Пас огоҳӣ омад сӯии шаҳриёр

پس آگاهی آمد سوی شهریار

Ки омад зи раҳи золи соми савор

که آمد ز ره زال سام سوار

Пазира шудандаш ҳамаи саракашон

پذیره شدندش همه سرکشان

Ки буданд дар подшоҳии нишон

که بودند در پادشاهی نشان

Чу омад ба наздикии боргоҳ

چو آمد به نزدیکی بارگاه

Сабк назд шоҳаш кушоданд роҳ

سبک نزد شاهش گشادند راه

Чу наздики шоҳ андар омад замин

چو نزدیک شاه اندر آمد زمین

Бабўсед ва бар шоҳ кард офарин

ببوسید و بر شاه کرد آفرین

Замонӣ ҳаме дошт бар хок рӯй

زمانی همی داشت بر خاک روی

Бадв дод дили шоҳи озрмҷўӣ

بدو داد دل شاه آزرمجوی

Бифармуд то рӯйиш аз хоки хушк

بفرمود تا رویش از خاک خشک

Ситурданад ва бар вай прагаанд машк

ستردند و بر وی پراگند مشک

Биёмад бар тахти шоҳи арҷманд

بیامد بر تخت شاه ارجمند

Бипурсед азуи шаҳриёри баланд

بپرسید ازو شهریار بلند

Ки чун будӣ эй паҳлуи роди мард

که چون بودی ای پهلو راد مرد

Бад-ӣни роҳи душвор бо боду гирд

بدین راه دشوار با باد و گرد

Ба фари ту гуфтои ҳамаи бҳтрист

به فر تو گفتا همه بهتریست

Абои ту ҳамаи ранҷи ромшгрист

ابا تو همه رنج رامشگریست

Азуи бастади он номаи паҳлавон

ازو بستد آن نامهٔ پهلوان

Бихандед ва шуд шоду равшани равон

بخندید و شد شاد و روشن روان

Чу бар хонд посух чунин дод боз

چو بر خواند پاسخ چنین داد باز

Ки ранҷӣ фузудӣ ба дил бар дароз

که رنجی فزودی به دل بر دراز

Валикини бад-ӣни номаи дилпазир

ولیکن بدین نامهٔ دلپذیر

Ки бинвишт бо дарди дили соми пер

که بنوشت با درد دل سام پیر

Агар чаҳ маро ҳаст азин дили дижам

اگر چه مرا هست ازین دل دژم

Баронам ки нандешам аз беш ва кам

برانم که نندیشم از بیش و کم

Бисозам барорам ҳамаи коми ту

بسازم برآرم همه کام تو

Гар инаст фарҷоми ороми ту

گر اینست فرجام آرام تو

Ту як чанд андар ба шодӣ ба пой

تو یک چند اندر به شادی به پای

Ки то ман ба карти занами неки рой

که تا من به کارت زنم نیک رای

Ббрднд хўолигрон хон зар

ببردند خوالیگران خوان زر

Шаҳаншоҳ бинишаст бо золи зар

شهنشاه بنشست با زال زر

Бифармуд то номдорони ҳама

بفرمود تا نامداران همه

Нишастанд бар хон шоҳи рама

نشستند بر خوان شاه رمه

Чу аз хон хусрав бипардохтанд

چو از خوان خسرو بپرداختند

Ба тахт дигар ҷой ме сохтанд

به تخت دگر جای می‌ساختند

Чу мехӯрда шуд номвари пӯри сом

چو می خورده شد نامور پور سام

Нишаст аз бар аспи заррини стом

نشست از بر اسپ زرین ستام

Бирафту бпимўди болои шаб

برفت و بپیمود بالای شب

Пари андешаи дили пари зи гуфтори лаб

پر اندیشه دل پر ز گفتار لب

Биёмад ба шабгири бастаи камар

بیامد به شبگیر بسته کمر

Ба пеши манӯчеҳри пирӯзгар

به پیش منوچهر پیروزگر

Бирав офарин кард шоҳи ҷаҳон

برو آفرین کرد شاه جهان

Чу баргашти бстўдши андари ниҳон

چو برگشت بستودش اندر نهان