Бадв гуфт шоҳ эй сарфарози мард

بدو گفت شاه ای سرفراز مرد

На гарми озмудаи зи гетӣ на сард

نه گرم آزموده ز گیتی نه سرد

Аз эдар бирав то миёни сипоҳ

از ایدر برو تا میان سپاه

Аз эшон яке мард доно бихоҳ

از ایشان یکی مرد دانا بخواه

Ба Кайхусрав аз ман паёмии расон

به کیخسرو از من پیامی رسان

Ки гетии ҷуз ин дорад ойину сон

که گیتی جز این دارد آیین و سان

Набера ки разм оварад бо ниё

نبیره که رزم آورد با نیا

Дилаш бар бадӣ бошаду кимиё

دلش بر بدی باشد و کیمیا

Чунин буд рои ҷаҳони офарин

چنین بود رای جهان آفرین

Ки гардад ҷаҳони пари зи пархошу кин

که گردد جهان پر ز پرخاش و کین

Сиёвуш на бар бигнаҳ кушта шуд

سیاوش نه بر بیگنه کشته شد

Шуд аз омӯзгорон сараш гашта шуд

شد از روزگاران سرش گشته شد

Гунаҳгар маро буд перон чаҳ кард

گنه گر مرا بود پیران چه کرد

Чу рӯйину лҳоку Фршидўрд

چو رویین و لهاک و فرشیدورد

Ки бар пушти зинашони ббоисти баст

که بر پشت زینشان ببایست بست

Пар аз хӯн ба кирдори пелони маст

پر از خون به کردار پیلان مست

Гар аидўнк гӯям ки ту бдтнӣ

گر ایدونک گویم که تو بدتنی

Бади андеши вази тухми оҳрмнӣ

بد اندیش وز تخم آهرمنی

Ба гавҳар нигаҳ кун ба тухмаи манам

به گوهر نگه کن به تخمه منم

Накӯҳиши ҳамеи хештанро кунам

نکوهش همی خویشتن را کنم

Ту ин кин ба Гӯдарзу Ковӯси мон

تو این کین به گودرز و کاووس مان

Ки пеши ман оранди лашкари дмон

که پیش من آرند لشکر دمان

На зон гуфтам ин каз ту тарсон шудам

نه زان گفتم این کز تو ترسان شدم

Вагар пери гаштам дигар сон шудам

وگر پیر گشتم دگر سان شدم

Ҳамаи регу дарё маро лашкаранд

همه ریگ و دریا مرا لشکرند

Ҳама нараҳ шеранду кндоўрнд

همه نره شیرند و کنداورند

Ҳар онгаҳ ки фармони даҳуми кӯҳи гунг

هر آنگه که فرمان دهم کوه گنگ

Чу дарё кунанд эй писари рӯзи ҷанг

چو دریا کنند ای پسر روز جنگ

Валикини ҳамеи тарсам аз кирдигор

ولیکن همی ترسم از کردگار

зи хӯни рехтани вази бади рӯзгор

ز خون ریختن وز بد روزگار

Ки чандини сари номвар бе гуноҳ

که چندین سر نامور بی‌گناه

Ҷудо гардад аз тани бад-ӣни размгоҳ

جدا گردد از تن بدین رزمگاه

Гар аз пеши ман бар нагардӣ зи ҷанг

گر از پیش من بر نگردی ز جنگ

Нагардӣ ҳамоно ки оядат нанг

نگردی همانا که آیدت ننگ

Чу бо ман ба савганд паймон кунӣ

چو با من به سوگند پیمان کنی

Бакӯшӣ ки паймон ман нашиканӣ

بکوشی که پیمان من نشکنی

Бад-ӣн кор бошам турои раҳнамоӣ

بدین کار باشم ترا رهنمای

Ки ганҷ ва сипоҳат бимонад ба ҷой

که گنج و سپاهت بماند به جای

Чу кори Сиёвуш Фромш кунӣ

چو کار سیاوش فرامش کنی

Нёро ба турон ба ромиш кунӣ

نیارا به توران به رامش کنی

Бародар буд ҷҳну ҷангии пашанг

برادر بود جهن و جنگی پشنگ

Ки дар ҷанг дарё кунад кӯҳи санг

که در جنگ دریا کند کوه سنگ

Ҳар он бум ва бар кони з Эрон наҳй

