Чу бигузашт лашкар барон тозаи бум

چو بگذشت لشکر بران تازه بوم

Битундӣ ҳаме ронад то марзи рӯм

بتندی همی‌راند تا مرز روم

Чунин то биёмад барон шористон

چنین تا بیامد بران شارستان

Ки қайсар варо хондӣ корстон

که قیصر ورا خواندی کارستان

Чўози давр тарсо бидид он сипоҳ

چواز دور ترسا بدید آن سپاه

Бирафтанд пӯён ба обии роҳу роҳ

برفتند پویان به آبی راه و راه

Бидон бора андар кашиданд рахт

بدان باره اندر کشیدند رخت

Дар шористонро бибастанд сахт

در شارستان را ببستند سخت

Форуманд зон шоҳ гетӣ фурӯз

فروماند زان شاه گیتی فروز

Ба берун бимонаданд лашкари се рӯз

به بیرون بماندند لشکر سه روز

Фиристод рӯзи чаҳорум касе

فرستاد روز چهارم کسی

Ки наздик мо нест лашкари басӣ

که نزدیک ما نیست لشکر بسی

Хӯришҳо фиристед ва ёрӣ кунед

خورشها فرستید و یاری کنید

Чаҳ ?бурмаи ҳаме комгорӣ кунед

چه برما همی کامگاری کنید

Ба наздики эшон сухани хор буд

به نزدیک ایشان سخن خوار بود

Сипоҳаши ҳамаи сусту ноҳор буд

سپاهش همه سست و ناهار بود

Ҳам онгаҳ баромади яке тираи абр

هم آنگه برآمد یکی تیره ابر

Буғурред бирасон ҷангии ҳужабр

بغرید برسان جنگی هژبر

Вази абри андарони шористон бод хост

وز ابر اندران شارستان باد خاست

Баҳр бар зании бонг ва фарёд хост

بهر بر زنی بانگ و فریاد خاست

Чўнимии зи тираи шаб андар кашид

چونیمی ز تیره شب اندر کشید

зи бораи яке баҳра шуд нопадид

ز باره یکی بهره شد ناپدید

Ҳама шористон монад андари шигифт

همه شارستان ماند اندر شگفت

Ба яздони сақфи пӯзиш андар гирифт

به یزدان سقف پوزش اندر گرفت

Баҳр бар занӣ бар алаф сохтанд

بهر بر زنی بر علف ساختند

Се пери скўбо бурун тохтанд

سه پیر سکوبا برون تاختند

зи чизе ки буд андарони тозаи бум

ز چیزی که بود اندران تازه بوم

Ҳамон ҷомаҳоӣ ки хезади зи рӯм

همان جامه هایی که خیزد ز روم

Ббрднди боло ба наздики шоҳ

ببردند بالا به نزدیک شاه

Ки пайдо шуд эй шоҳи ?бурмаи гуноҳ

که پیدا شد ای شاه برما گناه

Чу хусрави ҷавон буду бартари маниш

چو خسرو جوان بود و برتر منش

Бадишон накард аз бадии сарзаниш

بدیشان نکرد از بدی سرزنش

Бидон шористони дарӣкии кох буд

بدان شارستان دریکی کاخ بود

Ки болоаш бо абри густох буд

که بالاش با ابر گستاخ بود

Фаровони бадви андаруни барда буд

فراوان بدو اندرون برده بود

Ҳамон ҷои қайсари бароварда буд

همان جای قیصر برآورده بود

зи дашти андромд бидонҷо гузашт

ز دشت اندرآمد بدانجا گذشت

Фаровон бидон шористони дрбгшт

فراوان بدان شارستان دربگشت

Ҳамаи рӯмёни офарини хонданд

همه رومیان آفرین خواندند

Бпои андараши гавҳар афшоданад

بپا اندرش گوهر افشاندند

Чу обод ҷое ба чанг омадаш

چو آباد جایی به چنگ آمدش

Бросўд ва чанде диранг омадаш

برآسود و چندی درنگ آمدش

Ба қайсари яке нома бинвишт шоҳ

به قیصر یکی نامه بنوشت شاه

Азон боди вборони вобри сиёҳ

ازان باد وباران وابر سیاه

Вазони шористони сӯй монавӣ ронад

وزان شارستان سوی مانوی راند

Ки онро ҷаҳондор монавӣ хонд

که آن را جهاندار مانوی خواند

Змои нўиёни ҳрки бедор буд

زما نوییان هرک بیدار بود

Хирадманду роду ҷаҳондор буд

خردمند و راد و جهاندار بود

Скўбоу рҳбони сӯии шаҳриёр

سکوبا و رهبان سوی شهریار

Бирафтанд бо ҳадя ва бо нисор

برفتند با هدیه و با نثار

Ҳаме рафт бо шоҳ чанде сухан

همی‌رفت با شاه چندی سخن

зи борон ва он шористони куҳан

ز باران و آن شارستان کهن

Ҳаме гуфт ҳаркас ки мо банда ем

همی‌گفت هرکس که ما بنده‌ایم

Ба гуфтори хусрав сар афганда ем

به گفتار خسرو سر افگنده‌ایم