Ба ҳаштум нишаст аз бар гоҳи шоҳ

به هشتم نشست از بر گاه شاه

Абии ёрау гурзу заррини кулоҳ

ابی یاره و گرز و زرین کلاه

Чу омадаш рафтан ба танагии фароз

چو آمدش رفتن به تنگی فراز

Яке ганҷро дргшоднди боз

یکی گنج را درگشادند باز

Чу бикшод он ганҷи обод ро

چو بگشاد آن گنج آباد را

Васӣ кард Гӯдарзи кшўод ро

وصی کرد گودرز کشواد را

Бадв гуфт бингар ба кори ҷаҳон

بدو گفت بنگر به کار جهان

Чаҳ дар ошкор ва чаҳ андари ниҳон

چه در آشکار و چه اندر نهان

Ки ҳар ганҷро рӯзии огнднист

که هر گنج را روزی آگندنیست

Ба сахтӣу рӯзии прогнднист

به سختی و روزی پراگندنیست

Нигаҳ кун работӣ ки вайрон буд

نگه کن رباطی که ویران بود

Яке кон ба наздики Эрон буд

یکی کان به نزدیک ایران بود

Дигар обгирӣ ки бошад хароб

دگر آبگیری که باشد خراب

Аз Эрони вази ранҷи афросйоб

از ایران وز رنج افراسیاب

Дигар кӯдаконе ки бе модаранд

دگر کودکانی که بی‌مادرند

Заноне ки бешӯй ва бе чодаранд

زنانی که بی شوی و بی‌چادرند

Дигар он каш ояд ба чизеи ниёз

دگر آن کش آید به چیزی نیاز

з ҳар кас ҳаме дорад он ранҷи роз

ز هر کس همی دارد آن رنج راز

Бар эшон дар ганҷи бастаи мадор

بر ایشان در گنج بسته مدار

Бубахш ва битарс аз бади рӯзгор

ببخش و بترس از بد روزگار

Дигар ганҷи каши номи бодоўрст

دگر گنج کش نام بادآورست

Пар аз афсару зевар ва гавҳараст

پر از افسر و زیور و گوهرست

Нигаҳ кун ба шаҳрӣ ки вайрон шудаст

نگه کن به شهری که ویران شدست

Кноми палангон ва шерон шудаст

کنام پلنگان و شیران شدست

Дигар ҳар куҷои расми отшкдст

دگر هر کجا رسم آتشکدست

Ки бе ҳербади ҷой вайрон шудаст

که بی‌هیربد جای ویران شدست

Се дигар касе кови зи тани бозмонд

سه دیگر کسی کاو ز تن بازماند

Ба рӯзи ҷавонии дирами брФшонд

به روز جوانی درم برفشاند

Дигар чоҳсорӣ ки бе оби гашт

دگر چاهساری که بی‌آب گشت

Фаровон бар ӯ солиёни бргзшт

فراوان بر او سالیان برگذشت

Бад-ӣни ганҷи бодоўр обод кун

بدین گنج بادآور آباد کن

Дирам хор кун маргро ёд кун

درم خوار کن مرگ را یاد کن

Дигар ганҷи каши хондандии арӯс

دگر گنج کش خواندندی عروس

Ки огнди Ковӯс дар шаҳри Тӯс

که آگند کاووس در شهر طوس

Ба Гӯдарз фармуд конро бубахш

به گودرز فرمود کان را ببخش

Ба зол ва ба Геву худованди Рахш

به زال و به گیو و خداوند رخش

Ҳамаи ҷомаҳои таниши баршумурд

همه جامه‌های تنش برشمرد

Нигаҳ кард яксар ба рустами супурд

نگه کرد یکسر به رستم سپرد

Ҳамон ёрау тавқи кндоўрон

همان یاره و طوق کنداوران

Ҳамон ҷавшан ва гурзҳои гарон

همان جوشن و گرزهای گران

зи асбон ба ҷое ки будаш яла

ز اسبان به جایی که بودش یله

Ба Тӯси сипаҳбади супурдаши гила

به طوس سپهبد سپردش گله

Ҳамаи боғу гулшан ба Гӯдарз дод

همه باغ و گلشن به گودرز داد

Ба гетии зи марзӣ ки омадаш ёд

به گیتی ز مرزی که آمدش یاد

Силеҳи таниш ҳарчӣ дар ганҷ буд

سلیح تنش هرچه در گنج بود

Ки ӯро бидон хостаи ранҷ буд

که او را بدان خواسته رنج بود

Супурданд яксар ба Геви далер

سپردند یکسر به گیو دلیر

Бдонгаҳ ки хусрав шуд аз ганҷи сайр

بدانگه که خسرو شد از گنج سیر

Аз айвону харгоҳу пардаи сарой

از ایوان و خرگاه و پرده‌سرای

Ҳамон хаймау охуру чорпоӣ

همان خیمه و آخور و چارپای

Фиребурзи Ковӯсро дод шоҳ

فریبرز کاووس را داد شاه

Басии ҷавшану тргу рӯмии кулоҳ

بسی جوشن و ترگ و رومی کلاه

Яке тавқи равшантар аз муштарӣ

یکی طوق روشن‌تر از مشتری

зи ёқӯти рахшони ду ангуштарӣ

ز یاقوت رخشان دو انگشتری

набишта бар ӯ номи шоҳи ҷаҳон

نبشته بر او نام شاه جهان

Ки андари ҷаҳон он набӯдӣ ниҳон

که اندر جهان آن نبودی نهان

Ба бежан чунин гуфт кини ёдгор

به بیژن چنین گفت کین یادگار

Ҳамеи дору ҷузи тухми некии макор

همی دار و جز تخم نیکی مکار