Шабу рӯзи як ҳафта бар пой буд

شب و روز یک هفته بر پای بود

Тани онҷоу ҷонаш дигар ҷой буд

تن آنجا و جانش دگر جای بود

Сари ҳафтаро гашти хусрави навон

سر هفته را گشت خسرو نوان

Ба ҷои парастиши нмондши тавон

به جای پرستش نماندش توان

Ба ҳаштуми зи ҷой парастиш бирафт

به هشتم ز جای پرستش برفت

Бар тахт шоҳӣ хиромед тафт

بر تخت شاهی خرامید تفت

Ҳамаи паҳлавонони Эрони сипоҳ

همه پهلوانان ایران سپاه

Шигифтии фурӯмонда аз кори шоҳ

شگفتی فرومانده از کار شاه

Аз он номдорони рӯзи набард

از آن نامداران روز نبرد

Ҳаме ҳар касе дигар андеша кард

همی هر کسی دیگر اندیشه کرد

Чу бар тахт шуд номвари шаҳриёр

چو بر تخت شد نامور شهریار

Биёмад ба даргоҳи солори бор

بیامد به درگاه سالار بار

Бифармуд то парда бардоштанд

بفرمود تا پرده برداشتند

Сипаҳро зи даргоҳи бгзоштнд

سپه را ز درگاه بگذاشتند

Бирафтанд бо даст карда ба каш

برفتند با دست کرده به کش

Бузургони пели афкани шери Фш

بزرگان پیل افکن شیر فش

Чу Тӯс ва чу Гӯдарзу Геви далер

چو طوس و چو گودرز و گیو دلیر

Чу гургину бежан чу раҳоами шер

چو گرگین و بیژن چو رهام شیر

Чу диданди бурданди пешаши намоз

چو دیدند بردند پیشش نماز

Аз он пас ҳама баргушоданд роз

از آن پس همه برگشادند راز

Ки шоҳои длирои гўои доўро

که شاها دلیرا گوا داورا

Ҷаҳондор ва бар меҳтарони мҳтро

جهاندار و بر مهتران مهترا

Чу ту шоҳ нанишаст бар тахти оҷ

چو تو شاه ننشست بر تخت عاج

Фурӯғ аз ту гирад ҳамеи меҳру тоҷ

فروغ از تو گیرد همی مهر و تاج

Фрозндаҳи найзау теғу асб

فرازندهٔ نیزه و تیغ و اسب

Фурӯзандаи фаррухи озргшсб

فروزندهٔ فرخ آذرگشسب

Натарсӣ зи ранҷ ва нанозӣ ба ганҷ

نترسی ز رنج و ننازی به گنج

Ба гетии з ганҷат фузунаст ранҷ

به گیتی ز گنجت فزونست رنج

Ҳамаи паҳлавонони туро банда ем

همه پهلوانان ترا بنده‌ایم

Саросар ба дидори ту зинда ем

سراسر به دیدار تو زنده‌ایم

Ҳамаи душманонро супурдӣ ба хок

همه دشمنان را سپردی به خاک

Нмондт ба гетии зи каси биму бок

نماندت به گیتی ز کس بیم و باک

Ба ҳар кишварии лашкар ва ганҷ туаст

به هر کشوری لشکر و گنج توست

Ба ҷое ки паии брнҳӣ ранҷ туаст

به جایی که پی برنهی رنج توست

Ндонем кондишаҳи шаҳриёр

ندانیم کاندیشهٔ شهریار

Чаро тира шуд андари ин рӯзгор

چرا تیره شد اندر این روزگار

Турои зи ин ҷаҳони рӯзи брхўрднст

ترا ز این جهان روز برخوردنست

На ҳангоми тимор ва пажмурданаст

نه هنگام تیمار و پژمردنست

Гар аз мо ба чизеи бёзрди шоҳ

گر از ما به چیزی بیازرد شاه

Аз озор ӯ нест моро гуноҳ

از آزار او نیست ما را گناه

Бигӯед ба мо то дилаш хуш кунем

بگوید به ما تا دلش خوش کنیم

Пар аз хӯни дилу рухи пар оташ кунем

پر از خون دل و رخ پر آتش کنیم

Вагар душманӣ дорад андари ниҳон

وگر دشمنی دارد اندر نهان

Бигӯед ба мо шаҳриёри ҷаҳон

بگوید به ما شهریار جهان

Ҳамаи тоҷдорон ки буданд шоҳ

همه تاجداران که بودند شاه

Бад-ӣн доштанд арҷи ганҷу сипоҳ

بدین داشتند ارج گنج و سپاه

Кигар сар ситонанд вагар сар диҳанд

