Чу бишунид навзар ки Қоран бирафт

چو بشنید نوذر که قارن برفت

Дмон аз пасаш рӯй биниҳоду тафт

دمان از پسش روی بنهاد و تفت

Ҳамеи тохт каз рӯз бад бугзарад

همی تاخت کز روز بد بگذرد

Сипеҳраши магари зер пай насупурд

سپهرش مگر زیر پی نسپرد

Чу афросйоб огаҳӣ ёфт зуӣ

چو افراسیاب آگهی یافت زوی

Ки сӯй биёбон ниҳодаст рӯй

که سوی بیابان نهادست روی

Сипоҳ анҷуман кард ва пӯён бирафт

سپاه انجمن کرد و پویان برفت

Чу шер аз пасаш рӯй биниҳоду тафт

چو شیر از پسش روی بنهاد و تفت

Чу танг андар омад бар шаҳриёр

چو تنگ اندر آمد بر شهریار

Ҳамаш тохтан дид ва ҳам корзор

همش تاختن دید و هم کارزار

Бидон сон ки омад ҳамеи ҷусти роҳ

بدان سان که آمد همی جست راه

Ки то бар сари оради сиррӣ бе кулоҳ

که تا بر سر آرد سری بی‌کلاه

Шаби тира то шуд баланди офтоб

شب تیره تا شد بلند آفتاب

Ҳамеи гашт бо навзари афросйоб

همی گشت با نوذر افراسیاب

зи гирди саворони ҷаҳон тор шуд

ز گرد سواران جهان تار شد

Саранҷоми навзар гирифтор шуд

سرانجام نوذر گرفتار شد

Худу номдорони ҳазор ва дивист

خود و نامداران هزار و دویست

Ту гуфтӣ кашон бар замин ҷой нест

تو گفتی کشان بر زمین جای نیست

Басии роҳи ҷустанд ва бигурехтанд

بسی راه جستند و بگریختند

Ба доми балои ҳам броўихтнд

به دام بلا هم برآویختند

Чунон лашкариро гирифта ба банд

چنان لشکری را گرفته به بند

Биоварад бо шаҳриёри баланд

بیاورد با شهریار بلند

Агар бо ту гардун нишинад ба роз

اگر با تو گردون نشیند به راز

Ҳам аз гардиш ӯ наёбӣ ҷавоз

هم از گردش او نیابی جواز

Ҳамӯи тоҷу тахт баландӣ диҳад

همو تاج و تخت بلندی دهد

Ҳамӯи тирагӣ ва нижандӣ диҳад

همو تیرگی و نژندی دهد

Ба душман ҳаме монад ва ҳам ба дӯст

به دشمن همی ماند و هم به دوست

Гуҳии мағзи ёбии азуи гоҳи пӯст

گهی مغز یابی ازو گاه پوست

Сарат гар басоед ба абри сиёҳ

سرت گر بساید به ابر سیاه

Саранҷом хокаст азуи ҷойгоҳ

سرانجام خاک است ازو جایگاه

Вазон пас бифармуд афросйоб

وزان پس بفرمود افراسیاب

Ки аз ғору кӯҳу биёбону об

که از غار و کوه و بیابان و آب

Биҷавӣед то Қорани разми зан

بجویید تا قارن رزم زن

Раҳои наёбади азин анҷуман

رهایی نیابد ازین انجمن

Чу бишунид кови пеш азон рафта буд

چو بشنید کاو پیش ازان رفته بود

зи кор шабистон барошуфта буд

ز کار شبستان برآشفته بود

Ғамии гашт азон кори афросйоб

غمی گشت ازان کار افراسیاب

Азу давр шуд хӯрду орому хоб

ازو دور شد خورد و آرام و خواب

Ки Қоран раҳо ёфт аз вай ба ҷон

که قارن رها یافت از وی به جان

Барон дарди печид ва шуд бадгумон

بران درد پیچید و شد بدگمان

Чунин гуфт бо висаи номвар

چنین گفت با ویسهٔ نامور

Ки дили сахти гардон ба марги писар

که دل سخت گردان به مرگ پسر

Ки чун Қорани Кова ҷанг оварад

که چون قارن کاوه جنگ آورد

Паланг аз шитобаш диранг оварад

پلنگ از شتابش درنگ آورد

Туро рафт бояд бибаста камар

ترا رفت باید ببسته کمر

Яке лашкарии сохтаи пурҳунар

یکی لشکری ساخته پرهنر