Сари ҳафтаро золу рустам ба ҳам
سر هفته را زال و رستم به هم
Расиданд бе коми дили пари зи ғам
رسیدند بیکام دل پر ز غم
Чу эрониён огаҳӣ ёфтанд
چو ایرانیان آگهی یافتند
Ҳамаи доғи дил пеш бишитофтанд
همه داغ دل پیش بشتافتند
Чу рустам падед омаду золи зар
چو رستم پدید آمد و زال زر
Ҳамон мӯбадони фаровони ҳунар
همان موبدان فراوان هنر
Ҳар он кас ки буд аз нажоди зрсб
هر آن کس که بود از نژاد زرسب
Пазира шуданро биёрост асб
پذیره شدن را بیاراست اسب
Ҳамон Тӯс бо Ковиёнии дирафш
همان طوس با کاویانی درفش
Ҳамаи номдорони зарринаи кафш
همه نامداران زرینه کفش
Чу Гӯдарзи пеш Таҳамтан расед
چو گودرز پیش تهمتن رسید
Сиришкаши зи мижгон ба рухи брчкид
سرشکش ز مژگان به رخ برچکید
Сипоҳӣ ҳаме рафт рухсораи зард
سپاهی همی رفت رخساره زرد
зи хусрави ҳамаи дили пар аз доғу дард
ز خسرو همه دل پر از داغ و درد
Бигуфтанд бо золу рустам ки шоҳ
بگفتند با زال و رستم که شاه
Ба гуфтори Иблис гум кард роҳ
به گفتار ابلیس گم کرد راه
Ҳама боргоҳаш сиёҳасту бас
همه بارگاهش سیاهست و بس
Шабу рӯз ӯро надидаст кас
شب و روز او را ندیدست کس
Аз ин ҳафта то он дар боргоҳ
از این هفته تا آن در بارگاه
Гушойанду пўиим ва ёбем роҳ
گشایند و پوییم و یابیم راه
Ҷуз онаст Кайхусрав эй паҳлавон
جز آنست کیخسرو ای پهلوان
Ки дидӣ ту шодобу равшани равон
که دیدی تو شاداب و روشنروان
Шудаи кўжи болои сарви сеӣ
شده کوژ بالای سرو سهی
Гирифтаи гули сурхи ранг баӣ
گرفته گل سرخ رنگ بهی
Надонам чаҳ чашм бад омад бар ӯй
ندانم چه چشم بد آمد بر اوی
Чаро пжмриди он чу гулбарг рӯй
چرا پژمرید آن چو گلبرگ روی
Магар тира шуд бахти эрониён
مگر تیره شد بخت ایرانیان
Вагар шоҳро з ахтар омад зиён
وگر شاه را ز اختر آمد زیان
Бадишон чунин гуфт золи далер
بدیشان چنین گفت زال دلیر
Ки бошад ки шоҳ омад аз гоҳи сайр
که باشد که شاه آمد از گاه سیر
Дурустӣ ва ҳам дардмандӣ буд
درستی و هم دردمندی بود
Гуҳии хушӣу гуҳи нижандӣ буд
گهی خوشی و گه نژندی بود
Шумо дил мадоред чандин ба ғам
شما دل مدارید چندین به غم
Ки аз ғам шавад ҷони хуррами дижам
که از غم شود جان خرم دژم
Бакӯшем ва бисёр пандаши диҳем
بکوشیم و بسیار پندش دهیم
Ба панди ахтари сӯдмандаши диҳем
به پند اختر سودمندش دهیم
Вази он пас ҳар он кас ки омад ба роҳ
وز آن پس هر آن کس که آمد به راه
Бирафтанд пӯёни сӯии боргоҳ
برفتند پویان سوی بارگاه
Ҳам онгаҳ з дар парда бардоштанд
هم آنگه ز در پرده برداشتند
Бар андозаи шани шоди бгзоштнд
بر اندازهشان شاد بگذاشتند
Чу дастон ва чун рустами пилтан
چو دستان و چون رستم پیلتن
Чу Тӯс ва чу Гӯдарз ва он анҷуман
چو طوس و چو گودرز و آن انجمن
Чу гургин ва чун бежану Густаҳм
چو گرگین و چون بیژن و گستهم
Ҳар он кас ки рафтанди гардон ба ҳам
هر آن کس که رفتند گردان به هم
Шаҳаншоҳ чун рӯй эшон бидид
شهنشاه چون روی ایشان بدید
Ба парда дар овоӣ рустам шунид
به پرده در آوای رستم شنید
Пурандеша аз тахт бар пой хост
پراندیشه از تخت بر پای خاست
Чунон пушти хамидаро кард рост