هر آن بوم و بر کآن ز ایران نهی

Ба фармон кунам он зи таркони тиҳӣ

به فرمان کنم آن ز ترکان تهی

зи ганҷи ниёкони мо ҳарчӣ ҳаст

ز گنج نیاکان ما هرچه هست

зи динори вази тоҷу тахт ва нишаст

ز دینار وز تاج و تخت و نشست

зи асбу силеҳу з бешу з кам

ز اسب و سلیح و ز بیش و ز کم

Ки мирос монад аз ниёи зодшм

که میراث ماند از نیا زادشم

зи ганҷи бузургону тахту кулоҳ

ز گنج بزرگان و تخت و کلاه

зи чизе ки бояд зи баҳри сипоҳ

ز چیزی که باید ز بهر سپاه

Фиристам ҳама ҳамчунин пеши ту

فرستم همه همچنین پیش تو

Писари паҳлавону падари хеши ту

پسر پهلوان و پدر خویش تو

Ду лашкари бросоид аз ранҷи разм

دو لشکر برآساید از رنج رزم

Ҳамаи рӯз мо бозгардад ба базм

همه روز ما بازگردد به بزم

Вар айдун ки ҷони турои аҳриман

ور ایدون که جان ترا اهرمن

Бипечад ҳаме то бапушӣ кафан

بپیچد همی تا بپوشی کفن

Ҷуз аз разму хӯн карданат рой нест

جز از رزم و خون کردنت رای نیست

Ба мағзи ту панди маро ҷой нест

به مغز تو پند مرا جای نیست

Ту аз лашкари хеши беруни хиром

تو از لشکر خویش بیرون خرام

Магар худ бароядат аз ин кори ком

مگر خود برآیدت از این کار کام

Бигардем ҳар ду ба овардгоҳ

بگردیم هر دو به آوردگاه

Бар осоед аз ҷанги чандини сипоҳ

بر آساید از جنگ چندین سپاه

Чу ман кушта оем ҷаҳони пеши тест

چو من کشته آیم جهان پیش تست

Сипаҳи бандагону писари хеши тест

سپه بندگان و پسر خویش تست

Вагар ту шӯии кушта бар дасти ман

و گر تو شوی کشته بر دست من

Касеро ниёзорам аз анҷуман

کسی را نیازارم از انجمن

Сипоҳи ту дар зинҳор мананд

سپاه تو در زینهار منند

Ҳамаи мҳтроннд ва ёр мананд

همه مهترانند و یار منند

Вагар зон ки бо ман ниёе ба ҷанг

وگر زان که با من نیایی به جنگ

Нтобӣ ту бо кори дидаи наҳанг

نتابی تو با کار دیده نهنگ

Камари бастаи пеш ту ояд пашанг

کمر بسته پیش تو آید پشنگ

Чу ҷанговарӣ ӯ насозад диранг

چو جنگ آوری او نسازد درنگ

Падар пер шуд поимрдши ҷавон

پدر پیر شد پایمردش جوان

Ҷавонии хирадманду равшани равон

جوانی خردمند و روشن‌روان

Ба овардга бо ту ҷанг оварад

به آوردگه با تو جنگ آورد

Далерасту ҷанг паланг оварад

دلیرست و جنگ پلنگ آورد

Бубинем то бар ки гардад сипеҳр

ببینیم تا بر که گردد سپهر

Киро бар наад бар сар аз тоҷи меҳр

که را بر نهد بر سر از تاج مهر

Вар айдун ки бо ӯ наҷӯӣ набард

ور ایدون که با او نجویی نبرد

Дигаргунаи хоҳии ҳаме кор кард

دگرگونه خواهی همی کار کرد

Бимон то биёсоед имшаби сипоҳ

بمان تا بیاساید امشب سپاه

Чу бар сар наад кӯҳи заррини кулоҳ

چو بر سر نهد کوه زرین کلاه

з лашкар гузинем ҷанговарон

ز لشکر گزینیم جنگاوران

Сарафроз бо гурзҳои гарон

سرافراز با گرزهای گران

Заминро з хӯн равад дарё кунем

زمین را ز خون رود دریا کنیم

зи болои бадхоҳ паҳно кунем

ز بالای بدخواه پهنا کنیم

