Биёмад ҷаҳондор бо теғи тез

بیامد جهاندار با تیغ تیز

Сиррии пари зи кӣнаи дилии пари ситез

سری پر ز کینه دلی پر ستیز

Чунин гуфт бе давлати афросйоб

چنین گفت بی‌دولت افراسیاب

Ки ин рӯзро дида будам ба хоб

که این روز را دیده بودم به خواب

Сипеҳри баланд ар фаровон кашид

سپهر بلند ار فراوان کشید

Ҳамон пардаи розҳо брдрид

همان پردهٔ رازها بردرید

Ба овоз гуфт эй бади кӣнаи ҷӯй

به آواز گفت ای بد کینه جوی

Чаро кишти хоҳии ниёро бигӯӣ

چرا کشت خواهی نیا را بگوی

Чунин дод посух ки эй бдкнш

چنین داد پاسخ که ای بدکنش

Сазовори пиғораҳу сарзаниш

سزاوار پیغاره و سرزنش

зи ҷон бародарат гӯям нахуст

ز جان برادرت گویم نخست

Ки ҳаргизи балои маонро наҷуст

که هرگز بلای مهان را نجست

Дигар навзари он номвари шаҳриёр

دگر نوذر آن نامور شهریار

Ки аз тухми Эраҷи бад ӯ ёдгор

که از تخم ایرج بد او یادگار

Задӣ гарданашро ба шамшери тез

زدی گردنش را به شمشیر تیز

Барангехтӣ аз ҷаҳони растхез

برانگیختی از جهان رستخیز

Се дигари Сиёвуш ки чун ӯ савор

سه دیگر سیاوش که چون او سوار

Набинад касе аз маони ёдгор

نبیند کسی از مهان یادگار

Буридӣ сараш чун сари гӯсфанд

بریدی سرش چون سر گوسفند

Ҳамеи бргзштии зи чархи баланд

همی برگذشتی ز چرخ بلند

Ба кирдори бад тез бишитофтӣ

به کردار بد تیز بشتافتی

Мукофоти он бад кунун ёфтӣ

مکافات آن بد کنون یافتی

Бадв гуфт шоҳои ббўди ончӣ буд

بدو گفت شاها ببود آنچه بود

Кунун достонам бибояд шунӯд

کنون داستانم بباید شنود

Бимон то магари модаратро ба ҷон

بمان تا مگر مادرت را به جان

Бубинами пас ин достонҳо бихон

ببینم پس این داستانها بخوان

Бадв гуфтгар хостии модарам

بدو گفت گر خواستی مادرم

Чаро оташ афрӯхтӣ бар серум

چرا آتش افروختی بر سرم

Падари бигнаҳ буд ва ман дар ниҳон

پدر بیگنه بود و من در نهان

Чаҳ рафт аз газанди ту андари ҷаҳон

چه رفت از گزند تو اندر جهان

Сари шаҳриёрии рабӯдӣ ки тоҷ

سر شهریاری ربودی که تاج

Бадви зор гирён шуду тахти оҷ

بدو زار گریان شد و تخت عاج

Кунун рӯзи бодоФраҳи аиздист

کنون روز بادافره ایزدیست

Мукофоти бадро з яздон бадӣаст

مکافات بد را ز یزدان بدیست

Ба шамшери ҳиндии бузади гарданаш

به شمشیر هندی بزد گردنش

Ба хок андар афганд нозуки таниш

به خاک اندر افگند نازک تنش

зи хӯн лаъл шуд ришу мӯии сипед

ز خون لعل شد ریش و موی سپید

Бародараши гашт аз ҷаҳони ноумед

برادرش گشت از جهان ناامید

Тиҳӣ монад з ӯ гоҳи шоҳаншаҳӣ

تهی ماند ز او گاه شاهنشهی

Саромад бар ӯ рӯзгори маӣ

سرآمد بر او روزگار مهی

зи кирдори бад бар таниш бад расед

ز کردار بد بر تنش بد رسید

Мҷу эй писари банди бадро калид

مجو ای پسر بند بد را کلید

Чу ҷӯии бадоне ки аз кори бад

چو جویی بدانی که از کار بد

Ба фарҷом бар бдкнш бад расад

به فرجام بر بدکنش بد رسد

Сипаҳбад ки бо фари яздон буд

سپهبد که با فر یزدان بود

Ҳамаи хашм ӯ банду зиндон буд

همه خشم او بند و زندان بود

Чу хўнриз гардад бимонад нижанд

چو خونریز گردد بماند نژند

Мукофот ёбад зи чархи баланд

مکافات یابد ز چرخ بلند

Чунин гуфт мӯбад ба баҳроми тез

چنین گفت موبد به بهرام تیز

Ки хӯни сари бигноҳони марез

که خون سر بیگناهان مریز

Чу хоҳӣ ки тоҷ ту монад ба ҷой

چو خواهی که تاج تو ماند به جای

Мабодии ҷузи оҳистау поки рой

مبادی جز آهسته و پاک‌رای

Нигаҳ кун ки худ тоҷ бо сар чаҳ гуфт

نگه کن که خود تاج با سر چه گفت

Ки бо мағзат эй сари хиради боди ҷуфт

که با مغزت ای سر خرد باد جفت

Ба грсиўз омад зи кори ниё

به گرسیوز آمد ز کار نیا

Ду рухи зард ва як дили пар аз кимиё

دو رخ زرد و یک دل پر از کیمیا

Кашидандаш аз пеши дижхими зор

کشیدندش از پیش دژخیم زار

Ба банди гарон ва ба бади рӯзгор

به بند گران و به بد روزگار

Абои рўзбонони мардуми кашон

ابا روزبانان مردم‌کشان

