Чу хуршед тобанда шуд нопадид

چو خورشید تابنده شد ناپدید

Дар ҳуҷраи бастанд ва гум шуд калид

در حجره بستند و گم شد کلید

Парастанда шуд сӯии дастони сом

پرستنده شد سوی دستان سام

Ки шуд сохта кор бигзор гом

که شد ساخته کار بگذار گام

Сипаҳбади сӯй кох биниҳод рӯй

سپهبد سوی کاخ بنهاد روی

Чунон чун буд мардуми ҷуфти ҷӯй

چنان چون بود مردم جفت جوی

Баромади сияҳи чашми глрх ба бом

برآمد سیه چشم گلرخ به بام

Чу сарви сеӣ бар сараши моҳи том

چو سرو سهی بر سرش ماه تام

Чу аз даври дастони соми савор

چو از دور دستان سام سوار

Падед омад он духтари номдор

پدید آمد آن دختر نامدار

Ду биҷодаҳ бикшод ва овоз дод

دو بیجاده بگشاد و آواز داد

Ки шод омадӣ эй ҷавонмарди шод

که شاد آمدی ای جوانمرد شاد

Дуруди ҷаҳони офарин бар ту бод

درود جهان آفرین بر تو باد

Хами чархи гардони замини ту бод

خم چرخ گردان زمین تو باد

Пиёдаи бад-ӣни сони зи пардаи сарой

پیاده بدین سان ز پرده سرای

Брнҷидти ин хусравонеи ду пой

برنجیدت این خسروانی دو پای

Сипаҳбад казон гӯна ово шунид

سپهبد کزان گونه آوا شنید

Нигаҳ карду хуршеди рухро бидид

نگه کرد و خورشید رخ را بدید

Шудаи бом аз он гавҳари тобнок

شده بام از آن گوهر تابناک

Ба ҷои гули сурхи ёқӯти хок

به جای گل سرخ یاقوت خاک

Чунин дод посух ки эй моҳи чеҳр

چنین داد پاسخ که ای ماه چهر

Дурудати зи ман офарин аз сипеҳр

درودت ز من آفرین از سپهر

Чаҳ мояи шубони дидаи андари смок

چه مایه شبان دیده اندر سماک

Хурушон бидам пеши яздони пок

خروشان بدم پیش یزدان پاک

Ҳамеи хостам то худои ҷаҳон

همی خواستم تا خدای جهان

Намояди марои рӯяти андари ниҳон

نماید مرا رویت اندر نهان

Кунун шоди гаштам ба овози ту

کنون شاد گشتم به آواز تو

Бад-ӣни хуби гуфтор бо нози ту

بدین خوب گفتار با ناز تو

Яке чораи роҳи дидори ҷӯй

یکی چارهٔ راه دیدار جوی

Чаҳ пурсӣ ту бар бора ва ман ба кӯй

چه پرسی تو بر باره و من به کوی

Парӣ рӯй гуфт сипаҳбади шунӯд

پری روی گفت سپهبد شنود

Сари шеър гулнор бикшод зуд

سر شعر گلنار بگشاد زود

Камандии кушод ӯ зи сарви баланд

کمندی گشاد او ز سرو بلند

Кас аз машк зон сон напечад каманд

کس از مشک زان سان نپیچد کمند

Хами андари хаму мор бар мор бар

خم اندر خم و مار بر مار بر

Барон ғабғабаши нор бар нор бар

بران غبغبش نار بر نار بر

Бадв гуфт бар тоз ва баркаш миён

بدو گفت بر تاز و برکش میان

Бар шер бигушоӣу чанги каён

بر شیر بگشای و چنگ کیان

Бигир ин сияҳи гесу аз як сеюм

بگیر این سیه گیسو از یک سوم

зи баҳри ту бояд ҳамеи гесуам

ز بهر تو باید همی گیسوم

Нигаҳ кард золи андарони моҳ рӯй

نگه کرد زال اندران ماه روی

Шигифтӣ бимонад андарон рӯйу мӯӣ

شگفتی بماند اندران روی و موی

Чунин дод посух ки ин нест дод

چنین داد پاسخ که این نیست داد

Чунин рӯзи хуршед равшан мабод

چنین روز خورشید روشن مباد

Ки ман дастро хира бар ҷони занам

که من دست را خیره بر جان زنم

Барин хастаи дили тези пайкони занам

برین خسته دل تیز پیکان زنم

Каманд аз раҳеи бастад ва дод хам

کمند از رهی بستد و داد خم

БиФгнди хор ва назд инчи дам

بیفگند خوار و نزد ایچ دم

Ба ҳалқа даромад сари конгресс

به حلقه درآمد سر کنگره

Баромади зи бен то ба сари яксара

برآمد ز بن تا به سر یکسره

Чу бар боми он бора бинишаст боз

