Миёни сипаҳдор ва он сарви бен

میان سپهدار و آن سرو بن

Занӣ буд гӯяндаи ширини сухан

زنی بود گوینده شیرین سخن

Паём оваредӣ сӯии паҳлавон

پیام آوریدی سوی پهلوان

Ҳам аз паҳлавони сӯии сарви равон

هم از پهلوان سوی سرو روان

Сипаҳдори дастони мар ӯро бихонад

سپهدار دستان مر او را بخواند

Сухан ҳар чаҳ бишунид бо ӯ баранд

سخن هر چه بشنید با او براند

Бадв гуфт наздики рӯдобаи рӯ

بدو گفت نزدیک رودابه رو

Бигӯяш ки эй неки дили моҳи нав

بگویش که ای نیک دل ماه نو

Сухан чун зи танагӣ ба сахтӣ расед

سخن چون ز تنگی به سختی رسید

Фарохяшро зуди бинии калид

فراخیش را زود بینی کلید

Фиристода боз омад аз пеши сом

فرستاده باز آمد از پیش سام

Абои шодмонӣу фаррухи паём

ابا شادمانی و فرخ پیام

Басӣ гуфт ва бишунид ва зад достон

بسی گفت و بشنید و زد داستان

Саранҷом ӯ гашти ҳамдостон

سرانجام او گشت همداستان

Сабки посухи номаи занро супурд

سبک پاسخ نامه زن را سپرد

Зан аз пеш ӯ бозгашту бабрад

زن از پیش او بازگشت و ببرد

Ба наздик рӯдоба омад чу бод

به نزدیک رودابه آمد چو باد

Бад-ӣни шодмонии варо мужда дод

بدین شادمانی ورا مژده داد

Парӣ рӯй бар зани дирами брФшонд

پری روی بر زن درم برفشاند

Ба курсии зари пайкараши брншонд

به کرسی زر پیکرش برنشاند

Яке шора сурбанд пеш оваред

یکی شاره سربند پیش آورید

Шудаи тору пуди андрўи нопадид

شده تار و پود اندرو ناپدید

Ҳамаи пайкараши сурхи ёқӯту зар

همه پیکرش سرخ یاقوت و زر

Шудаи зари ҳамаи нопадид аз гуҳар

شده زر همه ناپدید از گهر

Яке ҷуфти пари мояи ангуштарӣ

یکی جفت پر مایه انگشتری

Фурӯзанда чун бар фалаки муштарӣ

فروزنده چون بر فلک مشتری

Фиристод наздики дастони сом

فرستاد نزدیک دستان سام

Басӣ дод бо он дуруду паём

بسی داد با آن درود و پیام

Зан аз ҳуҷра онгаҳ ба айвон расед

زن از حجره آنگه به ایوان رسید

Нигаҳ кард синдхт ӯро бидид

نگه کرد سیندخت او را بدید

Зан аз бими баргашт чун сндрўс

زن از بیم برگشت چون سندروس

Битарсед ва рӯй замин дод бӯс

بترسید و روی زمین داد بوس

Пар андеша шуд ҷони синдхти азуӣ

پر اندیشه شد جان سیندخت ازوی

Ба овоз гуфт аз куҷое бигӯӣ

به آواز گفت از کجایی بگوی

Замон то замони пеш ман бигузарӣ

زمان تا زمان پیش من بگذری

Ба ҳуҷраи даройӣ ба ман нанигарӣ

به حجره درآیی به من ننگری

Дили равшанам бар ту шуд бадгумон

دل روشنم بر تو شد بدگمان

Бигӯе маро то зиҳигар камон

بگویی مرا تا زهی گر کمان

Бадв гуфт зани ман яке чораи ҷӯй

بدو گفت زن من یکی چاره‌جوی

Ҳамеи нони фарози орм аз чанд рӯй

همی نان فراز آرم از چند روی

Бад-ӣни ҳуҷраи рӯдобаи перояи хост

بدین حجره رودابه پیرایه خواست

