Ҳаме буд бндўии баста чу юз
همیبود بندوی بسته چو یوز
Ба зиндони баҳроми ҳафтод рӯз
به زندان بهرام هفتاد روز
Нигаҳбони бндўии баҳром буд
نگهبان بندوی بهرام بود
Казон банд ӯ неки ноком буд
کزان بند او نیک ناکام بود
Варо низ бндўӣ Бифрефтӣ
ورا نیز بندوی بفریفتی
Бабанд андар аз чораи ншкиФтӣ
ببند اندر از چاره نشکیفتی
Ки аз шоҳ Эрон машав ноумед
که از شاه ایران مشو ناامید
Агар тира шуд рӯз гардад сипед
اگر تیره شد روز گردد سپید
Агарчӣ шавад бахт ӯ дирсоз
اگرچه شود بخت او دیرساز
Шавад бахти пирӯз бо хўшнўоз
شود بخت پیروز با خوشنواز
Ҷаҳони офарини бртни киқбод
جهان آفرین برتن کیقباد
Бубахшеду гетии бадв боз дод
ببخشید و گیتی بدو باز داد
Намонад ба баҳроми ҳам тоҷи втхт
نماند به بهرام هم تاج وتخت
Чаҳ андешади ин мардуми неки бахт
چه اندیشد این مردم نیک بخت
зи деҳқони нажоди инч мардум мабод
ز دهقان نژاد ایچ مردم مباد
Ки хира диҳад хештани роббод
که خیره دهد خویشتن رابباد
Бонагашт бшмр кунун то думоҳ
بانگشت بشمر کنون تا دوماه
Ки аз рӯми бинӣ ба Эрони сипоҳ
که از روم بینی به ایران سپاه
Бад-ӣни тоҷу тахти оташи андрзннд
بدین تاج و تخت آتش اندرزنند
Ҳамаи зи юриш бар сараш башикананд
همه ز یورش بر سرش بشکنند
Бадв гуфт баҳромгар шаҳриёр
بدو گفت بهرام گر شهریار
Маро дод хоҳад ба ҷон зинҳор
مرا داد خواهد به جان زینهار
Зпнди тўороиш ҷон кунам
زپند توآرایش جان کنم
Ҳамаи ҳарчи гӯйӣ тўФрмон кунам
همه هرچ گویی توفرمان کنم
Яке сахт савганд хоҳам бмоаҳ
یکی سخت سوگند خواهم بماه
Ба озргшспу бтхту кулоҳ
به آذرگشسپ و بتخت و کلاه
Кигар хусрав ояд барин марзи вбўм
که گر خسرو آید برین مرز وبوم
Сипоҳи орад аз пеши қайсари зи рӯм
سپاه آرد از پیش قیصر ز روم
Ба хоҳии маро зу ба ҷон зинҳор
به خواهی مرا زو به جان زینهار
Нагирӣ ту ин кори душвори хор
نگیری تو این کار دشوار خوار
Азу бар тан ман наёяд зиён
ازو بر تن من نیاید زیان
Нагардад ба гуфтори эрониён
نگردد به گفتار ایرانیان
Бигуфт ин ва пас дафтар занад хост
بگفت این و پس دفتر زند خواست
Ба савганди бндўии робнди хост
به سوگند بندوی رابند خواست
Чу бндўӣ бигирифт асто ва занад
چو بندوی بگرفت استا و زند
Чунин гуфт каз кирдигори баланд
چنین گفت کز کردگار بلند
Мубиноади бндўии ҷузи дарди врнҷ
مبیناد بندوی جز درد ورنج
Мабод эмини андари сарои сипанҷ
مباد ایمن اندر سرای سپنج
Ки онгаҳ ки хусрав бияёд зҷоӣ
که آنگه که خسرو بیاید زجای
Бубинами ман ӯро нишинам зи пой
ببینم من او را نشینم ز پای
Магари кӯ ба назд ту ангуштарӣ
مگر کو به نزد تو انگشتری
Фиристад ҳамон афсари меҳтарӣ
