Басӣ барнаёмад барин рӯзгор

بسی برنیامد برین روزگار

Ки озодаи сарв андар омад ба бор

که آزاده سرو اندر آمد به بار

Баҳори дили афрӯз пажмурда шуд

بهار دل افروز پژمرده شد

Дилашро ғаму ранҷ бспрдаҳ шуд

دلش را غم و رنج بسپرده شد

Шиками гашти фарбеҳ ва тан шуд гарон

شکم گشت فربه و تن شد گران

Шуд он арғавонии Рахши заъфарон

شد آن ارغوانی رخش زعفران

Бадв гуфт модар ки эй ҷони моам

بدو گفت مادر که ای جان مام

Чаҳ будат ки гаштии чунин зарди фом

چه بودت که گشتی چنین زرد فام

Чунин дод посух ки ман рӯзу шаб

چنین داد پاسخ که من روز و شب

Ҳамеи бргшоим ба фарёди лаб

همی برگشایم به فریاد لب

Ҳамоно замони омдстми фароз

همانا زمان آمدستم فراز

Вазин бор бурдан наёбам ҷавоз

وزین بار بردن نیابم جواز

Ту гӯйӣ ба снгстми огндаҳи пӯст

تو گویی به سنگستم آگنده پوست

Ва гар оҳанаст онкӣ низ андрўст

و گر آهنست آنکه نیز اندروست

Чунин то гуҳ зодан омад фароз

چنین تا گه زادن آمد فراز

Ба хоб ва ба ором будаш ниёз

به خواب و به آرام بودش نیاز

Чунон бад ки як рӯз азу рафт ҳуш

چنان بد که یک روز ازو رفت هوش

Аз айвони дастони баромади хурӯш

از ایوان دستان برآمد خروش

Хурӯшед синдхту бшхўд рӯй

خروشید سیندخت و بشخود روی

Бикунади он сияҳи гесуии машки буи

بکند آن سیه گیسوی مشک بوی

Якояк бадастон расед огаҳӣ

یکایک بدستان رسید آگهی

Ки пажмурда шуд барги сарви сеӣ

که پژمرده شد برگ سرو سهی

Ба болин рӯдоба шуд золи зар

به بالین رودابه شد زال زر

Пар аз оби рухсору хастаи ҷигар

پر از آب رخسار و خسته جگر

Ҳамон пар симурғаш омад ба ёд

همان پر سیمرغش آمد به یاد

Бихандеду синдхтро мужда дод

بخندید و سیندخت را مژده داد

Яке миҷмар оварад ва оташ фурухт

یکی مجمر آورد و آتش فروخت

Взони пари симурғ лухтӣ бсухт

وزآن پر سیمرغ لختی بسوخت

Ҳам андари замони тира гаван шуд ҳаво

هم اندر زمان تیره گون شد هوا

Падед омад он мурғи фармони раво

پدید آمد آن مرغ فرمان روا

Чу абрӣ ки боронаши марҷон буд

چو ابری که بارانش مرجان بود

Чаҳ марҷон ки ороиши ҷон буд

چه مرجان که آرایش جان بود

Бирав кард золи офарини дароз

برو کرد زال آفرین دراز

Ситудаш фаровону барадаши намоз

ستودش فراوان و بردش نماز

Чунин гуфт бо золи кин ғам чарост

چنین گفت با زال کین غم چراست

Ба чашми ҳужабри андарун нам чарост

به چشم هژبر اندرون نم چراست

Казин сарви симин бар моҳ рӯй

کزین سرو سیمین بر ماه‌روی

Яке нараҳ шер ояду номҷўӣ

یکی نره شیر آید و نامجوی

Ки хоки пай ӯ бабўсад ҳужабр

که خاک پی او ببوسد هژبر

Наёрад гузаштан ба сари буриши абр

نیارد گذشتن به سر برش ابر

Аз овоз ӯ чарми ҷангии паланг

