Биёмад яке мӯбадии чарби даст

بیامد یکی موبدی چرب دست

Мари он моҳи рухро ба мекард маст

مر آن ماه رخ را به می کرد مست

БкоФид бе ранҷи паҳлавии моҳ

بکافید بی‌رنج پهلوی ماه

Битобед мари бачаро сари зи роҳ

بتابید مر بچه را سر ز راه

Чунон бегазандаш бурун оваред

چنان بی‌گزندش برون آورید

Ки кас дар ҷаҳони ин шигифтӣ надид

که کس در جهان این شگفتی ندید

Яке бачаи бад чун гӯии ширФш

یکی بچه بُد چون گَوی شیرفَش

Ба болои баланд ва ба дидори каш

به بالا بلند و به دیدار کش

Шигифти андрўи мондаи бади марду зан

شگفت اندرو مانده بد مرد و زن

Ки нишнид каси бачаи пели тан

که نشنید کس بچهٔ پیل تن

Ҳамон дрдгоҳш фурӯ дӯхтанд

همان دردگاهش فرو دوختند

Ба доруи ҳамаи дарди бспўхтнд

به دارو همه درد بسپوختند

Шбонрўзи модари з май хуфта буд

شبانروز مادر ز می خفته بود

з май хуфтау ҳаши азуи рафта буд

ز می خفته و هش ازو رفته بود

Чу аз хоб бедор шуд сарви бен

چو از خواب بیدار شد سرو بن

Ба синдхт бикшод лаб бар сухан

به سیندخت بگشاد لب بر سخن

Бар ӯ зару гавҳар барафшонданад

بر او زر و گوهر برافشاندند

Абри кирдигори офарини хонданд

ابر کردگار آفرین خواندند

Мари он бачаро пеш ӯ тохтанд

مر آن بچه را پیش او تاختند

Ба сони сипеҳрӣ барафрохтанад

به سان سپهری برافراختند

Бихандед аз он бачаи сарви сеӣ

بخندید از آن بچه سرو سُهی

Бидид андрўи фари шоҳаншаҳӣ

بدید اندرو فر شاهنشهی

Брстм бигуфто ғам омад ба сар

برستم بگفتا غم آمد به سر

Ниҳоданд рустамаши номи писар

نهادند رستمش نام پسر

Яке кӯдакӣ дӯхтанд аз ҳарир

یکی کودکی دوختند از حریر

Ба болои он шери нохӯрдаи шер

به بالای آن شیر ناخورده شیر

Даруни ваии огндаҳи мӯии смўр

درون وی آگنده موی سمور

Брх бар нигоридаи ноҳиду ҳўр

به رخ بر نگاریده ناهید و هور

Ба бозуаш бар аждаҳои далер

به بازوش بر اژدهای دلیر

Ба чанг андараш дода чанголи шер

به چنگ اندرش داده چنگال شیر

Ба зери каши андари гирифтаи синон

به زیر کش اندر گرفته سنان

Ба як дасти куполу дигари Аннан

به یک دست کوپال و دیگر عنان

Ншондндш онгаҳ бар аспи саманд

نشاندندش آنگه بر اسپ سمند

Ба гирди андараши чокарон низ чанд

به گرد اندرش چاکران نیز چند

Чу шуд кор яксар ҳамаи сохта

چو شد کار یکسر همه ساخته

Чунон чун ббоисти пардохта

چنان چون ببایست پرداخته

Ҳиўн ткоўр барангехтанд

هیون تکاور برانگیختند

Ба фармон барон бар дирам рехтанд

به فرمان بران بر درم ریختند

Пас он сӯрати рустами гурздор

پس آن صورت رستم گرزدار

Ббрднди наздики соми савор

ببردند نزدیک سام سوار

Яке ҷашн карданд дар гулистон

یکی جشن کردند در گلستان

зи зоўлстон то ба коблстон

ز زاولستان تا به کابلستان

Ҳамаи дашти пари бода ва ноӣ буд

همه دشت پر باده و نای بود

Ба ҳар кунҷи сад маҷлиси орой буд

به هر کنج صد مجلس آرای بود

Ба зоўлстон аз карон то карон

به زاولستان از کران تا کران

Нишаста ба ҳар ҷои ромишгарон

نشسته به هر جای رامشگران

Набад кеҳтар аз меҳтарон бар фурӯд

نبد کهتر از مهتران بر فرود

Нишаста чунон чун буд тору пуд

نشسته چنان چون بود تار و پود

Пас он пайкари рустами ширхор

پس آن پیکر رستم شیرخوار