Дувуми рӯзи ҳангоми бонги хурӯс

دوم روز هنگام بانگ خروس

Бабандем бар кӯҳаи пели кӯс

ببندیم بر کوههٔ پیل کوس

Саронро ба ёрии буруни оварем

سران را به یاری برون آوریم

Ба ҷӯии андаруни обу хӯни оварем

به جوی اندرون آب و خون آوریم

Чу бадхоҳи пайғом ту нашунӯд

چو بدخواه پیغام تو نشنود

Бипечад бад-ӣни гуфтҳо негроад

بپیچد بدین گفتها نگرود

Ба танҳо тани хеш аз ӯ разми хоҳ

به تنها تن خویش از او رزم خواه

Ба дидори дўрози миёни сипоҳ

به دیدار دوراز میان سپاه

Писар офарин кард ва омад бурун

پسر آفرین کرد و آمد برون

Падари дидаи пари обу дили пари зи хӯн

پدر دیده پر آب و دل پر ز خون

Гузин кард аз мӯбадони чори мард

گزین کرد از موبدان چار مرد

Чашида басӣ аз ҷаҳони гарму сард

چشیده بسی از جهان گرم و سرد

Вази он номдорони лашкари ҳазор

وز آن نامداران لشکر هزار

Хирадманду шоистаи корзор

خردمند و شایستهٔ کارزار

Ба раҳ чун тилоия бидидаш зи давр

به ره چون طلایه بدیدش ز دور

Дирафшу синони саворони тӯр

درفش و سنان سواران تور

зи таркон ҳар он кас ки бади пешрав

ز ترکان هر آن کس که بد پیشرو

зи нокордидаҳи ҷавонони нав

ز ناکاردیده جوانان نو

Ба раҳ бо тилоия бар овехтанд

به ره با طلایه بر آویختند

Ба ном аз паии шида хӯн рехтанд

به نام از پی شیده خون ریختند

Танӣ чанд аз эрониён хаста шуд

تنی چند از ایرانیان خسته شد

Вази он рӯй пайкор пайваста шуд

وز آن روی پیکار پیوسته شد

Ҳам андари замони шида онҷо расед

هم اندر زمان شیده آنجا رسید

Нигаҳбони эрониёнро бидид

نگهبان ایرانیان را بدید

Дили шидаи гашти андари он кори танг

دل شیده گشت اندر آن کار تنگ

Ҳаме боз хонд он ялонро зи ҷанг

همی باز خواند آن یلان را ز جنگ

Ба эрониён гуфт наздики шоҳ

به ایرانیان گفت نزدیک شاه

Саворӣ фиристед бо расму роҳ

سواری فرستید با رسم و راه

Бигӯед ки равшани дилии шидаи ном

بگوید که روشن دلی شیده نام

Ба шоҳ оваредаст чанде паём

به شاه آوریدست چندی پیام

Аз афросйоби он сипаҳдори чин

از افراسیاب آن سپهدار چین

Падари модари шоҳи Эрони замин

پدر مادر شاه ایران زمین

Савории дмон аз тилоия бирафт

سواری دمان از طلایه برفت

Бар шоҳ Эрон хиромед тафт

بر شاه ایران خرامید تفت

Ки пайғамбари шоҳи турони сипоҳ

که پیغمبر شاه توران سپاه

Гӯй бар маниш бо дирафшии сиёҳ

گوی بر منش با درفشی سیاه

Ҳаме шида гуяд ки ҳастам ба ном

همی شیده گوید که هستم به نام

Касе боядам то гузорами паём

کسی بایدم تا گزارم پیام

Дил шоҳ шуд зон сухани пари зи шарм

دل شاه شد زان سخن پر ز شرم

Фурӯи рехт аз дидагони оби гарм

فرو ریخت از دیدگان آب گرم

Чунин гуфт кини шида хол манаст

چنین گفت کین شیده خال منست

Ба болоу мардӣ ҳам?ил манаст

به بالا و مردی همال منست

Нигаҳ кард гарданкашӣ зон миён

نگه کرد گردنکشی زان میان

