Чу огоҳӣ омад ба соми далер

چو آگاهی آمد به سام دلیر

Ки шуд пӯри дастони ҳамонанди шер

که شد پور دستان همانند شیر

Каси андари ҷаҳон кӯдак норасед

کس اندر جهان کودک نارسید

Бад-ӣни шери мардӣ ва гардӣ надид

بدین شیر مردی و گردی ندید

Биҷунбед мрсомро дили зи ҷой

بجنبید مرسام را دل ز جای

Ба дидори он кӯдак омадаш рой

به دیدار آن کودک آمدش رای

Сипаҳро ба солори лашкари супурд

سپه را به سالار لشکر سپرد

Бирафту ҷаҳондидагонро бабрад

برفت و جهاندیدگان را ببرد

Чу меҳраши сӯии пӯр дастон кашид

چو مهرش سوی پور دستان کشید

Сипаҳро сӯй зоўлстон кашид

سپه را سوی زاولستان کشید

Чу зол огаҳӣ ёфт бар басти кӯс

چو زال آگهی یافت بر بست کوس

зи лашкари замини гашт чун обнӯс

ز لشکر زمین گشت چون آبنوس

Худу гирди меҳроби кобули худоӣ

خود و گرد مهراب کابل خدای

Пазира шуданро ниҳоданд рой

پذیره شدن را نهادند رای

Бузади муҳра дар ҷом ва бархест ғў

بزد مهره در جام و برخاست غو

Баромади з ҳар ду сипаҳи дору рӯ

برآمد ز هر دو سپه دار و رو

Яке лашкар аз кӯҳ то кӯҳи мард

یکی لشکر از کوه تا کوه مرد

Замини қиргўну ҳавои ложвард

زمین قیرگون و هوا لاژورد

Хурӯшидани тозии аспону пел

خروشیدن تازی اسپان و پیل

Ҳаме рафт овоз то чанд майл

همی رفت آواز تا چند میل

Яке жанда пелӣ биёростанд

یکی ژنده پیلی بیاراستند

Бирав тахти заррини бпиростнд

برو تخت زرین بپیراستند

Нишаст аз бар тахти зари пӯри зол

نشست از بر تخت زر پور زال

Абои бозуии шер ва бо китфу ёл

ابا بازوی شیر و با کتف و یال

Ба сари буриши тоҷу камар бар миён

به سر برش تاج و کمر بر میان

Сипари пеш ва дар дасти гурзи гарон

سپر پیش و در دست گرز گران

Чу аз даври сом ял омад падед

چو از دور سام یل آمد پدید

Сипаҳ бар ду равия рада баркашид

سپه بر دو رویه رده برکشید

Фурӯд омад аз бораи меҳробу зол

فرود آمد از باره مهراب و زال

Бузургон ки буданд бисёр сол

بزرگان که بودند بسیار سال

Якояк ниҳоданд сар бар замин

یکایک نهادند سر بر زمین

Абри соми яли хонданди офарин

ابر سام یل خواندند آفرین

Чу гули чеҳраи сом ял бушковед

چو گل چهرهٔ سام یل بشکفید

Чу бар пел бар бача шер дид

چو بر پیل بر بچهٔ شیر دید

Чунон ҳамаш бар пел пеш оваред

چنان همش بر پیل پیش آورید

Нигаҳ кард ва бо тоҷ ва тахташ бидид

نگه کرد و با تاج و تختش بدید

Яке офарин кард соми далер

یکی آفرین کرد سام دلیر

Ки тҳмо ҳжбро бизӣ шоди дайр

که تهما هژبرا بزی شاد دیر

Бабўсед рустамаши тахт эй шигифт

ببوسید رستمش تخت ای شگفت

Ниёро яке нав ситоиш гирифт

نیا را یکی نو ستایش گرفت

Ки эй паҳлавони ҷаҳон шод бош

که ای پهلوان جهان شاد باش

зи шохи туами ман ту бунёд бош

ز شاخ توام من تو بنیاد باش

Яке бандаам номвари сом ро