فرستد همان افسر مهتری
Чўбшниди баҳроми савганд ӯ
چوبشنید بهرام سوگند او
Бидид он дили поку пайванд ӯ
بدید آن دل پاک و پیوند او
Бадв гуфт кокнўни ҳамаи рози хеш
بدو گفت کاکنون همه راز خویش
Бигӯям бар афрозами овози хеш
بگویم بر افرازم آواز خویش
Бисозам яке доми чубина ро
بسازم یکی دام چوبینه را
Бчораҳ фароз оварам кӣна ро
بچاره فراز آورم کینه را
Ба зҳроби шамшер дар базмгоҳ
به زهراب شمشیر در بزمگاه
Бакӯшаш тўонмш кардани табоҳ
بکوشش توانمش کردن تباه
Бдрёии оби андарун нам намонад
بدریای آب اندرون نم نماند
Ки баҳромро шоҳ боист хонд
که بهرام را شاه بایست خواند
Бадв гуфт бндўии к-эии кордон
بدو گفت بندوی کای کاردان
Хирадманду бедору бсёрдон
خردمند و بیدار و بسیاردان
Бад-ӣни зӯдии андари ҷаҳондори шоҳ
بدین زودی اندر جهاندار شاه
Бияёд нишинад барин пешгоҳ
بیاید نشیند برین پیشگاه
Тўдонӣ ки ман ҳарч гӯям бадавӣ
تودانی که من هرچ گویم بدوی
Напечад зи гуфтори ин банда рӯй
نپیچد ز گفتار این بنده روی
Бихоҳам гуноҳӣ ки рафт аз ту пеш
بخواهم گناهی که رفت از تو پیش
Бубахшад ба гуфтори ман тоҷи хеш
ببخشد به گفتار من تاج خویش
Агар худ баронӣ ки гӯйии ҳаме
اگر خود برآنی که گویی همی
Ба дили рой кажӣ наҷӯӣ ҳаме
به دل رای کژی نجویی همی
зи банди ин ду пои ман озод кун
ز بند این دو پای من آزاد کن
Нахустин зи хусрави барин ёдкн
نخستین ز خسرو برین یادکن
Кушода шавад зини сухани рози ту
گشاده شود زین سخن راز تو
Бигӯаш оядаш равшани овози ту
بگوش آیدش روشن آواز تو
Чу бишунид баҳром шуд тоза рӯй
چو بشنید بهرام شد تازه روی
Ҳам андари замони банди бардошт зуӣ
هم اندر زمان بند برداشت زوی
Чу равшан шуд он чодари машки ранг
چو روشن شد آن چادر مشک رنگ
Сипедаи бадв андар овехт чанг
سپیده بدو اندر آویخت چنگ
Ббндўӣ гуфт ар дилам нашканад
ببندوی گفت ار دلم نشکند
Чу чубинаи имрӯз чавгон занад
چو چوبینه امروز چوگان زند
Сголидаҳам дӯш бо панҷ ёр
سگالیدهام دوش با پنج یار
Ки аз торак ӯ брормми дамор
که از تارک او برآرمم دمار
Чўшди рӯзи баҳроми чубина рӯй
چوشد روز بهرام چوبینه روی
Ба майдони ниҳоду бчўгону гӯй
به میدان نهاد و بچوگان و گوی
Фиристода омад зи баҳроми зуд
فرستاده آمد ز بهرام زود
Ба наздики пӯри Сиёвуши чўдўд
به نزدیک پور سیاوش چودود
Зираи хосту пӯшеди зирқбоӣ
زره خواست و پوشید زیرقبای
зи даргоҳи босп андар оварад пой
ز درگاه باسپ اندر آورد پای
Занӣ буд баҳроми ялро на пок
زنی بود بهرام یل را نه پاک
Ки баҳромро хостии зери хок
که بهرام را خواستی زیر خاک
Ба дили дӯсти баҳроми чубина буд
به دل دوست بهرام چوبینه بود