Бадв додам акнӯн ҳаминаст рост

بدو دادم اکنون همینست راست

Бёўрдмши афсар пурнигор

بیاوردمش افسر پرنگار

Яке ҳалқаи пургавҳари шоҳвор

یکی حلقه پرگوهر شاهوار

Бадв гуфт синдхт бинмое ам

بدو گفت سیندخت بنمایی‌ام

Дили бастаи з андеша бигушое ам

دل بسته ز اندیشه بگشایی‌ام

Супурдам ба рӯдоба гуфт ин ду чиз

سپردم به رودابه گفت این دو چیز

Фузуни хост акнӯн бёрмш низ

فزون خواست اکنون بیارمش نیز

Баҳо гуфт бигзор бар чашми ман

بها گفت بگذار بر چشم من

Яке об бар зани барин хашми ман

یکی آب بر زن برین خشم من

Дирам гуфт фардо диҳад моҳ рӯй

درم گفت فردا دهد ماه روی

Баҳо то наёбам ту аз ман мҷўӣ

بها تا نیابم تو از من مجوی

Ҳаме каж донист гуфтор ӯ

همی کژ دانست گفتار او

Биёрост дилро ба пайкор ӯ

بیاراست دل را به پیکار او

Биёмад биҷусташ бару остӣ

بیامد بجستش بر و آستی

Ҳамеи ҷусти азуи кажӣу костӣ

همی جست ازو کژی و کاستی

Ба хашм андарун шуд азон зани ғамӣ

به خشم اندرون شد ازان زن غمی

Ба хорӣ кашидаш биравӣ замӣ

به خواری کشیدش بروی زمی

Чу он ҷомаҳои гиронмоя дид

چو آن جامه‌های گرانمایه دید

Ҳам аз дасти рӯдоба пероя дид

هم از دست رودابه پیرایه دید

Дар кох бар хештан бар бибаст

در کاخ بر خویشتن بر ببست

Аз андешагон шуд ба кирдори маст

از اندیشگان شد به کردار مست

Бифармуд то духтараш рафт пеш

بفرمود تا دخترش رفت پیش

Ҳамеи дасти барзад ба рухсори хеш

همی دست برزد به رخسار خویش

Ду гули робдўи наргиси хобдор

دو گل را به دو نرگس خوابدار

Ҳамеи шаст то шуд гулони обдор

همی شست تا شد گلان آبدار

Ба рӯдоба гуфт эй сарафрози моҳ

به رودابه گفت ای سرافراز ماه

Гузин кардӣ аз ноз баргоҳ чоҳ

گزین کردی از ناز برگاه چاه

Чаҳ монад аз накӯ доштӣ дар ҷаҳон

چه ماند از نکو داشتی در جهان

Ки ннмўдмти ошкору ниҳон

که ننمودمت آشکار و نهان

Ситамгар чаро гаштӣ эй моҳ рӯй

ستمگر چرا گشتی ای ماه‌روی

Ҳамаи розҳо пеш модар бигӯӣ

همه رازها پیش مادر بگوی

Ки ин зани зи пеш ки ояд ҳаме

که این زن ز پیش که آید همی

Ба пешати зи баҳр чаҳ ояд ҳаме

به پیشت ز بهر چه آید همی

Сухан бар чаҳ сонаст ва он мард кист

سخن بر چه سانست و آن مرد کیست

Ки зебоӣ сурбанду ангштрист

که زیبای سربند و انگشتریست

зи ганҷи бузург афсар тозён

ز گنج بزرگ افسر تازیان

Ба мо монад бисёр суду зиён

به ما ماند بسیار سود و زیان

Бад-ӣни номи бади додхоҳӣ ба бод

بدین نام بد دادخواهی به باد

Чу ман зодаам духт ҳаргиз мабод

چو من زاده‌ام دخت هرگز مباد

Замин дид рӯдобау пушти пой

زمین دید رودابه و پشت پای

Фурӯ монад аз хашми модар ба ҷой

فرو ماند از خشم مادر به جای

Фурӯи рехт аз дидагони оби меҳр

