондор бо номдори анҷуман

جهاندار با نامدار انجمن

Бирафтанд фағфуру хоқони чин

برفتند فغفور و خاقان چین

Бар шоҳ бо пӯзишу офарин

بر شاه با پوزش و آفرین

Се манзили зи чини пеш шоҳ омаданд

سه منزل ز چین پیش شاه آمدند

Худу номдорон ба роҳ омаданд

خود و نامداران به راه آمدند

Ҳамаи роҳ обод карда чу даст

همه راه آباد کرده چو دست

Дару дашт чун ҷойгоҳ нишаст

در و دشت چون جایگاه نشست

Ҳамаи бум ва бар пӯшишу хӯрданӣ

همه بوم و بر پوشش و خوردنی

Аз ороиши базм ва густурданӣ

از آرایش بزم و گستردنی

Чу наздики шоҳ андар омад сипоҳ

چو نزدیک شاه اندر آمد سپاه

Бибастанд озин ба бироаҳу роҳ

ببستند آذین به بیراه و راه

Ба девори дебои броўихтнд

به دیوار دیبا برآویختند

з бар заъфарон ва дирам рехтанд

ز بر زعفران و درم ریختند

Чу бо шоҳи фағфур густох шуд

چو با شاه فغفور گستاخ شد

Ба пеш андар омад сӯй кох шуд

به پیش اندر آمد سوی کاخ شد

Бадв гуфт мо шоҳро кеҳтарем

بدو گفت ما شاه را کهتریم

Агар кеҳтариро худ андар хӯрем

اگر کهتری را خود اندر خوریم

Ҷаҳонӣ ба бахти ту ободи гашт

جهانی به بخت تو آباد گشت

Дили дӯстдорони ту шоди гашт

دل دوستداران تو شاد گشت

Гар айвони мо дар хур шоҳ нест

گر ایوان ما در خور شاه نیست

Гумонам ки ҳам бадтар аз роҳ нест

گمانم که هم بدتر از راه نیست

Ба кох андар омад сарафрози шоҳ

به کاخ اندر آمد سرافراز شاه

Нишаст аз бар номвари пешгоҳ

نشست از بر نامور پیشگاه

зи динори чинии зи баҳри нисор

ز دینار چینی ز بهر نثار

Биоварад фағфури чини сад ҳазор

بیاورد فغفور چین صد هزار

Ҳаме буд бар пеш ӯ бар ба пой

همی بود بر پیش او بر به پای

Абои марзбонони фархундаи рой

ابا مرزبانان فرخنده رای

Ба чини андарун буд хусрави се моҳ

به چین اندرون بود خسرو سه ماه

Абои номдорони Эрони сипоҳ

ابا نامداران ایران سپاه

Парастандаи фағфур ҳар бомдод

پرستنده فغفور هر بامداد

Ҳамеи нав ба нави шоҳро ҳадя дод

همی نو به نو شاه را هدیه داد

Чаҳоруми зи чини шоҳ Эрон баранд

چهارم ز چین شاه ایران براند

Ба макрон шуду рустам онҷо бимонад

به مکران شد و رستم آنجا بماند

Биёмад чу наздик макрон расед

بیامد چو نزدیک مکران رسید

зи лашкари ҷаҳондидае баргузед

ز لشکر جهاندیده‌ای برگزید

Бар шоҳ макрон фиристод ва гуфт

بر شاه مکران فرستاد و گفت

Ки бо шаҳриёрони хиради боди ҷуфт

که با شهریاران خرد باد جفت

Хӯриши сози роҳи сипоҳи маро

خورش ساز راه سپاه مرا

Ба хӯбии бёрои гоҳи маро

به خوبی بیارای گاه مرا

Нигаҳ кун ки мо аз куҷо рафта ем

نگه کن که ما از کجا رفته‌ایم

На мастему бироаҳ ва на хуфта ем

نه مستیم و بیراه و نه خفته‌ایم

Ҷаҳони равшан аз тоҷ ва бахт манаст

جهان روشن از تاج و بخت منست

Сари меҳтарони зер тахт манаст

سر مهتران زیر تخت منست

Баранд онгаҳе дасти чизи касон

برند آنگهی دست چیز کسان

Магар ман набошам ба ҳар каси расон

مگر من نباشم به هر کس رسان

Алаф чун наёбанд ҷанг оваранд

علف چون نیابند جنگ آورند

Ҷаҳон бар бидонадяш танг оваранд

جهان بر بداندیش تنگ آورند

Вар айдун ки гуфтор ман нашнавӣ

ور ایدون که گفتار من نشنوی

Ба хӯни фаровони каси андари шӯй

به خون فراوان کس اندر شوی

Ҳамаи шаҳри макрони ту вайрон кунӣ

همه شهر مکران تو ویران کنی

Чу бар кӣнаи оҳанг шерон кунӣ

چو بر کینه آهنگ شیران کنی

Фиристода омад паёмаш бидод

فرستاده آمد پیامش بداد

Набад бар дилаши ҷои пайғом ва дод

نبد بر دلش جای پیغام و داد

Сар бехирад зон сухан хира шуд

سر بی خرد زان سخن خیره شد

Биҷӯшеду мағзаш аз он тира шуд

بجوشید و مغزش از آن تیره شد

Парогандаи лашкари ҳама гирд кард

پراگنده لشکر همه گرد کرد

Биёрост бар дашти ҷои набард

بیاراست بر دشت جای نبرد

Фиристодаро гуфт баргарду рӯ

فرستاده را گفت برگرد و رو

Ба наздики он бадгумони бози шӯ

به نزدیک آن بدگمان باز شو

Бигӯяш ки аз гардиши тираи рӯз

بگویش که از گردش تیره روز

Ту гаштии чунин шод ва гетӣ фурӯз

تو گشتی چنین شاد و گیتی فروز

Бибинӣ чу оеи зи мо дастбурд

ببینی چو آیی ز ما دستبرد

Бадоне ки мардон кадоманду гирд

بدانی که مردان کدامند و گرد