Ки аз шӯии ҷонаши пар аз кӣна буд
که از شوی جانش پر از کینه بود
Фиристод наздики баҳроми кас
فرستاد نزدیک بهرام کس
Ки танро нигаҳи дору фарёди рас
که تن را نگه دار و فریاد رس
Ки баҳроми пӯшеди пинҳони зира
که بهرام پوشید پنهان زره
БроФгнди банди зираро гиреҳ
برافگند بند زره را گره
Надонам ки дар дил чаҳ дорад зи бад
ندانم که در دل چه دارد ز بد
Ту зу хештани давр дорӣ сазад
تو زو خویشتن دور داری سزد
Чу бишунид чубинаи гуфтори зан
چو بشنید چوبینه گفتار زن
Ки бо ӯ ҳаме гуфт чавгон мазан
که با او همیگفت چوگان مزن
Ҳронкс ки рафтӣ ба майдони ӯй
هرآنکس که رفتی به میدان اوی
Чу наздики гаштии бчўгону гӯй
چو نزدیک گشتی بچوگان و گوی
Задӣ даст бар пушти аўнрми нарм
زدی دست بر پشت اونرم نرم
Сухани гуфтани хубу овози гарм
سخن گفتن خوب و آواز گرم
Чунин то ба пӯр Сиёвуш расед
چنین تا به پور سیاوش رسید
Зира дар буриш ошкоро бидид
زره در برش آشکارا بدید
Бадв гуфт эй бтар аз хори газ
بدو گفت ای بتر از خار گز
Ба майдон ки пӯшади зира зер хаз
به میدان که پوشد زره زیر خز
Бигуфт ину шамшер кин баркашид
بگفت این و شمشیر کین برکشید
Саропоӣ ӯ пок бар ҳам дарид
سراپای او پاک بر هم درید
Чўбндўӣ зон куштан огоҳ шуд
چوبندوی زان کشتن آگاه شد
Бирав тобиши рӯз кӯтоҳ шуд
برو تابش روز کوتاه شد
Бапушед пас ҷавшан ва барнишаст
بپوشید پس جوشن و برنشست
Миёни ялӣ лрзлрзон бибаст
میان یلی لرزلرزان ببست
Або чанд тан рафт ларзон ба роҳ
ابا چند تن رفت لرزان به راه
Гурезон шуд аз бими бҳромшоаҳ
گریزان شد از بیم بهرامشاه
Гирифт ӯ азон шаҳри роҳи гурез
گرفت او ازان شهر راه گریز
Бидон то набенанд азуи растхез
بدان تا نبینند ازو رستخیز
Ба манзили расиданду бФзўди хайл
به منزل رسیدند و بفزود خیل
Гирифтанд тозон раҳи Ардабӣл
گرفتند تازان ره اردبیل
Змидон чу баҳром берун кашид
زمیدان چو بهرام بیرون کشید
Ҳамеи домани азхшм дар хӯн кашид
همی دامن ازخشم در خون کشید
Азон пас бифармуд мҳрўӣ ро
ازان پس بفرمود مهروی را
Ки бошад нигаҳдори бндўӣ ро
که باشد نگهدار بندوی را
Ббҳром гуфтанд к-эии шаҳриёр
ببهرام گفتند کای شهریار
Дилатро ббндўии ранҷаи мадор
دلت را ببندوی رنجه مدار
Ки аўчўни азин куштан огоҳ шуд
که اوچون ازین کشتن آگاه شد
Ҳамоно ки бо бод ҳамроҳ шуд
همانا که با باد همراه شد
Пушаймон шуд аз куштани ёри хеш
پشیمان شد از کشتن یار خویش
Казон тира донист бозори хеш
کزان تیره دانست بازار خویش
Чунин гуфт конкс ки душмани зи дӯст
چنین گفت کآنکس که دشمن ز دوست
Надонад мабодои варои мағзу пӯст
نداند مبادا ورا مغز و پوست
