Чу бархест аз хоб бо мӯбадон

چو برخاست از خواب با موبدان

Яке анҷуман кард бо бхрдон

یکی انجمن کرد با بخردان

Кушоди он сухан бар ситораи шимур

گشاد آن سخن بر ستاره شمر

Ки фарҷоми ин бар чаҳ бошад гузар

که فرجام این بر چه باشد گذر

Ду гавҳар чу об ва чу оташ ба ҳам

دو گوهر چو آب و چو آتش به هم

Бромихтаҳ бошад аз бен ситам

برآمیخته باشد از بن ستم

Ҳамоно ки бошад ба рӯзи шумор

همانا که باشد به روز شمار

Фаридуну заҳҳокро корзор

فریدون و ضحاک را کارزار

Аз ахтари бҷўӣид ва посух диҳед

از اختر بجوئید و پاسخ دهید

Ҳамаи кору кирдор фаррух наед

همه کار و کردار فرخ نهید

Ситораи шиносон ба рӯзи дароз

ستاره‌شناسان به روز دراز

Ҳамеи зи осмони бозҷстнди роз

همی ز آسمان بازجستند راز

Бидиданд ва бо ханда пеш омаданд

بدیدند و با خنده پیش آمدند

Ки ду душман аз бахт хеш омаданд

که دو دشمن از بخت خویش آمدند

Ба соми Наримони ситораи шимур

به سام نریمان ستاره شمر

Чунин гуфт к-эии гирди заррини камар

چنین گفت کای گرد زرین کمر

Турои мужда аз духти меҳробу зол

ترا مژده از دخت مهراب و زال

Ки бошанд ҳар ду ба шодии ҳам?ил

که باشند هر دو به شادی همال

Азин ду ҳунарманди пелии жён

ازین دو هنرمند پیلی ژیان

Бияёд бибандад ба мардии миён

بیاید ببندد به مردی میان

Ҷаҳони зерипои андари орад ба теғ

جهان زیرپای اندر آرد به تیغ

Наад тахти шоҳ аз бар пушти меғ

نهد تخت شاه از بر پشت میغ

Бабради паии бадсиголони зи хок

ببرد پی بدسگالان ز خاک

Ба рӯй замин бар намонад муғок

به روی زمین بر نماند مغاک

На сгсор монад на Мозандарон

نه سگسار ماند نه مازندران

Заминро бишӯяд ба гурзи гарон

زمین را بشوید به گرز گران

Ба хоби андаради оради сари дардманд

به خواب اندر آرد سر دردمند

Бибандад дар ҷангу роҳи газанд

ببندد در جنگ و راه گزند

Бадв бошад эрониёнро умед

بدو باشد ایرانیان را امید

Азуи паҳлавонро хирому навид

ازو پهلوان را خرام و نوید

Паии борае кӯ чаманд ба ҷанг

پی باره‌ای کو چماند به جنگ

Бимолад бирав рӯй ҷангии паланг

بمالد برو روی جنگی پلنگ

Хунаки подшоҳӣ ки ҳангом ӯ

خنک پادشاهی که هنگام او

Замона ба шоҳии баради ном ӯ

زمانه به شاهی برد نام او

Чу бишунид гуфтори ахтаршинос

چو بشنید گفتار اخترشناس

Бихандеду пзрФт азишон сипос

بخندید و پذرفت ازیشان سپاس

Ббхшидшон бе карони зару сим

ببخشیدشان بی‌کران زر و سیم

Чу оромиш омад ба ҳангоми бим

چو آرامش آمد به هنگام بیم

Фиристодаи золро пеш хонд

فرستادهٔ زال را پیش خواند

Заҳри гӯна бо ӯ суханҳо баранд

زهر گونه با او سخنها براند

Бигуфташ ки бо ӯ ба хӯбӣ бигӯӣ

بگفتش که با او به خوبی بگوی

Ки ин орзӯро набад ҳеҷ рӯй

که این آرزو را نبد هیچ روی

Валикин чу паймони чунин бади нахуст

ولیکن چو پیمان چنین بد نخست

Баҳона нишоед ба бедоди ҷуст

بهانه نشاید به بیداد جست

Ман инак ба шабгири азин размгоҳ

من اینک به شبگیر ازین رزمگاه

Сӯии шаҳри Эрони гузорами сипоҳ

سوی شهر ایران گذارم سپاه

Фиристодаро дод чанде дирам

فرستاده را داد چندی درم

Бадв гуфт хира мазан ҳеҷ дам

بدو گفت خیره مزن هیچ دم

Гасӣ кардаш ва худ ба роҳи истод

گسی کردش و خود به راه ایستاد

Сипоҳу сипаҳбад аз он кори шод

سپاه و سپهبد از آن کار شاد

Бибастанд аз он гргсорони ҳазор

ببستند از آن گرگساران هزار

Пиёда ба зорӣ кашиданд хор

پیاده به زاری کشیدند خوار

Ду баҳра чу аз тира шаб даргузашт

دو بهره چو از تیره شب درگذشت

Хурӯши саворони баромади зи дашт

خروش سواران برآمد ز دشت

Ҳамон нолаи кӯс бо кара ноӣ

همان نالهٔ کوس با کره نای

Баромади зи даҳлези пардаи сарой

برآمد ز دهلیز پرده‌سرای

Сипаҳбади сӯии шаҳр Эрон кашид

سپهبد سوی شهر ایران کشید

Сипаҳро ба назд далерон кашид

سپه را به نزد دلیران کشید

Фиристода омад давони сӯии зол

فرستاده آمد دوان سوی زال

Абои бахти пирӯзу фархундаи фол

ابا بخت پیروز و فرخنده فال

Гирифт офарини зол бар кирдигор

گرفت آفرین زال بر کردگار

Барон бахшиши гардиши рӯзгор

بران بخشش گردش روزگار

Дирам доду динори дарвеш ро

درم داد و دینار درویش را

Навозанда шуд мардуми хеш ро

نوازنده شد مردم خویش را