یکی بنده‌ام نامور سام را

Нишоем хуру хобу ором ро

نشایم خور و خواب و آرام را

Ҳамеи пушт зин хоҳаму дръ ва худ

همی پشت زین خواهم و درع و خود

Ҳамеи тир новак фиристам дуруд

همی تیر ناوک فرستم درود

Ба чеҳр ту монад ҳаме чеҳра ам

به چهر تو ماند همی چهره‌ام

Чу он ту бошад магар Зуҳра ам

چو آن تو باشد مگر زهره‌ام

Вазони пас фурӯд омад аз пели маст

وزان پس فرود آمد از پیل مست

Сипаҳдор бигирифт дасташи бадаст

سپهدار بگرفت دستش بدست

Ҳаме бар сару чашм ӯ дод бӯс

همی بر سر و چشم او داد بوس

Форуманд пелону овои кӯс

فروماند پیلان و آوای کوس

Сӯии кох азон пас ниҳоданд рӯй

سوی کاخ ازان پس نهادند روی

Ҳамаи роҳи шодон ва бо гуфт вгўӣ

همه راه شادان و با گفت‌وگوی

Ҳамаи кохҳо тахти заррини ниҳод

همه کاخها تخت زرین نهاد

Нишастанд ва хӯрданд ва буданд шод

نشستند و خوردند و بودند شاد

Баромади барин бар яке моҳён

برآمد برین بر یکی ماهیان

Ба ранҷӣ набастанд ҳаргизи миён

به رنجی نبستند هرگز میان

Бихӯраданд бода ба овоӣ равад

بخوردند باده به آوای رود

Ҳаме гуфт ҳар як ба навбати сурӯд

همی گفت هر یک به نوبت سرود

Ба як гӯшаи тахт , дастон нишаст

به یک گوشهٔ تخت، دستان نشست

Дигар гӯшаи рустамаши гурзӣ ба даст

دگر گوشه رستمش گرزی به دست

Ба пеши андаруни соми гиҳони гушой

به پیش اندرون سام گیهان گشای

Фурӯи ҳашта аз тоҷи пар ҳамЭй

فرو هشته از تاج پر همای

зи рустами ҳаме дар шигифтӣ бимонад

ز رستم همی در شگفتی بماند

Бирав ҳар замони ном яздон бихонад

برو هر زمان نام یزدان بخواند

Бидон бозуӣу ёл ва он пушту шох

بدان بازوی و یال و آن پشت و شاخ

Миён чун қалам , сина ва бар фарох

میان چون قلم، سینه و بَر فراخ

Ду рониш чу рони ҳиўнони ситабр

دو رانش چو ران هیونان ستبر

Дили шер нар дораду зӯри бабр

دل شیر نر دارد و زور ببر

Бад-ӣни хуби рӯе ва ин фару ёл

بدین خوب رویی و این فر و یال

Надорад кас аз паҳлавонони ҳам?ил

ندارد کس از پهلوانان همال

Бад-ӣни шодмонӣ кунун ме хӯрем

بدین شادمانی کنون می خوریم

Ба май ҷони андӯҳро бшкрим

به می جان اندوه را بشکریم

Ба зол онгаҳе гуфт то сад нажод

به زال آنگهی گفت تا صد نژاد

Бипурсӣ каси инро надорад биёад

بپرسی کس این را ندارد بیاد

Ки кӯдаки зи паҳлу бурун оваранд

که کودک ز پهلو برون آورند

Бад-ӣни некуии чора чун оваранд

بدین نیکویی چاره چون آورند

Бсимрғи бодои ҳазор офарин

بسیمرغ بادا هزار آفرین

Ки эзади варо раҳ намӯд андарин

که ایزد ورا ره نمود اندرین

Ки гетӣ сипанҷаст пари ойу рӯ

که گیتی سپنجست پر آی و رو

Куҳан шуд яке дигари оранди нав

کهن شد یکی دیگر آرند نو

Ба май дасти бурданд ва мисатон шуданд

به می دست بردند و مستان شدند

зи рустами сӯии ёд дастон шуданд

ز رستم سوی یاد دستان شدند