Яке хуфта бар теғи дандони пел
یکی خفته بر تیغ دندان پیل
Яке эмин аз мавҷи дарёии нил
یکی ایمن از موج دریای نیل
Дигар онк бар подшо шуд далер
دگر آنک بر پادشا شد دلیر
Чаҳорум ки бигирифт бозуии шер
چهارم که بگرفت بازوی شیر
Бибахшоӣ бурҷони ин ҳар чаҳор
ببخشای برجان این هر چهار
Казишон бипечад сари рӯзгор
کزیشان بپیچد سر روزگار
Дигар ҳрк ҷанбанд ӯ кӯҳ ро
دگر هرک جنباند او کوه را
Барон ёргар хоҳад анбӯҳ ро
بران یارگر خواهد انبوه را
Тани хештанро бидон ранҷа дошт
تن خویشتن را بدان رنجه داشت
Вазони ранҷи тани бод дар панҷа дошт
وزان رنج تن باد در پنجه داشت
Бикуштӣ вайрони гузаштани броб
بکشتی ویران گذشتن برآب
Ба ояд ки бар коркрдни шитоб
به آید که بر کارکردن شتاب
Агар чашмаи хоҳӣ ки бинӣ бичишам
اگر چشمه خواهی که بینی بچشم
Шӯии хира зу бозгардӣ бахшам
شوی خیره زو بازگردی بخشم
Касе рокҷои кӯри бади раҳнамӯн
کسی راکجا کور بد رهنمون
Бимонад ба роҳи дарози андарун
بماند به راه دراز اندرون
Ҳронкс ки гирад бадасти аждаҳо
هرآنکس که گیرد بدست اژدها
Шуд ӯ куштау аждаҳо зу раҳо
شد او کشته و اژدها زو رها
Вагар озмӯнро касе хӯрд заҳр
وگر آزمون را کسی خورد زهر
Азон хӯрданаши дард ва маргаст баҳр
ازان خوردنش درد و مرگست بهر
Нкштими бндўиро аз нахуст
نکشتیم بندوی را از نخست
зи дастам раҳо шуд дар чораи ҷуст
ز دستم رها شد در چاره جست
Барин карда хеш бояд гирист
برین کرده خویش باید گریست
Бубинем то рои яздони бчист
ببینیم تا رای یزدان بچیست
Вазон рӯй бндўӣу андаки сипоҳ
وزان روی بندوی و اندک سپاه
Чўбоди дмон бар гирифтанд роҳ
چوباد دمان بر گرفتند راه
Ҳамеи баради ҳаркас ки бади бурданӣ
همیبرد هرکس که بد بردنی
Ба роҳӣ ки мўсил буд арманӣ
به راهی که موسیل بود ارمنی
Биёбон бероҳу ҷои дада
بیابان بیراه و جای دده
Саропарда Эй дид ҷое зада
سراپردهای دید جایی زده
Нигаҳ кард мўсил буд арманӣ
نگه کرد موسیل بود ارمنی
Ҳам об равон ёфт ҳам хӯрданӣ
هم آب روان یافت هم خوردنی
Ҷаҳони ҷӯии бндўӣ танҳо бирафт
جهان جوی بندوی تنها برفت
Сӯии хаймаҳо рӯй биниҳод тафт
سوی خیمهها روی بنهاد تفت
Чу мӯи сайлро дид барадаши намоз
چو مو سیل را دید بردش نماز
Бигуфтанд бо ӯ замонии дароз
بگفتند با او زمانی دراز
Бадв гуфт мўсили зоидри Марв
بدو گفت موسیل زایدر مرو
Ки огоҳӣ ояд туро нўбнў
که آگاهی آید تو را نوبنو
Ки дар рӯми ободи хусрав чаҳ кард
که در روم آباد خسرو چه کرد
Ҳамеи оштӣ нав кунадгар набард
همی آشتی نو کند گر نبرد
Чу бишунид бндўӣ онҷо бимонад
چو بشنید بندوی آنجا بماند
Вазони дашти ёрони худ робхўонд
وزان دشت یاران خود رابخواند