Чу як ҳафта бигузашт нанамуд рӯй
چو یک هفته بگذشت ننمود روی
Баромади яке ғулғулу гуфтугӯӣ
برآمد یکی غلغل و گفتگوی
Ҳама паҳлавонон шуданд анҷуман
همه پهلوانان شدند انجمن
Бузургони фарзонау рои зан
بزرگان فرزانه و رای زن
Чу Гӯдарз ва чун Тӯси нўзрнжод
چو گودرز و چون طوس نوذرنژاد
Сухан рафт чанде зи бедод ва дод
سخن رفت چندی ز بیداد و داد
зи кирдори шоҳони бартари маниш
ز کردار شاهان برتر منش
з яздон прессатон вази бдкнш
ز یزدان پرستان وز بدکنش
Ҳама достонҳо заданд аз маон
همه داستانها زدند از مهان
Бузургону фарзонагони ҷаҳон
بزرگان و فرزانگان جهان
Падари Гевро гуфт к-эии некбахт
پدر گیو را گفت کای نیکبخت
Ҳамеша парастандаи тоҷу тахт
همیشه پرستندهٔ تاج و تخت
Аз Эрони басии ранҷи бардоштӣ
از ایران بسی رنج برداشتی
Бару буму пайванди бгзоштӣ
بر و بوم و پیوند بگذاشتی
Ба пеш омад акнӯн яке тираи кор
به پیش آمد اکنون یکی تیره کار
Ки онро нишоед ки дорем хор
که آن را نشاید که داریم خوار
Бибояд шудани сӯии Зобулстон
بباید شدن سوی زابلستان
Саворӣ фиристӣ ба коблстон
سواری فرستی به کابلستان
Ба зобул ба рустам бигӯе ки шоҳ
به زابل به رستم بگویی که شاه
з яздон бипечед ва гум кард роҳ
ز یزدان بپیچید و گم کرد راه
Дар бор бар номдорон бибаст
در بار بر نامداران ببست
Ҳамоно ки бо дев дорад нишаст
همانا که با دیو دارد نشست
Басии пӯзиш ва хоҳиш оростем
بسی پوزش و خواهش آراستیم
Ҳаме зон сухани ком ӯ хостем
همی زان سخن کام او خواستیم
Фаровон шунид инчи посухи надод
فراوان شنید ایچ پاسخ نداد
Дилаш хира байнему сари пари зи бод
دلش خیره بینیم و سر پر ز باد
Битарсем кӯи ҳичўи Ковӯси шоҳ
بترسیم کو همچو کاووس شاه
Шавад каж ва деваш бипечад зи роҳ
شود کژ و دیوش بپیچد ز راه
Шумо паҳлавонеду донотрид
شما پهلوانید و داناترید
Ба ҳар бӯданӣ бар тўонотрид
به هر بودنی بر تواناترید
Кунун ҳарки ӯ ҳаст покизаи рой
کنون هرکه او هست پاکیزهرای
зи қнўҷи вази днўру мурғу мои
ز قنوج وز دنور و مرغ و مای
Ситораи шиносони коблстон
ستارهشناسان کابلستان
Ҳамаи покрўёни Зобулстон
همه پاکرویان زابلستان
Биёред зи ин дар яке анҷуман
بیارید ز این در یکی انجمن
Ба Эрон хиромед бо хештан
به ایران خرامید با خویشتن
Шуд ин подшоҳии пар аз гуфтугӯӣ
شد این پادشاهی پر از گفتگوی
Чу пӯшеди хусрави зи мо рой ва рӯй
چو پوشید خسرو ز ما رای و روی
Фгндими ҳаргуна рое зи бен
فگندیم هرگونه رایی ز بن
зи дастони кушояди ҳамеи ин сухан
ز دستان گشاید همی این سخن
Суханҳои Гӯдарз бишунид Гев
سخنهای گودرز بشنید گیو
з лашкар гузин кард мардони ню
ز لشکر گزین کرد مردان نیو
Барошуфту андеша андар гирифт
برآشفت و اندیشه اندر گرفت
зи Эрони раҳ систон барграфт
ز ایران ره سیستان برگرفت
Чу наздики дастон ва рустам расед
چو نزدیک دستان و رستم رسید
Бигуфт он шигифтӣ ки дид ва шунид
بگفت آن شگفتی که دید و شنید
Ғамии гашти пас номвар зол гуфт
غمی گشت پس نامور زال گفت
Ки гаштем бо ранҷ бисёр ҷуфт
که گشتیم با رنج بسیار جفت
Ба рустам чунин гуфт каз бхрдон
به رستم چنین گفت کز بخردان
Ситораи шиносон ва ҳам мӯбадон
ستارهشناسان و هم موبدان
з зобул бихону з кобул бихоҳ
ز زابل بخوان و ز کابل بخواه
Бидон то биёянд бо мо ба роҳ
بدان تا بیایند با ما به راه
