Бузад ноӣ меҳроб ва барбаст кӯс
بزد نای مهراب و بربست کوس
Биёрост лашкар чу чашми хурӯс
بیاراست لشکر چو چشم خروس
Абои жандаи пелону ромишгарон
ابا ژندهپیلان و رامشگران
Замин шуд биҳишт аз карон то карон
زمین شد بهشت از کران تا کران
зи баси гӯнаи гавани парниёнии дирафш
ز بس گونه گون پرنیانی درفش
Чаҳ сурху сипед ва чаҳ зарду бунафш
چه سرخ و سپید و چه زرد و بنفش
Чаҳ овоӣ ноӣ ва чаҳ овои чанг
چه آوای نای و چه آوای چنگ
Хурӯшидани буқу овои занг
خروشیدن بوق و آوای زنگ
Ту гуфтӣ магари рӯз анҷомаш аст
تو گفتی مگر روز انجامش است
Яке растхезастгар ромиш аст
یکی رستخیز است گر رامش است
Ҳаме рафт азин гӯна то пеши сом
همی رفت ازین گونه تا پیش سام
Фурӯд омад аз аспу бигузоради гом
فرود آمد از اسپ و بگذارد گام
Гирифташ ҷаҳони паҳлавон дар канор
گرفتش جهان پهلوان در کنار
Бпрсидш аз гардиши рӯзгор
بپرسیدش از گردش روزگار
Шаҳ коблстон гирифт офарин
شه کابلستان گرفت آفرین
Чаҳ бар сом ва бар золи зар ҳамчунин
چه بر سام و بر زال زر همچنین
Нишаст аз бар бораи тезрав
نشست از بر بارهٔ تیزرو
Чу аз кӯҳ сар баркашад моҳи нав
چو از کوه سر برکشد ماه نو
Яке тоҷи заррини нигориши гуҳар
یکی تاج زرین نگارش گهر
Ниҳод аз бар тораки золи зар
نهاد از بر تارک زال زر
Ба кобули расиданди хандону шод
به کابل رسیدند خندان و شاد
Суханҳои дерина карданд ёд
سخنهای دیرینه کردند یاد
Ҳамаи шаҳри зи овои ҳиндӣ дароӣ
همه شهر ز آوای هندی درای
з нолидани барбату чанг ва ноӣ
ز نالیدن بربط و چنگ و نای
Ту гуфтӣ дад ва дом ромишгараст
تو گفتی دد و دام رامشگرست
Замона ба ороишӣ дигараст
زمانه به آرایشی دیگرست
Башу ёли аспони карон то карон
بش و یال اسپان کران تا کران
Барандӯда пари машку пари заъфарон
بر اندوده پر مشک و پر زعفران
Бурун рафт синдхт бо бандагон
برون رفت سیندخت با بندگان
Миёни бастаи сесад парастандагон
میان بسته سیصد پرستندگان
Мари он ҳар якеро яке ҷоми зар
مر آن هر یکی را یکی جام زر
Ба дасти андаруни пари зи машку гуҳар
به دست اندرون پر ز مشک و گهر
Ҳамаи сомро офарини хонданд
همه سام را آفرین خواندند
Пас аз ҷоми гавҳар барафшонданад
پس از جام گوهر برافشاندند
Бидон ҷашн ҳар кас ки омад фароз
بدان جشن هر کس که آمد فراز
Шуд аз хостаи як ба як бе ниёз
شد از خواسته یک به یک بینیاز
Бихандеду синдхтро сом гуфт
بخندید و سیندخت را سام گفت
Ки рӯдобаро чанд хоҳӣ наҳуфт
که رودابه را چند خواهی نهفت
Бадв гуфт синдхт ҳадя куҷост
بدو گفت سیندخت هدیه کجاست
Агар дидан офтобат ҳавост
اگر دیدن آفتابت هواست
Чунин дод посух ба синдхти сом
چنین داد پاسخ به سیندخت سام
Ки азмн бихоҳ ончӣ оядат ком
که ازمن بخواه آنچه آیدت کام
Бирафтанд то хонаи зарнигор
برفتند تا خانهٔ زرنگار
Куҷои андрў буд хуррами баҳор
کجا اندرو بود خرم بهار
Нигаҳ кард соми андарони моҳ рӯй
نگه کرد سام اندران ماه روی
Якояк шигифтӣ бимонад андрўӣ