فرو ریخت از دیدگان آب مهر

Ба хӯни ду наргис биёрост чеҳр

به خون دو نرگس بیاراست چهر

Ба модар чунин гуфт к-эии пари хирад

به مادر چنین گفت کای پر خرد

Ҳамеи меҳри ҷони марои бшкрд

همی مهر جان مرا بشکرد

Марои моам фаррухи нзодии зи бен

مرا مام فرخ نزادی ز بن

Нарафтӣ зи ман нек ё бади сухан

نرفتی ز من نیک یا بد سخن

Сипаҳдори дастон ба кобул бимонад

سپهدار دستان به کابل بماند

Чунин меҳр ӯем бар оташи нишонд

چنین مهر اویم بر آتش نشاند

Чунон танг шуд бар дилам бар ҷаҳон

چنان تنگ شد بر دلم بر جهان

Ки гирён шудам ошкору ниҳон

که گریان شدم آشکار و نهان

Нахоҳам бадани зинда бе рӯй ӯ

نخواهم بدن زنده بی‌روی او

Ҷаҳонам наярзад ба як мӯӣ ӯ

جهانم نیرزد به یک موی او

Бидон кӯ маро дид ва боман нишаст

بدان کو مرا دید و بامن نشست

Ба паймони гирифтеми дасташи бадаст

به پیمان گرفتیم دستش بدست

Фиристода шуд назд соми бузург

فرستاده شد نزد سام بزرگ

Фиристод посух ба золи сутург

فرستاد پاسخ به زال سترگ

Замонӣ бипечеду дастур буд

زمانی بپیچید و دستور بود

Суханҳои боиста гуфту шунӯд

سخنهای بایسته گفت و شنود

Фиристодаро дод бисёр чиз

فرستاده را داد بسیار چیز

Шунидам ҳамаи посухи сом низ

شنیدم همه پاسخ سام نیز

Ба дасти ҳамин зан ки кунадяш мӯӣ

به دست همین زن که کندیش موی

Задӣ бар замин ва кашидӣ ба рӯй

زدی بر زمین و کشیدی به روی

Фиристодаи орандаи нома буд

فرستاده آرندهٔ نامه بود

Марои посухи номаи ин ҷома буд

مرا پاسخ نامه این جامه بود

Форуманд синдхт зон гуфт гӯй

فروماند سیندخت زان گفت‌گوی

Писанд омадаш золро ҷуфти ӯй

پسند آمدش زال را جفت اوی

Чунин дод посух ки ин хирад нест

چنین داد پاسخ که این خرد نیست

Чу дастони зи прмоигон гирд нест

چو دستان ز پرمایگان گرد نیست

Бузургаст пӯри ҷаҳони паҳлавон

بزرگست پور جهان پهلوان

Ҳамаш ном ва ҳам рои равшани равон

همش نام و هم رای روشن روان

Ҳунарҳо ҳама ҳасту оҳӯи яке

هنرها همه هست و آهو یکی

Ки гардад ҳунари пеш ӯ андакӣ

که گردد هنر پیش او اندکی

Шавад шоҳи гетии бад-ӣни хашмнок

شود شاه گیتی بدین خشمناک

зи кобули برارد ба хуршеди хок

ز کابل برآرد به خورشید خاک

Нахоҳад ки аз тухми мо бар замин

نخواهد که از تخم ما بر زمین

Касе пои хори андари орад ба зин

کسی پای خوار اندر آرد به زین

Раҳо кард занроу бнўохтш

رها کرد زن را و بنواختش

Чунон кард пайдо ки нашнохташ

چنان کرد پیدا که نشناختش

Чунон дид рӯдобаро дар ниҳон

چنان دید رودابه را در نهان

Куҷо нашунӯд панди кас дар ҷаҳон

کجا نشنود پند کس در جهان

Биёмад зи тимор гирён бихуфт

بیامد ز تیمار گریان بخفت

Ҳамеи пӯст бар таниш гуфтӣ бкФт

همی پوست بر تنش گفتی بکفت