Расиданди хубон ба даргоҳи кох

رسیدند خوبان به درگاه کاخ

Ба дасти андарун ҳар як аз гули ду шох

به دست اندرون هر یک از گل دو شاخ

Нигаҳ кард дарбони брорости ҷанг

نگه کرد دربان برآراست جنگ

Забон кард густох ва дил кард танг

زبان کرد گستاخ و دل کرد تنگ

Ки бе гуҳи зи даргоҳ берун шавед

که بی‌گه ز درگاه بیرون شوید

Шигифт оядам то шумо чун шавед

شگفت آیدم تا شما چون شوید

Батон посухашро биёростанд

بتان پاسخش را بیاراستند

Ба танагии дил аз ҷои бархестанд

به تنگی دل از جای برخاستند

Ки имрӯзи рӯзӣ дигар гӯна нест

که امروز روزی دگر گونه نیست

Ба роҳи гулони дев вожўнаҳ нест

به راه گلان دیو واژونه نیست

Баҳор омад азглстони гули ченӣам

بهار آمد ازگلستان گل چنیم

з рӯй замини шохи сунбули ченӣам

ز روی زمین شاخ سنبل چنیم

Нигаҳбон дар гуфт комрўзи кор

نگهبان در گفت کامروز کار

Набояд гирифтан бидон ҳам шумор

نباید گرفتن بدان هم شمار

Ки золи сипаҳбад бкобл набӯд

که زال سپهبد بکابل نبود

Саропардаи шоҳ зобул набӯд

سراپردهٔ شاه زابل نبود

Набинед каз кохи кобули худоӣ

نبینید کز کاخ کابل خدای

Ба зини андари оради бшбгири пой

به زین اندر آرد بشبگیر پای

Агаратон бибинад чунин гули бадаст

اگرتان ببیند چنین گل بدست

Кунад бар замини тони ҳам онгоҳи паст

کند بر زمین‌تان هم آنگاه پست

Шуданд андари айвон батон тароз

شدند اندر ایوان بتان طراز

Нишастанд ва бо моҳ гуфтанд роз

نشستند و با ماه گفتند راز

Ниҳоданд динору гавҳар ба пеш

نهادند دینار و گوهر به پیش

Бипурсед рӯдоба аз кам ва беш

بپرسید رودابه از کم و بیش

Ки чун будатон кор бо пӯри сом

که چون بودتان کار با پور سام

Бдидн бааст ар ба овозу ном

بدیدن بهست ار به آواز و نام

Парии чеҳра ҳар панҷ бишитофтанд

پری چهره هر پنج بشتافتند

Чу бо моҳи ҷой сухан ёфтанд

چو با ماه جای سخن یافتند

Ки мардӣаст бирасон сарви сеӣ

که مردیست برسان سرو سهی

Ҳамаш зеб ва ҳам фари шоҳаншаҳӣ

همش زیب و هم فر شاهنشهی

Ҳамаш рангу буи ва ҳамаш қаду шох

همش رنگ و بوی و همش قد و شاخ

Савории миёни лоғар ва бар фарох

سواری میان لاغر و بر فراخ

Ду чашмаш чу ду наргиси қиргўн

دو چشمش چو دو نرگس قیرگون

Лабонаш чу басади рухонаш чу хӯн

لبانش چو بسد رخانش چو خون

Кафу соидаш чу кафи шери нар

کف و ساعدش چو کف شیر نر

Ҳиўни рону мӯбади дилу шоҳи фар

هیون ران و موبد دل و شاه فر

Саросар сипедаст мӯяши брнг

سراسر سپیدست مویش برنگ

Аз оҳӯ ҳаминаст ва ин нест нанг

از آهو همین است و این نیست ننگ

Сари ҷаъди он паҳлавони ҷаҳон

سر جعد آن پهلوان جهان

Чу симини зира бар гули арғавон

چو سیمین زره بر گل ارغوان

Ки гӯйии ҳамеи худ чунон боядӣ

که گویی همی خود چنان بایدی

Вагар нестии меҳри нФзоидӣ

وگر نیستی مهر نفزایدی

Ба диёр ту додаемаш навид

به دیدار تو داده‌ایمش نوید

з мо бозгаштаст дили пурумед

ز ما بازگشتست دل پرامید

Кунун чораи кор меҳмон бисоз

کنون چارهٔ کار مهمان بساز

Бифармоӣ то бар чаҳ гирдем боз

بفرمای تا بر چه گردیم باز

Чунин гуфт бо бандагони сарви бен

چنین گفت با بندگان سرو بن

Ки дигари шдстӣ ба ройу сухан

که دیگر شدستی به رای و سخن

Ҳамон золи кӯи мурғи парварда буд

همان زال کو مرغ پرورده بود

Чунон пери сар буду пажмурда буд

چنان پیر سر بود و پژمرده بود

Ба дидор шуд чун гули арғавон

به دیدار شد چون گل ارغوان

Сеӣ қаду зебои руху паҳлавон

سهی قد و زیبا رخ و پهلوان

Рухи ман ба пешаш биёростӣ

رخ من به پیشش بیاراستی

Ба гуфтор ва зон пас бҳохўостӣ

به گفتار و زان پس بهاخواستی

Ҳаме гуфту лабро пар аз ханда дошт

همی گفت و لب را پر از خنده داشت

Рухони ҳам чу гулнор огндаҳ дошт

رخان هم چو گلنار آگنده داشت

Парастанда бо бонӯии моҳ рӯй

پرستنده با بانوی ماه‌روی

Чунин гуфт кокнўни раҳи чораи ҷӯй

چنین گفت کاکنون ره چاره جوی

Ки яздон ҳар ончати ҳаво буд дод

که یزدان هر آنچت هوا بود داد

Саранҷоми ин кори фархундаи бод

سرانجام این کار فرخنده باد

Яке хона будаш чу хуррами баҳор

یکی خانه بودش چو خرم بهار

зи чеҳр бузургон бирав бар нигор

ز چهر بزرگان برو بر نگار

Ба дебоӣ чинӣ биёростанд

به دیبای چینی بیاراستند

Тибқҳои заррини бпиростнд

طبق‌های زرین بپیراستند

Ақиқ ва забарҷад бирав рехтанд

عقیق و زبرجد برو ریختند

Майу машку анбари бромихтнд

می و مشک و عنبر برآمیختند

Ҳамаи зару пирӯзаи бади ҷомашон

همه زر و پیروزه بد جامشان

Ба равшани гулоби андари ошомашон

به روشن گلاب اندر آشامشان

Бунафшаи гулу наргису арғавон

بنفشه گل و نرگس و ارغوان

Самани шоху сунбул ба дигари карон

سمن شاخ و سنبل به دیگر کران

Аз он хонаи духти хуршед рӯй

از آن خانهٔ دخت خورشید روی

Баромади ҳаме то ба хуршеди буи

برآمد همی تا به خورشید بوی