یکایک شگفتی بماند اندروی
Надонист каш чун ситояд ҳаме
ندانست کش چون ستاید همی
Бирав чашмро чун кушояди ҳаме
برو چشم را چون گشاید همی
Бифармуд то рафт меҳроби пеш
بفرمود تا رفت مهراب پیش
Бибастанд ақдии броиину кеш
ببستند عقدی برآیین و کیش
Ба як тахташони шоди бншонднд
به یک تختشان شاد بنشاندند
Ақиқу забарҷад барафшонданад
عقیق و زبرجد برافشاندند
Сари моҳ бо афсари номи дор
سر ماه با افسر نام دار
Сари шоҳ бо тоҷи гўҳрнгор
سر شاه با تاج گوهرنگار
Биоварад пас дафтари хоста
بیاورد پس دفتر خواسته
Яке насахт ганҷи ороста
یکی نسخت گنج آراسته
Бирав хонд аз ганҷҳо ҳар чаҳ буд
برو خواند از گنجها هر چه بود
Ки гӯш он наёраст гуфтӣ шунӯд
که گوش آن نیارست گفتی شنود
Бирафтанд аз онҷо ба ҷой нишаст
برفتند از آنجا به جای نشست
Ббўднди як ҳафта бо май ба даст
ببودند یک هفته با می به دست
Вази айвони сӯии боғи рафтанди боз
وز ایوان سوی باغ رفتند باز
Се ҳафта ба шодӣ гирифтанд соз
سه هفته به شادی گرفتند ساز
Бузургони кишвараш бо дасти банд
بزرگان کشورش با دست بند
Кашиданд бар пеши кохи баланд
کشیدند بر پیش کاخ بلند
Сари моҳи сом Наримон бирафт
سر ماه سام نریمان برفت
Сӯии систон рӯй биниҳод тафт
سوی سیستان روی بنهاد تفت
Абои зол ва бо лашкару пелу кӯс
ابا زال و با لشکر و پیل و کوس
Замонаи рикоб варо дод бӯс
زمانه رکاب ورا داد بوس
Иморӣу болойу ҳўдҷи бсохт
عماری و بالای و هودج بساخت
Яке маҳд то моҳро дар ншохт
یکی مهد تا ماه را در نشاخت
Чу синдхту меҳробу пайванди хеш
چو سیندخت و مهراب و پیوند خویش
Сӯии систон рӯй карданд пеш
سوی سیستان روی کردند پیش
Бирафтанд шодони дилу хуши маниш
برفتند شادان دل و خوش منش
Пар аз офарини лаби зи некии куниш
پر از آفرین لب ز نیکی کنش
Расиданди пирӯз то нимрўз
رسیدند پیروز تا نیمروز
Чунон шоду хандон ва гетӣ фурӯз
چنان شاد و خندان و گیتی فروز
Яке базми сом онгаҳе соз кард
یکی بزم سام آنگهی ساز کرد
Се рӯзи андарони базм бгмоз кард
سه روز اندران بزم بگماز کرد
Пас онгоҳи синдхт онҷо бимонад
پس آنگاه سیندخت آنجا بماند
Худу лашкараши сӯй кобул баранд
خود و لشکرش سوی کابل براند
Супурди он замони подшоҳӣ ба зол
سپرد آن زمان پادشاهی به زال
Буруни баради лашкар ба фархундаи фол
برون برد لشکر به فرخنده فال
Сӯй гргсорон шуду бохтар
سوی گرگساران شد و باختر
Дирафши хуҷастаи броФрохти сар
درفش خجسته برافراخت سر
Шавам гуфт кон подшоҳӣ марост
شوم گفت کان پادشاهی مراست
Дилу дида бо мо надоранд рост
دل و دیده با ما ندارند راست
Манӯчеҳри маншури он шаҳр бар
منوچهر منشور آن شهر بر
Маро доду гуфтои ҳамеи дору хор
مرا داد و گفتا همی دار و خوار
Битарсам зи ошӯби бади гавҳарон
بترسم ز آشوب بد گوهران
Ба вижаи зи гардони мозндорон
به ویژه ز گردان مازنداران
Бишуд соми икзхм ва бинишаст зол
بشد سام یکزخم و بنشست زال
Май ва маҷлис оросту бФрохти ёл
می و مجلس آراست و بفراخت یال