Набад пеши ҷузи Қорани Ковиён

نبد پیش جز قارن کاویان

Бадв гуфт рӯи пеш ӯ шодком

بدو گفت رو پیش او شادکام

Дурудаши даҳ аз мо ва бишинав паём

درودش ده از ما و بشنو پیام

Чу Қоран биёмад зи пеши сипоҳ

چو قارن بیامد ز پیش سپاه

Бидид он дирафшони дирафши сиёҳ

بدید آن درفشان درفش سیاه

Чу омад бар шида додаш дуруд

چو آمد بر شیده دادش درود

зи шоҳу зи эрониёни брФзўд

ز شاه و ز ایرانیان برفزود

Ҷавон низ бикшод ширини забон

جوان نیز بگشاد شیرین زبان

Ки бедори дил буду равшани равон

که بیدار دل بود و روشن روان

Бигуфт ончӣ бишунид зи афросйоб

بگفت آنچه بشنید ز افراسیاب

зи ороми вази базму разму шитоб

ز آرام وز بزم و رزم و شتاب

Чу бишунид Қорани суханҳои нағз

چو بشنید قارن سخنهای نغز

Аз он номвари бихаради поки мағз

از آن نامور بخرد پاک مغز

Биёмад бар шоҳ Эрон бигуфт

بیامد بر شاه ایران بگفت

Ки пайғомҳо бо хирад буд ҷуфт

که پیغامها با خرد بود جفت

Чу бишунид хусрави зи Қорани сухан

چو بشنید خسرو ز قارن سخن

Ба ёд омадаш гуфтҳои куҳан

به یاد آمدش گفتهای کهن

Бихандед хусрави зи кори ниё

بخندید خسرو ز کار نیا

Аз он ҷустани чорау кимиё

از آن جستن چاره و کیمیا

Аз он пас чунин гуфт коФросёб

از آن پس چنین گفت کافراسیاب

Пушаймон шудаст аз гузаштани зи об

پشیمان شدست از گذشتن ز آب

Варои чашм беобу лаби пари сухан

ورا چشم بی آب و لب پر سخن

Марои дили пар аз дардҳои куҳан

مرا دل پر از دردهای کهن

Бакӯшад ки то дили бпичондм

بکوشد که تا دل بپیچاندم

Ба бешии лашкари бтрсондм

به بیشی لشکر بترساندم

Бидон гуҳ ки гардандаи чархи баланд

بدان گه که گردنده چرخ بلند

Нагардад ббоисти рӯзи газанд

نگردد ببایست روز گزند

Кунун чораи мо ҷуз ин нест рӯй

کنون چارهٔ ما جز این نیست روی

Ки ман дили пар аз кин шавам пеши ӯй

که من دل پر از کین شوم پیش اوی

Бигардам ба оварад бо ӯ ба ҷанг

بگردم به آورد با او به جنگ

Ба ҳангом кӯшиш насозам диранг

به هنگام کوشش نسازم درنگ

Ҳамаи бхрдону радони сипоҳ

همه بخردان و ردان سپاه

Ба овоз гуфтанд кин нест роҳ

به آواز گفتند کاین نیست راه

Ҷаҳондидаи пурдониши афросйоб

جهاندیده پردانش افراسیاب

Ҷуз аз чора ҷустан набинад ба хоб

جز از چاره جستن نبیند به خواب

Надонад ҷуз аз танбалу ҷодуӣ

نداند جز از تنبل و جادویی

Фиребу бдондишӣу бдхўиӣ

فریب و بداندیشی و بدخویی

зи лашкар кунун шидаро баргузед

ز لشکر کنون شیده را برگزید

Ки ин дид банди бадиро калид

که این دید بند بدی را کلید

Ҳаме хоҳад аз шоҳи Эрони набард

همی خواهد از شاه ایران نبرد

Бидон то кунад рӯзи моро ба дард

بدان تا کند روز ما را به درد

Ту бар тезӣ ӯ далерӣ макун

تو بر تیزی او دلیری مکن

Аз Эрони вази тоҷ сирӣ макун

از ایران وز تاج سیری مکن

Вагар шида аз шоҳ ҷӯяд набард

وگر شیده از شاه جوید نبرد

Ба оварад густох бо ӯ магарад

