Пас огоҳӣ омад ба шоҳи бузург
پس آگاهی آمد به شاه بزرگ
зи меҳробу дастони соми сутург
ز مهراب و دستان سام سترگ
зи пайванди меҳроби вази меҳри зол
ز پیوند مهراب وز مهر زال
Вазон ноҳмолон гашта ҳам?ил
وزان ناهمالان گشته همال
Сухан рафт ҳар гӯна бо мӯбадон
سخن رفت هر گونه با موبدان
Ба пеши сарафрози шоҳи радон
به پیش سرافراز شاه ردان
Чунин гуфт бо бхрдони шаҳриёр
چنین گفت با بخردان شهریار
Ки бар мо шавад зини дижами рӯзгор
که بر ما شود زین دژم روزگار
Чу Эрони зи чанголи шеру паланг
چو ایران ز چنگال شیر و پلنگ
Бурун оваредам ба рой ва ба ҷанг
برون آوریدم به رای و به جنگ
Фаридуни зи заҳҳок гетӣ бишуст
فریدون ز ضحاک گیتی بشست
Битарсам ки ояд азон тухм раст
بترسم که آید ازان تخم رست
Набояд ки бар хира аз ишқи зол
نباید که بر خیره از عشق زال
Ҳам?ил сроФгндаҳ гардад ҳам?ил
همال سرافگنده گردد همال
Чу аз духти меҳроб ва аз пӯри сом
چو از دخت مهراب و از پور سام
Барояд яке теғи тез аз ниёам
برآید یکی تیغ تیز از نیام
Агар тоб гирад сӯии модараш
اگر تاب گیرد سوی مادرش
ЗгФт пароганда гардад сараш
ز گفت پراگنده گردد سرش
Кунад шаҳри Эрони пари ошӯбу ранҷ
کند شهر ایران پر آشوب و رنج
Бадв бозгардад магари тоҷу ганҷ
بدو بازگردد مگر تاج و گنج
Ҳамаи мӯбадони офарини хонданд
همه موبدان آفرین خواندند
Варои хусрави поки дайни хонданд
ورا خسرو پاکدین خواندند
Бигуфтанд каз мо ту донотрӣ
بگفتند کز ما تو داناتری
Ба боистҳо бар тўонотрӣ
به بایستها بر تواناتری
Ҳамон кун куҷо бо хиради дархурад
همان کن کجا با خرد درخورد
Дили аждаҳоро хиради бшкрд
دل اژدها را خرد بشکرد
Бифармуд то навзар омадаш пеш
بفرمود تا نوذر آمدش پیش
Абои вижагону бузургони хеш
ابا ویژگان و بزرگان خویش
Бадв гуфт рӯи пеши соми савор
بدو گفت رو پیش سام سوار
Бипурсаш ки чун омад аз корзор
بپرسش که چون آمد از کارزار
Чу дидӣ бигӯяш казин сӯи гароӣ
چو دیدی بگویش کزینسو گرای
зи наздик мо кун сӯии хонаи рой
ز نزدیک ما کن سوی خانه رای
Ҳам онгоҳ бархест фарзанди шоҳ
هم آنگاه برخاست فرزند شاه
Абои вижагони срнҳодаҳ ба роҳ
ابا ویژگان سرنهاده به راه
Сӯии сом нирм ниҳоданд рӯй
سوی سام نیرم نهادند روی
Абои жандаи пелони пархоши ҷӯй
ابا ژندهپیلان پرخاشجوی
Чу зини кори соми ял огоҳ шуд
چو زین کار سام یل آگاه شد
Пазира сӯии пӯр кӣ шоҳ шуд
پذیره سوی پور کی شاه شد
зи пеши падари навзари номдор
ز پیش پدر نوذر نامدار
Биёмад ба наздики соми савор
بیامد به نزدیک سام سوار
Ҳамаи номдорон пазира шуданд
همه نامداران پذیره شدند
Абои жандаи пел ва табира шуданд
ابا ژندهپیل و تبیره شدند
Расиданди пас пеши соми савор
