Ҷаҳондор шуд пеши бартари худоӣ

جهاندار شد پیش برتر خدای

Ҳамеи хост то бошадаш раҳнамоӣ

همی خواست تا باشدش رهنمای

Ҳаме гуфт к-эии кирдигори сипеҳр

همی گفت کای کردگار سپهر

Фурӯзандаи некӣ ва доду меҳр

فروزندهٔ نیکی و داد و مهر

Аз ин шаҳриёрии маро суд нест

از این شهریاری مرا سود نیست

Гар аз ман худованд хушнӯд нест

گر از من خداوند خشنود نیست

зи ман некӯигар пазируфту зишт

ز من نیکوی گر پذیرفت و زشت

Нишастани марои ҷои даҳ дар биҳишт

نشستن مرا جای ده در بهشت

Чунин панҷ ҳафтаи хурушон ба пой

چنین پنج هفته خروشان به پای

Ҳаме буд бар пеши гиҳони худоӣ

همی بود بر پیش گیهان خدای

Шаби тира аз ранҷ нағунуд шоҳ

شب تیره از رنج نغنود شاه

Бдонгаҳ ки барзади сар аз бурҷи моҳ

بدانگه که برزد سر از برج ماه

Бихуфт ӯу равшан рӯонаш нахуфт

بخفت او و روشن روانش نخفت

Ки андари ҷаҳон бо хирад буд ҷуфт

که اندر جهان با خرد بود جفت

Чунон дид дар хоби ковро ба гӯш

چنان دید در خواب کاو را به گوش

Наҳуфта бигуфтӣ хуҷастаи сурӯш

نهفته بگفتی خجسته سروش

Ки эй шоҳи неки ахтару неки бахт

که ای شاه نیک‌اختر و نیک‌بخت

Бсўдии басии ёрау тоҷу тахт

بسودی بسی یاره و تاج و تخت

Агар зи ин ҷаҳон тез бишитофтӣ

اگر ز این جهان تیز بشتافتی

Кунун ончии ҷустӣ ҳама ёфтӣ

کنون آنچه جستی همه یافتی

Ба ҳмсёигии довари поки ҷой

به همسیایگی داور پاک جای

Биёбӣ бад-ӣни тирагӣ дар мапоӣ

بیابی بدین تیرگی در مپای

Чу бахше ба арзонёни бахши ганҷ

چو بخشی به ارزانیان بخش گنج

Касеро сипор ин сарои сипанҷ

کسی را سپار این سرای سپنج

Тавонгари шӯйгар ту дарвеш ро

توانگر شوی گر تو درویش را

Кунӣ шодмони мардуми хеш ро

کنی شادمان مردم خویش را

Касе гардад эмини зи чанги бало

کسی گردد ایمن ز چنگ بلا

Ки ёбад раҳои зи ин дами аждаҳо

که یابد رها ز این دم اژدها

Ҳронкс ки аз баҳри ту ранҷи барад

هرآنکس که از بهر تو رنج برد

Чунон дон ки он аз паии ганҷи барад

چنان دان که آن از پی گنج برد

Чу бахше ба арзонёни бахши чиз

چو بخشی به ارزانیان بخش چیز

Ки эдар наМонӣ ту бисёр низ

که ایدر نمانی تو بسیار نیز

Сари тахтро подшоҳӣ гузин

سر تخت را پادشاهی گزین

Ки эмин буд мӯр аз ӯ бар замин

که ایمن بود مور از او بر زمین

Чу гетӣ бубахшӣ мёсои ҳеҷ

چو گیتی ببخشی میاسای هیچ

Ки омад турои рӯзгори бсич

که آمد ترا روزگار بسیچ

Чу бедор шуд ранҷи дидаи зи хоб

چو بیدار شد رنج دیده ز خواب

з хуй дид ҷои парастиши пари об

ز خوی دید جای پرستش پر آب

Ҳаме буд гирёну рух бар замин

همی بود گریان و رخ بر زمین

Ҳаме хонд бар кирдигори офарин

همی خواند بر کردگار آفرین

Ҳаме гуфтгар тез бишитофтам

همی گفت گر تیز بشتافتم

зи яздони ҳамаи ком дил ёфтам

ز یزدان همه کام دل یافتم

Биёмад бар тахт шоҳӣ нишаст

بیامد بر تخت شاهی نشست

Яке ҷомаи нобсўдаҳ ба даст

یکی جامهٔ نابسوده به دست

Бапушед ва бинишаст бар тахти оҷ

بپوشید و بنشست بر تخت عاج

Ҷаҳондор беёрау гурзу тоҷ

جهاندار بی‌یاره و گرز و تاج