Чунон бад ки Гӯдарзи кшўодгон
چنان بد که گودرز کشوادگان
Ҳаме рафт бо Геву озодагон
همی رفت با گیو و آزادگان
Гурозону пӯён ба наздики шоҳ
گرازان و پویان به نزدیک شاه
Ба дарё дарун кард чанде нигоҳ
به دریا درون کرد چندی نگاه
Ба чашм омадаш ҳўм бо он каманд
به چشم آمدش هوم با آن کمند
Навон бар лаби об бар мустаманд
نوان بر لب آب بر مستمند
Ҳамон гӯнаи обро тира дид
همان گونه آب را تیره دید
Парастандаро дидагон хира дид
پرستنده را دیدگان خیره دید
Ба дил гуфт кин марди парҳезгор
به دل گفت کاین مرد پرهیزگار
зи дарёӣ чичст гирад шикор
ز دریای چیچست گیرد شکار
Наҳангии магари дам моҳӣ гирифт
نهنگی مگر دم ماهی گرفت
Ба дидор аз ӯ мондаи андари шигифт
به دیدار از او مانده اندر شگفت
Бадв гуфт к-эии марди парҳезгор
بدو گفت کای مرد پرهیزگار
Наоне чаҳ дорӣ бикун ошкор
نهانی چه داری بکن آشکار
Аз ин оби дарё чаҳ ҷӯии ҳаме
از این آب دریا چه جویی همی
Магари тираи танро башуе ҳаме
مگر تیره تن را بشویی همی
Бадв гуфт ҳўм эй сарафрози мард
بدو گفت هوم ای سرافراز مرد
Нигаҳ кун яке андари ин коркард
نگه کن یکی اندر این کارکرد
Яке ҷой дорам бад-ӣни теғи кӯҳ
یکی جای دارم بدین تیغ کوه
Прстшгаҳи бандаи давр аз гуруҳ
پرستشگه بنده دور از گروه
Шаби тира бар пеш яздон бидам
شب تیره بر پیش یزدان بدم
Ҳамаи шаби з яздон прессатон бидам
همه شب ز یزدان پرستان بدم
Бидон гуҳ ки хезади зи мурғони хурӯш
بدان گه که خیزد ز مرغان خروش
Яке нола зорам омад ба гӯш
یکی ناله زارم آمد به گوش
Ҳмонгаҳи гумони баради равшани дилам
همانگه گمان برد روشن دلم
Ки ман бехи кин аз ҷаҳони бугсалам
که من بیخ کین از جهان بگسلم
Бад-ӣни гӯнаи овози ҳангоми хоб
بدین گونه آواز هنگام خواب
Нишоед ки бошад ҷузи афросйоб
نشاید که باشد جز افراسیاب
Ба ҷустан гирифтам ҳамаи кӯҳу ғор
به جستن گرفتم همه کوه و غار
Бидидам дар ҳонги он сӯгвор
بدیدم در هنگ آن سوگوار
Ду дасташ ба зуннори бастам чу санг
دو دستش به زنار بستم چو سنگ
Бидон сон ки хўнриз будаш ду чанг
بدان سان که خونریز بودش دو چنگ
зи кӯҳи андар оўрдмш тозён
ز کوه اندر آوردمش تازیان
Хурушону навҳаи занон чун занон
خروشان و نوحهزنان چون زنان
зи баси нолау бонгу савганди ӯй
ز بس ناله و بانگ و سوگند اوی
Яке суст кардам ҳамеи банди ӯй
یکی سست کردم همی بند اوی
Бад-ӣни ҷойгаҳ дар з чангам биҷуст
بدین جایگه در ز چنگم بجست
Дилу ҷонам аз растан ӯ бахаст
دل و جانم از رستن او بخست
Бад-ӣни оби чичст пинҳон шудаст
بدین آب چیچست پنهان شدست
Бигуфтам турои рост чунон ки ҳаст
بگفتم ترا راست چونان که هست
Чу Гӯдарз бишунид ин достон
چو گودرز بشنید این داستان
Биёад омадаш гуфта расатон
بیاد آمدش گفته راستان
Аз онҷо бишуд сӯии оташкада
از آنجا بشد سوی آتشکده
Чнончўн буд мардуми длшдаҳ
چنانچون بود مردم دلشده
Нахустин бар оташ ситоиш гирифт
نخستین بر آتش ستایش گرفت
Ҷаҳони офаринро ниёйиш гирифт
جهانآفرین را نیایش گرفت
Бпрдхт ва бикшод роз аз наҳуфт
بپردخت و بگشاد راز از نهفت
Ҳамон дида бар шаҳриёрон бигуфт
همان دیده بر شهریاران بگفت
Ҳмонгаҳ нишастанд шоҳон бар асб
همانگه نشستند شاهان بر اسب
Бирафтанд зи айвони озари гшсб
برفتند ز ایوان آذر گشسب
