Ғамӣ шуд дили эрониёнро зи шоҳ
غمی شد دل ایرانیان را ز شاه
Ҳамаи хираи гаштанд ва гум карда роҳ
همه خیره گشتند و گم کرده راه
Чу бишунид золи ин сухани ?бардамӣад
چو بشنید زال این سخن بردمید
Яке боди сард аз ҷигар баркашид
یکی باد سرد از جگر برکشید
Ба эрониён гуфт кин рой нест
به ایرانیان گفت کاین رای نیست
Хирадро ба мағзи андараш ҷой нест
خرد را به مغز اندرش جای نیست
Ки то ман бибастам камар бар миён
که تا من ببستم کمر بر میان
Парастандаам пеши тахти каён
پرستندهام پیش تخت کیان
з шоҳон надидам касе кин бигуфт
ز شاهان ندیدم کسی کاین بگفت
Чу ӯ гуфт моро набояд наҳуфт
چو او گفت ما را نباید نهفت
Набояд бад-ӣн буд ҳамдостон
نباید بدین بود همداستان
Ки ӯ ҳеҷ ронад чунин достон
که او هیچ راند چنین داستان
Магари дев бо ӯ ҳам овози гашт
مگر دیو با او همآواز گشت
Ки аз роҳи яздони сараши бозгашт
که از راه یزدان سرش بازگشت
Фаридуну Ҳушанги яздони параст
فریدون و هوشنگ یزدان پرست
Набурданд ҳаргизи бад-ӣни кори даст
نبردند هرگز بدین کار دست
Бигӯям бадви ман ҳамаи ростӣ
بگویم بدو من همه راستی
Гар ояд ба ҷони андаруни костӣ
گر آید به جان اندرون کاستی
Чунин ёфт посухи зи эрониён
چنین یافت پاسخ ز ایرانیان
Каз ин сони сухан кас нагуфт аз миён
کز این سان سخن کس نگفت از میان
Ҳама бо тўоими ончии гӯйӣ ба шоҳ
همه با توایم آنچه گویی به شاه
Мабодо ки ӯ гум кунад расму роҳ
مبادا که او گم کند رسم و راه
Шунид ин сухани зол барпоӣ хост
شنید این سخن زال برپای خاست
Чунин гуфт к-эй хусрав доду рост
چنین گفت کای خسرو داد و راست
зи пер ҷаҳондида бишинав сухан
ز پیر جهاندیده بشنو سخن
Чу каж оварад рой посух макун
چو کژ آورد رای پاسخ مکن
Ки гуфтор талхаст бо ростӣ
که گفتار تلخست با راستی
Бибандад ба талхӣ дар костӣ
ببندد به تلخی در کاستی
Нишоед ки озоргирӣ зи ман
نشاید که آزار گیری ز من
Бар ин ростии пеши ин анҷуман
بر این راستی پیش این انجمن
Ба турони замини зодӣ аз модарат
به توران زمین زادی از مادرت
Ҳамонҷои бади орому обишхурат
همانجا بد آرام و آبشخورت
зи як сӯи набераи ради афросйоб
ز یک سو نبیرهٔ رد افراسیاب
Ки ҷузи ҷодӯиро надидӣ ба хоб
که جز جادوی را ندیدی به خواب
Чу Ковӯси дижхими дигари ниё
چو کاووس دژخیم دیگر نیا
Пар аз ранги рухи дили пар аз кимиё
پر از رنگ رخ دل پر از کیمیا
зи ховари варо буд то бохтар
ز خاور ورا بود تا باختر
Бузургӣу шоҳӣу тоҷу камар
بزرگی و شاهی و تاج و کمر
Ҳамеи хост каз осмон бугзарад
همی خواست کز آسمان بگذرد
Ҳамаи гардиш ахтарон башмурд
همه گردش اختران بشمرد
Бидон бар басии пандҳо додмш
بدان بر بسی پندها دادمش
Ҳамин талхи гуфтори бгшодмш
همین تلخ گفتار بگشادمش
Басӣ панд бишунид ва судӣ накард
بسی پند بشنید و سودی نکرد
Аз ӯ бозгаштами пар аз доғу дард
از او بازگشتم پر از داغ و درد
Чу бар шуд нигун андар омад ба хок
