Чу дар кобули ин достони фоши гашт

چو در کابل این داستان فاش گشت

Сари марзбони пари зи пархоши гашт

سر مرزبان پر ز پرخاش گشت

Барошуфту синдхтро пеш хонд

برآشفت و سیندخت را پیش خواند

Ҳамаи хашми рӯдоба бар вай баранд

همه خشم رودابه بر وی براند

Бадв гуфт кокнўни ҷузин рой нест

بدو گفت کاکنون جزین رای نیست

Ки бо шоҳи гетии маро пой нест

که با شاه گیتی مرا پای نیست

Ки ормат бо духти нопоки тан

که آرمت با دخت ناپاک تن

Кашами зоратон бар сари анҷуман

کشم زارتان بر سر انجمن

Магари шоҳи Эрони азин хашму кин

مگر شاه ایران ازین خشم و کین

Бросоид ва ром гардад замин

برآساید و رام گردد زمین

Ба кобул ки бо соми ёради чхид

به کابل که با سام یارد چخید

Азон захми гурзаш ки ёрад чашид

ازان زخم گرزش که یارد چشید

Чу бишунид синдхт бинишаст паст

چو بشنید سیندخت بنشست پست

Дили чораи ҷӯии андари андешаи баст

دل چاره‌جوی اندر اندیشه بست

Яке чора оварад аз дил ба ҷой

یکی چاره آورد از دل به جای

Ки бади жарфи байну физояндаи рой

که بد ژرف بین و فزاینده رای

Вазони пас давон даст карда ба каш

وزان پس دوان دست کرده به کش

Биёмад бар шоҳи хуршеди Фш

بیامد بر شاه خورشید فش

Бадв гуфт бишинав зи ман як сухан

بدو گفت بشنو ز من یک سخن

Чу дигари яке комат ояд бикун

چو دیگر یکی کامت آید بکن

Турои хостагар з баҳр танаст

ترا خواسته گر ز بهر تنست

Бубахш ва бидон кин шаб обистанаст

ببخش و بدان کین شب آبستنست

Агар чанд бошад шаби дирёз

اگر چند باشد شب دیریاز

Бирав тирагӣ ҳам намонад дароз

برو تیرگی هم نماند دراز

Шавад рӯз чун чашма равшан шавад

شود روز چون چشمه روشن شود

Ҷаҳон чун нигин Бадахшон шавад

جهان چون نگین بدخشان شود

Бадв гуфт меҳроб каз бостон

بدو گفت مهراب کز باستان

Мазан дар миёни ялони достон

مزن در میان یلان داستان

Бигӯ ончии донеу ҷонро бакӯш

بگو آنچه دانی و جان را بکوش

Вагар чодари хӯн ба тан бар бапуш

وگر چادر خون به تن بر بپوش

Бадв гуфт синдхти к-эии сарфароз

بدو گفت سیندخت کای سرفراز

Буд кат ба хӯнам наёяд ниёз

بود کت به خونم نیاید نیاز

Маро рафт бояд ба наздики сом

مرا رفت باید به نزدیک سام

Забони бргшоим чу теғ аз ниёам

زبان برگشایم چو تیغ از نیام

Бигӯям бадви ончӣ гуфтан сазад

بگویم بدو آنچه گفتن سزد

Хиради хоми гуфторҳоро пазад

خرد خام گفتارها را پزد

зи ман ранҷи ҷону зи ту хоста

ز من رنج جان و ز تو خواسته

Супурдан ба ман ганҷи ороста

سپردن به من گنج آراسته

Бадв гуфт меҳроби бустони калид

بدو گفت مهراب بستان کلید

Ғами ганҷ ҳаргиз набояд кашид

غم گنج هرگز نباید کشید

Парастандау аспу тахту кулоҳ

پرستنده و اسپ و تخت و کلاه

Бёроӣ ва бо хештан бар ба роҳ

بیارای و با خویشتن بر به راه

Магари шаҳр кобул насузад ба мо

مگر شهر کابل نسوزد به ما

Чу пажмурда шуд брФрўзд ба мо

چو پژمرده شد برفروزد به ما

Чунин гуфт синдхти к-эии номдор

چنین گفت سیندخت کای نامدار

Ба ҷои равони хостаи хордор

به جای روان خواسته خواردار

Набояд ки чун ман шавам чораи ҷӯй

نباید که چون من شوم چاره‌جوی

Ту рӯдобаро сахтии оре ба рӯй

تو رودابه را سختی آری به روی

Маро дар ҷаҳонанда ҷон ӯст

مرا در جهان انده جان اوست

Кунун бо туам рӯз паймон ӯст

کنون با توم روز پیمان اوست

Надорам ҳамеанда хештан

ندارم همی انده خویشتن

Азўисти ин дарду андӯҳи ман

ازویست این درد و اندوه من

Яке сахти паймони ситад зу нахуст

یکی سخت پیمان ستد زو نخست

Пас онгаҳ ба мардии раҳи чораи ҷуст

پس آنگه به مردی ره چاره جست

Биёрост танро ба дебоу зар

بیاراست تن را به دیبا و زر

Ба дар ва ба ёқӯти пурмояи сар

به در و به یاقوت پرمایه سر

Пас аз ганҷи зараши зи баҳри нисор

پس از گنج زرش ز بهر نثار

Бурун кард динор чун сӣ ҳазор

برون کرد دینار چون سی‌هزار

Ба заррин стом овареданд сӣ

به زرین ستام آوریدند سی

Аз аспони тозӣ ва аз порсӣ

از اسپان تازی و از پارسی

Абои тавқи заррини парастандаи шаст

ابا طوق زرین پرستنده شست

Яке ҷоми зар ҳар якеро ба даст

یکی جام زر هر یکی را به دست

Пар аз машку кофуру ёқӯту зар

پر از مشک و کافور و یاقوت و زر

зи пирӯза чанд чанде гуҳар

ز پیروزهٔ چند چندی گهر

Чиҳил ҷомаи дебои пайкар ба зар

چهل جامه دیبای پیکر به زر

Тарозаши ҳамаи гӯнаи гӯнаи гуҳар

طرازش همه گونه گونه گهر

Ба заррину симини дусади теғи ҳинд

به زرین و سیمین دوصد تیغ هند

Ҷузони сӣ ба зҳроб дода паранд

جزان سی به زهراب داده پرند

Сад уштури ҳамаи модаи сурхи мӯӣ

صد اشتر همه مادهٔ سرخ موی

Сад астари ҳамаи боркаши роҳи ҷӯй

صد استر همه بارکش راه جوی

Яке тоҷи пургавҳари шоҳвор

یکی تاج پرگوهر شاهوار

Абои тавқ ва бо ёрау гӯшвор

ابا طوق و با یاره و گوشوار

Басони сипеҳрии яке тахти зар

بسان سپهری یکی تخت زر

Бирав сохта чанд гӯнаи гуҳар

برو ساخته چند گونه گهر

Буриши хусравии бист паҳноӣ ӯ

برش خسروی بیست پهنای او

Чу сесад фузун буд болой ӯ

چو سیصد فزون بود بالای او

Вазони жандаи пелони ҳиндии чаҳор

وزان ژنده‌پیلان هندی چهار

Ҳамаи ҷома ва фарш карданд бор

همه جامه و فرش کردند بار