Чу нимӣ зи тираи шаби андари гузашт

چو نیمی ز تیره شب اندر گذشت

Сипеҳр аз бар кӯҳи сокини бгшт

سپهر از بر کوه ساکن بگشت

Сипаҳдори таркони буна бар ниҳод

سپهدار ترکان بنه بر نهاد

Сипаҳро ҳамаи трг ва ҷавшан бидод

سپه را همه ترگ و جوشن بداد

Тилоия бифармуд то даҳ ҳазор

طلایه بفرمود تا ده هزار

Буд тарки бргстўони вари савор

بود ترک برگستوان ور سوار

Чунин гуфт бо лашкари афросйоб

چنین گفت با لشکر افراسیاب

Ки ман чун гузар ёбам аз равад об

که من چون گذر یابم از رود آب

Дамодами шумо аз пасам бигузаред

دمادم شما از پسم بگذرید

Ба Ҷайҳуну заврақи замони мшмрид

به جیحون و زورق زمان مشمرید

Шаби тира бо лашкари афросйоб

شب تیره با لشکر افراسیاب

Гузар кард аз Омуӣу бгзошти об

گذر کرد از آموی و بگذاشت آب

Ҳама рӯй кишвар ба бероҳу роҳ

همه روی کشور به بی راه و راه

Саропардау хаймаи бад бе сипоҳ

سراپرده و خیمه بد بی سپاه

Сипеда чу аз бохтари ?бардамӣад

سپیده چو از باختر بردمید

Тилоияи сипаҳро ба ҳомӯн надид

طلایه سپه را به هامون ندید

Биёмад ба мужда бар шаҳриёр

بیامد به مژده بر شهریار

Ки прдхтаҳ шуд шоҳи зи ин корзор

که پردخته شد شاه ز این کارزار

Ҳамаи дашти хаймаи сету пардаи сарой

همه دشت خیمه‌ست و پرده‌سرای

зи душман саворӣ набинам ба ҷой

ز دشمن سواری نبینم به جای

Чу бишунид хусрав давон шуд ба хок

چو بشنید خسرو دوان شد به خاک

Ниёйиши кунони пеши яздони пок

نیایش کنان پیش یزدان پاک

Ҳаме гуфт к-эии равшани кирдигор

همی گفت کای روشن کردگار

Ҷаҳондору бедору парвардгор

جهاندار و بیدار و پروردگار

Ту додӣ марои фар ва дияему зӯр

تو دادی مرا فر و دیهیم و زور

Ту кардӣ дилу чашми бадхоҳи кӯр

تو کردی دل و چشم بدخواه کور

зи гетии ситамкораро давр кун

ز گیتی ستمکاره را دور کن

зи бимаши ҳамаи сола ранҷур кун

ز بیمش همه ساله رنجور کن

Чу хуршеди заррин сипар барграфт

چو خورشید زرین سپر برگرفت

Шаби он шеъри пирӯза бар сар гирифт

شب آن شعر پیروزه بر سر گرفت

Ҷаҳондор бинишаст бар тахти оҷ

جهاندار بنشست بر تخت عاج

Ба сар бар ниҳоди он дили афрӯзи тоҷ

به سر بر نهاد آن دل افروز تاج

Ниёйиши кунони пеш ӯ шуд сипоҳ

نیایش کنان پیش او شد سپاه

Ки ҷовиди боди ин сазовори гоҳ

که جاوید باد این سزاوار گاه

Шуд ин лашкар аз хоста бе ниёз

شد این لشکر از خواسته بی‌نیاز

Ки аз лашкари шоҳ чин монад боз

که از لشکر شاه چین ماند باز

Ҳаме гуфт ҳар кас ки инат фусӯс

همی گفت هر کس که اینت فسوس

Ки ӯ рафт бо лашкару буқу кӯс

که او رفت با لشکر و بوق و کوس

Шаби тира аз дасти прмоигон

شب تیره از دست پرمایگان

Бишуд номадории чунин ройгон

بشد نامداری چنین رایگان

Бадишон чунин гуфт бедори шоҳ

بدیشان چنین گفت بیدار شاه

Ки эй номдорони Эрони сипоҳ

که ای نامداران ایران سپاه

Чу душман буд шоҳро кушта ба

چو دشمن بود شاه را کشته به

Гар овора аз ҷанги баргашта ба

گر آواره از جنگ برگشته به

Чу пирӯзгар додмон Фрҳӣ

چو پیروزگر دادمان فرهی

Бузургӣ ва дияем шоҳаншаҳӣ

بزرگی و دیهیم شاهنشهی

зи гетии ситоиши мар ӯро кунед

ز گیتی ستایش مر او را کنید

Шаб ояд ниёйиши мар ӯро кунед

شب آید نیایش مر او را کنید

Ки онро ки хоҳад кунад шӯрбахт

که آن را که خواهد کند شوربخت

Яке бе ҳунари брншонд ба тахт

یکی بی هنر برنشاند به تخت

Аз ин кӯшишу пурсишат рой нест

از این کوشش و پرسشت رای نیست

Ки бо дод ӯ бандаро пой нест

که با داد او بنده را پای نیست

Ббошми бад-ӣни рзмгаҳи панҷ рӯз

بباشم بدین رزمگه پنج روز

Шашуми рӯзи ҳурмузад гетӣ фурӯз

ششم روز هرمزد گیتی فروز

Барояд баронем з эдар сипоҳ

برآید برانیم ز ایدر سپاه

Ки ӯ кин физойаст ва мо кӣнаи хоҳ

که او کین فزایست و ما کینه خواه

Бад-ӣни панҷ рӯзи андари ин размгоҳ

بدین پنج روز اندر این رزمگاه

Ҳамеи куштаи ҷустанди зи Эрони сипоҳ

همی کشته جستند ز ایران سپاه

Бишустанд эрониёнро зи гирд

بشستند ایرانیان را ز گرد

Сазовор ҳар як яке дахма кард

سزاوار هر یک یکی دخمه کرد