Ба Густаҳм ва Тӯс омад ин огаҳӣ
به گستهم و طوس آمد این آگهی
Ки тира шуд он фари шоҳаншаҳӣ
که تیره شد آن فر شاهنشهی
Ба шамшери тези он сари тоҷдор
به شمشیر تیز آن سر تاجدار
Ба зорӣ буриданду баргашти кор
به زاری بریدند و برگشت کار
Бикунаданд мӯӣу шхўднд рӯй
بکندند موی و شخودند روی
Аз Эрони баромади якеҳои вҳўӣ
از ایران برآمد یکی هایوهوی
Сари саракашони гашти пургирду хок
سر سرکشان گشت پرگرد و خاک
Ҳамаи дидаи пари хӯни ҳамаи ҷомаи чок
همه دیده پر خون همه جامه چاک
Сӯй Зобулстон ниҳоданд рӯй
سوی زابلستان نهادند روی
Забони шоҳи гӯйу равони шоҳи ҷӯй
زبان شاهگوی و روان شاهجوی
Бар золи рафтанд бо сӯгу дард
بر زال رفتند با سوگ و درد
Рухони пари зи хӯну сарони пари зи гирд
رخان پر ز خون و سران پر ز گرد
Ки зорои длирои шҳо нўзро
که زارا دلیرا شها نوذرا
Гўои тоҷдорои мҳо мҳтро
گوا تاجدارا مها مهترا
Нигаҳбони Эрону шоҳи ҷаҳон
نگهبان ایران و شاه جهان
Сари тоҷдорону пушти маон
سر تاجداران و پشت مهان
Сарати афсар аз хок ҷӯяд ҳаме
سرت افسر از خاک جوید همی
Замини хӯни шоҳони ббўиди ҳаме
زمین خون شاهان ببوید همی
Гёиӣ ки равед барон бум ва бар
گیایی که روید بران بوم و بر
Нигун дорад аз шарми хуршеди сар
نگون دارد از شرم خورشید سر
Ҳаме дод хоҳем ва зорӣ кунем
همی داد خواهیم و زاری کنیم
Ба хӯни падар сӯгворӣ кунем
به خون پدر سوگواری کنیم
Нишони Фаридуни бадви зинда буд
نشان فریدون بدو زنده بود
Замини наъли аспи варои банда буд
زمین نعل اسپ ورا بنده بود
Ба зорӣу хории сарашро зи тан
به زاری و خواری سرش را ز تن
Буриданд бо номдори анҷуман
بریدند با نامدار انجمن
Ҳамаи теғ зҳробгўн баркашид
همه تیغ زهرآبگون برکشید
Ба кин ҷустан ойед ва душман кашид
به کین جستن آیید و دشمن کشید
Ҳамоно барин сӯг бо мо сипеҳр
همانا برین سوگ با ما سپهر
зи дидаи фурӯи борадии хӯн ба меҳр
ز دیده فرو باردی خون به مهر
Шумо низ дидаи пар аз хӯн кунед
شما نیز دیده پر از خون کنید
Ҳамаи ҷомаи ноз берун кунед
همه جامهٔ ناز بیرون کنید
Ки бо кин шоҳон нишоед ки чашм
که با کین شاهان نشاید که چشم
Набошад пар аз обу дили пари зи хашм
نباشد پر از آب و دل پر ز خشم
Ҳамаи анҷумани зор ва гирён шуданд
همه انجمن زار و گریان شدند
Чу бар оташи тез бирён шуданд
چو بر آتش تیز بریان شدند
Забон дод дастон ки то растхез
زبان داد دستان که تا رستخیز
Набинад ниёами марои теғи тез
نبیند نیام مرا تیغ تیز
Чмони чарма дар зер тахт манаст
چمان چرمه در زیر تخت منست
Синони дори найза дарахт манаст
سناندار نیزه درخت منست
Рикобаст пои марои ҷойгоҳ
رکابست پای مرا جایگاه
Яке трги тираи серумро кулоҳ
یکی ترگ تیره سرم را کلاه
Барин кӣнаи оромиш ва хоб нест
برین کینه آرامش و خواب نیست
Ҳаме чун ду чашмам ба ҷӯй об нест
همی چون دو چشمم به جوی آب نیست
Равони чунон шаҳриёри ҷаҳон
روان چنان شهریار جهان
Дарахшндаи бодои миёни маон
درخشنده بادا میان مهان
Шуморо ба дод ҷаҳони офарин
شما را به داد جهان آفرین
Дили армидаҳи бодо ба ойину дайн
دل ارمیده بادا به آیین و دین
