Парастанда бархест аз пеши ӯй
پرستنده برخاست از پیش اوی
Бидон чора бечора биниҳод рӯй
بدان چاره بیچاره بنهاد روی
Ба дебоӣ рӯмӣ биёростанд
به دیبای رومی بیاراستند
Сари зулфи бргли бпиростнд
سر زلف برگل بپیراستند
Бирафтанд ҳар панҷ то рӯдбор
برفتند هر پنج تا رودبار
з ҳар буиу рангӣ чу хуррами баҳор
ز هر بوی و رنگی چو خرم بهار
Маи фурӯдин всри сол буд
مه فرودین وسر سال بود
Лаб равад лшкргаҳи зол буд
لب رود لشکرگه زال بود
Ҳамеи гули чуданад аз лаби рӯдбор
همی گل چدند از لب رودبار
Рухон чун гулистону гул дар канор
رخان چون گلستان و گل در کنار
Нигаҳ кард дастони зи тахти баланд
نگه کرد دستان ز تخت بلند
Бипурсед кин гул прессатон кӣанд
بپرسید کاین گل پرستان کی َند
Чунин гуфт гӯянда бо паҳлавон
چنین گفت گوینده با پهلوان
Ки аз кохи меҳроби равшани равон
که از کاخ مهراب روشن روان
Парастандагонро сӯии гулистон
پرستندگان را سوی گلستان
Фиристад ҳамеи моҳи коблстон
فرستد همی ماه کابلستان
Ба назд парӣ чеҳрагон рафт зол
به نزد پری چهرگان رفت زال
Камони хост аз тарку бФрохти ёл
کمان خواست از ترک و بفراخت یال
Пиёда ҳаме рафт ҷӯёни шикор
پیاده همی رفت جویان شکار
Хшишор дид андари он рӯдбор
خشیشار دید اندر آن رودبار
Камони тарки глрх ба зиҳ бар ниҳод
کمان ترک گلرخ به زه بر نهاد
Ба дасти ҷаҳони паҳлавон дар ниҳод
به دست جهان پهلوان در نهاد
Нигаҳ кард то мурғ бархест зи об
نگه کرد تا مرغ برخاست ز آب
Яке тираи бндохти андари шитоб
یکی تیره بنداخت اندر شتاب
з парвозаш оварад гардони фурӯд
ز پروازش آورد گردان فرود
Чикони хӯну вшӣ шуда об равад
چکان خون و وشی شده آب رود
Бтрк онгаҳе гуфт зон сӯи гузар
بترک آنگهی گفت زان سو گذر
Биовар ту он мурғ афганда пар
بیاور تو آن مرغ افگنده پر
Ба киштӣ гузар кард тарки сутург
به کشتی گذر کرد ترک سترگ
Хиромед назд парастандаи тарк
خرامید نزد پرستنده ترک
Парастанда пурсед к-эии паҳлавон
پرستنده پرسید کای پهلوان
Сухани гӯй ва бигушоӣ ширини забон
سخن گوی و بگشای شیرین زبان
Ки ин шери бозуи гӯи пилтан
که این شیر بازو گو پیلتن
Чаҳ мардасту шоҳи кадоми анҷуман
چه مردست و شاه کدام انجمن
Ки бикшод зини гӯнаи тир аз камон
که بگشاد زین گونه تیر از کمان
Чаҳ синҷид ба пеши андараши бадгумон
چه سنجد به پیش اندرش بدگمان
Надидем зебандатар зини савор
ندیدیم زیبنده تر زین سوار
Ба тиру камон бар чунин комгор
به تیر و کمان بر چنین کامگار
Парӣ рӯй дандон ба лаб барниҳод
پری روی دندان به لب برنهاد
Макун гуфт азин гӯна аз шоҳи ёд
مکن گفت ازین گونه از شاه یاد
Шаҳи нимрўзсти фарзанди сом
شه نیمروزست فرزند سام
Ки дастонаш хонанд шоҳон ба ном
