Бар ин гӯна то солиёни гашти шаст

بر این گونه تا سالیان گشت شصت

Ҷаҳон шуд ҳамаи шоҳро зердаст

جهان شد همه شاه را زیردست

Пурандеша шуд мояи вари ҷони шоҳ

پراندیشه شد مایه‌ور جان شاه

Аз он рафтани кор ва он дастгоҳ

از آن رفتن کار و آن دستگاه

Ҳаме гуфт вайрону ободи бум

همی گفت ویران و آباد بوم

зи чину зи ҳинду зи турону рӯм

ز چین و ز هند و ز توران و روم

Ҳам аз ховарон то дар бохтар

هم از خاوران تا در باختر

зи кӯҳу биёбони вази хушк ва тар

ز کوه و بیابان وز خشک و تر

Саросари з бадхоҳ кардам тиҳӣ

سراسر ز بدخواه کردم تهی

Марои гашти фармону гоҳи маӣ

مرا گشت فرمان و گاه مهی

Ҷаҳон аз бидонадяш бебим шуд

جهان از بداندیش بی‌بیم شد

Дили аҳримани зи ин ба ду ним шуд

دل اهرمن ز این به دو نیم شد

зи яздони ҳама орзӯ ёфтам

ز یزدان همه آرزو یافتم

Вагар дили ҳамаи сӯй кин тофтам

وگر دل همه سوی کین تافتم

Равонам набояд ки оради манӣ

روانم نباید که آرد منی

Бдондишӣу кеши оҳрмнӣ

بداندیشی و کیش آهرمنی

Шавам ҳамчуи заҳҳоки тозӣу ҷам

شوم همچو ضحاک تازی و جم

Ки бо силаму тӯр андар оем ба зам

که با سلم و تور اندر آیم به زم

Ба як сӯ чу Ковӯс дорам ниё

به یک سو چو کاووس دارم نیا

Дигар сӯ чу турони пар аз кимиё

دگر سو چو توران پر از کیمیا

Чу Ковӯс ва чун ҷодӯи афросйоб

چو کاووس و چون جادو افراسیاب

Ки ҷуз рӯй кажӣ надидӣ ба хоб

که جز روی کژی ندیدی به خواب

Ба яздон шавам як замони носипос

به یزدان شوم یک زمان ناسپاس

Ба равшани равони андари орми ҳарос

به روشن روان اندر آرم هراس

зи ман бугсалади фараи эзадӣ

ز من بگسلد فره ایزدی

Гар оем ба кажӣу роҳи бадӣ

گر آیم به کژی و راه بدی

Аз он пас бар он тирагӣ бигузарам

از آن پس بر آن تیرگی بگذرم

Ба хок андар ояд сару афсарам

به خاک اندر آید سر و افسرم

Ба гетӣ бимонад зи ман номи бад

به گیتی بماند ز من نام بد

Ҳамон пеши яздони саранҷоми бад

همان پیش یزدان سرانجام بد

Таба гардадам чеҳру ранги рухон

تبه گرددم چهر و رنگ رخان

Бирезад ба хоки андаруни устихон

بریزد به خاک اندرون استخوان

Ҳунар кам шавад носипосӣ ба ҷой

هنر کم شود ناسپاسی به جای

Равон тира гардад ба дигари сарой

روان تیره گردد به دیگر سرای

Гирифта касе тоҷу тахти маро

گرفته کسی تاج و تخت مرا

Ба пой андар оварда бахти маро

به پای اندر آورده بخت مرا

зи ман ном монад бадии ёдгор

ز من نام ماند بدی یادگار

Гули ранҷҳои куҳан гашта хор

گل رنجهای کهن گشته خار

Ман акнӯн чу кини падари хостам

من اکنون چو کین پدر خواستم

Ҷаҳонӣ ба хӯбӣ биёростам

جهانی به خوبی بیاراستم

Бикуштам касеро ки боист кишт

بکشتم کسی را که بایست کشت

Ки бади каж ва бо роҳи яздони дурушт

که بد کژ و با راه یزدان درشت

Ба ободу вайрон дарахтӣ намонад

به آباد و ویران درختی نماند

Ки маншури тахти марои брнхўонд

که منشور تخت مرا برنخواند

Бузургони гетӣ маро кеҳтаранд

