Чу Кайхусрав он гуфт эшон шунид

چو کیخسرو آن گفت ایشان شنید

Замонӣ биёсуду андари шамид

زمانی بیاسود و اندر شمید

Пурандеша гуфт эй ҷаҳондидаи зол

پراندیشه گفت ای جهاندیده زال

Ба мардӣ бе андозаи паймӯдаи сол

به مردی بی‌اندازه پیموده سال

Агар сард гӯямат бар анҷуман

اگر سرد گویمت بر انجمن

Ҷаҳондор напасандад ин бади зи ман

جهاندار نپسندد این بد ز من

Дигар он ки рустам шавад дардманд

دگر آن که رستم شود دردمند

зи дард вай ояд ба Эрони газанд

ز درد وی آید به ایران گزند

Дигар он кигар бшмрии ранҷи ӯй

دگر آن که گر بشمری رنج اوی

Ҳамоно фузун ояд аз ганҷи ӯй

همانا فزون آید از گنج اوی

Сипар кард пешами тани хеш ро

سپر کرد پیشم تن خویش را

Набад хоб ва хӯрдани бидонадяш ро

نبد خواب و خوردن بداندیش را

Ҳамон посухатро ба хӯбӣ кунем

همان پاسخت را به خوبی کنیم

Дилатро ба гуфтор ту нашканем

دلت را به گفتار تو نشکنیم

Чунин гуфт зони пас ба овози сахт

چنین گفت زآن پس به آواز سخت

Ки эй сарфарозони пирӯзи бахт

که ای سرفرازان پیروز بخت

Суханҳои дастон шунидам ҳама

سخنهای دستان شنیدم همه

Ки бедор бикшод пеши рама

که بیدار بگشاد پیش رمه

Ба дорандаи яздони гиҳони хдиў

به دارنده یزدان گیهان خدیو

Ки ман даврам аз роҳу фармони дев

که من دورم از راه و فرمان دیو

Ба яздон гароед ҳамеи ҷони ман

به یزدان گراید همی جان من

Ки он дидам аз ранҷи дармони ман

که آن دیدم از رنج درمان من

Бидид он ҷаҳонро дили равшанам

بدید آن جهان را دل روشنم

Хирад шуд зи бадҳои ӯ ҷавшанам

خرد شد ز بدهای او جوشنم

Ба зол онгаҳе гуфт тундӣ макун

به زال آنگهی گفت تندی مکن

Бар андоза бояд ки ронии сухан

بر اندازه باید که رانی سخن

Нахусти он дакка гуфтӣ зи турони нажод

نخست آن که گفتی ز توران‌نژاد

Хирадманду бедор ҳаргиз назод

خردمند و بیدار هرگز نزاد

Ҷаҳондори пӯри Сиёвуши манам

جهاندار پور سیاوش منم

зи тухми каёни роду боҳши манам

ز تخم کیان راد و باهش منم

Набераи ҷаҳондори Ковӯс кӣ

نبیرهٔ جهاندار کاووس کی

Дили афрӯз ва бо донишу неки пай

دل‌افروز و با دانش و نیک‌پی

Ба модари ҳам аз тухми афросйоб

به مادر هم از تخم افراسیاب

Ки бо хашм ӯ гум шудӣ хӯрду хоб

که با خشم او گم شدی خورد و خواب

Набераи Фаридуну пӯри пашанг

نبیرهٔ فریدون و پور پشنگ

Аз ин гавҳарон чунин нест нанг

از این گوهران چنین نیست ننگ

Ки шерони Эрон ба дарёии об

که شیران ایران به دریای آب

Нишастӣ тан аз бими афросйоб

نشستی تن از بیم افراسیاب

Дигар он ки Ковӯси сандӯқи сохт

دگر آن که کاووس صندوق ساخت

Сар аз подшоҳии ҳамеи брФрохт

سر از پادشاهی همی برفراخت

Чунон дон ки андари фузӯнии маниш

چنان دان که اندر فزونی منش

Насозанд бар подшои сарзаниш

نسازند بر پادشا سرزنش

Кунун ман чу кини падари хостам

کنون من چو کین پدر خواستم

Ҷаҳонро ба пирӯзӣ оростам

جهان را به پیروزی آراستم

Бикуштам касеро каз ӯ буд кин

بکشتم کسی را کز او بود کین

Ваз ӯ ҷавру бедоди бад бар замин

وز او جور و بیداد بد بر زمین

Ба гетии маро низ корӣ намонад

به گیتی مرا نیز کاری نماند

зи бадгавҳарон ёдгорӣ намонад

ز بدگوهران یادگاری نماند

Ҳронгаҳ ки андеша гардад дароз

هرآنگه که اندیشه گردد دراز

зи шодӣ ва аз давлати дирёз

ز شادی و از دولت دیریاز

Чу Ковӯс ва ҷамшед бошам ба роҳ

چو کاووس و جمشید باشم به راه

Чу эшон зи ман гум шавад пойгоҳ

چو ایشان ز من گم شود پایگاه

Чу заҳҳоки нопоку тӯри далер

چو ضحاک ناپاک و تور دلیر

Ки аз ҷаври эшон ҷаҳони гашти сайр

که از جور ایشان جهان گشت سیر

Битарсам ки чун рӯз нах баркашад

بترسم که چون روز نخ برکشد

Чу эшон марои сӯй дӯзах кашад

چو ایشان مرا سوی دوزخ کشد

Дигар он ки гуфтӣ ки бо шидаи ҷанг

دگر آن که گفتی که با شیده جنگ

Биёростӣ чун диловари паланг

بیاراستی چون دلاور پلنگ

Аз он бад каз Эрон надидам савор

از آن بد کز ایران ندیدم سوار

На аспи аФгнӣ аз дар корзор

نه اسپ افگنی از در کارزار

Ки танҳо бар ӯ ба ҷанг омадӣ

که تنها بر او به جنگ آمدی

Чу рафтӣ ба размаш диранг омадӣ

چو رفتی به رزمش درنگ آمدی

Касеро куҷои фар яздон набӯд

کسی را کجا فر یزدان نبود

Вагар ахтари нек хандон набӯд

وگر اختر نیک خندان نبود

Ҳамаи хок будӣ ба ҷанги пашанг

همه خاک بودی به جنگ پشنگ

Аз Эрони бад-ӣн сон шудам тизчнг

از ایران بدین سان شدم تیزچنگ

Бад-ӣни панҷ ҳафта ки ман рӯзу шаб

بدین پنج هفته که من روز و شب

Ҳаме боФрин баргушодам ду лаб

همی بآفرین برگشادم دو لب

Бидон то ҷаҳондори яздони пок

بدان تا جهاندار یزدان پاک

Раҳанд марои зи ин ғами тираи хок

رهاند مرا ز این غم تیره خاک

Шудам сайри зи ин лашкару тоҷу тахт

شدم سیر ز این لشکر و تاج و تخت

Сабк бор гаштем ва бастем рахт

سبک بار گشتیم و بستیم رخت

Ту эй пери бедори дастони сом

تو ای پیر بیدار دستان سام

Марои деви гӯйӣ ки биниҳод дом

مرا دیو گویی که بنهاد دام

Ба торӣу кажии бгштми зи роҳ

به تاری و کژی بگشتم ز راه

Равон гашта бемояу дили табоҳ

روان گشته بی‌مایه و دل تباه

Надонам ки бодоФраҳи эзадӣ

ندانم که بادافره ایزدی

Куҷо ёбаму рӯзгори бадӣ

کجا یابم و روزگار بدی