Пурандеша шуд зони сухани шаҳриёр
پراندیشه شد زآن سخن شهریار
Биёмад ба наздики парҳезгор
بیامد به نزدیک پرهیزگار
Чу ҳўми он сару тоҷ шоҳон бидид
چو هوم آن سر و تاج شاهان بدید
Бар эшон ба дод офарин густаред
بر ایشان به داد آفرین گسترید
Ҳамаи шаҳриёрон бар ӯ офарин
همه شهریاران بر او آفرین
Ҳамеи хонданд аз ҷаҳони офарин
همی خواندند از جهانآفرین
Чунин гуфт бо ҳўми Ковӯси шоҳ
چنین گفت با هوم کاووس شاه
Ба яздони сипос ва бадвем паноҳ
به یزدان سپاس و بدویم پناه
Ки дидам рухи марди яздони параст
که دیدم رخ مرد یزدانپرست
Тавоно ва бо донишу зӯри даст
توانا و با دانش و زور دست
Чунин дод посухи парастандаи ҳўм
چنین داد پاسخ پرستنده هوم
Ки ободи бодо ба дод ту бум
که آباد بادا به داد تو بوم
Бад-ӣни шоҳи наврӯзи фархундаи бод
بدین شاه نوروز فرخنده باد
Дили бадсиголон ӯ кандаи бод
دل بدسگالان او کنده باد
Парастанда будам бад-ӣни кӯҳсор
پرستنده بودم بدین کوهسار
Ки бигузашт бар гунги дижи шаҳриёр
که بگذشت بر گنگ دژ شهریار
Ҳамеи хостам то ҷаҳони офарин
همی خواستم تا جهانآفرین
Бадв дорад обод рӯй замин
بدو دارد آباد روی زمین
Чу боз омад ӯ шод ва хандон шудам
چو باز آمد او شاد و خندان شدم
Ниёйиши кунони пеш яздон шудам
نیایش کنان پیش یزدان شدم
Сурӯши хуҷастаи шабии ногаҳон
سروش خجسته شبی ناگهان
Бикради ошкоро ба ман бар ниҳон
بکرد آشکارا به من بر نهان
Аз ин ғор бе бен баромади хурӯш
از این غار بیبن برآمد خروش
Шунидам ниҳодам ба овози гӯш
شنیدم نهادم به آواز گوش
Касе зор бигирист бар тахти оҷ
کسی زار بگریست بر تخت عاج
Чаҳ бар кишвару лашкару теғу тоҷ
چه بر کشور و لشکر و تیغ و تاج
зи теғи омадами сӯии он ғори танг
ز تیغ آمدم سوی آن غار تنگ
Камандӣ ки зуннор будам ба чанг
کمندی که زنار بودم به چنگ
Бидидам сару гӯши афросйоб
بدیدم سر و گوش افراسیاب
Дар ӯ сохтаи ҷои орому хоб
در او ساخته جای آرام و خواب
Ба банд камандаш бибастам чу санг
به بند کمندش ببستم چو سنگ
Кшидмши бечораи зони ҷои танг
کشیدمش بیچاره زآن جای تنگ
Ба хоҳиши бадв суст кардам каманд
به خواهش بدو سست کردم کمند
Чу омад бар об бикшод банд
چو آمد بر آب بگشاد بند
Ба об андараст ин замони нопадид
به آب اندرست این زمان ناپدید
Пай ӯ зи гетӣ бибояд бурид
پی او ز گیتی بباید برید
Варогар барад боз гирад сипеҳр
ورا گر برد باز گیرد سپهر
Биҷунбад ба грсиўзши хӯну меҳр
بجنبد به گرسیوزش خون و مهر
Чу фармон диҳад шаҳриёри баланд
چو فرمان دهد شهریار بلند
Бародарашро пой карда ба банд
برادرش را پای کرده به بند
Биоранд бар китф ӯ хоми гов
بیارند بر کتف او خام گاو
Бидӯзанд то гум кунад зӯру тов
بدوزند تا گم کند زور و تاو
Чу овоз ӯ ёбад афросйоб
چو آواز او یابد افراسیاب
Ҳамоно барояд зи дарёии об
همانا برآید ز دریای آب
Бифармуд то рўзбонон дар
بفرمود تا روزبانان در
Бирафтанд бо теғу гӣлии сипар
برفتند با تیغ و گیلی سپر
Ббрднд грсиўз шавам ро
ببردند گرسیوز شوم را
Ки ошӯб аз ӯ бад бару бум ро
که آشوب از او بد بر و بوم را
Ба дижхим фармуд то баркашид
به دژخیم فرمود تا برکشید
зи рух парда шавамро брдрид
ز رخ پرده شوم را بردرید
Ҳаме дӯхт бар китф ӯ хоми гов
همی دوخت بر کتف او خام گاو
