Фиристодаи шоҳ чун бозгашт

فرستادهٔ شاه چون بازگشت

Ҳамаи шаҳри макрони пуровози гашт

همه شهر مکران پرآواز گشت

Замини кӯҳ то кӯҳ лашкар гирифт

زمین کوه تا کوه لشکر گرفت

Ҳамаи тезу макрон сипаҳ барграфт

همه تیز و مکران سپه برگرفت

Биоварад пелони ҷангии дивист

بیاورد پیلان جنگی دویست

Ту гуфтӣ ки андари замин ҷой нест

تو گفتی که اندر زمین جای نیست

Аз овози асбону ҷӯши сипоҳ

از آواز اسبان و جوش سپاه

Ҳамеи моҳ бар чарх гум кард роҳ

همی ماه بر چرخ گم کرد راه

Ту гуфтӣ баромади замини босмон

تو گفتی برآمد زمین بآسمان

Вагар гашти хуршеди андари ниҳон

وگر گشت خورشید اندر نهان

Тилоия биёмад ба наздики шоҳ

طلایه بیامد به نزدیک شاه

Ки макрон сияҳ шуд зи гирди сипоҳ

که مکران سیه شد ز گرد سپاه

Ҳама рӯй кишвар дирафшасту пел

همه روی کشور درفشست و پیل

Бибинад кунун шаҳриёр аз ду майл

ببیند کنون شهریار از دو میل

Бифармуд то баркашиданд саф

بفرمود تا برکشیدند صف

Гирифтанд гўполу ханҷар ба каф

گرفتند گوپال و خنجر به کف

зи макрон тилоия биёмад ба дашт

ز مکران طلایه بیامد به دشت

Ҳамаи шаби ҳамеи гирди лашкари бгшт

همه شب همی گرد لشکر بگشت

Нигаҳбони лашкар аз Эрони тхўор

نگهبان لشکر از ایران تخوار

Ки будӣ ба наздик ӯ разми хор

که بودی به نزدیک او رزم خوار

Биёмад броўихт бо ӯ ба ҳам

بیامد برآویخت با او به هم

Чу пели сарафрозу шери дижам

چو پیل سرافراز و شیر دژم

Бузади теғ ва ӯро ба ду ним кард

بزد تیغ و او را به دو نیم کرد

Дили шоҳи макрони пар аз бим кард

دل شاه مکران پر از بیم کرد

Ду лашкар бар он гӯна саф баркашид

دو لشکر بر آن گونه صف برکشید

Ки аз гирд шуд осмони нопадид

که از گرد شد آسمان ناپدید

Сипоҳ андар омад ду равия чу кӯҳ

سپاه اندر آمد دو رویه چو کوه

Рада баркашиданд ҳар ду гуруҳ

رده برکشیدند هر دو گروه

Ба қалб андар омад сипаҳдори Тӯс

به قلب اندر آمد سپهدار طوس

Ҷаҳон шуд пар аз нолаи буқу кӯс

جهان شد پر از نالهٔ بوق و کوس

Ба пеши андаруни Ковиёнии дирафш

به پیش اندرون کاویانی درفش

Пас пушти гардони зарринаи кафш

پس پشت گردان زرینه کفش

Ҳавои пари з пайкон шуду пару тир

هوا پر ز پیکان شد و پر و تیر

Ҷаҳон шуд ба кирдори дарёии қӣр

جهان شد به کردار دریای قیر

Ба қалби андаруни шоҳ макрон бахаст

به قلب اندرون شاه مکران بخست

Взони хастагии ҷон ӯ ҳам бараст

وزآن خستگی جان او هم برست

Яке гуфт шоҳои сарашро барем

یکی گفت شاها سرش را بریم

Бадв гуфт шоҳи андар ӯ нанигарем

بدو گفت شاه اندر او ننگریم

Сари шаҳриёрони набарди зи тан

سر شهریاران نبرد ز تن

Магар низ аз тухмаи аҳриман

مگر نیز از تخمهٔ اهرمن

Бараҳна набояд ки гардад таниш

برهنه نباید که گردد تنش

Бар он ҳам нишони хаста дар ҷавшанаш

بر آن هم نشان خسته در جوشنش

Яке дахма созед машку гулоб

یکی دخمه سازید مشک و گلاب

