Чунин гуфт пас шоҳи гардани фароз

چنین گفت پس شاه گردن فراز

Казин ҳар чаҳ гуфтед доред роз

کزین هرچه گفتید دارید راز

Бихонад он замони золро шаҳриёр

بخواند آن زمان زال را شهریار

Казу хост кардани сухани хостор

کزو خواست کردن سخن خواستار

Бидон то бипурсанд азу чанд чиз

بدان تا بپرسند ازو چند چیز

Наҳуфтаи суханҳои дерина низ

نهفته سخنهای دیرینه نیز

Нишастанд бедори дили бхрдон

نشستند بیدار دل بخردان

Ҳамон зол бо номвари мӯбадон

همان زال با نامور موبدان

Бипурсед мари золро мӯбадӣ

بپرسید مر زال را موبدی

Азин тизҳши роҳи байни бхрдӣ

ازین تیزهش راه‌بین بخردی

Ки аз даҳ ва ду тоӣ сарви сеӣ

که از ده و دو تای سرو سهی

Ки рстсти шодоб бо Фрҳӣ

که رُسته‌ست شاداب با فرهی

Азон бар зада ҳар яке шохи сӣ

ازآن برزده هر یکی شاخ سی

Нагардад кам ва беш дар порсӣ

نگردد کم و بیش در پارسی

Дигар мӯбадӣ гуфт к-эии сарфароз

دگر موبدی گفت کای سرفراز

Ду аспи гиронмояу тизтоз

دو اسپ گرانمایه و تیزتاز

Яке зон ба кирдори дарёии қор

یکی زان به کردار دریای قار

Яке чун булӯри сипеди обдор

یکی چون بلور سپید آبدار

Биҷунбед ва ҳар ду шитобанда анд

بجنبید و هر دو شتابنده‌اند

Ҳамон якдигарро нёбндаҳ анд

همان یکدیگر را نیابنده‌اند

Сдигр чунин гуфт кони сӣ савор

سه‌دیگر چنین گفت کان سی سوار

Куҷо бигузаронанд бар шаҳриёр

کجا بگذرانند بر شهریار

Яке кам шавад боз чун бшмрӣ

یکی کم شود باز چون بشمری

Ҳамон сӣ буд боз чун бенгарӣ

همان سی بود باز چون بنگری

Чаҳорум чунин гуфт кони марғзор

چهارم چنین گفت کان مرغزار

Ки бинии пар аз сабзау ҷӯйбор

که بینی پر از سبزه و جویبار

Яке мард бо тези досии бузург

یکی مرد با تیز داسی بزرگ

Сӯии марғзор андар ояд сутург

سوی مرغزار اندر آید سترگ

Ҳамеи бадрӯди он гёи хушк ва тар

همی بدرود آن گیا خشک و تر

На бардорад ӯ ҳеҷ азон кори сар

نه بردارد او هیچ ازآن کار سر

Дигар гуфт кон баркашида ду сарв

دگر گفت کان برکشیده دو سرو

зи дарёӣ бо мавҷ бирасон ғрў

ز دریای با موج برسان غرو

Яке мурғ дорад баришон кном

یکی مرغ دارد بریشان کنام

Ншимш ба шоми он буд ин ба бом

نشیمش به شام آن بود این به بام

Азин чун биппарад шавад барги хушк

ازین چون بپرد شود برگ خشک

Барон бар нишинад диҳад буии машк

برآن بر نشیند دهد بوی مشک

Азон ду ҳамеша яке обдор

ازآن دو همیشه یکی آبدار

Яке пжмридаҳ шудаи сӯгвор

یکی پژمریده شده سوگوار

Бипурсед дигар ки бар кӯҳсор

بپرسید دیگر که بر کوهسار

Яке шористон ёфтам устувор

یکی شارستان یافتم استوار

Хироманд мардум азон шористон

خرامند مردم ازان شارستان

Гирифта ба ҳомӯни яке хорстон

گرفته به هامون یکی خارستان

Банноҳо кашиданд сар то ба моҳ

بناها کشیدند سر تا به ماه

Парастандаи гаштанд ва ҳам пешгоҳ

پرستنده گشتند و هم پیشگاه

Вазони шористони шан ба дил нагзарад

وزآن شارستان‌شان به دل نگذرد

Кас аз ёдкрдн сухан нашимурд

کس از یاد کردن سخن نشمرد

Яке бўмҳини хезад аз ногаҳон

یکی بومهین خیزد از ناگهان

Бару бумашон пок гардад ниҳон

بر و بومشان پاک گردد نهان

Бидон шористони шан ниёз оварад

بدان شارستان‌شان نیاز آورد

Ҳам андешагон дароз оварад

هم اندیشگان دراز آورد

Ба пардаи дурусти ин суханҳо биҷавӣ

به پرده درست این سخنها بجوی

Ба пеши радон ошкоро бигӯӣ

به پیش ردان آشکارا بگوی

Гар ин розҳо ошкоро кунӣ

گر این رازها آشکارا کنی

зи хоки сияҳи машк Соро кунӣ

ز خاک سیه مشک سارا کنی