که دستانش خوانند شاهان به نام
Бигардади ҷаҳонгар бигардади савор
بگِردِ جهان گر بگردد سوار
Азин сон набинад яке номдор
ازین سان نبیند یکی نامدار
Парастанда бо кӯдаки моҳ рӯй
پرستنده با کودک ماه روی
Бихандед ва гуфташ ки чандин магӯӣ
بخندید و گفتش که چندین مگوی
Ки моҳӣаст меҳробро дар сарой
که ماهیست مهراب را در سرای
Ба як сари зи шоҳи ту бартари бпоӣ
به یک سر ز شاه تو برتر بپای
Ба болой соҷасту ҳамранги оҷ
به بالای ساج است و همرنگ عاج
Яке эзадӣ бар сар аз машки тоҷ
یکی ایزدی بر سر از مشک تاج
Ду наргиси дижам ва ду абрӯ ба хам
دو نرگس دژم و دو ابرو به خم
Сутуни ду абрӯ чу симини қалам
ستون دو ابرو چو سیمین قلم
Даҳонаш ба танагии дили мустаманд
دهانش به تنگی دل مستمند
Сари зулф чун ҳалқаи пои банд
سر زلف چون حلقهٔ پایبند
Ду ҷодӯаши пари хобу пуроб рӯй
دو جادوش پر خواب و پرآب روی
Пар аз лолаи рухсору пари машки мӯӣ
پر از لاله رخسار و پر مشک موی
Нафасро магар бар лабаш роҳ нест
نفس را مگر بر لبش راه نیست
Чуну дар ҷаҳон низ як моҳ нест
چنو در جهان نیز یک ماه نیست
Парастандагон ҳар яке ошкор
پرستندگان هر یکی آشکار
Ҳаме кард васфи рухи он нигор
همی کرد وصف رخ آن نگار
Бад-ӣни чора то он лаби лаъли фом
بدین چاره تا آن لب لعل فام
Кунад ошно бо лаби пӯри сом
کند آشنا با لب پور سام
Чунин гуфт бо бандагони хуби чеҳр
چنین گفت با بندگان خوب چهر
Ки бо моҳ хубаст рухшандаи меҳр
که با ماه خوبست رخشنده مهر
Валикин ба гуфтани магар рӯй нест
ولیکن به گفتن مگر روی نیست
Буд кобро раҳи бад-ӣн ҷӯй нест
بود کاب را ره بدین جوی نیست
Диловар ки парҳез ҷӯяд зи ҷуфт
دلاور که پرهیز جوید ز جفت
Бимонад басоне андар наҳуфт
بماند به آسانی اندر نهفت
Бидон тоаш духтар набошад зи бен
بدان تاش دختر نباشد ز بن
Набояд шуниданаши нанги сухан
نباید شنیدنش ننگ سخن
Чунин гуфт мари ҷуфтро бози нар
چنین گفت مر جفت را باز نر
Чу бар хоя бинишаст ва густард пар
چو بر خایه بنشست و گسترد پر
Казин хоягар моя берун кунам
کزین خایه گر مایه بیرون کنم
зи пушти падари хоя берун кунам
ز پشت پدر خایه بیرون کنم
Азишон чу баргашти хандони ғулом
ازیشان چو برگشت خندان غلام
Бипурсед азу номвари пӯри сом
بپرسید از و نامور پور سام
Ки бо ту чаҳ гуфт он ки хандон шудӣ
که با تو چه گفت آن که خندان شدی
Кушодаи лабу сим дандон шудӣ
گشاده لب و سیم دندان شدی
Бигуфт ончӣ бишунид бо паҳлавон
بگفت آنچه بشنید با پهلوان
зи шодии дил паҳлавон шуд ҷавон
ز شادی دل پهلوان شد جوان
Чунин гуфт бо ридки моҳ рӯй
چنین گفت با ریدک ماه روی
Ки рӯи мари парастандагонро бигӯӣ
که رو مر پرستندگان را بگوی