چنان پشت خمیده را کرد راست
зи донандагони ҳаркии бади зобулӣ
ز دانندگان هرکه بد زابلی
зи қнўҷи вази днбру кобулӣ
ز قنوج وز دنبر و کابلی
Якояк бипурседу бнўохтшон
یکایک بپرسید و بنواختشان
Ба расми маии поигаҳи сохташон
به رسم مهی پایگه ساختشان
Ҳамон низ зи эрониёни ҳарки буд
همان نیز ز ایرانیان هرکه بود
Ба андозаи шани поигаҳи брФзўд
به اندازهشان پایگه برفزود
Бар ӯ офарин кард бисёр зол
بر او آفرین کرد بسیار زال
Ки шодони бадӣ то буд моҳу сол
که شادان بدی تا بود ماه و سال
зи гоҳи манӯчеҳр то киқбод
ز گاه منوچهر تا کیقباد
Аз он номдорон ки дорем ёд
از آن نامداران که داریم یاد
Ҳамон зу Таҳмосбу Ковӯс кӣ
همان زو طهماسب و کاووس کی
Бузургону шоҳони фархундаи пай
بزرگان و شاهان فرخندهپی
Сиёвуши марои худ чу фарзанд буд
سیاوش مرا خود چو فرزند بود
Ки бо фар ва бо брзу аўрнд буд
که با فر و با برز و اورند بود
Надидам касеро бад-ӣни бхрдӣ
ندیدم کسی را بدین بخردی
Бад-ӣни брз ва ин фараи эзадӣ
بدین برز و این فره ایزدی
Ба пирӯзӣу мардӣу меҳру рой
به پیروزی و مردی و مهر و رای
Ки шоҳяти бодо ҳамеша ба ҷой
که شاهیت بادا همیشه به جای
Чаҳ меҳтар ки пои туро хок нест
چه مهتر که پای ترا خاک نیست
Чаҳ заҳри онкии номи ту тирёк нест
چه زهر آنکه نام تو تریاک نیست
Яке носазо огаҳӣ ёфтам
یکی ناسزا آگهی یافتم
Бидон огаҳӣ тез бишитофтам
بدان آگهی تیز بشتافتم
Ситораи шиносону кндоўрон
ستارهشناسان و کنداوران
з ҳар кишварӣ онкӣ дидам сарон
ز هر کشوری آنکه دیدم سران
зи қнўҷи вази днўру мурғу мои
ز قنوج وز دنور و مرغ و مای
Бирафтанд бо зиҷи ҳиндии зи ҷой
برفتند با زیج هندی ز جای
Бидон то биҷӯянди рози сипеҳр
بدان تا بجویند راز سپهر
Каз Эрон чаро пок бибаред меҳр
کز ایران چرا پاک ببرید مهر
Аз Эрон кас омад ки пирӯзи шоҳ
از ایران کس آمد که پیروز شاه
Бифармуд то пардаи боргоҳ
بفرمود تا پردهٔ بارگاه
На бардорад аз пеши солори бор
نه بردارد از پیش سالار بار
Бипушади зи мо чеҳраи шаҳриёр
بپوشد ز ما چهرهٔ شهریار
Ман аз дарди эрониён чун уқоб
من از درد ایرانیان چون عقاب
Ҳамеи тохтами ҳамчуи киштӣ бар об
همی تاختم همچو کشتی بر آب
Бидон то бипурсам зи шоҳи ҷаҳон
بدان تا بپرسم ز شاه جهان
зи чизе ки дорад ҳаме дар ниҳон
ز چیزی که دارد همی در نهان
Ба се чиз ҳар кор некӯ шавад
به سه چیز هر کار نیکو شود
Ҳамон тахти шоҳӣ беоҳӯ шавад
همان تخت شاهی بیآهو شود
Ба ганҷ ва ба ранҷ ва ба мардони мард
به گنج و به رنج و به مردان مرد
Ба ҷуз ин нишоед ҳаме кор кард
به جز این نشاید همی کار کرد
Чаҳорум ба яздон ситоиш кунем
چهارم به یزدان ستایش کنیم
Шабу рӯз ӯро ниёйиш кунем
شب و روز او را نیایش کنیم
Ки ӯйаст фарёдраси банда ро
که اویست فریادرس بنده را
Ҳам ӯ боздорад гроиндаҳ ро
هم او بازدارد گراینده را
Ба дарвеши бахшем бисёр чиз
به درویش بخشیم بسیار چیز
Агрчнди чиз арҷмандаст низ
اگرچند چیز ارجمند است نیز
Бидон то равони ту равшан кунад
بدان تا روان تو روشن کند
Хиради пеши мағзи ту ҷавшан кунад
خرد پیش مغز تو جوشن کند