Чнончўн буд шоҳро ҷои хоб

چنانچون بود شاه را جای خواب

Бапушед рӯйиш ба дебои чин

بپوشید رویش به دیبای چین

Ки марги бузургон буд ҳамчунин

که مرگ بزرگان بود همچنین

Ва зони анҷуман кушта шуд даҳ ҳазор

و زآن انجمن کشته شد ده هزار

Саворону гардони хнҷргзор

سواران و گردان خنجرگزار

Ҳазор ва саду чл гирифтор шуд

هزار و صد و چل گرفتار شد

Сари зиндагони пари з тимор шуд

سر زندگان پر ز تیمار شد

Ббрднди пелон ва он хоста

ببردند پیلان و آن خواسته

Саропардау гоҳи ороста

سراپرده و گاه آراسته

Бузургони Эрон тавонгар шуданд

بزرگان ایران توانگر شدند

Басӣ низ бо тахт ва афсар шуданд

بسی نیز با تخت و افسر شدند

Аз он пас далерони прхошҷўӣ

از آن پس دلیران پرخاشجوی

Ба тороҷ макрон ниҳоданд рӯй

به تاراج مکران نهادند روی

Хурӯш занон хост аз дашту шаҳр

خروش زنان خاست از دشت و شهر

Чашиданд зон ранҷ бисёр баҳр

چشیدند زان رنج بسیار بهر

Ба дарҳои шаҳри оташ андар заданд

به درهای شهر آتش اندر زدند

Ҳамеи осмон бар замин барзаданд

همی آسمان بر زمین برزدند

Бхстнди зи эшон фаровон ба тир

بخستند ز ایشان فراوان به تیر

Зану кӯдак хирад карданд асир

زن و کودک خرد کردند اسیر

Чу кам шуд аз он анҷумани хашми шоҳ

چو کم شد از آن انجمن خشم شاه

Бифармуд то боз гардад сипоҳ

بفرمود تا باز گردد سپاه

Бифармуд то ашкаши тези ҳуш

بفرمود تا اشکش تیز هوش

Бёромд аз ғорату ҷангу ҷӯш

بیارامد از غارت و جنگ و جوش

Касеро намонад ки зиштӣ кунад

کسی را نماند که زشتی کند

Вагар бо нижандӣ дуруштӣ кунад

وگر با نژندی درشتی کند

Аз он шаҳр ҳар кас ки бади порсо

از آن شهر هر کس که بد پارسا

Ба пӯзиш биёмад бар подшо

به پوزش بیامد بر پادشا

Ки мо бигноҳим ва бечора ем

که ما بیگناهیم و بیچاره‌ایم

Ҳамеша ба ранҷ ситамкора ем

همیشه به رنج ستمکاره‌ایم

Гар айдун ки бинад сар бе гуноҳ

گر ایدون که بیند سر بی‌گناه

Бубахшад сазовор бошад зи шоҳ

ببخشد سزاوار باشد ز شاه

Аз эшон чу бишунид фархундаи шоҳ

از ایشان چو بشنید فرخنده شاه

Бифармуд то бонг зад бар сипоҳ

بفرمود تا بانگ زد بر سپاه

Хурӯшии баромади зи пардаи сарой

خروشی برآمد ز پرده‌سرای

Ки эй паҳлавонони фархундаи рой

که ای پهلوانان فرخنده رای

Аз ин пас гар ояд з ҷое хурӯш

از این پس گر آید ز جایی خروش

зи бедодӣу ғорату ҷангу ҷӯш

ز بیدادی و غارت و جنگ و جوش

Стмкоргонро кунам ба ду ним

ستمکارگان را کنم به دو نیم

Касе кӯ надорад зи додари бим

کسی کو ندارد ز دادار بیم

Ҷаҳондори солӣ ба макрон бимонад

جهاندار سالی به مکران بماند

з ҳар ҷои киштии гаронро бихонад

ز هر جای کشتی گران را بخواند

Чу омад баҳору замини гашти сабз

چو آمد بهار و زمین گشت سبز

Ҳамаи кӯҳи пари лолау дашти сабз

همه کوه پر لاله و دشت سبز

Чарогоҳи асбону ҷои шикор

چراگاه اسبان و جای شکار