Ббрднди наздики соми савор

ببردند نزدیک سام سوار

Абри соми яли мӯӣ бар пой хост

ابر سام یل موی بر پای خاست

Маро монад ин парниён гуфт рост

مرا ماند این پرنیان گفت راست

Агар ним азин пайкар ояд таниш

اگر نیم ازین پیکر آید تنش

Сараш абр сояд замини доманаш

سرش ابر ساید زمین دامنش

Вазони пас фиристодаро пеши хост

وزان پس فرستاده را پیش خواست

Дирами рехт то бар сараши гашти рост

درم ریخت تا بر سرش گشت راست

Ба шодии баромади зи даргоҳи кӯс

به شادی برآمد ز درگاه کوس

Биёрост майдон чу чашми хурӯс

بیاراست میدان چو چشم خروس

намеовараду ромишгаронро бихонад

می‌آورد و رامشگران را بخواند

Ба хоҳандагон бар дирами брФшонд

به خواهندگان بر درم برفشاند

Биёрост ҷашнӣ ки хуршеду моҳ

بیاراست جشنی که خورشید و ماه

Назора шуданд андарони базмгоҳ

نظاره شدند اندران بزمگاه

Пас он номаи зол посух навишт

پس آن نامهٔ زال پاسخ نوشت

Биёрост чун марғзори биҳишт

بیاراست چون مرغزار بهشت

Нахуст офарин кард бар кирдигор

نخست آفرین کرد بر کردگار

Барон шодмони гардиши рӯзгор

بران شادمان گردش روزگار

Сутудан гирифт онгаҳе зол ро

ستودن گرفت آنگهی زال را

Худованди шамшеру купол ро

خداوند شمشیر و کوپال را

Пас омад бидон пайкари парниён

پس آمد بدان پیکر پرنیان

Ки ёл ялон дошту фари каён

که یال یلان داشت و فر کیان

Бифармуд кинро чунин арҷманд

بفرمود کین را چنین ارجمند

Бидоред каз дами наёбади газанд

بدارید کز دم نیابد گزند

Ниёйиш ҳаме кардам андари ниҳон

نیایش همی کردم اندر نهان

Шабу рӯз бо кирдигори ҷаҳон

شب و روز با کردگار جهان

Ки зинда бибинад ҷҳонбини ман

که زنده ببیند جهانبین من

зи тухми ту гардӣ ба ойини ман

ز تخم تو گردی به آیین من

Кунун шуд мароу турои пушти рост

کنون شد مرا و ترا پشت راست

Набояд ҷуз аз зндгониши хост

نباید جز از زندگانیش خواست

Фиристода омад чу боди дмон

فرستاده آمد چو باد دمان

Бар золи равшани дилу шодмон

بر زال روشن دل و شادمان

Чу бишунид золи ин суханҳои нағз

چو بشنید زال این سخنهای نغز

Ки равшани равон андар ояд ба мағз

که روشن روان اندر آید به مغز

Ба шодяш бар шодмонӣ фузуд

به شادیش بر شادمانی فزود

БроФрохти гардан ба чархи кабӯд

برافراخت گردن به چرخ کبود

Ҳамеи гашт чанде брўбри ҷаҳон

همی گشت چندی بروبر جهان

Бараҳна шуд он рӯзгори ниҳон

برهنه شد آن روزگار نهان

Ба рустам ҳаме дод даҳ дояи шер

به رستم همی داد ده دایه شیر

Ки неруӣ мардасту сармояи шер

که نیروی مردست و سرمایه شیر

Чу аз шер омад сӯии хӯрданӣ

چو از شیر آمد سوی خوردنی

Шуд аз нон ва аз гӯшти афзӯданӣ

شد از نان و از گوشت افزودنی

Бадии панҷ мурдаи маровро хӯриш

بدی پنج مرده مراو را خورش

Бимонаданд мардум азон парвариш

بماندند مردم ازان پرورش

Чу рустами бпимўди болои ҳашт

چو رستم بپیمود بالای هشت

Басони яке сарви озоди гашт

بسان یکی سرو آزاد گشت

Чунон шуд ки рахшон ситора шавад

چنان شد که رخشان ستاره شود

Ҷаҳон бар ситора назора шавад

جهان بر ستاره نظاره شود

Ту гуфтӣ ки соми илстӣ ба ҷой

تو گفتی که سام یلستی به جای

Ба болоу дидору фарҳангу рой

به بالا و دیدار و فرهنگ و رای