Ҳаме хӯрд меҳроб чандон набед

همی خورد مهراب چندان نبید

Ки чун хештани кас ба гетӣ надид

که چون خویشتن کس به گیتی ندید

Ҳаме гуфт нандешам аз золи зар

همی گفت نندیشم از زال زر

На аз сом ва наз шоҳ бо тоҷу фар

نه از سام و نز شاه با تاج و فر

Ману рустаму асби шабдизу теғ

من و رستم و اسب شبدیز و تیغ

Наёрад бирав соя густард меғ

نیارد برو سایه گسترد میغ

Кунам зиндаи ойини заҳҳок ро

کنم زنده آیین ضحاک را

Ба паии машк Соро кунам хок ро

به پی مشک سارا کنم خاک را

Пар аз ханда гашта лаби золу сом

پر از خنده گشته لب زال و سام

зи гуфтори меҳроби дили шодком

ز گفتار مهراب دل شادکام

Сари моҳи нави ҳурмузи меҳрмоҳ

سر ماه نو هرمز مهرماه

Барон тахт фархунда багазед роҳ

بران تخت فرخنده بگزید راه

Бисозед сом ва бурун шуд ба дар

بسازید سام و برون شد به در

Яке манзилӣ зол шуд бо падар

یکی منزلی زال شد با پدر

Ҳаме рафт бар пели дастами дижам

همی رفت بر پیل رستم دژم

Ба падрӯд кардани ниёро ба ҳам

به پدرود کردن نیا را به هم

Чунин гуфт мари золро к-эии писар

چنین گفت مر زال را کای پسر

Нигар то набошӣ ҷуз аз додгар

نگر تا نباشی جز از دادگر

Ба фармони шоҳони дили ороста

به فرمان شاهان دل آراسته

Хирадро гузин карда бар хоста

خرد را گزین کرده بر خواسته

Ҳамаи сола бар бастаи даст аз бадӣ

همه ساله بر بسته دست از بدی

Ҳамаи рӯзи ҷустаи раҳи эзадӣ

همه روز جسته ره ایزدی

Чунон дон ки бар кас намонад ҷаҳон

چنان دان که بر کس نماند جهان

Яке боядат ошкору ниҳон

یکی بایدت آشکار و نهان

Барин панд ман бош ва магзар азин

برین پند من باش و مگذر ازین

Биҷуз бар раҳи рости мспри замин

بجز بر ره راست مسپر زمین

Ки ман дар дил айдун гумонами ҳаме

که من در دل ایدون گمانم همی

Ки омад ба танагии замонами ҳаме

که آمد به تنگی زمانم همی

Ду фарзандро кард падрӯд ва гуфт

دو فرزند را کرد پدرود و گفت

Ки ин пандҳоро набояд наҳуфт

که این پندها را نباید نهفت

Баромади зи даргоҳи захм дароӣ

برآمد ز درگاه زخم درای

зи пелон хурӯшидани курноӣ

ز پیلان خروشیدن کرنای

Сипаҳбади сӯй бохтар кард рӯй

سپهبد سوی باختر کرد روی

Забони гарми гӯйу дили озарми ҷӯй

زبان گرم‌گوی و دل آزرم‌جوی

Бирафтанд бо ӯ ду фарзанд ӯ

برفتند با او دو فرزند او

Пар аз оби рух , дили пар аз панд ӯ

پر از آبْ رخ، دل پر از پند او

Ду манзил бирафтанду гаштанди боз

دو منزل برفتند و گشتند باز

Кашид он сипаҳбади бароаи дароз

کشید آن سپهبد براه دراز

Вазон рӯй золи сипаҳбад ба роҳ

وزان روی زال سپهبد به راه

Сӯии систони бози баради он сипоҳ

سوی سیستان باز برد آن سپاه

Шабу рӯз бо рустами шермард

شب و روز با رستم شیرمرد

Ҳаме кард шодӣ ва ҳам бода хӯрд

همی کرد شادی و هم باده خورد