Биёрост боғ аз гулу миваи дор

بیاراست باغ از گل و میوه‌دار

Ба ашкаш бифармуд то бо сипоҳ

به اشکش بفرمود تا با سپاه

Ба макрони ббошди яке чандгоҳ

به مکران بباشد یکی چندگاه

Наҷуед ҷуз аз хӯбӣу ростӣ

نجوید جز از خوبی و راستی

Наёрад ба кори андаруни костӣ

نیارد به کار اندرون کاستی

Ва зони шаҳри роҳ биёбон гирифт

و زآن شهر راه بیابان گرفت

Ҳамаи ранҷҳо бар дил осон гирифт

همه رنجها بر دل آسان گرفت

Чунон шуд ба фармони яздони пок

چنان شد به فرمان یزدان پاک

Ки андар биёбон надиданд хок

که اندر بیابان ندیدند خاک

Ҳавои пари зи абру замини пар з хуед

هوا پر ز ابر و زمین پر ز خوید

Ҷаҳонии пар аз лолау шнблид

جهانی پر از لاله و شنبلید

Хӯришҳои мардуми ббрднди пеш

خورشهای مردم ببردند پیش

Ба гардун ба зери андаруни говмеш

به گردون به زیر اندرون گاومیش

Ба дашти андаруни сабзау ҷои хоб

به دشت اندرون سبزه و جای خواب

Ҳавои пари зи абру замини пари зи об

هوا پر ز ابر و زمین پر ز آب

Чу омад ба наздики оби зира

چو آمد به نزدیک آب زره

Кушоданд гардони миён аз гиреҳ

گشادند گردان میان از گره

Ҳамаи чораи созони дарё ба роҳ

همه چاره سازان دریا به راه

зи чину зи макрони ҳамеи баради шоҳ

ز چین و ز مکران همی برد شاه

Ба хушкии бикрад ончӣ боист кард

به خشکی بکرد آنچه بایست کرد

Чу киштӣ ба об андар афганд мард

چو کشتی به آب اندر افگند مرد

Бифармуд то тӯша бардоштанд

بفرمود تا توشه برداشتند

Ба як солаи раҳи роҳи бгзоштнд

به یک ساله ره راه بگذاشتند

Ҷаҳондори неки ахтару роҳи ҷӯй

جهاندار نیک اختر و راه‌جوی

Бирафт аз лаби об бо об рӯй

برفت از لب آب با آب روی

Бар он бандагӣ бар ниёйиш гирифт

بر آن بندگی بر نیایش گرفت

Ҷаҳони офаринро ситоиш гирифт

جهان آفرین را ستایش گرفت

Ҳамеи хост аз кирдигори баланд

همی خواست از کردگار بلند

Каз обаш ба хушкии барад бе газанд

کز آبش به خشکی برد بی‌گزند

Ҳамон сози ҷангу сипоҳи варо

همان ساز جنگ و سپاه ورا

Бузургони Эрону гоҳи варо

بزرگان ایران و گاه ورا

Ҳаме гуфт к-эии кирдигори ҷаҳон

همی گفت کای کردگار جهان

Шносндаҳи ошкору ниҳон

شناسندهٔ آشکار و نهان

Нигаҳдори хушкӣу дарёи тӯй

نگهدار خشکی و دریا توی

Худои срӣу сурайёи тӯй

خدای ثری و ثریا توی

Нигаҳи дори ҷону сипоҳи маро

نگه‌دار جان و سپاه مرا

Ҳамон тахту ганҷу кулоҳи маро

همان تخت و گنج و کلاه مرا

Пурошӯби дарё аз он гӯна буд

پرآشوب دریا از آن گونه بود

Каз ӯ кас нрстӣ бидон бршхўд

کز او کس نرستی بدان برشخود

Ба шаш моҳ киштӣ бирафтӣ ба об

به شش ماه کشتی برفتی به آب

Каз ӯ сохтӣ ҳар касе ҷои хоб

کز او ساختی هر کسی جای خواب

Ба ҳафтум ки нимӣ гузаштии зи сол

به هفتم که نیمی گذشتی ز سال

Шудӣ каж ва бе роҳи боди шимол

شدی کژ و بی راه باد شمال

Сари бодбони тези бргоштӣ

سر بادبان تیز برگاشتی