چو بر شد نگون اندر آمد به خاک
Ббхшўд бар ҷонаши яздони пок
ببخشود بر جانش یزدان پاک
Биёмад ба яздон шудаи носипос
بیامد به یزدان شده ناسپاس
Сиррии пари зи гирду дилии пурҳарос
سری پر ز گرد و دلی پرهراس
Ту рафтӣу шамшерзани сад ҳазор
تو رفتی و شمشیرزن صد هزار
Зираи дор бо гурзаи гоўсор
زرهدار با گُرزهٔ گاوسار
Чу шери жёни сохтӣ разм ро
چو شیر ژیان ساختی رزم را
Биёростӣ дашти хоразм ро
بیاراستی دشت خوارزم را
зи пеши сипаҳ тез рафтӣ ба ҷанг
ز پیش سپه تیز رفتی به جنگ
Пиёда шудӣ пас ба ҷанги пашанг
پیاده شدی پس به جنگ پشنگ
Гар ӯро бадӣ бар ту бар даст ёб
گر او را بدی بر تو بر دستیاب
Ба Эрон кашидӣ ради афросйоб
به ایران کشیدی رد افراسیاب
Зану кӯдаки хиради эрониён
زن و کودک خرد ایرانیان
Ббрдӣ ба кини каси нбстии миён
ببردی به کین کس نبستی میان
Турои эзад аз даст ӯ руста кард
ترا ایزد از دست او رسته کرد
Ббхшўду рои ту пайваста кард
ببخشود و رای تو پیوسته کرد
Бикуштӣ касеро ки з ӯ бади ҳарос
بکشتی کسی را که ز او بد هراس
Ба додари дорандаи бади носипос
به دادار دارنده بد ناسپاس
Чу гуфтам ки ҳангоми ором буд
چو گفتم که هنگام آرام بود
Гуҳи бахшишу пӯшишу ҷом буд
گه بخشش و پوشش و جام بود
Ба Эрон кунун кори душвортар
به ایران کنون کار دشوارتر
Фузунтар бадии дили прозортр
فزونتر بدی دل پرآزارتر
Ки ту брнўштии раҳи эзадӣ
که تو برنوشتی ره ایزدی
Ба кажии гузаштӣу роҳи бадӣ
به کژی گذشتی و راه بدی
Аз ин бад набошад танати сӯдманд
از این بد نباشد تنت سودمند
Наёяд ҷаҳони офаринро писанд
نیاید جهانآفرین را پسند
Гар ин бошад эй шоҳи сомони ту
گر این باشد ای شاه سامان تو
Нагардад касе гирди паймони ту
نگردد کسی گرد پیمان تو
Пушаймонӣ ояд турои зи ин сухан
پشیمانی آید ترا ز این سخن
Брондишу фармон девон макун
براندیش و فرمان دیوان مکن
Вагар низ ҷӯии чунин кори дев
وگر نیز جویی چنین کار دیو
Бабради зи ту фари кайҳони хдиў
ببرد ز تو فر کیهان خدیو
Бамонеи пар аз дарду дили пари гуноҳ
بمانی پر از درد و دل پر گناه
Нахонанд аз ин пас туро низ шоҳ
نخوانند از این پس ترا نیز شاه
Ба яздони паноҳ ва ба яздони гароӣ
به یزدان پناه و به یزدان گرای
Ки ӯйаст бар неку бади раҳнамоӣ
که اویست بر نیک و بد رهنمای
Гар ин панди ман як ба як нашнавӣ
گر این پند من یک به یک نشنوی
Ба оҳрмни бдкнши бгрўӣ
به آهرمن بدکنش بگروی
Бимонадат дарду нмондти бахт
بماندت درد و نماندت بخت
На авранги шоҳӣ на тоҷ ва на тахт
نه اورنگ شاهی نه تاج و نه تخت
Хиради боди ҷони турои раҳнамоӣ
خرد باد جان ترا رهنمای
Ба покии бмоноди мағзат ба ҷой
به پاکی بماناد مغزت به جای
Суханҳои дастон чу омад ба бен
سخنهای دستان چو آمد به بن
Ялон баргушоданд яксар сухан
یلان برگشادند یکسر سخن
Ки мо ҳам баронем кин пер гуфт
که ما هم برآنیم کاین پیر گفت
Набояд дар ростиро наҳуфт
نباید در راستی را نهفت