Чунин то нмондш ба тани ҳеҷ тов
چنین تا نماندش به تن هیچ تاو
Бар ӯ пӯст бадареду зинҳори хост
بر او پوست بدرید و زنهار خواست
Ҷаҳони офаринро ҳамеи ёри хост
جهان آفرین را همی یار خواست
Чу бишунид овозаши афросйоб
چو بشنید آوازش افراسیاب
Пар аз дарди гирёни баромади зи об
پر از درد گریان برآمد ز آب
Ба дарё ҳаме кард пои ошноа
به دریا همی کرد پای آشناه
Биёмад ба ҷое ки бади пойгоҳ
بیامد به جایی که بد پایگاه
зи хушкӣ чу бонг бародар шунид
ز خشکی چو بانگ برادر شنید
Бар ӯ бадтар омад зи марг ончӣ дид
بر او بدتر آمد ز مرگ آنچه دید
Чу грсиўз ӯро бидид андари об
چو گرسیوز او را بدید اندر آب
Ду дидаи пар аз хӯну дили пари шитоб
دو دیده پر از خون و دل پر شتاب
Фиғон кард к-эии шаҳриёри ҷаҳон
فغان کرد کای شهریار جهان
Сари номдорону тоҷи маон
سر نامداران و تاج مهان
Каҷоти он ҳамаи расму ойину гоҳ
کجات آن همه رسم و آیین و گاه
Каҷоти он сари тоҷ ва чандон сипоҳ
کجات آن سر تاج و چندان سپاه
Каҷоти он ҳамаи донишу зӯри даст
کجات آن همه دانش و زور دست
Каҷоти он бузургони хсрўпрст
کجات آن بزرگان خسروپرست
Каҷоти он ба разми андаруни фару ном
کجات آن به رزم اندرون فر و نام
Каҷоти он ба базми андаруни кому ҷом
کجات آن به بزم اندرون کام و جام
Ки акнӯн ба дарё ниёз омадат
که اکنون به دریا نیاز آمدت
Чунин ахтар дирсоз омадат
چنین اختر دیرساز آمدت
Чу бишунид бигирист афросйоб
چو بشنید بگریست افراسیاب
Ҳамеи рехти хунини сиришки андари об
همی ریخت خونین سرشک اندر آب
Чунин дод посух ки гирди ҷаҳон
چنین داد پاسخ که گرد جهان
Бгштми ҳамеи ошкору ниҳон
بگشتم همی آشکار و نهان
Каз ин бахшиши бад магар бигузарам
کز این بخشش بد مگر بگذرم
зи бад бадтар омад кунун бар серум
ز بد بدتر آمد کنون بر سرم
Марои зиндагонӣ кунун хори гашт
مرا زندگانی کنون خوار گشت
Равонами пар аз дарду тимори гашт
روانم پر از درد و تیمار گشت
Набераи Фаридуну пӯри пашанг
نبیرهٔ فریدون و پور پشنگ
Броўихтаҳи сар ба коми наҳанг
برآویخته سر به کام نهنگ
Ҳаме пӯст даранд бар вай ба чарм
همی پوست درند بر وی به چرم
Касеро набинам ба чашми оби шарм
کسی را نبینم به چشم آب شرم
Забони ду меҳтари пар аз гуфтугӯӣ
زبان دو مهتر پر از گفتگوی
Равони парастандаи пари ҷустуҷӯӣ
روان پرستنده پر جستجوی
Чу яздони парастанда ӯро бидид
چو یزدان پرستنده او را بدید
Чунон навҳаи зор эшон шунид
چنان نوحهٔ زار ایشان شنید
зи роҳи ҷазираи баромади яке
ز راه جزیره برآمد یکی
Чу дидаш мар ӯро зи даври андакӣ
چو دیدش مر او را ز دور اندکی
Кушоди он киёнии каманд аз миён
گشاد آن کیانی کمند از میان
Ду тоӣ биёмад чу шери жён
دو تایی بیامد چو شیر ژیان
Биндохти он гирд карда каманд
بینداخت آن گرد کرده کمند
Сари шаҳриёр андар омад ба банд
سر شهریار اندر آمد به بند
Ба хушкӣ кашидаш зи дарёии об
به خشکی کشیدش ز دریای آب
Бишуд туашу ҳуш аз ради афросйоб
بشد توش و هوش از رد افراسیاب
Гирифтаи варои марди дайни дори даст
گرفته ورا مرد دیندار دست
Ба хории з дарё кашид ва бибаст
به خواری ز دریا کشید و ببست
Супурдаши бадишон ва худ бозгашт
سپردش بدیشان و خود بازگشت
Ту гуфтӣ ки бо боди анбози гашт
تو گفتی که با باد انباز گشت