Ҳаме ронад дастони гирифтаи шитоб

همی راند دستان گرفته شتاب

Чу парандаи мурғ ва чу киштии броб

چو پرنده مرغ و چو کشتی برآب

Касеро набад з омаданаши огаҳӣ

کسی را نبد ز آمدنش آگهی

Пазира нарафтанд бо Фрҳӣ

پذیره نرفتند با فرهی

Хурӯшии баромади зи пардаи сарой

خروشی برآمد ز پرده سرای

Ки омад зи раҳи золи фархундаи рой

که آمد ز ره زال فرخنده‌رای

Пазира шудаш соми яли шодмон

پذیره شدش سام یل شادمان

Ҳаме дошт андари буриши як замон

همی داشت اندر برش یک زمان

Фурӯд омад аз бора бӯсед хок

فرود آمد از باره بوسید خاک

Бигуфт он куҷо дид ва бишунид пок

بگفت آن کجا دید و بشنید پاک

Нишаст аз бар тахти пурмояи сом

نشست از بر تخت پرمایه سام

Абои золи хуррами дилу шодком

ابا زال خرم دل و شادکام

Суханҳои синдхт гуфтан гирифт

سخنهای سیندخت گفتن گرفت

Лабаши гашти хандон нуҳуфтан гирифт

لبش گشت خندان نهفتن گرفت

Чунин гуфт комади зи кобули паём

چنین گفت کامد ز کابل پیام

Паямбари занӣ буд синдхти ном

پیمبر زنی بود سیندخت نام

зи ман хости паймон ва додам замон

ز من خواست پیمان و دادم زمان

Ки ҳаргиз набошам бадви бадгумон

که هرگز نباشم بدو بدگمان

з ҳар чиз каз ман ба хӯбии бхўост

ز هر چیز کز من به خوبی بخواست

Суханҳо барон барниҳодем рост

سخنها بران برنهادیم راست

Нахусти онкӣ бо моҳи коблстон

نخست آنکه با ماه کابلستان

Шавад ҷуфти хуршеди Зобулстон

شود جفت خورشید زابلستان

Дигар онкии зӣ ӯ ба меҳмон шавем

دگر آنکه زی او به مهمان شویم

Барон дардҳо пок дармон шавем

بران دردها پاک درمان شویم

Фиристода Эй омад аз назд ӯй

فرستاده‌ای آمد از نزد اوی

Ки прдхтаҳ шуд кор бинмоӣ рӯй

که پردخته شد کار بنمای روی

Кунун чист посухи фиристода ро

کنون چیست پاسخ فرستاده را

Чаҳ гӯйем меҳроби озода ро

چه گوییم مهراب آزاده را

зи шодӣ чунон шуд дили золи сом

ز شادی چنان شد دل زال سام

Ки рангаш саропоӣ шуд лаъли фом

که رنگش سراپای شد لعل فام

Чунин дод посух ки эй паҳлавон

چنین داد پاسخ که ای پهلوان

Гар айдун ки бинӣ ба равшани равон

گر ایدون که بینی به روشن روان

Сипаҳи ронӣ ва мо ба кобул шавем

سپه رانی و ما به کابل شویم

Бигӯеми зин дар сухан бишинавем

بگوییم زین در سخن بشنویم

Ба дастон нигаҳ кард фархундаи сом

به دستان نگه کرد فرخنده سام

Бидонаст кўро азин чист ком

بدانست کورا ازین چیست کام

Сухан ҳар чаҳ аз духт меҳроб нест

سخن هر چه از دخت مهراب نیست

Ба наздики золи он ҷуз аз хоб нест

به نزدیک زال آن جز از خواب نیست

Бифармуд то зангу ҳиндӣ дароӣ

بفرمود تا زنگ و هندی درای

Заданд ва кушоданд пардаи сарой

زدند و گشادند پرده سرای

Ҳиўнии броФгнди марди далер

هیونی برافگند مرد دلیر

Бидон то шавад назд меҳроби шер

بدان تا شود نزد مهراب شیر

Бигӯед ки омад сипаҳбади зи роҳ

بگوید که آمد سپهبد ز راه

Абои зол бо пел ва чанде сипоҳ

ابا زال با پیل و چندی سپاه

Фиристода тозон ба кобул расед

فرستاده تازان به کابل رسید

Хурӯшии баромади чунон чун сзид

خروشی برآمد چنان چون سزید

Чунон шод шуд шоҳи коблстон

چنان شاد شد شاه کابلستان

зи пайванди хуршеди Зобулстон

ز پیوند خورشید زابلستان

Ки гуфтӣ ҳамеи ҷон барафшонданад

که گفتی همی جان برافشاندند

з ҳар ҷои ромишгарони хонданд

ز هر جای رامشگران خواندند