Чўрўии замини гашти хуршеди фом

چوروی زمین گشت خورشید فام

Сухани гӯии бндўии буришади ббом

سخن گوی بندوی برشد ببام

Ббҳром гуфт эй ҷаҳондидаи мард

ببهرام گفت ای جهاندیده مرد

Бронгаҳ ки бархест аз дашти гирд

برانگه که برخاست از دشت گرد

Чу хусрави шуморо бидид ӯ бирафт

چو خسرو شما را بدید او برفت

Сӯии рӯм бо лашкари хеши тафт

سوی روم با لشکر خویش تفت

Кунунгар ту парони шӯй чун уқоб

کنون گر تو پران شوی چون عقاب

Вагар бартари ореи сар аз офтоб

وگر برتر آری سر از آفتاب

Набинад касе шоҳро ҷуз биравам

نبیند کسی شاه را جز بروم

Ки акнӯн куҳан шуд барон марзи вбўм

که اکنون کهن شد بران مرز وبوم

Кунун гар диҳедам ба ҷон зинҳор

کنون گر دهیدم به جان زینهار

Биёям бар паҳлавони савор

بیایم بر پهلوان سوار

Бигӯям сухани ҳарчи пурсади змн

بگویم سخن هرچ پرسد زمن

зи камӣу бешии он анҷуман

ز کمی و بیشی آن انجمن

Вагарна бапушам силеҳи набард

وگرنه بپوشم سلیح نبرد

Ба ҷанг андар оем бикрдори гирд

به جنگ اندر آیم بکردار گرد

Чу баҳром бишунид зу ин сухан

چو بهرام بشنید زو این سخن

Дили мард бурно шуд аз ғами куҳан

دل مرد برنا شد از غم کهن

Ба ёрон чунин гуфт кокнўн чаҳ суд

به یاران چنین گفت کاکنون چه سود

Агар ман барорам зи бндўии дӯд

اگر من برآرم ز بندوی دود

Ҳамон ба ки ӯро брпҳлўон

همان به که او را برپهلوان

Барам ҳам барин гӯнаи равшани равон

برم هم برین گونه روشن روان

Бигӯед бадв ҳарч донад зи шоҳ

بگوید بدو هرچ داند ز شاه

Агар сар диҳад гар сетанд кулоҳ

اگر سر دهد گر ستاند کلاه

Ба бндўӣ гуфт эй бади чораи ҷӯй

به بندوی گفت ای بد چاره‌جوی

Ту ин доварӣҳо ббҳроми гӯй

تو این داوریها ببهرام گوی

Фурӯд омад аз боми бндўии шер

فرود آمد از بام بندوی شیر

Ҳаме ронад бо номдори далер

همی‌راند با نامدار دلیر

Чўбшниди баҳроми комади сипоҳ

چوبشنید بهرام کامد سپاه

Сӯй рӯм шуд хусрави кӣнаи хоҳ

سوی روم شد خسرو کینه خواه

Зпўри Сиёвуш бар ошуфт сахт

زپور سیاوش بر آشفت سخت

Бадв гуфт к-эии бдрги шӯрбахт

بدو گفت کای بدرگ شوربخت

На кори ту буд инак Фрмўдмт

نه کار تو بود اینک فرمودمت

Ҳаме бе ҳунари хираи бстўдмт

همی بی‌هنر خیره بستودمت

Ҷаҳонҷӯии бндўиро пеш хонд

جهانجوی بندوی را پیش خواند

Ҳамеи хашми баҳром бо ӯ баранд

همی خشم بهرام با او براند

Бадв гуфт к-эии бдтни бдкнш

بدو گفت کای بدتن بدکنش

Фарибандаи мард аз дар сарзаниш

فریبنده مرد از در سرزنش

Сипоҳи маро хира Бифрефтӣ

سپاه مرا خیره بفریفتی

Збди гавҳари хеши ншкиФтӣ

زبد گوهر خویش نشکیفتی

Ту бо хусрав шавам гаштии яке

تو با خسرو شوم گشتی یکی

Ҷаҳондида Эй кардӣ аз кӯдакӣ

جهاندیده‌ای کردی از کودکی

Кунун омадӣ бо дилии пари сухан

کنون آمدی با دلی پر سخن

Ки ман нав кунам рӯзгори куҳан

که من نو کنم روزگار کهن

Бадв гуфт бндўии к-эии сарфароз

بدو گفت بندوی کای سرفراز

Змни ростии ҷӯйу тундии мсоз

زمن راستی جوی و تندی مساز

Бидон кони шаҳаншоҳ хеш манаст

بدان کان شهنشاه خویش منست

Бузургяши вродиш пеш манаст

بزرگیش ورادیش پیش منست

Фдокрдмши ҷон вбоист кард

فداکردمش جان وبایست کرد

Тугар меҳтарии гирди кажии магарад

تو گر مهتری گرد کژی مگرد

Бадв гуфт баҳроми ман зини гуноҳ

بدو گفت بهرام من زین گناه

Ки кардӣ нхўоҳмт кардани табоҳ

که کردی نخواهمت کردن تباه

Валикини ту ҳам кушта бар дасти ӯй

ولیکن تو هم کشته بر دست اوی

Шӯии зуду хуонеи марои рости гӯй

شوی زود و خوانی مرا راست گوی

Ниҳоданд бар пои бндўии банд

نهادند بر پای بندوی بند

Ббҳром додаш зи баҳри газанд

ببهرام دادش ز بهر گزند

Ҳаме буд то хур шуд андар наҳуфт

همی‌بود تا خور شد اندر نهفت

Биёмад пари андеша дил бихуфт

بیامد پر اندیشه دل بخفت