رسیدند پس پیش سام سوار
Бузургон ва кӣ навзари номдор
بزرگان و کی نوذر نامدار
Паёми падари шоҳ навзар бидод
پیام پدر شاه نوذر بداد
Ба дидор ӯ соми яли гашти шод
به دیدار او سام یل گشت شاد
Чунин дод посух ки фармон кунам
چنین داد پاسخ که فرمان کنم
зи дидор ӯ ромиш ҷон кунам
ز دیدار او رامش جان کنم
Ниҳоданд хон ва гирифтанд ҷом
نهادند خوان و گرفتند جام
Нахуст аз манӯчеҳри бурданди ном
نخست از منوچهر بردند نام
Пас аз навзару сом ва ҳар меҳтарӣ
پس از نوذر و سام و هر مهتری
Гирифтанд шодии з ҳар кишварӣ
گرفتند شادی ز هر کشوری
Ба шодӣ даромад шаби дирёз
به شادی درآمد شب دیریاز
Чу хуршед рухшанда бикшод роз
چو خورشید رخشنده بگشاد راز
Хурӯши табираи баромади з дар
خروش تبیره برآمد ز در
Ҳиўн диловар баровард пар
هیون دلاور برآورد پر
Сӯии боргоҳи манӯчеҳри шоҳ
سوی بارگاه منوچهر شاه
Ба фармон ӯ барграфтанд роҳ
به فرمان او برگرفتند راه
Манӯчеҳр чун ёфт зу огаҳӣ
منوچهر چون یافت زو آگهی
Биёрост дияем шоҳаншаҳӣ
بیاراست دیهیم شاهنشهی
зи сорӣу омули баромади хурӯш
ز ساری و آمل برآمد خروش
Чу дарёии сабз андар омад ба ҷӯш
چو دریای سبز اندر آمد به جوش
Бибастанд ойини жўпини варон
ببستند آیین ژوپین وران
Бирафтанд бо хиштҳои гарон
برفتند با خشتهای گران
Сипоҳӣ ки аз кӯҳ то кӯҳи мард
سپاهی که از کوه تا کوه مرد
Сипар дар сипари сохтаи сурху зард
سپر در سپر ساخته سرخ و زرد
Абои кӯс ва бо ноӣ рӯйину санҷ
ابا کوس و با نای رویین و سنج
Абои тозии аспону пелону ганҷ
ابا تازی اسپان و پیلان و گنج
Азин гӯнаи лашкар пазира шуданд
ازین گونه لشکر پذیره شدند
Басӣ бо дирафш ва табира шуданд
بسی با درفش و تبیره شدند
Чу омад ба наздикии боргоҳ
چو آمد به نزدیکی بارگاه
Пиёда шуд ва роҳ бикшод шоҳ
پیاده شد و راه بگشاد شاه
Чу шоҳ ҷаҳондор бикшод рӯй
چو شاه جهاندار بگشاد روی
Заминро бабўсед ва шуд пеши ӯй
زمین را ببوسید و شد پیش اوی
Манӯчеҳр бархест аз тахти оҷ
منوچهر برخاست از تخت عاج
зи ёқӯти рухшанда бар сараши тоҷ
ز یاقوت رخشنده بر سرش تاج
Бар хеш бар тахти бншохтш
بر خویش بر تخت بنشاختش
Чунон чун сазо буд бнўохтш
چنان چون سزا بود بنواختش
Вазони гургсорон ҷанговари ан
وزان گرگساران جنگاوران
Вазон нараҳ девони Мозандарон
وزان نره دیوان مازندران
Бипурсед ва бисёр тимор хӯрд
بپرسید و بسیار تیمار خورد
Сипаҳбади сухани як ба як ёд кард
سپهبد سخن یک به یک یاد کرد
Ки нӯшаи зӣ эй шоҳ то ҷовдон
که نوشه زی ای شاه تا جاودان
зи ҷони ту кӯтаҳи бади бадгумон
ز جان تو کوته بد بدگمان
Бирафтам барон шаҳри девони нар
برفتم بران شهر دیوان نر
На девон ки шерони ҷангӣ ба бар
نه دیوان که شیران جنگی به بر
