Ва зон пас бихӯраданд чизе ки буд

و زآن پس بخوردند چیزی که بود

з хӯрдани сӯии хоби рафтанди зуд

ز خوردن سوی خواب رفتند زود

Ҳам онгаҳ баромади яке боду абр

هم آنگه برآمد یکی باد و ابر

Ҳавои гашт бар сони чашми ҳужабр

هوا گشت بر سان چشم هژبر

Чу барф аз замин бодбон баркашид

چو برف از زمین بادبان برکشید

Набад найзаи номдорони падед

نبد نیزهٔ نامداران پدید

Якояк ба барфи андаруни монданд

یکایک به برف اندرون ماندند

Надонам бидон ҷой чун монданд

ندانم بدان جای چون ماندند

Замонӣ тапиданд дар зери барф

زمانی تپیدند در زیر برف

Яке чоҳ шуд канда ҳар ҷои жарф

یکی چاه شد کنده هر جای ژرف

Намонад инчи касро аз эшон тавон

نماند ایچ کس را از ایشان توان

Баромад ба фарҷоми ширини равон

برآمد به فرجام شیرین روان

Ҳаме буд рустам бар он кӯҳсор

همی بود رستم بر آن کوهسار

Ҳамон золу Гӯдарз ва чанде савор

همان زال و گودرز و چندی سوار

Бидон кӯҳ буданд яксар се рӯз

بدان کوه بودند یکسر سه روز

Чаҳорум чу бФрўхт гетӣ фурӯз

چهارم چو بفروخت گیتی فروز

Бигуфтанд кин кор шуд бо диранг

بگفتند کاین کار شد با درنگ

Чунин чанд бошем бар кӯҳу санг

چنین چند باشیم بر کوه و سنگ

Агар шоҳ шуд аз ҷаҳони нопадид

اگر شاه شد از جهان ناپدید

Чу боди ҳаво аз миёни ?бардамӣад

چو باد هوا از میان بردمید

Дигар номдорони куҷо рафта анд

دگر نامداران کجا رفته‌اند

Магари панди хусрав нпзрФтаҳ анд

مگر پند خسرو نپذرفته‌اند

Ббўднди як ҳафта бар пушти кӯҳ

ببودند یک هفته بر پشت کوه

Сари ҳафтаи гаштанд яксар сутӯҳ

سر هفته گشتند یکسر ستوه

Бадишони ҳамаи зор ва гирён шуданд

بدیشان همه زار و گریان شدند

Бар он оташи дард бирён шуданд

بر آن آتش درد بریان شدند

Ҳаме кунад Гӯдарзи кшўоди мӯӣ

همی کند گودرز کشواد موی

Ҳамеи рехти об ва ҳаме хаст рӯй

همی ریخت آب و همی خست روی

Ҳаме гуфт Гӯдарз кин кас надид

همی گفت گودرز کاین کس ندید

Ки аз тухми Ковӯс бар ман расед

که از تخم کاووس بر من رسید

Набераи писари доштами лашкарӣ

نبیره پسر داشتم لشکری

Ҷаҳондор ва бар ҳар сиррии афсарӣ

جهاندار و بر هر سری افسری

Ба кини Сиёвуши ҳама кушта шуд

به کین سیاوش همه کشته شد

Ҳамаи дӯдаи зер ва зибр гашта шуд

همه دوده زیر و زبر گشته شد

Кунун дигар аз чашм шуд нопадид

کنون دیگر از چشم شد ناپدید

Ки дид ин шигифтӣ ки бар ман расед

که دید این شگفتی که بر من رسید

Суханҳои дерина дастон бигуфт

سخنهای دیرینه دستان بگفت

Ки бо дод яздони хиради боди ҷуфт

که با داد یزدان خرد باد جفت

Чу аз барф пайдо шавад роҳи шоҳ

چو از برف پیدا شود راه شاه

Магар бозгарданд ва ёбанд роҳ

مگر بازگردند و یابند راه

Нишоед бад-ӣни кӯҳи сар бар бадан

نشاید بدین کوه سر بر بدن

Хӯриш нест з эдар бибояд шудан

خورش نیست ز ایدر بباید شدن

Пиёда фиристем чанде ба роҳ

پیاده فرستیم چندی به راه

Биёбанд рӯзии нишони сипоҳ

بیابند روزی نشان سپاه

Бирафтанд зон кӯҳи гирён ба дард

برفتند زان کوه گریان به درد

Ҳаме ҳар касе аз касе ёд кард

همی هر کسی از کسی یاد کرد

зи фарзанду хуишони вази дӯстон

ز فرزند و خویشان وز دوستان

Ва зони шоҳ чун сарв дар бӯстон

و زآن شاه چون سرو در بوستان

Ҷаҳонро чунинаст ойину дайн

جهان را چنین است آیین و دین

Намондаст ҳамвора дар ба гузин

نماندست همواره در به گزین

Якеро зи хок сияҳ баркашад

یکی را ز خاک سیه برکشد

Якеро зи тахти каёни дркшд

یکی را ز تخت کیان درکشد

На зи ин шод бошад на зи он дардманд

نه ز این شاد باشد نه ز آن دردمند

Чунинаст расми сарои газанд

چنین است رسم سرای گزند

Куҷои он ялону каёни ҷаҳон

کجا آن یلان و کیان جهان

Аз андешаи дил давр кун то тавон

از اندیشه دل دور کن تا توان