به آورد گستاخ با او مگرد

Ба дасти тугар шида гардад табоҳ

به  دست تو گر شیده گردد تباه

Яке номвар кам шавад зон сипоҳ

یکی نامور کم شود زان سپاه

Вагар давр аз эдар ту гардии ҳалок

وگر دور از ایدر تو گردی هلاک

з Эрон барояд яке тираи хок

ز ایران برآید یکی تیره خاک

Яке зинда аз мо намонад ба ҷой

یکی زنده از ما نماند به جای

На шаҳр ва бару буми Эрон ба пой

نه شهر و بر و بوم ایران به پای

Касе нест моро зи тухми каён

کسی نیست ما را ز تخم کیان

Ки кинро бибандади камар бар миён

که کین را ببندد کمر بر میان

Ниёии ту перӣ ҷаҳондида аст

نیای تو پیری جهاندیده است

Ба турону чин дар писандида аст

به توران و چین در پسندیده است

Ҳамеи пӯзиши оради бад-ӣни бад ки кард

همی پوزش آرد بدین بد که کرد

зи бечорагӣ ҷуст хоҳад набард

ز بیچارگی جست خواهد نبرد

Ҳаме гуяд асбону ганҷи дирам

همی گوید اسبان و گنج درم

Ки биниҳод тӯр аз паии зодшм

که بنهاد تور از پی زادشم

Ҳамон тахти шоҳӣу тоҷи сарон

همان تخت شاهی و تاج سران

Камарҳои заррину гурзи гарон

کمرهای زرین و گرز گران

Сипорад ба ганҷи ту аз ганҷи хеш

سپارد به گنج تو از گنج خویش

Ҳамеи бози хиради бад-ӣни ранҷи хеш

همی باز خرد بدین رنج خویش

Ҳар он шаҳр каз марз Эрон наҳй

هر آن شهر کز مرز ایران نهی

Ҳаме кард хоҳад зи таркони тиҳӣ

همی کرد خواهد ز ترکان تهی

Ба Эрон хиромем пирӯзу шод

به ایران خرامیم پیروز و شاد

зи кор гузашта нагирем ёд

ز کار گذشته نگیریم یاد

Бар ин гуфта буданд перу ҷавон

بر این گفته بودند پیر و جوان

Ҷуз аз номвари рустами паҳлавон

جز از نامور رستم پهلوان

Ки рустами ҳамеи зи оштии сари бгошт

که رستم همی ز آشتی سر بگاشت

зи дарди Сиёвуш ба дил кӣна дошт

ز درد سیاوش به دل کینه داشت

Ҳамеи лаб ба дандони бхоииди шоҳ

همی لب به دندان بخایید شاه

Ҳаме кард хираи бадишони нигоҳ

همی کرد خیره بدیشان نگاه

Вази он пас чунин гуфт кин нест роҳ

وز آن پس چنین گفت کاین نیست راه

Ба Эрон хиромем зи ин размгоҳ

به ایران خرامیم ز این رزمگاه

Куҷои он ҳамаи расму савганди мо

کجا آن همه رسم و سوگند ما

Ҳамон бадара ва гуфтау панди мо

همان بدره و گفته و پند ما

Ҷӯ бар тахт бар зиндаи афросйоб

چو بر تخت بر زنده افراسیاب

Бимонад ҷаҳон гардад аз ваии хароб

بماند جهان گردد از وی خراب

Ба Ковӯс яксар чаҳ пӯзиш барем

به کاووس یکسر چه پوزش بریم

Бад-ӣни дидагон чун бадв бингарем

بدین دیدگان چون بدو بنگریم

Шунидӣ ки бар Эраҷи некбахт

شنیدی که بر ایرج نیکبخت

Чаҳ омад ба тӯр аз паии тоҷу тахт

چه آمد به تور از پی تاج و تخت

Сиёвушро низ бар бигноаҳ

سیاووش را نیز بر بیگناه

Бикушт аз паии ганҷу тахту кулоҳ

بکشت از پی گنج و تخت و کلاه

Фарибандаи туркӣ аз он анҷуман

فریبنده ترکی از آن انجمن

Биёмад хиромон ба наздики ман

بیامد خرامان به نزدیک من

