Сӯии шоҳ таркон расед огаҳӣ
سوی شاه ترکان رسید آگهی
Казон номдорон ҷаҳон шуд тиҳӣ
کزان نامداران جهان شد تهی
Дилаши гашти пари оташ аз дарду ғам
دلش گشت پر آتش از درد و غم
Ду рухро ба хӯн ҷигар дод нам
دو رخ را به خون جگر داد نم
Барошуфту гуфто ки навзар куҷост
برآشفت و گفتا که نوذر کجاست
Казу виса хоҳад ҳамеи кӣнаи хост
کزو ویسه خواهد همی کینه خواست
Чаҳ чорааст ҷузи хӯн ӯ рехтан
چه چاره است جز خون او ریختن
Яке кӣнаи нави барангехтан
یکی کینهٔ نو برانگیختن
Ба дижхим фармуд кӯро кашон
به دژخیم فرمود کو را کشان
Бабр то биомузад ӯ срФшон
ببر تا بیاموزد او سرفشان
Сипаҳдори навзар чу огоҳ шуд
سپهدار نوذر چو آگاه شد
Бидонаст каши рӯз кӯтоҳ шуд
بدانست کش روز کوتاه شد
Сипоҳии пар аз ғулғул ва гуфту гӯй
سپاهی پر از غلغل و گفت و گوی
Сӯии шоҳ навзар ниҳоданд рӯй
سوی شاه نوذر نهادند روی
Бибастанд бозуаш бо банди танг
ببستند بازوش با بند تنگ
Кашидандаш аз ҷои пеши наҳанг
کشیدندش از جای پیش نهنگ
Ба дашти оўридндш аз хаймаи хор
به دشت آوریدندش از خیمه خوار
Бараҳнаи сару пойу баргаштаи кор
برهنه سر و پای و برگشته کار
Чу аз давр дидаш забон баргушод
چو از دور دیدش زبان برگشاد
зи кини ниёгон ҳаме кард ёд
ز کین نیاگان همی کرد یاد
зи тӯру зи силам андар омад нахуст
ز تور و ز سلم اندر آمد نخست
Дилу дида аз шарм шоҳон бишуст
دل و دیده از شرم شاهان بشست
Бадв гуфт ҳар бад ки ояд сазост
بدو گفت هر بد که آید سزاست
Бигуфт ва барошуфту шамшери хост
بگفت و برآشفت و شمشیر خواست
Бузади гардани хусрави тоҷдор
بزد گردن خسرو تاجدار
Танишро бхок андар афганд хор
تنش را بخاک اندر افگند خوار
Шуд он ёдгори манӯчеҳри шоҳ
شد آن یادگار منوچهر شاه
Тиҳӣ монад Эрони зи тахту кулоҳ
تهی ماند ایران ز تخت و کلاه
Аё донишии мард бисёр ҳуш
ایا دانشی مرد بسیار هوش
Ҳамаи чодар озмандӣ мапуаш
همه چادر آزمندی مپوش
Ки тахту калла чун ту бисёр дид
که تخت و کله چون تو بسیار دید
Чунин достон чанд хоҳӣ шунид
چنین داستان چند خواهی شنید
Раседӣ ба ҷое ки бишитофтӣ
رسیدی به جایی که بشتافتی
Саромад казу орзӯ ёфтӣ
سرآمد کزو آرزو یافتی
Чаҳ ҷӯӣ аз ин тираи хоки нижанд
چه جویی از این تیره خاک نژند
Ки ҳам бозгрдондти мустаманд
که هم بازگرداندت مستمند
Кигар чарх гардон кашад зини ту
که گر چرخ گردان کشد زین تو
Саранҷом хокаст болини ту
سرانجام خاکست بالین تو
Пас он бастагонро кашиданд хор
پس آن بستگان را کشیدند خوار
Ба ҷон хостанд онгаҳе зинҳор
به جان خواستند آنگهی زینهار
Чу ағрираси пурҳунар он бидид
چو اغریرث پرهنر آن بدید
Дил ӯ бабр дар чу оташ дамид
دل او ببر در چو آتش دمید
Ҳаме гуфт чандини сар бе гуноҳ
همی گفت چندین سر بیگناه
зи тан давр монад ба фармони шоҳ
ز تن دور ماند به فرمان شاه
Биёмад хурушон ба хоҳишгарӣ
بیامد خروشان به خواهشگری
Биёрост бо номвари доварӣ
بیاراست با نامور داوری
Ки чандини сарафрози гирду савор
که چندین سرافراز گرد و سوار
На бо тргу ҷавшан на дар корзор
نه با ترگ و جوشن نه در کارزار
Гирифтори куштан на воло буд
گرفتار کشتن نه والا بود
Нишебаст ҷое ки боло буд
نشیبست جایی که بالا بود
Сазад гар наёяд ба ҷонишони газанд
سزد گر نیاید به جانشان گزند
Сипории ҳмидўн ба ман шан бабанд
سپاری همیدون به من شان ببند
Баришон яке ғор зиндон кунам
بریشان یکی غار زندان کنم
Нигаҳдорашон ҳӯшмандон кунам
نگهدارشان هوشمندان کنم
Ба сорӣ ба зорӣ бароранд ҳуш
به ساری به زاری برآرند هوش
Ту аз хӯн ба каши даст ва чандин макуш
تو از خون به کش دست و چندین مکوش
Бубахшед ҷони шан ба гуфтори ӯй
ببخشید جانشان به گفتار اوی
Чу бишунид бо дарди пайкори ӯй
چو بشنید با درد پیکار اوی
Бифармудашон то ба сорӣ баранд
بفرمودشان تا به ساری برند
Ба ғул ва ба мсмор ва хорӣ баранд
به غل و به مسمار و خواری برند
Чу ин карда шуд соз рафтан гирифт
چو این کرده شد ساز رفتن گرفت
Замини зери аспон нуҳуфтан гирифт
زمین زیر اسپان نهفتن گرفت
зи пеши диҳистони сӯй рай кашид
ز پیش دهستان سوی ری کشید
Аз аспон ба ранҷ ва ба так хуй кашид
از اسپان به رنج و به تک خوی کشید
Кулоҳи киёнӣ ба сар бар ниҳод
کلاه کیانی به سر بر نهاد
Ба динор додан дар андргшод
به دینار دادن در اندرگشاد