Шуданд анҷумани мӯбадону радон
شدند انجمن موبدان و ردان
Ситораи шиносон ва ҳам бхрдон
ستارهشناسان و هم بخردان
Ҳамаи сӯй дастон ниҳоданд рӯй
همه سوی دستان نهادند روی
зи зобул ба Эрон ниҳоданд рӯй
ز زابل به ایران نهادند روی
Ҷаҳондор бар пои бади ҳафт рӯз
جهاندار بر پای بد هفت روز
Ба ҳаштум чу бФрўхт гетӣ фурӯз
به هشتم چو بفروخت گیتیفروز
з дар пардаи бардошти солори бор
ز در پرده برداشت سالار بار
Нишаст аз бар тахти зари шаҳриёр
نشست از بر تخت زر شهریار
Ҳамаи паҳлавонони абои мӯбадон
همه پهلوانان ابا موبدان
Бирафтанд наздики шоҳи ҷаҳон
برفتند نزدیک شاه جهان
Фаровони ббўднди пешаш ба пой
فراوان ببودند پیشش به پای
Бузургон бо донишу раҳнамоӣ
بزرگان با دانش و رهنمای
Ҷаҳондор чун дид бнўохтшон
جهاندار چون دید بنواختشان
Ба расми каёни поигаҳи сохташон
به رسم کیان پایگه ساختشان
Аз он номдорони хсрўпрст
از آن نامداران خسروپرست
Кас аз пой нанишаст ва накушод даст
کس از پای ننشست و نگشاد دست
Кушоданд лаб кӣ сипеҳри равон
گشادند لب کی سپهر روان
Ҷаҳондор бо доду равшани равон
جهاندار با داد و روشنروان
Тавоноӣу фар шоҳӣ турост
توانایی و فر شاهی تراست
зи хуршед то пушт моҳӣ турост
ز خورشید تا پشت ماهی تراست
Ҳамаи бўдниҳо ба равшани равон
همه بودنیها به روشنروان
Бадоне ба кирдору дониши ҷавон
بدانی به کردار و دانش جوان
Ҳама бандагонем дар пеши шоҳ
همه بندگانیم در پیش شاه
Чаҳ кардем ва бар мо чаро басти роҳ
چه کردیم و بر ما چرا بست راه
Агар ғам з дарёст хушкӣ кунем
اگر غم ز دریاست خشکی کنیم
Ҳамаи чодари хок мишкӣ кунем
همه چادر خاک مشکی کنیم
Вагар кӯҳ бошад зи бен бркним
وگر کوه باشد ز بن برکنیم
Ба ханҷари дил душманон башиканем
به خنجر دل دشمنان بشکنیم
Вагар чора ин барояд ба ганҷ
وگر چارهٔ این برآید به گنج
Набинад зи ганҷи дирам низ ранҷ
نبیند ز گنج درم نیز رنج
Ҳамаи посбонони ганҷи тўоим
همه پاسبانان گنج توایم
Пар аз дарди гирёни зи ранҷи тўоим
پر از درد گریان ز رنج توایم
Чунин дод посухи ҷаҳондори боз
چنین داد پاسخ جهاندار باز
Ки аз паҳлавонони ним бе ниёз
که از پهلوانان نیم بینیاز
Валикин надорам ҳамеи дил ба ранҷ
ولیکن ندارم همی دل به رنج
зи неруии дасту зи мардону ганҷ
ز نیروی دست و ز مردان و گنج
На дар кишварӣ душман омад падед
نه در کشوری دشمن آمد پدید
Ки тимори он бад бибояд кашид
که تیمار آن بد بباید کشید
Яке орзӯи хости равшани дилам
یکی آرزو خواست روشن دلم
Ҳамеи дил аз он орзӯи нгслм
همی دل از آن آرزو نگسلم
Бидон орзӯ дорам акнӯн умед
بدان آرزو دارم اکنون امید
Шаби тира то гоҳи рӯзи сипед
شب تیره تا گاه روز سپید
Чу ёбам бигӯям ҳамаи рози хеш
چو یابم بگویم همه راز خویش
Барорам ниҳон карда овози хеш
برآرم نهان کرده آواز خویش
Шумо бозгардед пирӯзу шод
شما بازگردید پیروز و شاد
Бади андеша бар дил мадоред ёд
بد اندیشه بر دل مدارید یاد
Ҳамаи паҳлавонони озодамард
همه پهلوانان آزادمرد
Бар ӯ хонданди офарӣнӣ ба дард
بر او خواندند آفرینی به درد
Чу эшон бирафтанд пирӯзи шоҳ
چو ایشان برفتند پیروز شاه
Бифармуд то пардаи боргоҳ
بفرمود تا پردهٔ بارگاه
Фрўҳшт ва бинишаст гирён ба дард
فروهشت و بنشست گریان به درد
Ҳаме буд печону рухи ложвард
همی بود پیچان و رخ لاژورد