Бифармуд то Қорани неки хоҳ

بفرمود تا قارن نیک‌خواه

Шавад бозу посухи гузоради зи шоҳ

شود باز و پاسخ گزارد ز شاه

Ки ин кори мо дайру душвори гашт

که این کار ما دیر و دشوار گشت

Суханҳо зи андозаи андари гузашт

سخنها ز اندازه اندر گذشت

Ҳунар ёфта марди сангӣ ба ҷанг

هنر یافته مرد سنگی به جنگ

Наҷуед гуҳи разми чандини диранг

نجوید گه رزم چندین درنگ

Кунун то худованди хуршеду моҳ

کنون تا خداوند خورشید و ماه

Киро шод дорад бад-ӣни размгоҳ

که را شاد دارد بدین رزمگاه

Нахоҳам зи ту асбу динору ганҷ

نخواهم ز تو اسب و دینار و گنج

Ки бар кас намонад сарои сипанҷ

که بر کس نماند سرای سپنج

Ба зӯри ҷаҳони офарини кирдигор

به زور جهان آفرین کردگار

Ба дияем коўси парвардгор

به دیهیم کاوس پروردگار

Ки чандон нмонми шуморо замон

که چندان نمانم شما را زمان

Ки бар гули ҷаҳди тундбоди хазон

که بر گل جهد تندباد خزان

Бидон хоста нест моро ниёз

بدان خواسته نیست ما را نیاز

Ки аз ҷавр ва бедодӣ омад фароз

که از جور و بیدادی آمد فراز

Киро пушти гармӣ ба яздон буд

که را پشت گرمی به یزدان بود

Ҳамеша дилу бахти хандон буд

همیشه دل و بخت خندان بود

Бару буму ганҷ ва сипоҳат марост

بر و بوم و گنج و سپاهت مراست

Ҳамон тахту заррин кулоҳат марост

همان تخت و زرین کلاهت مراست

Пашанг омаду хост аз ман набард

پشنگ آمد و خواست از من نبرد

Зираи дор белашкару дору барад

زره‌دار بی لشکر و دار و برد

Сипеда дмон ҳаст меҳмони ман

سپیده‌دمان هست مهمان من

Ба ханҷар бибинад сроФшони ман

به خنجر ببیند سرافشان من

Касеро нахоҳам зи Эрони сипоҳ

کسی را نخواهم ز ایران سپاه

Ки бо ӯ бигардад ба овардгоҳ

که با او بگردد به آوردگاه

Ману шидау дашту шамшери тез

من و شیده و دشت و شمشیر تیز

Барорам ба фарҷом аз ӯ растхез

برآرم به فرجام از او رستخیز

Гар айдун ки пирӯзи гирдам ба ҷанг

گر ایدون که پیروز گردم به جنگ

Насозам бар ин сон ки гуфтӣ диранг

نسازم بر این سان که گفتی درنگ

Мубориз хурушон кунем аз ду рӯй

مبارز خروشان کنیم از دو روی

зи хӯн дашт гардад пар аз рангу буи

ز خون دشت گردد پر از رنگ و بوی

Аз он пас ялонро ҳамаи ҳамгуруҳ

از آن پس یلان را همه همگروه

Ба ҷанги андари орем бар сони кӯҳ

به جنگ اندر آریم بر سان کوه

Чу ин гуфт бошӣ ба шида бигӯӣ

چو این گفت باشی به شیده بگوی

Ки эй кам хиради меҳтари комҷўӣ

که ای کم خرد مهتر کامجوی

На танҳо ту эдар ба ком омадӣ

نه تنها تو ایدر به کام آمدی

На бар ҷустани нанг ва ном омадӣ

نه بر جستن ننگ و نام آمدی

На аз баҳри пайғоми афросйоб

نه از بهر پیغام افراسیاب

Ки кирдор бад кард бар ту шитоб

که کردار بد کرد بر تو شتاب

Ҷҳондорт ангехт аз анҷуман

جهاندارت انگیخت از انجمن

Стўдонт эдар буд ҳам кафан

ستودانت ایدر بود هم کفن

Газанд оядат зон сар бе газанд

گزند آیدت زان سر بی‌گزند

Ки аз тан буриданд чун гӯсфанд

که از تن بریدند چون گوسفند

Биёмад дмони Қоран аз назд шоҳ

بیامد دمان قارن از نزد شاه

Ба назд яке он дирафши сиёҳ

به نزد یکی آن درفش سیاه

Сухан ҳарч бишунид бо ӯ бигуфт

سخن هرچ بشنید با او بگفت

Намонад инчи неку бад андар наҳуфт

نماند ایچ نیک و بد اندر نهفت

Бишуд шидаи наздики афросйоб

بشد شیده نزدیک افراسیاب

Дилаш чун бар оташи ниҳодаи кабоб

دلش چون بر آتش نهاده کباب

Ббди шоҳи таркони зи посухи дижам

ببد شاه ترکان ز پاسخ دژم

Ғамии гашту барзади яке тези дам

غمی گشت و برزد یکی تیز دم

Аз он хоб каз рӯзгори дароз

از آن خواب کز روزگار دراز

Бидиду з ҳар кас ҳаме дошт роз

بدید و ز هر کس همی داشت راز

Сараши гашти гардону дили пурнаҳиф

سرش گشت گردان و دل پرنهیب

Бидонаст комад ба танагии нишеб

بدانست کامد به تنگی نشیب

Бадв гуфт фардои бад-ӣни размгоҳ

بدو گفت فردا بدین رزمگاه

з афганда мардон наёбанд роҳ

ز افگنده مردان نیابند راه

Ба шида чунин гуфт каз бомдод

به شیده چنین گفت کز بامداد

Макун то ду рӯз эй писари ҷанги ёд

مکن تا دو روز ای پسر جنگ یاد

Бад-ӣн разм бишикаст гӯйии дилам

بدین رزم بشکست گویی دلم

Бар онам ки дилро зи тани бугсалам

بر آنم که دل را ز تن بگسلم

Писар гуфт к-эии шоҳи таркону чин

پسر گفت کای شاه ترکان و چین

Дили хешро бад макун рӯзи кин

دل خویش را بد مکن روز کین

Чу хуршеди фардо бар оради дирафш

چو خورشید فردا بر آرد درفش

Дирафшон кунад рӯй чархи бунафш

درفشان کند روی چرخ بنفش

Ману хусраву дашти овардгоҳ

من و خسرو و دشت آوردگاه

Барангезам аз шоҳи гирди сиёҳ

برانگیزم از شاه گرد سیاه