Ки аз гулистони як замон магзаред
که از گلستان یک زمان مگذرید
Магар бо гул аз боғ гавҳар бурид
مگر با گل از باغ گوهر برید
Дирами хосту динору гавҳари зи ганҷ
درم خواست و دینار و گوهر ز گنج
Гиронмояи дебои зарбафти панҷ
گرانمایه دیبای زربفت پنج
Бифармуд кин назд эшон бурид
بفرمود کاین نزد ایشان برید
Касеро мгўӣид ва пинҳон бурид
کسی را مگوئید و پنهان برید
Набояд шудани шани сӯии кохи боз
نباید شدن شان سوی کاخ باز
Бидон то паёмӣ фиристам броз
بدان تا پیامی فرستم براز
Бирафтанд зии моҳи рухсори панҷ
برفتند زی ماه رخسار پنج
Абои гарми гуфтору динору ганҷ
ابا گرم گفتار و دینار و گنج
Бадишон супурданд зару гуҳар
بدیشان سپردند زر و گهر
Паёми ҷаҳони паҳлавони золи зар
پیام جهان پهلوان زال زر
Парастанда бо моҳ дидор гуфт
پرستنده با ماه دیدار گفت
Ки ҳаргиз намонад сухан дар наҳуфт
که هرگز نماند سخن در نهفت
Магар онкӣ бошад миёни ду тан
مگر آنکه باشد میان دو تن
Се тани нонҳонсту чори анҷуман
سه تن نانهانست و چار انجمن
Бигӯӣ эй хирадманди покизаи рой
بگوی ای خردمند پاکیزه رای
Сухангар ба розаст бо мо сарой
سخن گر به رازست با ما سرای
Парастанда гуфтанд як бо дигар
پرستنده گفتند یک با دگر
Ки омад ба доми андаруни шери нар
که آمد به دام اندرون شیر نر
Кунун кори рӯдобау коми зол
کنون کار رودابه و کام زال
Ба ҷой омад ва ин буд неки фол
به جای آمد و این بود نیک فال
Биёмад сияҳи чашми ганҷури шоҳ
بیامد سیه چشم گنجور شاه
Ки буд андари он кори дастури шоҳ
که بود اندر آن کار دستور شاه
Сухан ҳар чаҳ бишунид аз он длнўоз
سخن هر چه بشنید از آن دلنواز
Ҳаме гуфт пеши сипаҳбад ба роз
همی گفت پیش سپهبد به راز
Сипаҳбад хиромед то гулистон
سپهبد خرامید تا گلستان
Бар умеди хуршеди коблстон
بر امید خورشید کابلستان
Парӣ рӯй глрх батон тароз
پری روی گلرخ بتان طراز
Бирафтанду бурданди пешаши намоз
برفتند و بردند پیشش نماز
Сипаҳбад бипурсед азишон сухан
سپهبد بپرسید ازیشان سخن
зи болоу дидори он сарви бен
ز بالا و دیدار آن سرو بن
зи гуфтору дидору ройу хирад
ز گفتار و دیدار و رای و خرد
Бидон то ба хуии вай андар хӯрд
بدان تا به خوی وی اندر خورد
Бигӯед бо ман якояки сухан
بگویید با من یکایک سخن
Ба кажии нигари нФгниди инчи бен
به کژی نگر نفگنید ایچ بن
Агар ростии тон буд гуфт вгўӣ
اگر راستیتان بود گفتوگوی
Ба наздики ман тон буд обрӯӣ
به نزدیک من تان بود آبروی
Вагар ҳеҷ кажии гумоне барам
وگر هیچ کژی گمانی برم
Ба зери пай пелатон биспурам
به زیر پی پیلتان بسپرم
Рухи лолаи рухи гашт чун сндрўс
رخ لاله رخ گشت چون سندروس
Ба пеши сипаҳбад замин дод бӯс
به پیش سپهبد زمین داد بوس