Чу барқ дарахшнда багумоштӣ

چو برق درخشنده بگماشتی

Ба роҳӣ кашидяш мавҷи мадад

به راهی کشیدیش موج مدد

Ки млоҳ хондаш Фми алосд

که ملاح خواندش فم الاسد

Чунон хости яздон ки боди ҳаво

چنان خواست یزدان که باد هوا

Нашуд каж бо ахтари подшо

نشد کژ با اختر پادشا

Шигифти андари он оби мондаи сипоҳ

شگفت اندر آن آب مانده سپاه

Намӯдӣ ба ангушт ҳар як ба шоҳ

نمودی به انگشت هر یک به شاه

Ба оби андаруни шери диданду гов

به آب اندرون شیر دیدند و گاو

Ҳаме доштӣ гов бо шери тов

همی داشتی گاو با شیر تاو

Ҳамон мардуму мўиҳо чун каманд

همان مردم و مویها چون کمند

Ҳамаи тани пар аз пашм чун гӯсфанд

همه تن پر از پشم چون گوسفند

Гуруҳеи сарон чун сари говмеш

گروهی سران چون سر گاومیش

Ду даст аз пас мардуму пои пеш

دو دست از پس مردم و پای پیش

Яке сар чу моҳӣу тан чун наҳанг

یکی سر چو ماهی و تن چون نهنگ

Яке пой чун гӯру тан чун паланг

یکی پای چون گور و تن چون پلنگ

Намӯдӣ ҳаме ин бидон он бад-ӣн

نمودی همی این بدان آن بدین

Ба додар бар хонданди офарин

به دادار بر خواندند آفرین

Ба бахшоиши кирдигори сипеҳр

به بخشایش کردگار سپهر

Ҳаво шуд хуш ва бод нанамуд чеҳр

هوا شد خوش و باد ننمود چهر

Гузаштанд бар об бар ҳафт моҳ

گذشتند بر آب بر هفت ماه

Ки бодӣ накард андари эшон нигоҳ

که بادی نکرد اندر ایشان نگاه

Чу хусрави зи дарё ба хушкӣ расед

چو خسرو ز دریا به خشکی رسید

Нигаҳ кард ҳомӯни ҷаҳонро бидид

نگه کرد هامون جهان را بدید

Биёмад ба пеши ҷаҳони офарин

بیامد به پیش جهان آفرین

Бимолид бар хоки рух бар замин

بمالید بر خاک رخ بر زمین

Баровард киштӣу заврақи зи об

برآورد کشتی و زورق ز آب

Шитоб омадаш буд ҷои шитоб

شتاب آمدش بود جای شتاب

Биёбонаш пеш омаду регу дашт

بیابانش پیش آمد و ریگ و دشت

Тани осон ба реги равони бргзшт

تن‌آسان به ریگ روان برگذشت

Ҳама шаҳрҳо дид бар сони чин

همه شهرها دید بر سان چین

Забонҳо ба кирдори макрони замин

زبانها به کردار مکران زمین

Бидон шаҳрҳо дар биёсуд шоҳ

بدان شهرها در بیاسود شاه

Хӯриши хост чанде зи баҳри сипоҳ

خورش خواست چندی ز بهر سپاه

Супурди он замини Гевро шаҳриёр

سپرد آن زمین گیو را شهریار

Бадв гуфт бар хӯрдӣ аз рӯзгор

بدو گفت بر خوردی از روزگار

Дуруштӣ макун бо гунаҳкор низ

درشتی مکن با گنهکار نیز

Ки беранҷ шуд мардум аз ганҷу чиз

که بی رنج شد مردم از گنج و چیز

Аз ин пас надрам касеро ба кас

از این پس ندارم کسی را به کس

Парастиш кунам пеши фарёдрас

پرستش کنم پیش فریادرس

зи лашкари яке номвари баргузед

ز لشکر یکی نامور برگزید

Ки гуфтор ҳар кас бидонад шунид

که گفتار هر کس بداند شنید

Фиристод наздики шоҳони паём

فرستاد نزدیک شاهان پیام

Ки ҳар кас ки ӯ ҷӯяд орому ком

که هر کس که او جوید آرام و کام

Биёянди хуррами бад-ӣни боргоҳ