بزرگان گیتی مرا کهترند

Вагар чанд бо ганҷ ва бо афсаранд

وگر چند با گنج و با افسرند

Сипосами зи яздон ки ӯ дод фар

سپاسم ز یزدان که او داد فر

Ҳамон гардиши ахтару пойу пар

همان گردش اختر و پای و پر

Кунун он ба ояд ки ман роҳи ҷӯй

کنون آن به آید که من راه‌جوی

Шавам пеши яздони пар аз об рӯй

شوم پیش یزدان پر از آب روی

Магари ҳам бад-ӣни хӯбии андари ниҳон

مگر هم بدین خوبی اندر نهان

Парастандаи кирдигори ҷаҳон

پرستندهٔ کردگار جهان

Равонам бидон ҷои некони барад

روانم بدان جای نیکان برد

Ки ин тоҷу тахт маӣ бугзарад

که این تاج و تخت مهی بگذرد

Наёбад касе зи ин фузуни кому ном

نیابد کسی ز این فزون کام و نام

Бузургӣу хӯбӣу орому ҷом

بزرگی و خوبی و آرام و جام

Раседему дидеми рози ҷаҳон

رسیدیم و دیدیم راز جهان

Баду неки ҳам ошкору ниҳон

بد و نیک هم آشکار و نهان

Кишоварзи дидемгар тоҷўр

کشاورز دیدیم گر تاجور

Саранҷом бар марг бошад гузар

سرانجام بر مرگ باشد گذر

Ба солор навбат бифармуд шоҳ

به سالار نوبت بفرمود شاه

Ки ҳар кас ки ояд бад-ӣни боргоҳ

که هر کس که آید بدین بارگاه

Варо бозгардон ба некӯи сухан

ورا بازگردان به نیکو سخن

Ҳамаи мардумии ҷӯй ва тундӣ макун

همه مردمی جوی و تندی مکن

Бибаст он дар боргоҳи каён

ببست آن در بارگاه کیان

Хурушон биёмад кушодаи миён

خروشان بیامد گشاده‌میان

зи баҳри парастиши сар ва тан бишуст

ز بهر پرستش سر و تن بشست

Ба шамъи хиради роҳ яздон биҷуст

به شمع خرد راه یزدان بجست

Бапушед пас ҷомаи нави сипед

بپوشید پس جامهٔ نو سپید

Ниёйиш кунон рафт дили пари умед

نیایش کنان رفت دل پر امید

Биёмад хиромон ба ҷои намоз

بیامد خرامان به جای نماز

Ҳаме гуфт бо довари поки роз

همی گفت با داور پاک راز

Ҳаме гуфт к-эии бартар аз ҷони пок

همی گفت کای برتر از جان پاک

Бароранда оташ аз тираи хок

برآرندهٔ آتش از تیره خاک

Марои байн ва чанде хиради даҳ маро

مرا بین و چندی خرد ده مرا

Ҳам андешаи неку бади даҳ маро

هم اندیشهٔ نیک و بد ده مرا

Туро то ббошм ниёйиш кунам

ترا تا بباشم نیایش کنم

Бад-ӣни никўиҳо физоиш кунам

بدین نیکویها فزایش کنم

Биёмурз рафтаи гуноҳи маро

بیامرز رفته گناه مرا

з кажӣ бикаш дастгоҳи маро

ز کژی بکش دستگاه مرا

Бигардон зи ҷонами бади рӯзгор

بگردان ز جانم بد روزگار

Ҳамон чораи деви омӯзгор

همان چارهٔ دیو آموزگار

Бидон то чу Ковӯсу заҳҳоку ҷам

بدان تا چو کاووس و ضحاک و جم

Нагирад ҳаво бар равонами ситам

نگیرد هوا بر روانم ستم

Чу бар ман бипушад дар ростӣ

چو بر من بپوشد در راستی

Ба неру шавад кажӣу костӣ

به نیرو شود کژی و کاستی

Бигардон зи ман девро дастгоҳ

بگردان ز من دیو را دستگاه

Бидон то надорад равонами табоҳ

بدان تا ندارد روانم تباه

Нигаҳи дор бар ман ҳамин роҳу сон

نگه‌دار بر من همین راه و سان

Равонам бидон ҷои некони расон

روانم بدان جای نیکان رسان