چو بر بام آن باره بنشست باز

Баромади парӣ рӯйу барадаши намоз

برآمد پری روی و بردش نماز

Гирифт он замони дасти дастон ба даст

گرفت آن زمان دست دستان به دست

Бирафтанд ҳар ду ба кирдори маст

برفتند هر دو به کردار مست

Фурӯд омад аз боми кохи баланд

فرود آمد از بام کاخ بلند

Ба дасти андаруни дасти шохи баланд

به دست اندرون دست شاخ بلند

Сӯии хона зарнигор омаданд

سوی خانهٔ زرنگار آمدند

Барон маҷлис шоҳвор омаданд

بران مجلس شاهوار آمدند

Биҳиштии бади оростаи пари зи нур

بهشتی بد آراسته پر ز نور

Парастанда бар пой ва бар пеши ҳур

پرستنده بر پای و بر پیش حور

Шигифти андрўи мондаи бади золи зар

شگفت اندرو مانده بد زال زر

Барон рӯй ва он мӯӣу болоу фар

برآن روی و آن موی و بالا و فر

Абои ёрау тавқ ва бо гӯшвор

ابا یاره و طوق و با گوشوار

зи динору гавҳар чу боғи баҳор

ز دینار و گوهر چو باغ بهار

Ду рухсора чун лолаи андари саман

دو رخساره چون لاله اندر سمن

Сари ҷаъди зулфаши шикан бар шикан

سر جعد زلفش شکن بر شکن

Ҳамон зол бо фари шоҳаншаҳӣ

همان زال با فر شاهنشهی

Нишаста бар моҳ бар Фрҳӣ

نشسته بر ماه بر فرهی

Ҳамоили яке дашнаи андари буриш

حمایل یکی دشنه اندر برش

зи ёқӯти сурхи афсарӣ бар сараш

ز یاقوت سرخ افسری بر سرش

Ҳаме буд бӯсу канор ва набед

همی بود بوس و کنار و نبید

Магари шери кӯи гӯрро ншкрид

مگر شیر کو گور را نشکرید

Сипаҳбад чунин гуфт бо моҳ рӯй

سپهبد چنین گفت با ماه‌روی

Ки эй сарви симин бару ранги буи

که ای سرو سیمین بر و رنگ بوی

Манӯчеҳр агар башнавад достон

منوچهر اگر بشنود داستان

Набошад барин кори ҳамдостон

نباشد برین کار همداستان

Ҳамон соми нирми براردи хурӯш

همان سام نیرم برآرد خروش

Азин кор бар ман шавад ӯ Биҷӯш

ازین کار بر من شود او بجوش

Валикин на пурмоя ҷонасту тан

ولیکن نه پرمایه جانست و تن

Ҳамон хор гирам бапушам кафан

همان خوار گیرم بپوشم کفن

Пазируфтам аз додгари доварам

پذیرفتم از دادگر داورم

Ки ҳаргизи зи паймон ту нагузарам

که هرگز ز پیمان تو نگذرم

Шавам пеши яздон ситоиш кунам

شوم پیش یزدان ستایش کنم

Чу эзад прессатон ниёйиш кунам

چو ایزد پرستان نیایش کنم

Магари кӯи дили сому шоҳи замин

مگر کو دل سام و شاه زمین

Бишӯяд зи хашму зи пайкору кин

بشوید ز خشم و ز پیکار و کین

Ҷаҳон офарин башнавад гуфт ман

جهان آفرین بشنود گفت من

Магари кошкорои шӯии ҷуфти ман

مگر کاشکارا شوی جفت من

Бадв гуфт рӯдобаи ман ҳамчунин

بدو گفت رودابه من همچنین

Пазируфтам аз довари кешу дайн

پذیرفتم از داور کیش و دین

Ки бар ман набошад касе подшо

که بر من نباشد کسی پادشا

Ҷаҳони офарин бар забонами гўо

جهان آفرین بر زبانم گوا

Ҷуз аз паҳлавони ҷаҳони золи зар

جز از پهلوان جهان زال زر

Ки бо тахт ва тоҷаст вабои зебу фар

که با تخت و تاجست وبا زیب و فر

Ҳамеи меҳрашон ҳар замон беш буд

همی مهرشان هر زمان بیش بود

Хиради давр буд орзӯи пеш буд

خرد دور بود آرزو پیش بود

Чунин то сипедаи баромади зи ҷой

چنین تا سپیده برآمد ز جای

Табираи баромади зи пардаи сарой

تبیره برآمد ز پرده‌سرای

Пас он моҳро шед падрӯд кард

پس آن ماه را شید پدرود کرد

Бар хеши тору буриш пуд кард

بر خویش تار و برش پود کرد

зи болои каманд андар афганд зол

ز بالا کمند اندر افگند زال

Фурӯд омад аз кохи фаррухи ҳам?ил

فرود آمد از کاخ فرخ همال