Ки аз тозии аспон ткоўр таранд
که از تازی اسپان تکاورترند
зи гардони Эрон диловар таранд
ز گردان ایران دلاورترند
Сипоҳӣ ки сгсори хўонндшон
سپاهی که سگسار خوانندشان
Палангони ҷангии намояндашон
پلنگان جنگی نمایندشان
зи ман чун бадишон расед огаҳӣ
ز من چون بدیشان رسید آگهی
Аз овози ман мағзашон шуд тиҳӣ
از آواز من مغزشان شد تهی
Ба шаҳри андарун наъра бардоштанд
به شهر اندرون نعره برداشتند
Азон пас ҳамаи шаҳри бгзоштнд
ازان پس همه شهر بگذاشتند
Ҳамаи пеши ман ҷанг ҷӯй омаданд
همه پیش من جنگ جوی آمدند
Чунон хирау пўӣ пўӣ омаданд
چنان خیره و پوی پوی آمدند
Сипаҳи ҷанб ҷунбон шуду рӯзи тор
سپه جنب جنبان شد و روز تار
Пас андар фароз омаду пеши ғор
پس اندر فراز آمد و پیش غار
Набераи ҷаҳондори силами бузург
نبیره جهاندار سام بزرگ
Ба пеши сипоҳ андар омад чу гург
به پیش سپاه اندر آمد چو گرگ
Сипоҳӣ ба кирдори мӯру малах
سپاهی به کردار مور و ملخ
Набад дашти пайдо на кӯҳ ва на шх
نبد دشت پیدا نه کوه و نه شخ
Чу бархест зон лашкари гшни гирд
چو برخاست زان لشکر گشن گرد
Рухи номдорони мо гашти зард
رخ نامداران ما گشت زرد
Ман ин гурзи як захми бардоштам
من این گرز یک زخم برداشتم
Сипаҳро ҳам онҷои бгзоштм
سپه را هم آنجای بگذاشتم
Хурӯшии хрўшидм аз пушти зин
خروشی خروشیدم از پشت زین
Ки чун Асия шуд баришон замин
که چون آسیا شد بریشان زمین
Дил омад сипаҳро ҳамаи бозҷоӣ
دل آمد سپه را همه بازجای
Саросари сӯй разм карданд рой
سراسر سوی رزم کردند رای
Чу бишунид кокўии овози ман
چو بشنید کاکوی آواز من
Чунон захми сарбози куполи ман
چنان زخم سرباز کوپال من
Биёмад ба наздики ман ҷанги соз
بیامد به نزدیک من جنگ ساز
Чу пели жён бо каманди дароз
چو پیل ژیان با کمند دراز
Марои хости корд ба хами каманд
مرا خواست کارد به خم کمند
Чу дидам хмидми зи роҳи газанд
چو دیدم خمیدم ز راه گزند
Камон киёнӣ гирифтам ба чанг
کمان کیانی گرفتم به چنگ
Ба пайкони пӯлоду тири хаданг
به پیکان پولاد و تیر خدنگ
Уқоби ткоўри барангехтам
عقاب تکاور برانگیختم
Чу оташи бадв бар табари рехтам
چو آتش بدو بر تبر ریختم
Гумонами чунон бад ки санадони сараш
گمانم چنان بد که سندان سرش
Ки шуд дӯхтаи мағз то мғФрш
که شد دوخته مغز تا مغفرش
Нигаҳ кардам аз гирд чун пели маст
نگه کردم از گرد چون پیل مست
Баромади яке теғи ҳиндӣ ба даст
برآمد یکی تیغ هندی به دست
Чунон омадами шаҳрёрои гумон
چنان آمدم شهریارا گمان
Казу кӯҳ зинҳор хоҳад бҷон
کزو کوه زنهار خواهد بجان
Ваии андари шитоб ва ман андари диранг
وی اندر شتاب و من اندر درنگ
Ҳамеи ҷстмш то кӣ ояд ба чанг
همی جستمش تا کی آید به چنگ