از آواز او چرم جنگی پلنگ

Шавад чоки чоку бхоиди ду чанг

شود چاک چاک و بخاید دو چنگ

Ҳарон гирди коўози куполи ӯй

هران گرد کاواز کوپال اوی

Бибинад бару бозуӣу ёли ӯй

ببیند بر و بازوی و یال اوی

зи овоз ӯ андар ояд зи пой

ز آواز او اندر آید ز پای

Дили мард ҷангӣ барояд зи ҷой

دل مرد جنگی برآید ز جای

Ба ҷои хиради соми сангӣ буд

به جای خرد سام سنگی بود

Ба хашми андаруни шери ҷангӣ буд

به خشم اندرون شیر جنگی بود

Ба болои сарв ва ба неруии пел

به بالای سرو و به نیروی پیل

Ба оварад хишт афганд бар ду майл

به آورد خشت افگند بر دو میل

Наёяд ба гетии зи роҳи зиҳаш

نیاید به گیتی ز راه زهش

Ба фармони додари некии диҳиш

به فرمان دادار نیکی دهش

Биовар яке ханҷари обгун

بیاور یکی خنجر آبگون

Яке марди бинодли пурфусун

یکی مرد بینادل پرفسون

Нахустин ба май моҳро маст кун

نخستین به می ماه را مست کن

зи дили биму андешаро паст кун

ز دل بیم و اندیشه را پست کن

БкоФди тиҳӣгоҳи сарви сеӣ

بکافد تهیگاه سرو سهی

Набошад мар ӯро зи дарди огаҳӣ

نباشد مر او را ز درد آگهی

Взўи бачаи шер берун кашад

وزو بچهٔ شیر بیرون کشد

Ҳамаи паҳлавии моҳ дар хӯн кашад

همه پهلوی ماه در خون کشد

Вази он пас бидӯз он куҷо кард чок

وز آن پس بدوز آن کجا کرد چاک

зи дил давр кун тарсу тимору бок

ز دل دور کن ترس و تیمار و باک

Гиёҳӣ ки гӯямат бо шеру машк

گیاهی که گویمت با شیر و مشک

Бикӯб ва бикун ҳар се дар сояи хушк

بکوب و بکن هر سه در سایه خشک

Басову бролоӣ бар хстгиш

بساو و برآلای بر خستگیش

Бибинӣ ҳамон рӯзи пиўстгиш

ببینی همان روز پیوستگیش

Бадви мол азон пас яке пари ман

بدو مال ازان پس یکی پر من

Хуҷаста буд сояи фари ман

خجسته بود سایهٔ فر من

Турои зини сухани шод бояд бадан

ترا زین سخن شاد باید بدن

Ба пеши ҷаҳондор бояд шудан

به پیش جهاندار باید شدن

Ки ӯ додат ин хусравонеи дарахт

که او دادت این خسروانی درخت

Ки ҳар рӯзи нави бшкФондши бахт

که هر روز نو بشکفاندش بخت

Бад-ӣни кори дили ҳеҷ ғамгини мадор

بدین کار دل هیچ غمگین مدار

Ки шох барӯмандат омад ба бор

که شاخ برومندت آمد به بار

Бигуфт ва яке пари зи бозуи бикунад

بگفت و یکی پر ز بازو بکند

Фгнд ва ба парвоз бар шуд баланд

فگند و به پرواز بر شد بلند

Бишуд зол ва он пар ӯ барграфт

بشد زال و آن پر او برگرفت

Бирафту бикрад ончӣ гуфт эй шигифт

برفت و بکرد آنچه گفت ای شگفت

Бидон кор назора шуд як ҷаҳон

بدان کار نظاره شد یک جهان

Ҳамаи дидаи пари хӯну хастаи равон

همه دیده پر خون و خسته روان

Фурӯи рехт аз мижаи синдхти хӯн

فرو ریخت از مژه سیندخت خون

Ки кӯдаки зи паҳлу кӣ ояд бурун

که کودک ز پهلو کی آید برون