Чу дастон шунид ин сухан хира шуд

چو دستان شنید این سخن خیره شد

Ҳамеи чашмаш аз рӯй ӯ тира шуд

همی چشمش از روی او تیره شد

Хурушон шуд аз шоҳ ва бар пой хост

خروشان شد از شاه و بر پای خاست

Чунин гуфт к-эй довар доду рост

چنین گفت کای داور داد و راست

зи ман буд тезӣу нобахрадӣ

ز من بود تیزی و نابخردی

Тӯии поки фарзонаи эзадӣ

توی پاک فرزانهٔ ایزدی

Сазад гар бубахшӣ гуноҳи маро

سزد گر ببخشی گناه مرا

Агар дев гум кард роҳи маро

اگر دیو گم کرد راه مرا

Маро солиён шуд фузун аз шумор

مرا سالیان شد فزون از شمار

Камар бастаам пеш ҳар шаҳриёр

کمر بسته‌ام پیش هر شهریار

з шоҳон надидам каз ин гӯнаи роҳ

ز شاهان ندیدم کز این گونه راه

Биҷустӣ зи додари хуршеду моҳ

بجستی ز دادار خورشید و ماه

Ки моро ҷудоӣ набӯд орзӯӣ

که ما را جدایی نبود آرزوی

Аз ин додгари хусрави неки хуй

از این دادگر خسرو نیک‌خوی

Суханҳои дастон чу бишунид шоҳ

سخنهای دستان چو بشنید شاه

Писанд омадаш пӯзиши неки хоҳ

پسند آمدش پوزش نیک‌خواه

Бёзид ва бигирифт дасташ ба даст

بیازید و بگرفت دستش به دست

Бар хеши барадаш ба ҷой нишаст

بر خویش بردش به جای نشست

Бидонаст кови ин сухани ҷуз ба меҳр

بدانست کاو این سخن جز به مهر

Напаймӯд бо шоҳи хуршеди чеҳр

نپیمود با شاه خورشید چهر

Чунин гуфт пас шоҳ бо золи зар

چنین گفت پس شاه با زال زر

Ки акнӯн бабандед яксар камар

که اکنون ببندید یکسر کمر

Туу рустаму Тӯсу Гӯдарзу Гев

تو و رستم و طوس و گودرز و گیو

Дигар ҳар ки ӯ номдораст ню

دگر هر که او نامدارست نیو

Саропарда аз шаҳр берун бурид

سراپرده از شهر بیرون برید

Дирафши ҳумоюн ба ҳомӯн бурид

درفش همایون به هامون برید

зи харгоҳи вази хаймаи чандон ки ҳаст

ز خرگاه وز خیمه چندان که هست

Бисозед бар дашт ҷой нишаст

بسازید بر دشت جای نشست

Дирафши бузургону пелу сипоҳ

درفش بزرگان و پیل و سپاه

Бисозед равшани яке размгоҳ

بسازید روشن یکی رزمگاه

Чунон кард рустам ки хусрав бигуфт

چنان کرد رستم که خسرو بگفت

Ббрднди пардаи сарой аз наҳуфт

ببردند پرده‌سرای از نهفت

Ба ҳомӯн кашиданд эрониён

به هامون کشیدند ایرانیان

Ба фармон бибастанд яксар миён

به فرمان ببستند یکسر میان

Сипеду сиёҳу бунафшу кабӯд

سپید و سیاه و بنفش و کبود

Замини кӯҳ то кӯҳи пари хайма буд

زمین کوه تا کوه پر خیمه بود

Миёни андаруни Ковиёнии дирафш

میان اندرون کاویانی درفش

Ҷаҳон зу шудаи сурху зарду бунафш

جهان زو شده سرخ و زرد و بنفش

Саропардаи золи наздики шоҳ

سراپردهٔ زال نزدیک شاه

БроФрохтаҳ зу дирафши сиёҳ

برافراخته زو درفش سیاه

Ба дасти чапаши рустами паҳлавон

به دست چپش رستم پهلوان

зи кобули бузургони равшани равон

ز کابل بزرگان روشن‌روان

Ба пеши андаруни Тӯсу Гӯдарзу Гев

به پیش اندرون طوس و گودرز و گیو

Чу раҳоаму шопӯр ва гургин ню

چو رهام و شاپور و گرگین نیو

Пас пушт ӯ бежану Густаҳм

پس پشت او بیژن و گستهم

Бузургон ки буданд бо ӯ ба ҳам

بزرگان که بودند با او به هم