Чу омад ба наздики ман сарфароз
چو آمد به نزدیک من سرفراز
Ман аз чарма чангол кардам дароз
من از چرمه چنگال کردم دراز
Гирифтам камарбанди марди далер
گرفتم کمربند مرد دلیر
зи зини бргсстми бикрдори шер
ز زین برگسستم بکردار شیر
Задам бар замин бар чу пели жён
زدم بر زمین بر چو پیل ژیان
Бад-ӣни оҳанӣни дасту гардии миён
بدین آهنین دست و گردی میان
Чу афганда шуд шоҳи зини гӯнаи хор
چو افگنده شد شاه زین گونه خوار
Сипаҳ рӯй баргашт аз корзор
سپه روی برگشت از کارزار
Нишебу фарози биёбону кӯҳ
نشیب و فراز بیابان و کوه
Ба ҳар сӯ шудаи мардумони ҳам гуруҳ
به هر سو شده مردمان هم گروه
Савору пиёдаи даҳ ва ду ҳазор
سوار و پیاده ده و دو هزار
Фгндаҳ падед омад андари шумор
فگنده پدید آمد اندر شمار
Чу бишунид гуфтори солори шоҳ
چو بشنید گفتار سالار شاه
БроФрохт то моҳи фаррухи кулоҳ
برافراخت تا ماه فرخ کلاه
Чу рӯз аз шаб омад бакӯшаш сутӯҳ
چو روز از شب آمد بکوشش ستوه
Сутӯҳии гирифта фурӯ шуд ба кӯҳ
ستوهی گرفته فرو شد به کوه
Май ва маҷлис орост ва шуд шодмон
می و مجلس آراست شد شادمان
Ҷаҳон пок дид аз бади бадгумон
جهان پاک دید از بد بدگمان
Ба бгмоз кӯтоҳ карданд шаб
به بگماز کوتاه کردند شب
Ба ёд сипаҳбад кушоданд лаб
به یاد سپهبد گشادند لب
Чу шаб рӯз шуд пардаи боргоҳ
چو شب روز شد پردهٔ بارگاه
Кушоданд ва доданд зии шоҳи роҳ
گشادند و دادند زی شاه راه
Биёмад сипаҳдори соми сутург
بیامد سپهدار سام سترگ
Ба назд манӯчеҳри шоҳи бузург
به نزد منوچهر شاه بزرگ
Чунин гуфт бо соми шоҳи ҷаҳон
چنین گفت با سام شاه جهان
Каз эдар бирав бо гузидаи маон
کز ایدر برو با گزیده مهان
Ба Ҳиндӯстони оташ андар фурӯз
به هندوستان آتش اندر فروز
Ҳамаи кохи меҳроб ва кобул бисӯз
همه کاخ مهراب و کابل بسوز
Набояд ки ӯ ёбад аз бади раҳо
نباید که او یابد از بد رها
Ки ӯ монад аз бачаи аждаҳо
که او ماند از بچهٔ اژدها
Замон то замон зу барояд хурӯш
زمان تا زمان زو برآید خروش
Шавад роми гетии пар аз ҷангу ҷӯш
شود رام گیتی پر از جنگ و جوش
Ҳар онкас ки пайваста ӯ буд
هر آنکس که پیوستهٔ او بود
Бузургон ки дар даста ӯ буд
بزرگان که در دستهٔ او بود
Сар аз тан ҷудо кун заминро бишӯй
سر از تن جدا کن زمین را بشوی
зи пайванди заҳҳоку хуишони ӯй
ز پیوند ضحاک و خویشان اوی
Чунин дод посух ки айдун кунам
چنین داد پاسخ که ایدون کنم
Ки кин аз дили шоҳ берун кунам
که کین از دل شاه بیرون کنم
Бабўсед тахту бимолид рӯй
ببوسید تخت و بمالید روی
Барон номвари меҳри ангушти ӯй
بران نامور مهر انگشت اوی
Сӯй хона биниҳод сар бо сипоҳ
سوی خانه بنهاد سر با سپاه
Бидон боди поёни ҷӯяндаи роҳ
بدان باد پایان جوینده راه