Чунон бад ки меҳроби рӯзии пагоҳ

چنان بد که مهراب روزی پگاه

Бирафт ва биёмад аз он боргоҳ

برفت و بیامد از آن بارگاه

Гузар кард сӯии шабистони хеш

گذر کرد سوی شبستان خویش

Ҳамеи гашт бар гирди бустони хеш

همی گشت بر گرد بستان خویش

Ду хуршед буд андари айвон ӯ

دو خورشید بود اندر ایوان او

Чу синдхту рӯдобаи моҳ рӯй

چو سیندخت و رودابهٔ ماه روی

Биёроста ҳамчуи боғи баҳор

بیاراسته همچو باغ بهار

Саропои пари буиу ранг ва нигор

سراپای پر بوی و رنگ و نگار

Шигифтӣ ба рӯдоба андар бимонад

شگفتی به رودابه اندر بماند

Ҳамеи номи яздон бар ӯ бар бихонад

همی نام یزدان بر او بر بخواند

Яке сарв дид аз буриши гирди моҳ

یکی سرو دید از برش گرد ماه

Ниҳодаи зи анбар ба сар бар кулоҳ

نهاده ز عنبر به سر بر کلاه

Ба дебо ва гавҳар биёроста

به دیبا و گوهر بیاراسته

Ба сони биҳиштии пар аз хоста

به سان بهشتی پر از خواسته

Бипурсед синдхти меҳроб ро

بپرسید سیندخت مهراب را

з хўшоб бикшод унноб ро

ز خوشاب بگشاد عناب را

Ки чун рафтӣ имрӯз ва чун омадӣ

که چون رفتی امروز و چون آمدی

Ки кӯтоҳи бод аз ту дасти бадӣ

که کوتاه باد از تو دست بدی

Чаҳ мардаст ин пери сари пӯри сом

چه مردست این پیر سر پور سام

Ҳамеи тахт ёд оядашгар кном

همی تخت یاد آیدش گر کنام

Хуии мардумӣ ҳеҷ дорад ҳаме

خوی مردمی هیچ دارد همی

Пай номдорон сипорад ҳаме

پی نامداران سپارد همی

Чунин дод меҳроби посухи бадавӣ

چنین داد مهراب پاسخ بدوی

Ки эй сарви симин бар моҳ рӯй

که ای سرو سیمین بر ماه روی

Ба гетӣ дар аз паҳлавонони гирд

به گیتی در از پهلوانان گرد

Паии золи зар кас наёрад супурд

پی زال زر کس نیارد سپرد

Чу дасту анонаш бар айвон нигор

چو دست و عنانش بر ایوان نگار

Набинӣ на бар зин чун ӯ як савор

نبینی نه بر زین چون او یک سوار

Дили шер нар дораду зӯри пел

دل شیر نر دارد و زور پیل

Ду дасташ ба кирдори дарёии нил

دو دستش به کردار دریای نیل

Чу бар гоҳ бошад дар афшон буд

چو بر گاه باشد در افشان بود

Чу дар ҷанг бошад сари афшон буд

چو در جنگ باشد سر افشان بود

Рахши пжмронндаҳи арғавон

رخش پژمرانندهٔ ارغوان

Ҷавони солу бедору бахташи ҷавон

جوان سال و بیدار و بختش جوان

Ба кини андарун чун наҳанг балост

به کین اندرون چون نهنگ بلاست

Ба зини андаруни тез чанг аждаҳост

به زین اندرون تیز چنگ اژدهاست

Ншонндаҳи хок дар кин ба хӯн

نشانندهٔ خاک در کین به خون

Фшонндаҳи ханҷари обгун

فشانندهٔ خنجر آبگون

Аз оҳӯи ҳамон каш сипедаст мӯӣ

از آهو همان کش سپیدست موی

Бигӯед сухани мардуми айби ҷӯй

بگوید سخن مردم عیب جوی

Сипедии мӯяши бзибди ҳаме

سپیدی مویش بزیبد همی

Ту гӯйӣ ки дилҳо фиребади ҳаме

تو گویی که دلها فریبد همی

Чу бишунид рӯдоба он гуфт гӯй

چو بشنید رودابه آن گفت‌گوی

Барафрӯхт ва глноргўн кард рӯй

برافروخت و گلنارگون کرد روی

Дилаши гашти пуроташ аз меҳри зол

دلش گشت پرآتش از مهر زال

Аз ӯ давр шуд хӯрду орому ҳол

از او دور شد خورد و آرام و هال

Чу бигирифт ҷои хиради орзӯӣ

چو بگرفت جای خرد آرزوی

Дигар шуд ба рой ва ба ойину хуй

دگر شد به رای و به آیین و خوی