Гар аз ман ҳаме ҷуст хоҳад набард

گر از من همی جست خواهد نبرد

Шуморо чаро шуд чунин рӯй зард

شما را چرا شد چنین روی زرد

Ҳаме аз шумо ин шигифт оядам

همی از شما این شگفت آیدم

Ҳамон кини пешини биафзоядам

همان کین پیشین بیفزایدم

Гумонеи набардам ки эрониён

گمانی نبردم که ایرانیان

Гушойанд ҷовиди зи ин кини миён

گشایند جاوید ز این کین میان

Касеро надидам зи Эрони сипоҳ

کسی را ندیدم ز ایران سپاه

Ки афганда буд андари ин размгоҳ

که افگنده بود اندر این رزمگاه

Ки аз ҷанг эшон гирифтӣ шитоб

که از جنگ ایشان گرفتی شتاب

Ба гуфт фарибандаи афросйоб

به گفت فریبنده افراسیاب

Чу эрониёни ин суханҳо зи шоҳ

چو ایرانیان این سخنها ز شاه

Шуниданд ва печон шуданд аз гуноҳ

شنیدند و پیچان شدند از گناه

Гирифтанд пӯзиш ки мо банда ем

گرفتند پوزش که ما بنده‌ایم

Ҳам аз меҳрбонӣ сроФгндаҳ ем

هم از مهربانی سرافگنده‌ایم

Нахоҳад шаҳаншоҳи ҷузи номи нек

نخواهد شهنشاه جز نام نیک

Вагар корҳоро саранҷоми нек

وگر کارها را سرانجام نیک

Сутӯдаи ҷаҳондори бартари маниш

ستوده جهاندار برتر منش

Нахоҳад ки бар мо буд сарзаниш

نخواهد که بر ما بود سرزنش

Ки гӯйанд аз Эрон саворӣ набӯд

که گویند از ایران سواری نبود

Ки ёраст бо шида разм озмуд

که یارست با شیده رزم آزمود

Ки омад саворӣ ба дашти набард

که آمد سواری به دشت نبرد

Ҷуз аз шоҳашони ин далерӣ накард

جز از شاهشان این دلیری نکرد

Нахоҳад магари хусрави мӯбадон

نخواهد مگر خسرو موبدان

Ки бар мо буд нанг то ҷовдон

که بر ما بود ننگ تا جاودان

Бадишони чунин посух оварад шоҳ

بدیشان چنین پاسخ آورد شاه

Ки эй мӯбадони намояндаи роҳ

که ای موبدان نماینده راه

Бидонед кин шидаи рӯзи набард

بدانید کاین شیده روز نبرد

Падарро надорад ба ҳомӯн ба мард

پدر را ندارد به هامون به مرد

Силеҳаш падар карда аз ҷодуӣ

سلیحش پدر کرده از جادویی

зи кажӣ ва бероҳӣу бдхўиӣ

ز کژی و بی راهی و بدخویی

Набошад силеҳи шумо коргар

نباشد سلیح شما کارگر

Бидон ҷавшан ва худ пўлодбр

بدان جوشن و خود پولادبر

Ҳамон асбаш аз бод дорад нажод

همان اسبش از باد دارد نژاد

Ба дили ҳамчуи шер ва ба рафтан чу бод

به دل همچو شیر و به رفتن چو باد

Касеро ки яздон надодаст фар

کسی را که یزدان ندادست فر

Набошадаш бо чанг ӯ пойу пар

نباشدش با چنگ او پای و پر

Ҳамон бо шумо ӯ наёяд ба ҷанг

همان با شما او نیاید به جنگ

зи фару нажод худ оядаш нанг

ز فر و نژاد خود آیدش ننگ

Набераи Фаридуну пӯри Қубод

نبیره فریدون و پور قباد

Ду ҷангӣ буд як дил ва як ниҳод

دو جنگی بود یک‌دل و یک نهاد

Бисӯзам бар ӯ тираи ҷони падараш

بسوزم بر او تیره جان پدرش

Чу Ковӯсро сӯхт ӯ бар писараш

چو کاووس را سوخت او بر پسرش

Далерону шерони Эрони замин

دلیران و شیران ایران زمین

Ҳамаи шоҳро хонданди офарин

همه شاه را خواندند آفرین