Чунин гуфт каз модари андари ҷаҳон
چنین گفت کز مادر اندر جهان
Назояд каси андари миёни маон
نزاید کس اندر میان مهان
Ба дидори сом ва ба болой ӯ
به دیدار سام و به بالای او
Ба покии дилу донишу рой ӯ
به پاکی دل و دانش و رای او
Дигар чун ту эй паҳлавони далер
دگر چون تو ای پهلوان دلیر
Бад-ӣни брзи болоу бозуии шер
بدین برز بالا و بازوی شیر
Ҳаме мечакад гӯйӣ аз рӯй ту
همی می چکد گویی از روی تو
Абираст гӯйии магари буии ту
عبیرست گویی مگر بوی تو
Се дигар чу рӯдобаи моҳ рӯй
سه دیگر چو رودابهٔ ماه روی
Яке сарв симаст бо рангу буи
یکی سرو سیمست با رنگ و بوی
зи сар то ба поиш гуласт всмн
ز سر تا به پایش گلست وسمن
Ба сарви сеӣ бар Суҳайли Яман
به سرو سهی بر سهیل یمن
Аз он гунбади сими сар бар замин
از آن گنبد سیم سر بر زمین
Фурӯи ҳашта бар гули каманд аз камӣн
فرو هشته بر گل کمند از کمین
Ба машк ва ба анбари сараши бофта
به مشک و به عنبر سرش بافته
Ба ёқӯту зумурради таниши тофта
به یاقوت و زمرد تنش تافته
Сари зулфу ҷаъдаш чу мишкӣни зира
سر زلف و جعدش چو مشکین زره
Фгндсти гӯйии гиреҳ бар гиреҳ
فگندست گویی گره بر گره
Даҳ ангушт бирасон симини қалам
ده انگشت برسان سیمین قلم
Бирав карда аз ғолияи сдрқм
برو کرده از غالیه صدرقم
Бути орой чун ӯ набинад бичин
بت آرای چون او نبیند بچین
Бирав моҳ ва парвин кунанд офарин
برو ماه و پروین کنند آفرین
Сипаҳбади парастандаро гуфт гарм
سپهبد پرستنده را گفت گرم
Суханҳои ширин ба овои нарм
سخنهای شیرین به آوای نرم
Ки акнӯн чаҳ чораст бо ман бигӯӣ
که اکنون چه چارست با من بگوی
Яке роҳ ҷустан ба наздики ӯй
یکی راه جستن به نزدیک اوی
Ки моро дилу ҷони пар аз меҳр ӯст
که ما را دل و جان پر از مهر اوست
Ҳамаи орзӯ дидан чеҳр ӯст
همه آرزو دیدن چهر اوست
Парастандаи гуфто чу фармони диҳӣ
پرستنده گفتا چو فرمان دهی
Гузорем то кохи сарви сеӣ
گذاریم تا کاخ سرو سهی
зи фархундаи рои ҷаҳони паҳлавон
ز فرخنده رای جهان پهلوان
зи гуфтору дидори равшани равон
ز گفتار و دیدار روشن روان
Фиребем ва гӯйем ҳар гӯна Эй
فریبیم و گوییم هر گونهای
Миён андарун нест вожўнаҳ Эй
میان اندرون نیست واژونهای
Срмшки бӯяш ба доми оварем
سرمشک بویش به دام آوریم
Лабаши зии лаби пӯри соми оварем
لبش زی لب پور سام آوریم
Хиромади магари паҳлавон бо каманд
خرامد مگر پهلوان با کمند
Ба наздики девори кохи баланд
به نزدیک دیوار کاخ بلند
Кунад ҳалқа дар гардани конгресс
کند حلقه در گردن کنگره
Шавад шери шод аз шикори барра
شود شیر شاد از شکار بره
Бирафтанд хубону баргашти зол
برفتند خوبان و برگشت زال
Дилаши гашт бо кому шодии ҳам?ил
دلش گشت با کام و شادی همال