Чнончўн буд мардуми баданашон

چنانچون بود مردم بدنشان

Чу дар пеш Кайхусрав омад ба дард

چو در پیش کیخسرو آمد به درد

Баборед хӯн бар рухи ложвард

ببارید خون بر رخ لاژورد

Шаҳаншоҳи Эрон забон баргушод

شهنشاه ایران زبان برگشاد

Ва зони ташту ханҷар басӣ кард ёд

و زآن تشت و خنجر بسی کرد یاد

зи тӯру Фаридуну силами сутург

ز تور و فریدون و سلم سترگ

зи Эраҷ ки бади подшоҳи бузург

ز ایرج که بد پادشاه بزرگ

Ба дижхим фармуд то теғи тез

به دژخیم فرمود تا تیغ تیز

Кашид ва биёмад дилии пари ситез

کشید و بیامد دلی پر ستیز

Миёни сипаҳбад ба ду ним кард

میان سپهبد به دو نیم کرد

Сипаҳро ҳамаи дили пар аз бим кард

سپه را همه دل پر از بیم کرد

Ба ҳам брФгндндшони ҳамчуи кӯҳ

به هم برفگندندشان همچو کوه

з ҳар сӯ ба даври истодаи гуруҳ

ز هر سو به دور ایستاده گروه

зи яздон чу шоҳи орзӯҳо бёФт

ز یزدان چو شاه آرزوها بیافت

зи дарёи сӯии хони озари шитофт

ز دریا سوی خان آذر شتافت

Басии зар бар оташ барафшонданад

بسی زر بر آتش برافشاندند

Ба замзами ҳамеи офарини хонданд

به زمزم همی آفرین خواندند

Ббўднди як рӯз ва як шаб ба пой

ببودند یک روز و یک شب به پای

Ба пеши ҷҳондоўри раҳнамоӣ

به پیش جهانداور رهنمای

Чу ганҷур Кайхусрав омад зрсб

چو گنجور کیخسرو آمد زرسب

Бубахшед ганҷӣ бар озргшсб

ببخشید گنجی بر آذرگشسب

Бар он мӯбадон халъат афганд низ

بر آن موبدان خلعت افگند نیز

Дирам доду динор ва бисёр чиз

درم داد و دینار و بسیار چیز

Ба шаҳри андарун ҳар ки дарвеш буд

به شهر اندرون هر که درویش بود

Вагар хӯрдаш аз кӯшиши хеш буд

وگر خوردش از کوشش خویش بود

Бар он низ ганҷӣ пароганда кард

بر آن نیز گنجی پراگنده کرد

Ҷаҳонӣ ба доду диҳиш банда кард

جهانی به داد و دهش بنده کرد

Аз он пас ба тахт каён барнишаст

از آن پس به تخت کیان برنشست

Дар бор бикшоду лабро бибаст

در بار بگشاد و لب را ببست

Нбштнди нома ба ҳар кишварӣ

نبشتند نامه به هر کشوری

Ба ҳар номадорӣ ва ҳар меҳтарӣ

به هر نامداری و هر مهتری

з ховар бишуд нома то бохтар

ز خاور بشد نامه تا باختر

Ба ҷое ки бади меҳтарӣ бо гуҳар

به جایی که بد مهتری با گهر

Ки рӯй замин аз бади аждаҳо

که روی زمین از بد اژدها

Ба шамшер Кайхусрав омад раҳо

به شمشیر کیخسرو آمد رها

Ба неруии яздони пирӯзгар

به نیروی یزدان پیروزگر

Нёсуд ва накушод ҳаргизи камар

نیاسود و نگشاد هرگز کمر

Равони Сиёвушро зинда кард

روان سیاووش را زنده کرد

Ҷаҳонро ба доду диҳиш банда кард

جهان را به داد و دهش بنده کرد

Ҳаме чиз бахшед дарвеш ро

همی چیز بخشید درویش را

Парастандау мардуми хеш ро

پرستنده و مردم خویش را

Аз он пас чунин гуфт шоҳи ҷаҳон

از آن پس چنین گفت شاه جهان

Ки эй номдорони фаррухи маон

که ای نامداران فرخ مهان

Зану кӯдаки хирад берун бурид

زن و کودک خرد بیرون برید

Хӯришҳоу ромиш ба ҳомӯн бурид

خورشها و رامش به هامون برید

Бпрдхт зон пас ба ромиши ниҳод

بپردخت زان پس به رامش نهاد

Бирафтанд гардони хусрави нажод

برفتند گردان خسرو نژاد

Ҳар он кас ки буд аз нажоди зрсб

هر آن کس که بود از نژاد زرسب

Биёмад ба айвони озргшсб

بیامد به ایوان آذرگشسب

Чиҳил рӯз бо шоҳи Ковӯс кӣ

چهل روز با شاه کاووس کی

Ҳаме буд бо ромиш ва равад ва май

همی بود با رامش و رود و می

Чу рухшанда шуд бар фалаки моҳи нав

چو رخشنده شد بر فلک ماه نو

зи зари афсарӣ бар сари шоҳи нав

ز زر افسری بر سر شاه نو

Бузургони сӯй порс карданд рӯй

بزرگان سوی پارس کردند روی

Бросўдаҳ аз разми вази гуфтугӯӣ

برآسوده از رزم وز گفتگوی

Ба ҳар шаҳр кандар шудандӣ зи роҳ

به هر شهر کاندر شدندی ز راه

Шудӣ анҷумани мард бар пешгоҳ

شدی انجمن مرد بر پیشگاه

Кушодии сари бадараҳо шаҳриёр

گشادی سر بدره‌ها شهریار

Тавонгар шудӣ марди парҳезгор

توانگر شدی مرد پرهیزگار