Чу баҳрии зи тираи шаб андар чамед
چو بهری ز تیره شب اندر چمید
Кӣ номвари пеш чашма расед
کی نامور پیش چشمه رسید
Бар он оби равшани сар ва тан бишуст
بر آن آب روشن سر و تن بِشُست
Ҳаме хонд андар ниҳон занад ва аст
همی خواند اندر نهان زَند و اَُست
Чунин гуфт бо номвари бхрдон
چنین گفت با نامور بخردان
Ки бошед падрӯд то ҷовдон
که باشید پدرود تا جاودان
Кунун чун براردи синони офтоб
کنون چون برآرد سنان آفتاب
Мубинед дигари марои ҷуз ба хоб
مبینید دیگر مرا جز به خواب
Шумо бозгардед зи ин реги хушк
شما بازگردید ز این ریگ خشک
Мабошед агар борад аз абри машк
مباشید اگر بارد از ابر مشک
зи кӯҳ андар ояд яке боди сахт
ز کوه اندر آید یکی باد سخت
Куҷои бишиканади шоху барги дарахт
کجا بشکند شاخ و برگ درخت
Баборади басии барфи зи абри сиёҳ
ببارد بسی برف ز ابر سیاه
Шумо сӯй Эрон наёбед роҳ
شما سوی ایران نیابید راه
Сари меҳтарони зон сухан шуд гарон
سر مهتران زآن سخن شد گران
Бихуфтанд бо дарди кндоўорон
بخفتند با درد کنداواران
Чу аз кӯҳи хуршед сар баркашид
چو از کوه خورشید سر برکشید
зи чашми маон шоҳ шуд нопадид
ز چشم مهان شاه شد ناپدید
Ббўднди зи он ҷойгаҳи шоҳи ҷӯй
ببودند ز آن جایگه شاهجوی
Ба рег биёбон ниҳоданд рӯй
به ریگ بیابان نهادند روی
з хусрав надиданд ҷое нишон
ز خسرو ندیدند جایی نشان
з раҳ бозгаштанд чун биҳшон
ز ره بازگشتند چون بیهشان
Ҳамаи танг дил гаштау тофта
همه تنگدل گشته و تافته
Супурдаи замин шоҳ ноёфта
سپرده زمین شاه نایافته
Хурушон бидон чашма бозомаданд
خروشان بدان چشمه بازآمدند
Пар аз ғами дил ва бо гудоз омаданд
پر از غم دل و با گداز آمدند
Бар он об ҳар кас ки омад фурӯд
بر آن آب هر کس که آمد فرود
Ҳаме дод шоҳи ҷаҳонро дуруд
همی داد شاه جهان را درود
Фиребурз гуфт ончӣ хусрав бигуфт
فریبرز گفت آنچه خسرو بگفت
Ки бо ҷони покаши хиради боди ҷуфт
که با جان پاکش خرد باد جفت
Чу осӯда бошем ва чизе хӯрем
چو آسوده باشیم و چیزی خوریم
Як имшаб аз ин чашма барнагзарем
یک امشب از این چشمه برنگذریم
Замини гарм ва нармасту равшани ҳаво
زمین گرم و نرم است و روشن هوا
Бад-ӣн рнҷгӣ нест рафтани раво
بدین رنجگی نیست رفتن روا
Бар он чашма яксар фурӯд омаданд
بر آن چشمه یکسر فرود آمدند
зи хусрави басӣ достонҳо заданд
ز خسرو بسی داستانها زدند
Ки чунин шигифтӣ набинад касе
که چونین شگفتی نبیند کسی
Вагар дар замона бимонад басӣ
وگر در زمانه بماند بسی
Каз ин рафтани шоҳ нодида ем
کز این رفتن شاه نادیدهایم
зи гарданкашон низ нашунида ем
ز گردنکشان نیز نشنیدهایم
Дареғи он баланди ахтару рой ӯ
دریغ آن بلند اختر و رای او
Бузургӣу дидору болой ӯ
بزرگی و دیدار و بالای او
Хирадманд аз ин кор хандон шавад
خردمند از این کار خندان شود
Ки зинда касе пеш яздон шавад
که زنده کسی پیش یزدان شود
Ки донад ба гетӣ ки ӯро чаҳ буд
که داند به گیتی که او را چه بود
Чаҳ гӯйему гӯш ки ёради шунӯд
چه گوییم و گوش که یارد شنود
Бидон номдорон чунин гуфт Гев
بدان نامداران چنین گفت گیو
Ки ҳаргиз чунин нашунӯд гӯши ню
که هرگز چنین نشنود گوش نیو
Ба мардӣу бахшиш ба доду ҳунар
به مردی و بخشش به داد و هنر
Ба дидору болоу фару гуҳар
به دیدار و بالا و فر و گهر
Ба разми андаруни пели бад бо сипоҳ
به رزم اندرون پیل بد با سپاه
Ба базми андаруни моҳи бад бо кулоҳ
به بزم اندرون ماه بد با کلاه