که گر سر ستانند و گر سر دهند

Чу трги далерон ба сари брнҳнд

چو ترگ دلیران به سر برنهند

Наоне ки дорад бигӯед ба мо

نهانی که دارد بگوید به ما

Ҳамон чора он биҷӯед зи мо

همان چارهٔ آن بجوید ز ما

Бадишон чунин гуфт пас шаҳриёр

بدیشان چنین گفت پس شهریار

Ки бо кас надоред каси корзор

که با کس ندارید کس کارزار

Ба гетии зи душман маро нест ранҷ

به گیتی ز دشمن مرا نیست رنج

Нашуд низ ҷое парокандаи ганҷ

نشد نیز جایی پراکنده گنج

На озор дорам зи кори сипоҳ

نه آزار دارم ز کار سپاه

На андар шумо ҳаст марди гуноҳ

نه اندر شما هست مرد گناه

зи душман чу кини падари хостам

ز دشمن چو کین پدر خواستم

Ба дод ва ба дайн гетӣ оростам

به داد و به دین گیتی آراستم

Ба гетии паии хок тира намонад

به گیتی پی خاک تیره نماند

Ки меҳри нигини марои брнхўонд

که مهر نگین مرا برنخواند

Шумо теғҳо дар ниёам оваред

شما تیغها در نیام آورید

Май сурху симина ҷом оваред

می سرخ و سیمینه جام آورید

Ба ҷои чрнги камон ноӣу чанг

به جای چرنگ کمان نای و چنگ

Бисозед бо бодау буиу ранг

بسازید با باده و بوی و رنگ

Ба як ҳафтаи ман пеши яздон ба пой

به یک هفته من پیش یزدان به پای

Ббўдм ба андешау поки рой

ببودم به اندیشه و پاک‌رای

Яке орзӯ дорам андари ниҳон

یکی آرزو دارم اندر نهان

Ҳаме хоҳам аз кирдигори ҷаҳон

همی خواهم از کردگار جهان

Бигӯям кушода чу посух диҳед

بگویم گشاده چو پاسخ دهید

Ба посухи марои рӯз фаррух наед

به پاسخ مرا روز فرخ نهید

Шумо пеши яздон ниёйиш кунед

شما پیش یزدان نیایش کنید

Бар ин кому шодӣ ситоиш кунед

بر این کام و شادی ستایش کنید

Ки ӯ дод бар неку бади дастгоҳ

که او داد بر نیک و بد دستگاه

Ситоиши мар ӯро ки бинмуд роҳ

ستایش مر او را که بنمود راه

Аз он пас ба ман шодмонӣ кунед

از آن پس به من شادمانی کنید

зи бадҳо равон бегумоне кунед

ز بدها روان بی‌گمانی کنید

Бидонед кин чархи нопойдор

بدانید کاین چرخ ناپایدار

Надонад ҳамеи кеҳтар аз шаҳриёр

نداند همی کهتر از شهریار

Ҳамеи бадрӯди перу бурно ба ҳам

همی بدرود پیر و برنا به هم

Аз ӯ дод байнем ва зу ҳам ситам

از او داد بینیم و زو هم ستم

Ҳамаи паҳлавонони зи наздики шоҳ

همه پهلوانان ز نزدیک شاه

Бурун омаданд аз ғамони ҷони табоҳ

برون آمدند از غمان جان تباه

Ба солори бори он замон гуфт шоҳ

به سالار بار آن زمان گفت شاه

Ки биншин пас пардаи боргоҳ

که بنشین پس پردهٔ بارگاه

Касеро мадаи бор дар пеши ман

کسی را مده بار در پیش من

зи бегонау мардуми хеши ман

ز بیگانه و مردم خویش من

Биёмад ба ҷои парастиш ба шаб

بیامد به جای پرستش به شب

Ба додар доранда бикшод лаб

به دادار دارنده بگشاد لب

Ҳаме гуфт эй бартар аз бартарӣ

همی گفت ای برتر از برتری

Физояндаи покӣу меҳтарӣ

فزایندهٔ پاکی و مهتری

Ту бошӣ ба минӯи марои раҳнамоӣ

تو باشی به مینو مرا رهنمای

Магар бигузарам зи ин сипанҷии сарой

مگر بگذرم ز این سپنجی سرای

Накардӣ дилам ҳеҷ ноёфта

نکردی دلم هیچ نایافته

Равони ҷои равшани дилони тофта

روان جای روشن دلان تافته