зи модари ҳамаи маргро зода ем
ز مادر همه مرگ را زادهایم
Бриниму гардан варо дода ем
برینیم و گردن ورا دادهایم
Чу гардони сӯй кӣна бишитофтанд
چو گردان سوی کینه بشتافتند
Ба сории сарон огаҳӣ ёфтанд
به ساری سران آگهی یافتند
Азишон бишуд хӯрду орому хоб
ازیشان بشد خورد و آرام و خواب
Пар аз бими гаштанд аз афросйоб
پر از بیم گشتند از افراسیاب
Азон пас ба ағрирас омад паём
ازان پس به اغریرث آمد پیام
Ки эй пурманиши меҳтари неки ном
که ای پرمنش مهتر نیکنام
Ба гетӣ ба гуфтори ту зинда ем
به گیتی به گفتار تو زندهایم
Ҳамаи як ба як мари туро банда ем
همه یک به یک مر ترا بندهایم
Ту доне ки дастон ба Зобулстон
تو دانی که دستان به زابلستان
Ба ҷойаст бо шоҳи коблстон
به جایست با شاه کابلستان
Чу брзин ва чун Қорани разми зан
چو برزین و چون قارن رزمزن
Чу хроду кшўоди лшкршкн
چو خراد و کشواد لشکرشکن
Илоннд бо чангҳои дароз
یلانند با چنگهای دراز
Надоранд аз Эрони чунин дасти боз
ندارند از ایران چنین دست باز
Чу тобанд гардони азин сӯи Аннан
چو تابند گردان ازین سو عنان
Ба чашми андари оранди нӯки синон
به چشم اندر آرند نوک سنان
Азон тез гардад ради афросйоб
ازان تیز گردد رد افراسیاب
Дилаш гардад аз бастагони пуршитоб
دلش گردد از بستگان پرشتاب
Пас онгаҳ сари як рама бе гуноҳ
پس آنگه سر یک رمه بیگناه
Ба хоки андари оради зи баҳри кулоҳ
به خاک اندر آرد ز بهر کلاه
Агар бинад ағрираси ҳӯшманд
اگر بیند اغریرث هوشمند
Мари ин бастагонро кушояди зи банд
مر این بستگان را گشاید ز بند
Пароганда гирдем гирди ҷаҳон
پراگنده گردیم گرد جهان
Забони бргшоиими пеши маон
زبان برگشاییم پیش مهان
Ба пеши бузургон ситоиш кунем
به پیش بزرگان ستایش کنیم
Ҳамон пеши яздон ниёйиш кунем
همان پیش یزدان نیایش کنیم
Чунин гуфт ағрираси пурхирад
چنین گفت اغریرث پرخرد
Казин гӯнаи гуфтор кӣ дархурад
کزین گونه گفتار کی درخورد
зи ман ошкоро шавад душманӣ
ز من آشکارا شود دشمنی
Баҷушад сари марди оҳрмнӣ
بجوشد سر مرد آهرمنی
Яке чораи созами дигаргунаи зин
یکی چاره سازم دگرگونه زین
Ки бо ман нагардад бародар ба кин
که با من نگردد برادر به کین
Гар айдун ки дастон шавад тизчнг
گر ایدون که دستان شود تیزچنگ
Яке лашкари орад бар мо ба ҷанг
یکی لشکر آرد بر ما به جنگ
Чу орад ба наздики сории рама
چو آرد به نزدیک ساری رمه
Ба дастон сипорам шуморо ҳама
به دستان سپارم شما را همه
Бипардозам омул ниёем ба ҷанг
بپردازم آمل نیایم به جنگ
Серумро зи номи андрорм ба нанг
سرم را ز نام اندرآرم به ننگ
Бузургони Эрони зи гуфтори ӯй
بزرگان ایران ز گفتار اوی
Биравӣ замин барниҳоданд рӯй
بروی زمین برنهادند روی
Чу аз офариниш бипардохтанд
چو از آفرینش بپرداختند
Нўндии зи сорӣ бурун тохтанд
نوندی ز ساری برون تاختند
Бпўииди наздики дастони сом
بپویید نزدیک دستان سام
Биоварад азон номдорони паём
بیاورد ازان نامداران پیام
Ки бхшўд бар мо ҷаҳондори мо
که بخشود بر ما جهاندار ما
Шуд ағрираси пари хиради ёри мо
شد اغریرث پر خرد یار ما