بیایند خرم بدین بارگاه

Бирафтанд яксар ба фармони шоҳ

برفتند یکسر به فرمان شاه

Яке сар напечед зон меҳтарон

یکی سر نپیچید زان مهتران

Ба даргоҳи рафтанд чун кеҳтарон

به درگاه رفتند چون کهتران

Чу дидори бади шоҳи бнўохтшон

چو دیدار بد شاه بنواختشان

Ба хуршеди гардани броФрохтшон

به خورشید گردن برافراختشان

Пас аз гунги дижи бози ҷусти огаҳӣ

پس از گنگ دژ باز جست آگهی

зи афросйобу зи тахти маӣ

ز افراسیاب و ز تخت مهی

Чунин гуфт гӯяндае зон гуруҳ

چنین گفت گوینده‌ای زان گروه

Ки эдар на обаст пешат на кӯҳ

که ایدر نه آبست پیشت نه کوه

Агар бшмрии сар ба сари неку бад

اگر بشمری سر به سر نیک و بد

Фузун нест то гунги фарсанги сад

فزون نیست تا گنگ فرسنگ صد

Кунун то баромади зи дарёии об

کنون تا برآمد ز دریای آب

Ба гунгаст бо мардуми афросйоб

به گنگست با مردم افراسیاب

Аз он огаҳӣ шод шуд шаҳриёр

از آن آگهی شاد شد شهریار

Шуд он ранҷҳо бар дилаш низ хор

شد آن رنجها بر دلش نیز خوار

Дар он марзҳо халъат оростанд

در آن مرزها خلعت آراستند

Пас асб ҷаҳондидагон хостанд

پس اسب جهاندیدگان خواستند

Бифармуд то бозгаштанд шоҳ

بفرمود تا بازگشتند شاه

Сӯии гунг диж рафт бо он сипоҳ

سوی گنگ دژ رفت با آن سپاه

Бар он сӯ ки пӯр Сиёвуш баранд

بر آن سو که پور سیاوش براند

зи бедоди мардум фаровон намонад

ز بیداد مردم فراوان نماند

Сипаҳро биёрост ва рӯзӣ бидод

سپه را بیاراست و روزی بداد

зи яздони некӣ диҳиш кард ёд

ز یزدان نیکی دهش کرد یاد

Ҳаме гуфт ҳар кас ки ҷӯяд бадӣ

همی گفت هر کس که جوید بدی

Бипечад зи боди аФраҳи эзадӣ

بپیچد ز باد افره ایزدی

Набояд ки бошед як тан ба шаҳр

نباید که باشید یک تن به شهر

Гар аз ранҷ ёбад паии мӯри баҳр

گر از رنج یابد پی مور بهر

Чҳонҷўӣ чун гунги дижро бидид

چهانجوی چون گنگ دژ را بدید

Шуд аз оби дидаи Рахши нопадид

شد از آب دیده رخش ناپدید

Пиёда шуд аз асбу рух бар замин

پیاده شد از اسب و رخ بر زمین

Ҳаме кард бар кирдигори офарин

همی کرد بر کردگار آفرین

Ҳаме гуфт к-эй довар доду пок

همی گفت کای داور داد و پاک

Яке бандаам дили пар аз тарсу бок

یکی بنده‌ام دل پر از ترس و باک

Ки ин бораи шористони падар

که این بارهٔ شارستان پدر

Бидидам бароварда аз моҳи сар

بدیدم برآورده از ماه سر

Сиёвуш ки аз фари яздони пок

سیاوش که از فر یزدان پاک

Чунин бора Эй баркашид аз муғок

چنین باره‌ای برکشید از مغاک

Ситамгари бади он кӯ ба бади охати даст

ستمگر بد آن کو به بد آخت دست

Дил ҳар кас аз куштан ӯ бахаст

دل هر کس از کشتن او بخست

Бар он бора бигирист яксар сипоҳ

بر آن باره بگریست یکسر سپاه

зи хӯни Сиёвуш ки бади бигноаҳ

ز خون سیاوش که بد بیگناه

Ба дасти бидонадяш бар кушта шуд

به دست بداندیش بر کشته شد

Чунин тухми кин дар ҷаҳон кушта шуд

چنین تخم کین در جهان کشته شد