Яке сахти паймони Фгндими бен
یکی سخت پیمان فگندیم بن
Барон барниҳодем яксар сухан
بران برنهادیم یکسر سخن
Каз Эрон чу дастони озодамард
کز ایران چو دستان آزادمرد
Биёянду ҷӯянд бо ваии набард
بیایند و جویند با وی نبرد
Гиронмояи ағрираси неки пай
گرانمایه اغریرث نیک پی
з омул гузорад сипаҳро ба рай
ز آمل گذارد سپه را به ری
Магари зинда аз чанги ин аждаҳо
مگر زنده از چنگ این اژدها
Тани як ҷаҳон мардум ояд раҳо
تن یک جهان مردم آید رها
Чу пӯянда дар Зобулстон расед
چو پوینده در زابلستان رسید
Сароянда дар пеш дастон расед
سراینده در پیش دستان رسید
Бузургону ҷанги оваронро бихонад
بزرگان و جنگآوران را بخواند
Паёми ялони пеш эшон баранд
پیام یلان پیش ایشان براند
Азон пас чунин гуфт к-эии сарварон
ازان پس چنین گفت کای سروران
Палангони ҷангӣу номи оварон
پلنگان جنگی و نامآوران
Кадомаст мардии кнорнги дил
کدامست مردی کنارنگ دل
Ба мардӣ сияҳ карда дар ҷанги дил
به مردی سیه کرده در جنگ دل
Харидори ин ҷанг ва ин тохтан
خریدار این جنگ و این تاختن
Ба хуршеди гардан барафрохтан
به خورشید گردن برافراختن
Бабр зад барон кори кшўоди даст
ببر زد بران کار کشواد دست
Манам гуфт ёзон бад-ӣн дод даст
منم گفت یازان بدین داد دست
Бирав офарин кард фархундаи зол
برو آفرین کرد فرخنده زال
Ки хуррами бадӣ то буд моҳу сол
که خرم بدی تا بود ماه و سال
Сипоҳии зи гардони прхошҷўӣ
سپاهی ز گردان پرخاشجوی
зи зобул ба омул ниҳоданд рӯй
ز زابل به آمل نهادند روی
Чу аз пеши дастон бурун шуд сипоҳ
چو از پیش دستان برون شد سپاه
Хабар шуд ба ағрираси неки хоҳ
خبر شد به اغریرث نیک خواه
Ҳамаи бастагонро ба сорӣ бимонад
همه بستگان را به ساری بماند
Бузад ноӣ рӯйин ва лашкар баранд
بزد نای رویین و لشکر براند
Чу гшўоди фаррух ба сорӣ расед
چو گشواد فرخ به ساری رسید
Падед омад он бандҳоро калид
پدید آمد آن بندها را کلید
Яке аспи мар ҳар якеро бсохт
یکی اسپ مر هر یکی را بساخت
зи сории сӯй Зобулстон битохт
ز ساری سوی زابلستان بتاخت
Чу омад ба дастони соми огаҳӣ
چو آمد به دستان سام آگهی
Ки баргашти гшўод бо Фрҳӣ
که برگشت گشواد با فرهی
Яке ганҷи вижа ба дарвеш дод
یکی گنج ویژه به درویش داد
Сарояндаро ҷома хеш дод
سراینده را جامهٔ خویش داد
Чу гшўоди наздик зобул расед
چو گشواد نزدیک زابل رسید
Пазира шудаш золи зар чун сзид
پذیره شدش زال زر چون سزید
Барон бастагон зор бигирист дайр
بران بستگان زار بگریست دیر
Куҷо монда буданд дар чанги шер
کجا مانده بودند در چنگ شیر
Пас аз номвари навзари шаҳриёр
پس از نامور نوذر شهریار
Ба сари хок бар кард ва бигирист зор
به سر خاک بر کرد و بگریست زار
Ба шаҳр андар оварадашон арҷманд
به شهر اندر آوردشان ارجمند
Биёрост айвонҳои баланд
بیاراست ایوانهای بلند
Чунон ҳам ки ҳангом навзар баданд
چنان هم که هنگام نوذر بدند
Ки бо тоҷ ва бо тахт ва афсар баданд
که با تاج و با تخت و افسر بدند
Биёрост дастони ҳамаи дастгоҳ
بیاراست دستان همه دستگاه
Шуд аз хоста бе ниёзи он сипоҳ
شد از خواسته بینیاز آن سپاه